Οι θηλυκοί απόγονοι γονέων με διαταραχές της διάθεσης έχουν αυξημένο δείκτη μάζας σώματος z (ΔΜΣ) σε σύγκριση με τους ελέγχους μη προσβεβλημένων γονέων. Αυτό ξεκινά από την ηλικία των 12 ετών περίπου, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 19 Οκτωβρίου στο JAMA Network Open.

Τι αφορούσε η μελέτη για τα έφηβα κορίτσια;

Η Nitya Adepalli, από το Πανεπιστήμιο Dalhousie στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας, Καναδάς, και οι συνεργάτες της διεξήγαγαν μια μελέτη κοόρτης επιτάχυνσης βασισμένη στην κοινότητα για νέους σε οικογενειακό κίνδυνο για διαταραχές της διάθεσης και ελέγχους με ετήσια παρακολούθηση από την 1η Ιανουαρίου 2014 , έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022, για να εξεταστεί η ηλικία στην οποία οι νέοι με οικογενειακό κίνδυνο για διαταραχές της διάθεσης άρχισαν να αποκλίνουν σε βάρος από τους ελέγχους. Η μελέτη περιελάμβανε 394 μη προσβεβλημένους θηλυκούς και αρσενικούς απογόνους γονέων με ή χωρίς διαταραχή της διάθεσης.

Τι απέδειξε η μελέτη;

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι νέοι που διατρέχουν οικογενειακό κίνδυνο για διαταραχές της διάθεσης δεν εμφάνισαν συνολική διαφορά στο σωματικό βάρος από τους ελέγχους. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια ειδική για το φύλο διαφορά, με ταχεία περιεφηβική αύξηση του σωματικού βάρους σε γυναίκες σε οικογενειακό κίνδυνο έναντι των μαρτύρων, που οδήγησε σε σημαντικά αυξημένο zBMI σε ηλικία 12 ετών και άνω (β = 0,57), ανεξάρτητα από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση, την προωρότητα, ή βάρος γέννησης.  Δεν παρατηρήθηκε διαφορά για τους άνδρες σε οικογενειακό κίνδυνο έναντι των μαρτύρων σε οποιαδήποτε ηλικία.

«Περαιτέρω εργασία θα πρέπει να εξετάσει τη συσχέτιση της πρώιμης παρέμβασης για την προστασία από την ανάπτυξη συνθηκών διάθεσης και βάρους σε αυτή την ομάδα υψηλού κινδύνου», γράφουν οι συγγραφείς. «Επιπλέον, η εκπαίδευση σχετικά με τη συσχέτιση μεταξύ ψυχικής και σωματικής υγείας με τη στοχαστική εξέταση του στίγματος που σχετίζεται με τις συνθήκες ψυχικής υγείας και το αυξημένο σωματικό βάρος θα παρείχε μια μεγάλη ευκαιρία να ενδυναμώσουν τους νέους να αναλάβουν τη δική τους υγεία».

Υπάρχει σχέση μεταξύ της σόγιας και του καρκίνου του μαστού; Η σόγια περιέχει ισοφλαβόνες, που είναι φυτικά οιστρογόνα. Τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Ωστόσο, μελέτες δείχνουν ότι τα προϊόντα σόγιας δεν περιέχουν αρκετά υψηλά επίπεδα οιστρογόνων για να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Ο Δρ Dawn Mussallem, ειδικός στην ιατρική στον τρόπο ζωής στην Mayo Clinic, λέει ότι η κατανάλωση προϊόντων σόγιας με μέτρο μπορεί να είναι ευεργετική. Πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν να τρώνε προϊόντα σόγιας όπως:

• τόφου,
• ξηρούς καρπούς σόγιας,
• και edamame.

Ο Δρ Mussallem λέει ότι η φυτική πρωτεΐνη δεν αυξάνει τις πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του μαστού. Η σόγια περιέχει οιστρογόνα φυτικής προέλευσης που δεν αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. “Εδώ και χρόνια, προσπαθώ να καταρρίψω τον μύθο για τη σόγια και τον καρκίνο του μαστού. Και φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έχει βγει ακόμα γιατί σχεδόν κάθε μέρα, κάθε ασθενής που βλέπω ανησυχεί για την κατανάλωση προϊόντων σόγιας”, λέει ο Δρ. Mussallem.

Η σόγια είναι γεμάτη με ισοφλαβόνες, που είναι ένα είδος φυτικού οιστρογόνου (φυτοοιστρογόνο) γνωστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες. Έχει παρόμοια χημική δομή με το ανθρώπινο οιστρογόνο, αλλά η σόγια συνδέεται με τους υποδοχείς οιστρογόνων στον ιστό του μαστού με διαφορετικό τρόπο, δυνητικά ενεργώντας ως ογκοκατασταλτικός. «Η κατανάλωση σόγιας μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού όχι μόνο είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να πάρετε μια φυτική πρωτεΐνη, αλλά βελτιώνει επίσης τα αποτελέσματα του καρκίνου του μαστού σας», λέει ο Δρ Mussallem.

Είναι σημαντικό να αποφεύγετε τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένου του επεξεργασμένου κρέατος, και να περιορίζετε την πρόσληψη κόκκινου κρέατος και γαλακτοκομικών με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά. Η κατανάλωση μεγάλης ποικιλίας πολύχρωμων λαχανικών και φρούτων, δημητριακών ολικής αλέσεως, οσπρίων, ξηρών καρπών και σπόρων μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη και την επιβίωση από τον καρκίνο του μαστού.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται από δύο είδη ύλης: τα σώματα των νευρικών κυττάρων (φαιά ουσία), τα οποία επεξεργάζονται την αίσθηση, ελέγχουν την εκούσια κίνηση και επιτρέπουν την ομιλία, τη μάθηση και τη γνώση, και τους άξονες (λευκή ουσία), που συνδέουν τα κύτταρα με το καθένα.

Ιστορικά, οι επιστήμονες έχουν επικεντρωθεί στη φαιά ουσία του φλοιού, υπολογίζοντας ότι εκεί είναι η δράση, ενώ αγνοούν τη λευκή ουσία, παρόλο που αποτελεί το ήμισυ του εγκεφάλου. Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt πρόκειται να το αλλάξουν αυτό.

Για αρκετά χρόνια, ο John Gore, Ph.D., διευθυντής του Πανεπιστημίου Vanderbilt Institute of Imaging Science, και οι συνεργάτες του χρησιμοποιούσαν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να ανιχνεύσουν σήματα που εξαρτώνται από το επίπεδο οξυγόνωσης (BOLD), ένας βασικός δείκτης εγκεφαλική δραστηριότητα, στη λευκή ουσία.

Στην τελευταία τους εργασία, που δημοσιεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου στο Proceedings of the National Academy of Sciences, οι ερευνητές αναφέρουν ότι όταν οι άνθρωποι που σαρώνουν τον εγκέφαλό τους με fMRI εκτελούν μια εργασία, όπως το κούνημα των δακτύλων τους, τα σήματα BOLD αυξάνονται στη λευκή ουσία σε όλη την εγκέφαλος.

«Δεν ξέρουμε τι σημαίνει αυτό», είπε ο πρώτος συγγραφέας της εργασίας, ο Kurt Schilling, Ph.D., επίκουρος καθηγητής Ακτινολογίας και Ακτινολογικών Επιστημών στο VUMC. “Απλώς ξέρουμε ότι κάτι συμβαίνει. Υπάρχει πραγματικά ένα ισχυρό σήμα στη λευκή ουσία.” Είναι σημαντικό να το επιδιώξουμε αυτό γιατί τόσο διαφορετικές διαταραχές όπως η επιληψία και η σκλήρυνση κατά πλάκας διαταράσσουν τη «συνδεσιμότητα» του εγκεφάλου, είπε ο Schilling. Αυτό υποδηλώνει ότι κάτι συμβαίνει στη λευκή ουσία.

Για να το ανακαλύψουν, οι ερευνητές θα συνεχίσουν να μελετούν τις αλλαγές στα σήματα της λευκής ουσίας που είχαν προηγουμένως ανιχνεύσει στη σχιζοφρένεια, τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες εγκεφαλικές διαταραχές. Μέσω μελετών σε ζώα και ανάλυσης ιστών, ελπίζουν επίσης να προσδιορίσουν τη βιολογική βάση για αυτές τις αλλαγές. Στη φαιά ουσία, τα σήματα BOLD αντανακλούν την αύξηση της ροής του αίματος (και του οξυγόνου) ως απόκριση στην αυξημένη δραστηριότητα των νευρικών κυττάρων.

Ίσως οι άξονες ή τα νευρογλοιακά κύτταρα που διατηρούν το προστατευτικό περίβλημα μυελίνης γύρω τους, χρησιμοποιούν επίσης περισσότερο οξυγόνο όταν ο εγκέφαλος «δουλεύει». Ή ίσως αυτά τα σήματα σχετίζονται με κάποιο τρόπο με το τι συμβαίνει στη φαιά ουσία. Αλλά ακόμα κι αν δεν συμβαίνει τίποτα βιολογικό στη λευκή ουσία, «κάτι συμβαίνει ακόμα εδώ», είπε ο Schilling. “Το σήμα αλλάζει. Αλλάζει διαφορετικά σε διαφορετικά μονοπάτια της λευκής ουσίας και είναι σε όλα τα μονοπάτια της λευκής ουσίας, το οποίο είναι ένα μοναδικό εύρημα.”

Ένας λόγος που τα σήματα της λευκής ουσίας δεν έχουν μελετηθεί ελάχιστα είναι ότι έχουν χαμηλότερη ενέργεια από τα σήματα της φαιάς ουσίας, και επομένως είναι πιο δύσκολο να διακριθούν από τον «θόρυβο» του φόντου του εγκεφάλου. Οι ερευνητές του VUMC αύξησαν την αναλογία σήματος προς θόρυβο βάζοντας το άτομο του οποίου ο εγκέφαλος σαρώθηκε να επαναλάβει μια οπτική, λεκτική ή κινητική εργασία πολλές φορές για να καθορίσει μια τάση και λαμβάνοντας τον μέσο όρο του σήματος σε πολλά διαφορετικά μονοπάτια ινών λευκής ουσίας.

«Για 25 ή 30 χρόνια, έχουμε παραμελήσει το άλλο μισό του εγκεφάλου», είπε ο Schilling. Μερικοί ερευνητές όχι μόνο έχουν αγνοήσει τα σήματα της λευκής ουσίας αλλά τα έχουν αφαιρέσει από τις αναφορές τους για τη λειτουργία του εγκεφάλου. Τα ευρήματα του Vanderbilt υποδηλώνουν ότι πολλές μελέτες fMRI «μπορεί όχι μόνο να υποτιμούν την πραγματική έκταση της ενεργοποίησης του εγκεφάλου, αλλά επίσης… μπορεί να χάνουν κρίσιμες πληροφορίες από το σήμα MRI», κατέληξαν οι ερευνητές.

Μια νέα εκστρατεία πρόληψης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού μάς υπενθυμίζει πως ανάμεσα στους δεκάδες μικρούς ή μεγάλους ελέγχους που καλείται να κάνει μια γυναίκα καθημερινά ένας μπορεί να της σώσει τη ζωή. Η καμπάνια με όχημα την τηλεόραση, το ραδιόφωνο αλλά και τα μέσα μαζικής μεταφοράς και το διαδίκτυο φτάνει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και προτρέπει κάθε γυναίκα να είναι και εκείνη “ψαγμένη” κάνοντας τον προληπτικό της έλεγχο για τον καρκίνο του μαστού.

Καρκίνος μαστού: τα δεδομένα

• 1 στις 11 γυναίκες στην ΕΕ-27 θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού πριν από την ηλικία των 74 ετών.
  Περισσότερες από 7000 γυναίκες τον χρόνο διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού στη χώρα μας.
• Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την πιο συχνά διαγνωσμένη μορφή καρκίνου και την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες στην Ευρώπη.
• Οι θάνατοι από καρκίνο του μαστού στην Ευρώπη έχουν μειωτική τάση χάρη στην έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας και τις ολοένα αποτελεσματικότερες θεραπείες.
• Η έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας αυξάνει τα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης μετά τη διάγνωση έως και 97%.

Δεν γνωρίζουμε τους ενοχοποιητικούς παράγοντες για τη δημιουργία του καρκίνου του μαστού. Για αυτόν τον λόγο, η δευτερογενής πρόληψη, δηλαδή η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, εάν είναι δυνατόν πριν ακόμα γίνει ψηλαφητός ή δώσει συμπτώματα, είναι το βασικό μας εργαλείο για την αποτελεσματική αντιμετώπισή του, για την καλύτερη πορεία της νόσου αλλά και την πλήρη ίαση.

Στο Στούντιο 4 βρέθηκε καλεσμένη η Μαρία Ναυπλιώτου, το απόγευμα της Παρασκευής, με αφορμή την επανάληψη της επιτυχημένης παράστασης «Φιλουμένα Μαρτουράνο» στο θέατρο Χορν. Η εντυπωσιακή πρωταγωνίστρια μίλησε, μεταξύ άλλων, για την προσωπική διαχείριση στην απώλεια καθώς και όσα της δίδαξε για τις δυσκολίες της ζωής η πάροδος του χρόνου.

«Νομίζω ότι δεν επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να στεναχωρηθούμε πραγματικά και βαθιά. Νομίζουμε ότι αν γίνει αυτό θα στεναχωρηθούμε. Στην πραγματικότητα αν δεν στεναχωρηθούμε, θα διαλυθούμε. Εγώ ήρθα σε επαφή με τα συναισθήματά μου αλλά δεν ήταν εύκολο, όταν έφυγαν οι γονείς μας να πενθήσουμε, ήταν πολύ δύσκολο. Προσπαθείς να το αποφύγεις, ασυνείδητα. Είναι ένας μηχανισμός και κάποια στιγμή νιώθεις τον εσωτερικό σου εαυτό να χτυπά το κεφάλι του στις γωνίες. 

Ε, και κάποια στιγμή αφήνεσαι και πενθείς, και κλαις, και στενοχωριέσαι, και βγαίνεις από αυτό αναγεννημένος… Χάσαμε τους γονείς μας μέσα σε ένα χρόνο και τους δυο…» είπε η Μαρία Ναυπλιώτου. «Εμένα με τράβηξε η ζωή, όπως ακριβώς το είπα. Κάποια στιγμή δηλαδή πόνεσα, έκλαψα πολύ, υπέφερα και για άλλα πράγματα όχι μόνο για αυτό. Σε έναν χρόνο χάσαμε και τους δυο γονείς, ήταν νεότατοι. Θέλω όμως να πω πως μετά σιγά σιγά αρχίζει και φεύγει, το πένθος δημιουργεί μηχανισμούς, αποδέχεσαι και πας παρακάτω» συμπλήρωσε, ακόμα, η Μαρία Ναυπλιώτου στην ψυχαγωγική εκπομπή της ΕΡΤ.

Μηχανικοί στο MIT έχουν αναπτύξει μαλακές και εμφυτεύσιμες ίνες που μπορούν να μεταδώσουν φως στα κύρια νεύρα μέσω του σώματος. Όταν αυτά τα νεύρα υποβάλλονται σε γενετική επεξεργασία για να ανταποκρίνονται στο φως, οι ίνες μπορούν να στείλουν παλμούς φωτός στα νεύρα για να αναστείλουν τον πόνο. Οι οπτικές ίνες είναι εύκαμπτες και τεντώνονται με το σώμα.

Οι νέες ίνες προορίζονται ως ένα πειραματικό εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από επιστήμονες για να διερευνήσουν τις αιτίες και τις πιθανές θεραπείες για διαταραχές των περιφερικών νεύρων σε ζωικά μοντέλα. Ο πόνος στα περιφερικά νεύρα μπορεί να εμφανιστεί όταν τα νεύρα έξω από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό έχουν υποστεί βλάβη, με αποτέλεσμα μυρμήγκιασμα, μούδιασμα και πόνο στα προσβεβλημένα άκρα. Η περιφερική νευροπάθεια υπολογίζεται ότι επηρεάζει περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Οι τρέχουσες συσκευές που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη νευρικών διαταραχών είναι κατασκευασμένες από άκαμπτα υλικά που περιορίζουν την κίνηση, έτσι ώστε να μην μπορούμε να μελετήσουμε πραγματικά τραυματισμό και ανάρρωση του νωτιαίου μυελού εάν υπάρχει πόνος», λέει ο Siyuan Rao, επίκουρος καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης. “Οι ίνες μας μπορούν να προσαρμοστούν στη φυσική κίνηση και να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να περιορίζουν την κίνηση του θέματος. Αυτό μπορεί να μας δώσει πιο ακριβείς πληροφορίες.”

«Τώρα, οι άνθρωποι έχουν ένα εργαλείο για να μελετούν τις ασθένειες που σχετίζονται με το περιφερικό νευρικό σύστημα, σε πολύ δυναμικές, φυσικές και απεριόριστες συνθήκες», προσθέτει ο Xinyue Liu Ph.D. ’22, ο οποίος είναι τώρα επίκουρος καθηγητής στο Michigan State University (MSU). Λεπτομέρειες για τις νέες ίνες της ομάδας τους αναφέρονται σε μια μελέτη που εμφανίζεται στο Nature Methods. Οι συν-συγγραφείς του MIT του Rao και του Liu περιλαμβάνουν τον Atharva Sahasrabudhe, έναν μεταπτυχιακό φοιτητή στη χημεία.

Πέρα από τον εγκέφαλο

Η νέα μελέτη προέκυψε από την επιθυμία της ομάδας να επεκτείνει τη χρήση της οπτογενετικής πέρα από τον εγκέφαλο. Η οπτογενετική είναι μια τεχνική με την οποία τα νεύρα κατασκευάζονται γενετικά για να ανταποκρίνονται στο φως. Η έκθεση σε αυτό το φως μπορεί στη συνέχεια είτε να ενεργοποιήσει είτε να αναστείλει το νεύρο, κάτι που μπορεί να δώσει στους επιστήμονες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί το νεύρο και αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.

Οι νευροεπιστήμονες έχουν εφαρμόσει την οπτογενετική σε ζώα για να εντοπίσουν με ακρίβεια τις νευρικές οδούς που υποκρύπτουν μια σειρά εγκεφαλικών διαταραχών, όπως ο εθισμός, η νόσος του Πάρκινσον και οι διαταραχές της διάθεσης και του ύπνου – πληροφορίες που οδήγησαν σε στοχευμένες θεραπείες για αυτές τις καταστάσεις.

Μέχρι σήμερα, η οπτογενετική έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως στον εγκέφαλο, μια περιοχή που στερείται υποδοχέων πόνου, γεγονός που επιτρέπει τη σχετικά ανώδυνη εμφύτευση άκαμπτων συσκευών. Ωστόσο, οι άκαμπτες συσκευές μπορούν ακόμα να βλάψουν τους νευρικούς ιστούς. Η ομάδα του MIT αναρωτήθηκε εάν η τεχνική θα μπορούσε να επεκταθεί σε νεύρα έξω από τον εγκέφαλο. Ακριβώς όπως με τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, τα νεύρα στο περιφερικό σύστημα μπορεί να εμφανίσουν μια σειρά από βλάβες, συμπεριλαμβανομένης της ισχιαλγίας, της νόσου των κινητικών νευρώνων και γενικού μούδιασμα και πόνο.

Η οπτογενετική θα μπορούσε να βοηθήσει τους νευροεπιστήμονες να εντοπίσουν συγκεκριμένες αιτίες παθήσεων των περιφερικών νεύρων καθώς και να δοκιμάσουν θεραπείες για την ανακούφισή τους. Αλλά το κύριο εμπόδιο για την εφαρμογή της τεχνικής πέρα από τον εγκέφαλο είναι η κίνηση. Τα περιφερικά νεύρα βιώνουν συνεχή ώθηση και έλξη από τους γύρω μύες και ιστούς. Εάν χρησιμοποιούνταν συσκευές άκαμπτου πυριτίου στην περιφέρεια, θα περιόριζαν τη φυσική κίνηση ενός ζώου και ενδεχομένως θα προκαλούσαν βλάβη στους ιστούς.

Οι Pescadillas είναι ένα μεξικάνικο ορεκτικό δημοφιλές σε παραθαλάσσια μέρη όπως το Guerrero και η Oaxaca. «Το πιάτο αποτελείται από μια τορτίγια καλαμποκιού διπλωμένη και γεμισμένη με μείγμα ψαριού και τηγανισμένη μέχρι να ροδίσει και να γίνει τραγανή», λέει ο σεφ Άλαν Όλντερ. Ο Older μοιράζεται την δική του εκδοχή στο πιάτο εδώ.

Συστατικά

• 1 κουταλιά της σούπας (15 mL) βούτυρο
• 1 κουταλιά της σούπας (15 mL) ελαιόλαδο
• 1 φιλέτο ιππόγλωσσα ή άλλο ψάρι, κομμένο σε κύβους
• 5-7 γαρίδες κομμένες σε κύβους
• 2 κουταλιές της σούπας (30 mL) σκόρδο
• 1 μέτριο κρεμμύδι
• 2 τεμάχια πιπεριές Jalapeño
• 1 ντομάτα
• 1/4 φλιτζάνι (60 mL) κρέμα γάλακτος
• Θυμάρι
• Αλάτι και πιπέρι

Προσθέστε το βούτυρο και το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα σε μέτρια δυνατή φωτιά. Προσθέστε το σκόρδο, τα κρεμμύδια, το jalapeño και μαγειρέψτε για περίπου 4-5 λεπτά μέχρι να γίνει διάφανο. Προσθέστε την ντομάτα και μαγειρέψτε για άλλα 2-3 λεπτά μέχρι η ντομάτα να βγάλει το νερό της. Προσθέστε τη ιππόγλωσσα και τις γαρίδες και χαμηλώστε τη φωτιά, μαγειρέψτε για άλλα 5 λεπτά. Αλατοπιπερώνουμε και τελειώνουμε με σαντιγί. Το αφήνουμε στην άκρη και το αφήνουμε να κρυώσει.

Salsa verde

• 5-7 τεμάχια ντομάτα
• 1-3 Jalapeños (ανάλογα πόσο πικάντικο το θέλετε)
• 1 κουταλιά της σούπας (15 mL) σκόρδο
• 1 μέτριο κρεμμύδι
• 1/2 ματσάκι κόλιανδρο
• Αλάτι

Οδηγίες παρασκευής

Σε μια μέτρια κατσαρόλα προσθέτουμε όλα τα υλικά εκτός από τον κόλιαντρο. Προσθέτουμε τόσο νερό όσο να καλύψει τα υλικά. Το αφήνουμε να πάρει βράση, μόλις πάρει βράση σβήνουμε τη φωτιά. Βάζετε όλα τα υλικά σε ένα μπλέντερ με τον κόλιαντρο και ανακατεύετε μέχρι να ομογενοποιηθούν, προσθέτοντας αλάτι στη γεύση. Περιμένουμε να κρυώσει.

Η γρίπη, η COVID-19, το κοινό κρυολόγημα και ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV) είναι μεταξύ των αναπνευστικών ιών που θα κυκλοφορήσουν αυτό το φθινόπωρο και το χειμώνα. Αυτοί οι εξαιρετικά μεταδοτικοί ιοί προκαλούν παρόμοια συμπτώματα, κάνοντας δύσκολη τη διαφοροποίηση μεταξύ τους.

Αυτά τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Πυρετό
• Βήχα
• Πονόλαιμο
• Καταρροή
• Πόνο σώματος

Ο Matthew Binnicker, Ph.D., διευθυντής του Εργαστηρίου Κλινικής Ιολογίας στην Κλινική Mayo, λέει ότι είναι δυνατό για τους ανθρώπους να κολλήσουν περισσότερους από έναν ιούς ταυτόχρονα. «Έχουμε δει ασθενείς που είναι αρκετά άτυχοι να νοσήσουν με την COVID-19 και τη γρίπη», λέει ο Δρ. Binnicker. “Υπάρχουν ασθενείς που έχουν COVID-19 και άλλους ιούς επίσης, που δεν έχουν νοσήσει με γρίπη. Συνήθως έχουν παρόμοια συμπτώματα. Ορισμένες από τις περιπτώσεις ήταν πιο σοβαρές επειδή έχουν νοσήσει με πολλούς ιούς. Δεν είναι συχνό περιστατικό, αλλά συμβαίνει».

Αν κάποιος εμφανίσει συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, το πρώτο βήμα που συνιστά ο Δρ. Binnicker είναι να κάνει τεστ για COVID-19. Ο πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί επίσης να παραγγείλει εξέταση για γρίπη και RSV. «Έχουμε εργαστηριακές δοκιμές PCR που δοκιμάζουν για γρίπη και αναπνευστικό συγκυτιακό ιό, ή RSV, ταυτόχρονα, και ορισμένες από τις δοκιμές που έχουμε στα εργαστήριά μας θα περιλαμβάνουν επίσης την COVID-19», λέει ο Δρ. Binnicker.

Η πρόληψη είναι το κλειδί

“Η πρόληψη είναι το κλειδί. Και υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε να γίνει αυτό. Ο πρώτος και κύριος τρόπος για την πρόληψη της γρίπης, της COVID-19, ακόμη και του RSV για επιλεγμένες ομάδες, είναι ο εμβολιασμός”, λέει ο Δρ Binnicker. Είναι ασφαλές να λαμβάνετε τα εμβόλια κατά της COVID-19 και της γρίπης ταυτόχρονα. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε πρόσφατα ενημερωμένα εμβόλια για την COVID-19 που στοχεύουν στα πιο πρόσφατα στελέχη του ιού.

“Αρχικά θα ενθαρρύνω όλους να βγουν έξω και να κάνουν και το εμβόλιο της γρίπης και το ενημερωμένο εμβόλιο COVID-19 το συντομότερο δυνατό. Και πρόσφατα, φέτος, υπάρχουν νέα εμβόλια διαθέσιμα για τον RSV”, λέει ο Δρ. Binnicker. Επίσης φέτος, ο FDA ενέκρινε το πρώτο εμβόλιο RSV για ενήλικες άνω των 60 ετών. Υπάρχουν επίσης εγκεκριμένα εμβόλια RSV για βρέφη και μέλλουσες μητέρες μεταξύ της εβδομάδας 32 και της εβδομάδας 36 της εγκυμοσύνης.

Επιστροφή στα βασικά

Μαζί με το εμβόλιο, ο Δρ Binnicker λέει ότι τα βασικά μέτρα πρόληψης θα σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την υγεία σας. Επίσης την υγεία της οικογένειάς σας. “Έπειτα θα φτάσετε στα βασικά, την καλή υγιεινή των χεριών. Εάν είστε άρρωστοι, μείνετε σπίτι. Εάν βγείτε έξω, φορέστε μάσκα εάν έχετε συμπτώματα. Στη συνέχεια κάντε εξετάσεις για να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε. Και με αυτό τον τρόπο θα λάβουμε καλά βήματα. Έτσι θα αποτρέψουμε τη μετάδοση σε άλλους ανθρώπους”, λέει ο Δρ Binnicker.

To κουβάρι του μυστηρίου της πιο θεϊκής κωμωδίας θα αρχίσει να ξετυλίγεται την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου στις 21:00 στον Alpha, σε μία αστυνομική κωμωδία με λίγα αποδεικτικά στοιχεία, πολλούς υπόπτους και αμέτρητες ξεκαρδιστικές καταστάσεις.

Όλοι οι ήρωες της σειράς έχουν το δικό τους ιδιαίτερο στίγμα προσωπικότητας αλλά και τη δική τους εμπλοκή στο… μυστήριο που ζητά λύση. Οι ανέμελες, μέχρι πρότινος, ζωές τους μπλέκονται σε ένα κυνηγητό απίστευτων καταστάσεων και αποκαλύψεων και όλοι γίνονται πρωταγωνιστές φέρνοντας ο καθένας τη δική του απάντηση στη λύση.

Η ιστορία μας ξετυλίγεται ανάμεσα σε τρεις παράλληλους κόσμους: Ο… (απο)κόσμος της Μονής με τις πέντε μοναχές, ο… «λαϊκός κόσμος» των δύο ντεντέκτιβ και ο «αμαρτωλός κόσμος» των κακών. Αν και θα βρεθούν σε κοινά μονοπάτια, άλλοι στο τέλος θα επιλέξουν αυτό της αρετής και άλλοι της κακίας. Είμαστε σίγουροι ποιος θα καταλήξει σε ποιο;

Σε σκηνοθεσία του μετρ των κωμικών σειρών, Αντώνη Αγγελόπουλου και σενάριο των Νίκου Τσιάμη, Νίκου Μήτσα και Παναγιώτη Χριστόπουλου, οι Φόνοι Στο Καμπαναριό έρχονται να δώσουν άλλο νόημα στις Παρασκευές μας, χαρίζοντας μας «φονικές» ατάκες και γέλια μέχρι «θανάτου».

Το ψαλίδι είναι μια από τις πιο μυθικές σεξουαλικές πράξεις, μια που είναι τόσο εμβληματική όσο και αμφιλεγόμενη. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι, το ψαλίδι είναι ένας τρόπος σεξουαλικής επαφής που συνήθως συνδέεται με queer γυναίκες, όπου οι σύντροφοι τρίβουν τα γεννητικά τους όργανα μεταξύ τους για να επιτύχουν ευχαρίστηση ή οργασμό. Αν και η ίδια η συμμετοχή στη σεξουαλική πράξη δεν είναι αμφιλεγόμενη, η παράδοση γύρω από το ψαλίδι είναι.

Το ψαλίδι συχνά συνδέεται πιο στενά με πορνό με απευθείας τροφοδοσία παρά με το πραγματικό queer σεξ, γεγονός που έχει οδηγήσει σε σύγχυση σχετικά με το εάν η σεξουαλική πράξη είναι αληθινή ή όχι. Αν και υπάρχουν πολύ καλύτερες επιλογές queer πορνό τώρα, αυτό δεν συνέβαινε πάντα. Επειδή το ψαλίδι είναι τόσο εμφανές στο πορνό που απευθύνεται σε στρέιτ άτομα, μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πράγματα όπως «οι πραγματικές λεσβίες στην πραγματικότητα δεν ψαλιδίζουν».

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι το ψαλίδι είναι ο κύριος ή ο μοναδικός τρόπος για να κάνουν σεξ οι queer γυναίκες, ένας ακόμη μύθος που διαιωνίζεται από το πορνό. Όλη αυτή η σύγχυση έχει αφαιρέσει το ψαλίδι να είναι ακριβώς αυτό που είναι – ένας από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους ο καθένας μπορεί να κάνει σεξ αν το επιλέξει. Και το ίδιο το ψαλιδάκι είναι πιο διαφοροποιημένο από την υποτιθέμενη ιδέα του «λεσβιακού ψαλιδιού» – μπορεί να καλύπτει διάφορα φύλα, σεξουαλικότητα και πολλά άλλα.

Αυτό κάνει το ψαλίδι πολύ πιο σημαντικό. Μας επιτρέπει να αμφισβητήσουμε την ιδέα ότι το διεισδυτικό σεξ είναι η μόνη έγκυρη μορφή σεξ και επιτρέπει σε όλους να ξανασκεφτούν τι είναι η ευχαρίστηση για αυτούς. Το πιο σημαντικό είναι ότι η σύγχυση γύρω από το ψαλίδι μπορεί να μας υπενθυμίσει ότι δεν υπάρχει μια ενιαία δήλωση που μπορούμε να κάνουμε για το queer σεξ.

Το ψαλίδι μπορεί να είναι ευχάριστο, μπορεί να είναι διασκεδαστικό, μπορεί να είναι λίγο ανόητο και μπορεί επίσης να μην είναι το πράγμα σου. Το να εξερευνήσετε τι λειτουργεί για εσάς και τι όχι είναι κάτι που πρέπει να κάνει κάθε queer άτομο, αλλά ο πειραματισμός με το ψαλίδι μπορεί να είναι τρομακτικό. Τι σημαίνει πραγματικά το ψαλίδι; Πώς λειτουργεί το ψαλίδι και ποιος μπορεί να το κάνει; Συμβουλευτήκαμε τους queer ειδικούς του sex και τους εκπαιδευτικούς Irma Garcia και Mx. Ζήστε να απαντήσετε σε αυτές τις ερωτήσεις και σε περισσότερες παρακάτω.

Τι είναι το ψαλίδι;

«Το ψαλίδι αναφέρεται σε μια σεξουαλική στάση όπου δύο άτομα, συνήθως με αιδοίο, είναι ο ένας απέναντι στον άλλο και μπλοκάρουν τα πόδια τους σε μια θέση σαν ψαλίδα ενώ τρίβουν τα γεννητικά τους όργανα μεταξύ τους», λέει η Irma Garcia, μια queer πιστοποιημένη σεξουαλική παιδαγωγός. Για πολλούς ανθρώπους με αιδοίο, αυτό μπορεί να επιτρέψει την άμεση διέγερση της κλειτορίδας. Σε τελική ανάλυση, το ψαλίδι είναι ακριβώς η διέγερση των γεννητικών οργάνων, οπότε όποιος ενδιαφέρεται να το κάνει μπορεί να ψαλιδίσει.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ψαλιδιού και τριβής;

Η τριβή είναι το τρίψιμο των γεννητικών οργάνων σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος ενός άλλου ατόμου για να τονώσει τη διέγερση ή τον οργασμό. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι όταν κάποιος τρίβει τα γεννητικά του όργανα στο μηρό κάποιου άλλου για ευχαρίστηση. Το Tribbing είναι ένας όρος-ομπρέλα, ενώ το scissoring είναι ένας τύπος τριβαδισμού που αναφέρεται συγκεκριμένα όταν τα γεννητικά όργανα έρχονται σε επαφή μεταξύ τους.

Πώς ψαλιδίζετε;

Όπως όλες οι στάσεις σεξ, το ψαλίδι απαιτεί επικοινωνία με τον/τους σύντροφό σας, την εύρεση μιας θέσης που λειτουργεί για εσάς και κάποιο προγραμματισμό. Δεν θα λειτουργήσουν όλες οι μέθοδοι ψαλιδιού για εσάς — και αυτό είναι εντάξει! Εάν χρειάζεστε λίγη έμπνευση για να ξεκινήσετε, και οι δύο ειδικοί μας σεξ συνέταξαν μια λίστα με γρήγορες συμβουλές για το πώς να κάνετε ψαλίδι με κάποιον.

• Η συναίνεση είναι το κλειδί. Φροντίστε να ξεκινήσετε αποκτώντας ενθουσιώδη συγκατάθεση και κάνοντας συζητήσεις γύρω από τις επιθυμίες και τα όρια.
• Βρείτε τη θέση σας. Συνολικά, προσπαθείτε να βρείτε μια άνετη στάση που να δημιουργεί ευχάριστη επαφή μεταξύ των γεννητικών οργάνων. που μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Η εύρεση του τι λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο συνεργάτη μπορεί επίσης να πάρει χρόνο. Για κάποιους, ο ένας σύντροφος ξαπλωμένος ανάσκελα με τα πόδια λυγισμένα και απλωμένα, ενώ ο άλλος κάθεται στο πλάι λειτουργεί καλύτερα.
• Εξερευνήστε τι είναι καλό. Και διασκεδάστε με αυτό! Προσπαθήστε να βρείτε έναν ρυθμό και μια κίνηση που να είναι ευχάριστη και για τα δύο μέρη, ενώ θυμάστε να αφήσετε τον εαυτό σας να πέσει στην αίσθηση, να χαλαρώσετε και να απολαύσετε.
• Δοκιμάστε λιπαντικό. Το λιπαντικό μπορεί επίσης να είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να βελτιώσετε την άνεση και να μειώσετε τον ερεθισμό του δέρματος, λέει ο Garcia.