Υπάρχουν πολλά πράγματα που θα περιμένει ένας άνθρωπος να είναι διαφορετικός όταν μετακομίζει σε μια νέα χώρα. Η γλώσσα, οι κοινωνικοί κανόνες, η κουζίνα — ακόμα και ο καιρός. Ένα πράγμα που μπορεί να μην περιμένετε να είστε διαφορετικός όταν μετακομίζετε στο εξωτερικό είναι τα συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας.

Ωστόσο, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, πολλοί εκπατρισμένοι αναφέρουν χειρότερα συμπτώματα εποχικής αλλεργίας μετά τη μετακόμισή τους σε μια νέα χώρα. Αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ο αλλεργικός πυρετός σας μπορεί να είναι χειρότερος όταν μετακομίζετε σε μια νέα χώρα, τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν επίσης πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να απαλύνετε τον πόνο σας.

Νέα αλλεργιογόνα

Ο κύριος λόγος για τον οποίο ο αλλεργικός πυρετός σας μπορεί να επιδεινωθεί όταν μετακομίζετε στο εξωτερικό είναι η αλλαγή στα αλλεργιογόνα. Κάθε ήπειρος έχει το μοναδικό της μείγμα από φυτά, δέντρα και χόρτα—και απελευθερώνουν γύρη σε διαφορετικές περιόδους κατά τη διάρκεια του έτους.

Όταν μετακομίζετε σε διαφορετική χώρα, εκτίθεστε σε νέα αλλεργιογόνα στα οποία το ανοσοποιητικό σας σύστημα μπορεί να μην είναι συνηθισμένο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει το σώμα σας να αντιδράσει πιο έντονα σε αυτούς τους άγνωστους παράγοντες ενεργοποίησης, οδηγώντας σε πιο σοβαρά συμπτώματα αλλεργικού πυρετού. Για μερικούς, αυτό μπορεί να τους προκαλέσει να αναπτύξουν αλλεργική ρινίτιδα για πρώτη φορά.

Διαφορετικό κλίμα

Η μετακόμιση σε μια διαφορετική χώρα συχνά σημαίνει ότι βιώνεις νέα κλιματικά πρότυπα και εποχιακές αλλαγές. Αυτές οι παραλλαγές μπορεί να έχουν βαθιά επίδραση στους πάσχοντες από αλλεργική ρινίτιδα. Για παράδειγμα, εάν μετακινηθείτε από ένα εύκρατο κλίμα σε ένα τροπικό, μπορεί να συναντήσετε πολυετή αλλεργιογόνα – όπως ακάρεα σκόνης και μούχλα – που ευδοκιμούν σε ζεστά και υγρά περιβάλλοντα.

Ομοίως, εάν μετακομίσετε σε μια μεσογειακή χώρα, μπορεί να συναντήσετε γύρη ελιάς για πρώτη φορά, η οποία είναι μια κοινή πυρετός εκ χόρτου. Ο χρόνος και η αιχμή των εποχών γύρης μπορεί επίσης να είναι πολύ διαφορετικές ανάλογα με το μέρος του κόσμου στο οποίο βρίσκεστε – με ορισμένες περιοχές (όπως η Ελβετία) να έχουν μεγαλύτερες, πιο έντονες εποχές γύρης από άλλες. Αυτό μπορεί όχι μόνο να επιδεινώσει τα συμπτώματα της εποχικής αλλεργίας, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει μεγαλύτερη διάρκεια των συμπτωμάτων.

Η γενετική σας

Η ατομική γενετική παίζει σημαντικό ρόλο στο πώς ένα άτομο ανταποκρίνεται στα αλλεργιογόνα. Αυτό σημαίνει ότι μερικοί άνθρωποι είναι εγγενώς πιο ευάλωτοι στον αλλεργικό πυρετό λόγω της γενετικής τους σύστασης—καθιστώντας τους πιο ευάλωτους στα αλλεργιογόνα που συναντούν σε μια νέα χώρα.

Δεν γνωρίζουμε ποια γονίδια συνδέονται με συγκεκριμένες αλλεργίες στη γύρη. Αλλά αν ανησυχείτε για την πιθανότητα εμφάνισης εποχικών αλλεργιών στη χώρα στην οποία μετακομίζετε, οι ιδιωτικές γενετικές εξετάσεις μπορούν να προσδιορίσουν τον κίνδυνο.

Ατμοσφαιρική ρύπανση

Η κακή ποιότητα του αέρα μπορεί να επηρεάσει τα συμπτώματα του αλλεργικού πυρετού. Η μετακόμιση σε μια περιοχή με υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ρύποι, όπως τα καυσαέρια ντίζελ, μπορούν να αλληλεπιδράσουν με αλλεργιογόνα, ιδιαίτερα αυτά που ερεθίζουν το αναπνευστικό σύστημα, όπως η μούχλα και η σκόνη.

Η ροδόχρους ακμή και η κοινή ακμή είναι κοινές δερματικές παθήσεις που απαιτούν κατάλληλες τροφές για να συμπληρώσουν τα θεραπευτικά σχήματα. Η αξιολόγηση της επίδρασης της διατροφής στις δερματοπάθειες του προσώπου είναι δύσκολη λόγω των υποκειμενικών αυτοαναφερόμενων πληροφοριών, της έλλειψης σύγχρονων διατροφικών προτύπων και της απουσίας διατροφικών πρωτοκόλλων ειδικών για την ασθένεια.

Απαιτούνται εκτεταμένες ελεγχόμενες δοκιμές παρατήρησης για τον προσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ συγκεκριμένων τροφίμων και των κινδύνων ασθενειών και την ανάπτυξη προληπτικών παρεμβάσεων και θεραπευτικών μεθόδων. Οι πληροφορίες για τη διατροφική τροποποίηση της ροδόχρου ακμής είναι περιορισμένες σε σύγκριση με την ακμή, με σπάνιες οδηγίες διατροφής.

Σχετικά με τη μελέτη

Στην παρούσα συγχρονική, ελεγχόμενη μελέτη, οι ερευνητές διερεύνησαν τα διατροφικά πρότυπα ασθενών με ροδόχρου ακμή και ακμή. Η διερευνητική μελέτη πραγματοποιήθηκε από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τον Ιούνιο του 2021, περιλαμβάνοντας τις ακόλουθες ομάδες: την ομάδα ασθενών με ροδόχρου ακμή (RG) και την ομάδα ασθενών με ακμή (AG), με τις αντίστοιχες ομάδες ελέγχου, RCG και ACG, αντίστοιχα.

Όλα τα άτομα ήταν ηλικίας ≥12 ετών και συμπεριλήφθηκαν ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα της νόσου και τη θεραπεία. Οι ομάδες ελέγχου αποτελούνταν από υγιή άτομα χωρίς προηγούμενο ιστορικό δερματοπάθειας προσώπου και ταιριάστηκαν για την ηλικία, τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και το φύλο.

Οι έγκυες και οι θηλάζουσες γυναίκες αποκλείστηκαν από την ανάλυση. Τα διατροφικά πρότυπα των ατόμων τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες αξιολογήθηκαν υποκειμενικά με τεκμηρίωση των ωφέλιμων και ενεργών τροφών, ακολουθούμενα από τυπικές έρευνες συχνότητας τροφής (FFS) για διατροφικές συνήθειες.

Η ομάδα ανέπτυξε τη βαθμολογία διατροφής της ροδόχρου ακμής (RNS) και τη βαθμολογία διατροφής για την ακμή (ANS) με βάση τις διατροφικές συνήθειες για να προβλέψει τους κινδύνους της ροδόχρου ακμής και της ακμής και τις τιμές των Λειτουργικών Χαρακτηριστικών του Δέκτη (ROC) για τα τρόφιμα. Η προγνωστική ικανότητα και η ακρίβεια των βαθμολογιών αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας την περιοχή κάτω από τα ευρήματα της καμπύλης ROC (AUC) και μόνο εκείνα με τιμές AUC άνω του 0,6 συνέβαλαν στη βαθμολογία.

Επιπρόσθετα, εντοπίστηκαν οι τρεις κύριοι τύποι ακμής, δηλαδή η ακμή φαγεσωρογόνος, η συσσωρευτική και η θηλαδόφωτη. Η ομάδα χρησιμοποίησε τα παγκόσμια κριτήρια ROSacea Consensus (ROSCO) για ασθενείς με ροδόχρου ακμή. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν επίσης τη σοβαρότητα της νόσου ως ήπια, ενδιάμεση και σοβαρή.

Αποτελέσματα

Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 296 άτομα, εκ των οποίων 120, 32, 105 και 36 ανήκαν στις ομάδες AG, ACG, RG και RCG, αντίστοιχα. Οι ασθενείς με ακμή και ροδόχρου ακμή εξέφρασαν σμήγμα σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα στο πρόσωπό τους από τους αντίστοιχους ελέγχους. Τα ευρήματα του FFS έδειξαν ότι το 81% των ασθενών με ακμή και το 71% των ασθενών με ροδόχρου ανέφεραν ότι η διατροφή επηρέασε τη σοβαρότητα της νόσου.

Οι διατροφικοί παράγοντες που προκαλούν την ακμή περιλαμβάνουν τηγανητά τρόφιμα, σοκολάτα, γάλα, ραφιναρισμένη ζάχαρη, γαλακτοκομικά προϊόντα και αλκοόλ. Οι ασθενείς με ροδόχρου ακμή ανέφεραν το αλκοόλ, ιδιαίτερα το κρασί, ως το κύριο έναυσμα, ακολουθούμενο από τηγανητά τρόφιμα, μπαχαρικά, καφέ, σοκολάτα, γάλα και ραφιναρισμένη ζάχαρη.

Οι ασθενείς με ακμή και ροδόχρου ακμή αντιλαμβάνονταν τους ξηρούς καρπούς, τα λαχανικά, τα ψάρια, το τσάι και τα δημητριακά ολικής αλέσεως ως ευεργετικά για την υγεία του δέρματος. Τα φρούτα, ειδικά τα εσπεριδοειδή, φαινόταν να ωφελούν τους ασθενείς με ακμή, αλλά προκάλεσαν τη ροδόχρου ακμή. Τα άτομα με ακμή έτρωγαν σημαντικά λιγότερα λαχανικά, φρούτα, ζυμαρικά, προϊόντα σόγιας και βραστές πατάτες από τους ελέγχους τους. Επιπλέον, κατανάλωναν καφέ, νερό, γάλα και κρασί σε μικρές ποσότητες.

Οι ασθενείς με RG έτρωγαν περισσότερο ζαμπόν, μέλι, κρέας, τηγανητές πατάτες και μπιφτέκια από τους ελέγχους τους. Αντίθετα, τα άτομα με ροδόχρου ακμή κατανάλωναν σημαντικά λιγότερα όσπρια και σόγια και κατανάλωναν καφέ σημαντικά λιγότερο από τους ελέγχους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς με ροδόχρου ακμή κατανάλωναν σημαντικά περισσότερα από του στόματος συμπληρώματα από τους ασθενείς με ακμή. Οι κλινικές βαθμολογίες ήταν πιο ακριβείς για την ακμή από τη ροδόχρου ακμή, με OR 14,5 και 5,5, αντίστοιχα. Οι αποκοπές 7,0 και 4,0 καθορίστηκαν για το ANS 13 στοιχείων και το RNS επτά ειδών, αντίστοιχα.

Η ομάδα AG έδειξε σημαντικά υψηλότερο αυξητικό παράγοντα τύπου ινσουλίνης (IGF)-1 και χαμηλότερα επίπεδα TG από τους ελέγχους. Άτομα με αυξημένη έκφραση IGF-1 εμφάνισαν αυξημένη πιθανότητα ακμής στο στήθος (62%) από ακμή προσώπου (34%) και κατανάλωναν σημαντικά περισσότερα γαλακτοκομικά από αυτά που είχαν αλλοιωμένη έκφραση IGF-1.

Η Acne conglobata είχε υψηλότερα επίπεδα HbA1c και CRP από την ακμή comedonica και papulopustulosa. Τα άτομα με ροδόχρου ακμή εμφάνισαν σημαντικά αυξημένες βαθμολογίες HOMA και μειωμένα επίπεδα ψευδαργύρου και TG σε σύγκριση με τους ελέγχους τους. Σε σύγκριση με τους ασθενείς με ροδόχρου ακμή, οι ασθενείς με ακμή είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα IGF-1, χοληστερόλης, λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) και TG. Η ακμή επηρέασε βαθύτερα την ποιότητα ζωής από τη ροδόχρου ακμή, με μέση βαθμολογία 7,0 και 5,4 στην κλίμακα DLQI, αντίστοιχα.

Κοριοί: «Αυτό το οποίο βλέπουμε είναι η αφαίμαξη, γιατί ο κοριός τρέφεται με το αίμα μας, άρα θα δούμε κάποια σημάδια σαν «γαζί», δηλαδή απανωτά σημάδια, το ένα δίπλα στο άλλο» σημείωσε ο Υγιεινολόγος, Λέκτορας Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Κωνσταντίνος Ντελέζος, μιλώντας στην ΕΡΤ για το πώς θα αντιληφθούμε ότι μας έχει τσιμπήσει κοριός.

Παράλληλα τόνισε πως θα πρέπει να ερευνήσουμε τον χώρο και συγκεκριμένα τα εξής σημεία «θα πρέπει να αναζητήσουμε γύρω στους τοίχους κάποια μικρά μαύρα, κόκκινα ή καφέ στίγματα ή γύρω από τις πρίζες ή στα κεφαλάρια και όχι στα στρώματα». Μεταξύ άλλων ο κ. Ντελέζος έκρουσε τον κώδωνα για τη χρήση μεταχειρισμένων στρωμάτων τονίζοντας πως «δεν είναι ότι είμαστε σε μια φάση η οποία ήρθανε τώρα οι κοριοί, υπήρχανε και τώρα είμαστε σε μία φάση αυξημένης ετοιμότητας, όχι σε φάση συναγερμού. Το εάν θα πάμε σε συναγερμό θα το δούμε τις επόμενες μέρες». Ερωτηθείς τι θα μας θέσει σε συναγερμό τόνισε χαρακτηριστικά: «τα αυξημένα κρούσματα τα οποία έχουμε, όμως με συνθήκες οι οποίες ωφέλησαν την επέκταση και την εξάπλωση του κοριού σε όλη την ζώνη της Μεσογείου. Περάσαμε ένα καλοκαίρι το οποίο είχαμε 35 – 40 βαθμούς Κελσίου. Άρα λοιπόν αυτές είναι οι ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη του κοριού και είναι λογικό να περιμένουμε κάτι τέτοιο σε περιπτώσεις και σε περιοχές στις οποίες έχουμε αυξημένη κίνηση».

Μάλιστα, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Ντελέζος έφερε το Παρίσι όπου υπογράμμισε δύο παράγοντες, την αυξημένη κίνηση λόγω των επικείμενων Ολυμπιακών Αγώνων και ταυτόχρονα την μεγάλη επέκταση των Airbnb, προσθέτοντας μεταξύ άλλων πως στα Airbnb «έχουμε αυτόνομες και λίγο απειθάρχητες γραμμές καθαριότητας και απολύμανσης». Ενώ αναφορικά με τα ξενοδοχεία τα χαρακτήρισε πιο «πειθαρχημένα, με συγκεκριμένες γραμμές» και υπογράμμισε τη «μεγάλη πολλαπλασιαστική ικανότητα του κοριού, δηλαδή, ότι μπορεί να γεννήσει μέχρι 500 αυγά. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η εγκατάστασή του σε έναν χώρο είναι πάρα πολύ εύκολο να εξαπλωθεί». Τέλος, ανέφερε ακόμη δύο παράγοντες για την επανεμφάνιση του κοριού. Από τη μία το γεγονός πως κάποια εντομοκτόνα τα οποία είχαμε στο παρελθόν λόγω τοξικότητας έχουν καταργηθεί αλλά και η μαζική εξόντωση ενός φυσικού ανταγωνιστή του κοριού, της κατσαρίδας, είχε ως αποτέλεσμα ο κοριός να έχει ελεύθερο έδαφος.

Δίαιτα Χαμηλών Θερμίδων: Ο διαβήτης τύπου 2 έχει γίνει μια από τις πιο διαδεδομένες παθήσεις υγείας παγκοσμίως. Ενώ τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να διαχειριστούν τα συμπτώματά τους, ορισμένοι ιατρικοί εμπειρογνώμονες προτείνουν ότι οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η τήρηση μιας δίαιτας χαμηλών θερμίδων, μπορούν να αντιστρέψουν αυτή τη χρόνια πάθηση. Είναι, όμως, οι αλλαγές αυτές πάντα βιώσιμες;

Είναι πάντα ασφαλές να ακολουθήσετε μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων για να στείλετε τον διαβήτη τύπου 2 σε ύφεση;

Περίπου το 96% από τα περίπου 537 εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από διαβήτη ζουν με διαβήτη τύπου 2. Ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη αναμένεται να αυξηθεί σε περίπου 783 εκατομμύρια μέχρι το 2045. Αν και επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για τον διαβήτη τύπου 2, τα συμπτώματά του μπορούν να αντιμετωπιστούν – και ακόμη και να αντιστραφούν – μέσω της απώλειας βάρους και αλλαγών στον τρόπο ζωής, όπως η περισσότερη άσκηση και η τήρηση μιας υγιεινής διατροφής Πρόσφατα, ορισμένοι επιστήμονες έχουν επικεντρωθεί στη χρήση μιας δίαιτας χαμηλών θερμίδων ως απάντηση στην ύφεση του διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, ορισμένοι λένε ότι η μακροχρόνια παρακολούθηση μιας δίαιτας χαμηλών θερμίδων μπορεί να μην είναι εφικτή στον πραγματικό κόσμο. Τι ακριβώς είναι μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων; Πώς θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναστροφή του διαβήτη τύπου 2; Και είναι αυτός ο τύπος διατροφής κατάλληλος για όλους τους πάσχοντες από διαβήτη τύπου 2; Μιλήσαμε με πέντε ειδικούς ιατρούς επί του θέματος για να μάθουμε αν μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων είναι η σωστή κίνηση για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2.

Πώς σχετίζονται η διατροφή και ο διαβήτης τύπου 2;

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιεί ή να παράγει σωστά ινσουλίνη. Μία από τις κύριες αιτίες του διαβήτη τύπου 2 είναι το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία. “Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια διαταραχή που σχετίζεται με το βάρος, κατά την οποία οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να παράγουν αρκετή ινσουλίνη για το σώμα τους”, εξήγησε η Δρ Τζένιφερ Τσενγκ, επικεφαλής ενδοκρινολογίας στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Hackensack Meridian Jersey Shore. “Αναπτύσσουν αντίσταση στην ινσουλίνη όταν παίρνουν βάρος. Η ινσουλίνη πηγαίνει στον λιπώδη ιστό αντί στην κυκλοφορία του αίματός τους. Η βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σχετίζεται με την απώλεια βάρους”. Λόγω της σχέσης του διαβήτη τύπου 2 με το βάρος, οι περισσότερες θεραπευτικές επιλογές περιστρέφονται γύρω από αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένων των διατροφικών αλλαγών. Σε γενικές γραμμές, το Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη και Πεπτικών και Νεφρικών Νοσημάτων (NIDDK) συνιστά ότι τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 ακολουθούν μια διατροφή που επικεντρώνεται στα λαχανικά, τα φρούτα, τις πρωτεΐνες, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα γαλακτοκομικά και τα υγιή για την καρδιά λίπη. Επιπλέον, παλαιότερες έρευνες υποδεικνύουν ότι συγκεκριμένες δίαιτες – όπως η δίαιτα DASH, η μεσογειακή δίαιτα και η δίαιτα paleo θα μπορούσαν επίσης να έχουν θετικό αντίκτυπο στον διαβήτη τύπου 2

Τι θεωρείται δίαιτα χαμηλών θερμίδων;

Ένα άτομο σε δίαιτα χαμηλών θερμίδων θα καταναλώνει μεταξύ 1.000 και 1.500 θερμίδων την ημέρα, ανάλογα με τις συγκεκριμένες ανάγκες του. Ο σκοπός μιας δίαιτας χαμηλών θερμίδων είναι η δημιουργία ενός ελλείμματος θερμίδων που μπορεί τελικά να οδηγήσει σε απώλεια βάρους. Ένα σταθερό έλλειμμα 500 έως 1.000 θερμίδων μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο να χάσει 1 έως 2 κιλά (0,4-0,9 κιλά) την εβδομάδα.

Οι Διατροφικές Οδηγίες για τους Αμερικανούς προτείνουν ότι μια υγιεινή διατροφή αποτελείται από:

– εστίαση στα φρούτα και τα λαχανικά για το ήμισυ κάθε γεύματος

– την επιλογή δημητριακών ολικής αλέσεως και πρωτεϊνών

– την επιλογή γαλακτοκομικών προϊόντων με χαμηλά λιπαρά ή χωρίς λιπαρά, γαλακτοκομικών προϊόντων χωρίς λακτόζη ή εμπλουτισμένων εκδόσεων σόγιας

– περιορίζοντας το νάτριο, τα κορεσμένα λιπαρά και τη ζάχαρη.

Επειδή η ποσότητα των θερμίδων που απαιτούνται διαφέρει από άτομο σε άτομο, θα πρέπει να μιλήσουν με τον γιατρό ή τον εγγεγραμμένο διαιτολόγο τους πριν ξεκινήσουν μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων.

Πώς θα μπορούσε μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων να βοηθήσει στην αναστροφή του διαβήτη;

Η Dr. Kathleen Axen, πρόεδρος τμήματος και αναπληρώτρια πρόεδρος μεταπτυχιακών σπουδών διατροφής για τις Επιστήμες Υγείας και Διατροφής στο Brooklyn College, είναι η συν-συγγραφέας μιας μελέτης σχετικά με τις δίαιτες χαμηλών θερμίδων και τον διαβήτη τύπου 2 που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2021. Σύμφωνα με την ίδια, επειδή η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του διαβήτη τύπου 2 και η απώλεια βάρους μειώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη, αυτός θα ήταν ένας τρόπος για μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων να έχει θέσει τον διαβήτη σε ύφεση. “Η μείωση της μάζας του λιπώδους ιστού μειώνει τα επίπεδα των ελεύθερων λιπαρών οξέων στο αίμα, γεγονός που θα μετρίαζε τις επιπτώσεις τους στον ηπατικό μεταβολισμό, επιτρέποντας στις ηπατικές οδούς να ανταποκρίνονται περισσότερο στην ινσουλίνη”, πρόσθεσε η ίδια. “Η χαμηλότερη αντίσταση στην ινσουλίνη οδηγεί σε καλύτερο έλεγχο της γλυκόζης και των λιπιδίων του αίματος”. Η Monique Richard, εγγεγραμμένη διαιτολόγος-διατροφολόγος, ιδιοκτήτρια του Nutrition-In-Sight και εκπρόσωπος των εθνικών μέσων ενημέρωσης της Ακαδημίας Διαιτολογίας-Διατροφής, δήλωσε ότι αν ένα άτομο μειώνει τη θερμιδική του πρόσληψη, μειώνει επίσης την ποσότητα των υδατανθράκων που καταναλώνει, η οποία επηρεάζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. “Οι χαμηλότερες αιχμές γλυκόζης στο αίμα θα μειώσουν με τη σειρά τους τις ανάγκες σε ινσουλίνη από το πάγκρεας, διατηρώντας τη λειτουργία των β-κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη. Η διαδικασία του οργανισμού να αποθηκεύει πρόσθετη ενέργεια (θερμίδες) ως λίπος θα μειωθεί πιθανότατα σημαντικά. Ανάλογα με το θερμιδικό έλλειμμα, οι οδοί για την καύση της περίσσειας γλυκόζης και των αποθεμάτων λίπους θα ενεργοποιηθούν επίσης προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του οργανισμού”. “Όλος ο καταρράκτης των μεταβολικών λειτουργιών μέσα στο σώμα θα επηρεαστεί, επιτρέποντας πιθανότατα στα κύτταρα να γίνουν πιο ευαίσθητα στη διαδικασία γλυκόζης-ινσουλίνης, αφού δεν κατακλύζονται από την περίσσεια”, πρόσθεσε η Richard.

Σύφιλη: Οι φυλετικές και εκπαιδευτικές ανισότητες θα μπορούσαν να είναι παράγοντες που επηρεάζουν το 89% της μετάδοσης της σύφιλης από μητέρα σε παιδί στη Βραζιλία, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Lancet Global Health. Η μελέτη παρατήρησης, με επικεφαλής ερευνητές της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου (LSHTM), ανέλυσε πάνω από 15 εκατομμύρια αρχεία γεννήσεων σε ολόκληρη τη Βραζιλία, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 144.000 καταγεγραμμένων περιπτώσεων μητρικής σύφιλης και πάνω από 79.000 περιπτώσεων συγγενούς σύφιλης, όπου η σύφιλη είναι παρούσα από τη γέννηση.

Οι αναλύσεις τους υποδεικνύουν ότι οι μαύρες και οι Parda/Brown γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από σύφιλη σε σύγκριση με τις λευκές γυναίκες. Διαπιστώθηκε ότι οι μαύρες γυναίκες έχουν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να έχουν θετική λοίμωξη σε σχέση με τις λευκές γυναίκες και οι γυναίκες Parda/Brown υπερδεκαπλάσιες πιθανότητες σε σχέση με τις λευκές γυναίκες. Τα ευρήματα δείχνουν επίσης ότι ένα σημαντικό ποσοστό της μόλυνσης τόσο στις μητέρες όσο και στα μωρά μπορεί να μην είχε συμβεί εάν όλες οι γυναίκες του συνόλου δεδομένων είχαν τον ίδιο κίνδυνο με τις λευκές γυναίκες, με το 35% της σύφιλης που καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και το 41% της μετάδοσης της σύφιλης στα μωρά να έχουν δυνητικά αποτραπεί. Τα στοιχεία αυτά αυξάνονται στο 86% της σύφιλης που καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και στο 89% της μετάδοσης της σύφιλης στα μωρά που θα μπορούσε να αποτραπεί εάν όλες οι γυναίκες είχαν τον ίδιο κίνδυνο με τις λευκές γυναίκες με εκπαίδευση άνω των 12 ετών. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι οι μαύρες γυναίκες και οι γυναίκες με μαύρη/καφέ καταγωγή έχουν λιγότερες πιθανότητες να έχουν έγκαιρη διάγνωση της σύφιλης, να λάβουν επαρκή θεραπεία για τη μόλυνση από σύφιλη και να θεραπευτούν οι σύντροφοί τους, σε σύγκριση με τις λευκές γυναίκες. Ο Dr. Enny Paixao Cruz, αναπληρωτής καθηγητής στο LSHTM, επικεφαλής της μελέτης, δήλωσε: “Η μη θεραπευμένη σύφιλη στις μέλλουσες μητέρες έχει συνδεθεί με πολυάριθμες δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των μωρών, συμπεριλαμβανομένων των θνησιγενών γεννήσεων και των προβλημάτων νευροανάπτυξης”. “Παρά τις διεθνείς προσπάθειες για την εξάλειψη της μόλυνσης από τη σύφιλη από τη μητέρα στο μωρό, παραμένει διαδεδομένη σε αρκετές χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος”. “Τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται επί του παρόντος στις περιοχές της Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου, ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει εκτιμηθεί η επιβάρυνση της σύφιλης που αποδίδεται σε εθνοφυλετικές ανισότητες”. “Η παγκόσμια υγειονομική πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), για την εξάλειψη της μετάδοσης της σύφιλης από τη μητέρα στο παιδί έως το 2030, μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν ληφθούν υπόψη οι εθνοφυλετικές και εκπαιδευτικές ανισότητες”.

Σχετικά με τη μελέτη

Η έρευνα χρησιμοποίησε διοικητικά δεδομένα που αντιπροσωπεύουν τις γεννήσεις ενός παιδιού από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017 από το βραζιλιάνικο σύστημα πληροφοριών για τις γεννήσεις ζώντων παιδιών, το οποίο καλύπτει πάνω από το 90% όλων των γεννήσεων στην επικράτεια της Βραζιλίας. Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης ιατρικών αρχείων και ότι θα χρειαστούν περαιτέρω ελεγχόμενες μελέτες για να επιβεβαιωθούν αυτές οι διαφορές.

Μια πρακτική 2.000 χρόνων από Κινέζους βοτανολόγους – που εξετάζουν την ανθρώπινη γλώσσα για σημάδια ασθένειας – υιοθετείται τώρα από επιστήμονες υπολογιστών που χρησιμοποιούν μηχανική μάθηση και τεχνητή νοημοσύνη.

Τα διαγνωστικά συστήματα γλώσσας κερδίζουν γρήγορα έλξη λόγω της αύξησης της απομακρυσμένης παρακολούθησης της υγείας παγκοσμίως, και μια μελέτη Ιρακινών και Αυστραλών ερευνητών παρέχει περισσότερες αποδείξεις για την αυξανόμενη ακρίβεια αυτής της τεχνολογίας για την ανίχνευση ασθενειών.

Μηχανικοί από το Middle Technical University (MTU) στη Βαγδάτη και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας (UniSA) χρησιμοποίησαν μια web κάμερα και υπολογιστή USB για να απαθανατίσουν εικόνες γλώσσας από 50 ασθενείς με διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια και αναιμία, συγκρίνοντας χρώματα με βάση δεδομένων 9.000 γλωσσών. εικόνες.

Χρησιμοποιώντας τεχνικές επεξεργασίας εικόνας, διέγνωσαν σωστά τις ασθένειες στο 94 τοις εκατό των περιπτώσεων, σε σύγκριση με τα εργαστηριακά αποτελέσματα. Ένα φωνητικό μήνυμα που καθόριζε το χρώμα της γλώσσας και την ασθένεια στάλθηκε επίσης μέσω μηνύματος κειμένου στον ασθενή ή στον ορισθέντα πάροχο υγείας.

Νέα εργασία μελετά τον ρόλο της ανθρώπινης γλώσσας

Ο αναπληρωτής καθηγητής MTU και UniSA Ali Al-Naji και οι συνάδελφοί του εξέτασαν τις παγκόσμιες προόδους στη διάγνωση ασθενειών με τη βοήθεια υπολογιστή, με βάση το χρώμα της γλώσσας, σε μια νέα εργασία που δημοσιεύτηκε ως μέρος του Τέταρτου Επιστημονικού Συνεδρίου για την Έρευνα Τεχνικών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών (EETR2022 ). «Πριν από χιλιάδες χρόνια, η κινεζική ιατρική πρωτοστάτησε στην πρακτική της εξέτασης της γλώσσας για την ανίχνευση ασθένειας», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής Al-Naji.

«Η συμβατική ιατρική έχει από καιρό υποστηρίξει αυτή τη μέθοδο, αποδεικνύοντας ότι το χρώμα, το σχήμα και το πάχος της γλώσσας μπορεί να αποκαλύψει σημάδια διαβήτη, ηπατικά προβλήματα, κυκλοφορικά και πεπτικά προβλήματα, καθώς και αιματολογικές και καρδιακές παθήσεις. Πηγαίνοντας αυτό ένα βήμα παραπέρα, νέες μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου από την εμφάνιση της γλώσσας γίνονται πλέον εξ αποστάσεως χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη και κάμερα —ακόμη και smartphone.

“Η υπολογιστική ανάλυση της γλώσσας είναι πολύ ακριβής και θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξ αποστάσεως διάγνωση ασθενειών με ασφαλή, αποτελεσματικό, εύκολο, ανώδυνο και οικονομικά αποδοτικό τρόπο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον απόηχο μιας παγκόσμιας πανδημίας όπως ο COVID, όπου η πρόσβαση στα κέντρα υγείας μπορεί να γίνει συμβιβασμένος». Οι ασθενείς με διαβήτη έχουν τυπικά κίτρινη γλώσσα, οι ασθενείς με καρκίνο μια μοβ γλώσσα με παχιά λιπαρή επικάλυψη και οι ασθενείς με οξύ εγκεφαλικό παρουσιάζουν μια κόκκινη γλώσσα που είναι συχνά στραβή.

Μια μελέτη του 2022 στην Ουκρανία που αναλύει εικόνες γλώσσας 135 ασθενών με COVID μέσω smartphone έδειξε ότι το 64% των ασθενών με ήπια λοίμωξη είχαν ανοιχτό ροζ γλώσσα, το 62% των ασθενών με μέτρια λοίμωξη είχε κόκκινη γλώσσα και το 99% των ασθενών με μια σοβαρή λοίμωξη COVID είχε σκούρα κόκκινη γλώσσα. Προηγούμενες μελέτες που χρησιμοποιούν διαγνωστικά συστήματα γλώσσας έχουν διαγνώσει με ακρίβεια σκωληκοειδίτιδα, διαβήτη και νόσο του θυρεοειδούς.

“Είναι δυνατό να διαγνωστούν με ακρίβεια 80% περισσότερες από 10 ασθένειες που προκαλούν ορατή αλλαγή στο χρώμα της γλώσσας. Στη μελέτη μας επιτύχαμε ακρίβεια 94% με τρεις ασθένειες. Επομένως υπάρχει η δυνατότητα να βελτιστοποιήσουμε αυτήν την έρευνα ακόμη περισσότερο.” Λέει ο αναπληρωτής καθηγητής Al-Naji.

Τα τελευταία χρόνια, τα φύκια μπορεί να έχουν αποκτήσει τη φήμη ως υπερτροφή. Αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι πρόγονοί μας έτρωγαν το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά φυτό για χιλιάδες χρόνια. Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι τα φύκια και άλλα τοπικά φυτά του γλυκού νερού καταναλώνονταν στη Μεσολιθική, κατά τη νεολιθική μετάβαση στη γεωργία και στον Πρώιμο Μεσαίωνα.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι αυτά τα φυτά, που τώρα σπάνια τρώγονται στην Ευρώπη, έγιναν περιθωριακά πολύ πιο πρόσφατα, λένε οι ερευνητές. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η μελέτη τους θα τονίσει τη δυνατότητα να συμπεριλάβουμε περισσότερα φύκια και άλλα τοπικά φυτά γλυκού νερού στη διατροφή μας σήμερα – βοηθώντας τους Ευρωπαίους να γίνουν πιο υγιείς και πιο βιώσιμοι. Η Κάρεν Χάρντι, καθηγήτρια προϊστορικής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης είναι η κύρια ερευνήτρια του έργου Powerful Plants.

Είπε: «Σήμερα, τα φύκια και τα υδρόβια φυτά του γλυκού νερού ουσιαστικά απουσιάζουν από τις παραδοσιακές, δυτικές δίαιτες και η περιθωριοποίησή τους καθώς σταδιακά άλλαξαν από τροφή σε πόρους πείνας και ζωοτροφές, που πιθανώς συνέβη για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως έχει επίσης ανιχνευθεί αλλού. με μερικά φυτά.

Η μελέτη μας υπογραμμίζει επίσης τη δυνατότητα για εκ νέου ανακάλυψη εναλλακτικών, τοπικών, βιώσιμων πόρων τροφίμων που μπορεί να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία και στο περιβάλλον της υπερβολικής εξάρτησης από έναν μικρό αριθμό μαζικής παραγωγής γεωργικών προϊόντων που είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό πολλών η σημερινή δυτική διατροφή, και μάλιστα η παγκόσμια προσφορά τροφίμων σε μεγάλες αποστάσεις γενικότερα».

«Είναι πολύ συναρπαστικό να μπορούμε να δείξουμε οριστικά ότι τα φύκια και άλλα τοπικά φυτά του γλυκού νερού καταναλώθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο ευρωπαϊκό μας παρελθόν». Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, διαπίστωσε ότι τα αρχαιολογικά στοιχεία για τα φύκια καταγράφονται σπάνια και συνήθως λαμβάνονται υπόψη ως μη βρώσιμες χρήσεις όπως καύσιμα, περιτυλίγματα τροφίμων ή λιπάσματα.

Υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες που σχετίζονται με τη συλλογή φυκιών στην Ισλανδία, τη Βρετάνη και την Ιρλανδία που χρονολογούνται στον 10ο αιώνα, ενώ το λάχανο της θάλασσας αναφέρεται από τον Πλίνιο ως φάρμακο κατά του σκορβούτου των ναυτικών. Μέχρι τον 18ο αιώνα, τα φύκια θεωρούνταν τροφή για την πείνα. Σήμερα τα φυτά συνεχίζουν να είναι δημοφιλή σε μέρη της Ασίας, αλλά δεν είναι κοινά στις ευρωπαϊκές δίαιτες.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν «άμεσες ενδείξεις για ευρεία κατανάλωση φυκιών και βυθισμένων υδρόβιων και γλυκών φυτών». Μερικά από τα δείγματα αποκάλυψαν κατανάλωση κόκκινων, πράσινων ή καφέ φυκιών ή υδρόβιων φυτών γλυκού νερού, με ένα δείγμα από το Orkney να περιέχει επίσης στοιχεία για Brassica, πιθανότατα θαλάσσιο λάχανο. Υπάρχουν περίπου 10.000 διαφορετικά είδη φυκιών στον κόσμο, ωστόσο μόνο 145 είδη τρώγονται σήμερα, κυρίως στην Ασία.

Τα τηλεοπτικά προγράμματα του Ηνωμένου Βασιλείου που δείχνουν ανακριβείς πρακτικές τοκετού θα πρέπει να απαιτούν συστάσεις ασφαλείας για τους θεατές για την αποφυγή παρερμηνειών από το κοινό.

Τι λέει η μελέτη για την παραπληροφόρηση τοκετού;

Η μελέτη από ερευνητές από το King’s College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ανέλυσε 87 γεννήσεις που προβλήθηκαν σε 48 επεισόδια τριών δημοφιλών τηλεοπτικών προγραμμάτων φαντασίας και ριάλιτι του Ηνωμένου Βασιλείου (BBC’s Call The Midwife, This Is Going To Hurt και One Born Every Minute του Channel 4). για να δείτε πώς συγκρίνονται με τις σύγχρονες οδηγίες του Εθνικού Ινστιτούτου Αριστείας Υγείας και Φροντίδας (NICE).

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε σήμερα στο JRSM Open, διαπίστωσε ότι τα τηλεοπτικά προγράμματα έδειχναν σε μεγάλο βαθμό σύγχρονες ενημερώσεις στη φροντίδα του τοκετού. Ωστόσο, οι απεικονίσεις μαιών και γιατρών που σφίγγουν τον ομφάλιο λώρο εμφανίστηκαν ανακριβώς ή δραματοποιήθηκαν ως ασήμαντες το ένα τρίτο των φορών, χωρίς πληροφορίες ασφαλείας για τους θεατές σχετικά με αυτό που τους έδειχναν.

Οι ερευνητές διερευνούν την προβληματική φύση αυτής της απεικόνισης, εξηγώντας επιβλαβείς παραδοσιακές ιατρικές πρακτικές που μπορούν να προκαλέσουν θάνατο και εγκεφαλικούς τραυματισμούς σε πρόωρα μωρά παρουσιάζονται ως συνήθης πρακτική στα σύγχρονα τηλεοπτικά προγράμματα. Χωρίς προειδοποίηση ασφαλείας για την ενημέρωση των θεατών διαφορετικά, το ευρύ κοινό και οι επαγγελματίες υγείας θα πιστεύουν ότι οι πρακτικές σύσφιξης που βλέπουν είναι σωστές, κάτι που θα μπορούσε να παραπληροφορήσει τους υποψήφιους γονείς και τους επαγγελματίες που ασχολούνται με το νεογέννητο μωρό.

Η σύσφιξη κατά τον τοκετό είναι όπου ο ομφάλιος λώρος μεταξύ της μητέρας και του παιδιού σφίγγεται πριν τον δέσουν και τον κόψουν. Ο πλακούντας (μετά τον τοκετό) μπορεί ακόμα να βρίσκεται στη μήτρα (μήτρα) και να λειτουργεί. Η διαδικασία δεν πρέπει να γίνεται πριν από ένα παράθυρο ενός έως πέντε λεπτών μετά τη γέννηση, καθώς σταματά την κυκλοφορία του αίματος μεταξύ της μητέρας και του παιδιού κατά τη διάρκεια του χρόνου που το μωρό αρχίζει να αναπνέει. Εάν ο λώρος σφίγγεται πολύ νωρίς, τότε υπάρχει κίνδυνος να στερηθεί το μωρό από το αίμα που εισέρχεται στην κυκλοφορία των πνευμόνων.

Τι διαπίστωσε η έρευνα;

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το σφίξιμο του λώρου σπάνια εμφανιζόταν στην τηλεόραση και δόθηκε λιγότερη προσοχή στην οθόνη από το πρώτο κλάμα του μωρού ή το κόψιμο του λώρου, μια τελετουργία που εκτελείται όλο και περισσότερο από τον πατέρα στη σύγχρονη εποχή.

• Μόνο σε 4 από τις 25 περιπτώσεις όπου απεικονίστηκε σύσφιξη, έγινε μετά από ένα λεπτό.
• Σε 21 περιπτώσεις (84%) η σύσφιξη φάνηκε να γίνεται αμέσως ή πολύ νωρίς, κάτι που δεν είναι σύμφωνο με τις παρούσες οδηγίες του NICE.
• Ενώ η πρώιμη σύσφιξη ήταν ρουτίνα στο παρελθόν και δεν είναι απαραίτητο να εμφανίζεται η σύσφιξη του λώρου σε τηλεοπτικές τοκετές, όταν εμφανίζεται με ανακριβή τρόπο, οι θεατές μπορεί να είναι πεπεισμένοι ότι βλέπουν τη σωστή πρακτική τοκετού.

“Εκατομμύρια θεατές παρακολουθούν προγράμματα όπως το Call the Midwife κάθε εβδομάδα για να διασκεδάσουν, αλλά η γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας είναι θολή. Μας κάνει εντύπωση ότι οι τηλεοπτικές εκπομπές του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν απεικονίσει με ακρίβεια ορισμένες αλλαγές στον τοκετό τον περασμένο αιώνα, αλλά από την άλλη πλευρά έδωσαν επίσης στο κοινό μια εικόνα περίθαλψης κακής ποιότητας όσον αφορά τη σύσφιξη κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτές οι ανακριβείς απεικονίσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τη φροντίδα στον πραγματικό κόσμο.

Είδαμε πολύ νωρίς σύσφιξη του λώρου στις περισσότερες τηλεοπτικές γεννήσεις, αλλά κανένα πρόγραμμα δεν ενημέρωσε τους θεατές για τις πτυχές ασφάλειας. Όταν προβάλλουν απαρχαιωμένες πρακτικές, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς έχουν καθήκον δημόσιας υγείας να ενημερώνουν τους θεατές ότι αυτή η άμεση ιατρική παρέμβαση δεν συνιστάται πλέον. Κανένας ραδιοτηλεοπτικός φορέας δεν θα έδειχνε οι στάσεις ύπνου που συνδέονται με τον θάνατο στην κούνια χωρίς σχόλια”, δήλωσε η καθηγήτρια Susan Bewley, ομότιμη καθηγήτρια Μαιευτικής και Γυναικείας Υγείας στο King’s College του Λονδίνου.

Ο καθηγητής Andrew Weeks, Καθηγητής Διεθνούς Μητρικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, πρόσθεσε: “Οι επαγγελματίες υγείας γνωρίζουν ότι οι μαίες και οι γιατροί δεν πρέπει να διακόπτουν τη ροή αίματος στο νεογέννητο μωρό ούτε να χωρίζουν τη μητέρα και το μωρό χωρίς πιεστικό λόγο, και όμως Αυτό προβάλλεται στα δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα ως κοινή πρακτική. Εσφαλμένες απεικονίσεις όπως αυτή, όσο ρουτίνα κι αν είναι, μπορεί να οδηγήσουν σε παρερμηνείες της σωστής πρακτικής από το κοινό.

Η γλώσσα που χρησιμοποιείται στον προγραμματισμό “καθυστερημένης” ή “αναβολής” σύσφιξης μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει “νωρίς” ή “αμέσως” όταν Αυτό δεν είναι σωστό. Αυτό δείχνει την ανάγκη για συστάσεις ασφαλείας όταν τα τηλεοπτικά δράματα δείχνουν πρακτικές και διαδικασίες τοκετού που είναι ξεπερασμένες και ανακριβείς.”