Ιγμορίτιδα: Μια νέα ερευνητική προοπτική δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ογκοεπιστήμη (Oncoscience), με τίτλο “Σκεφτείτε έξω από το κουτί – άτυπες λοιμώξεις στη χρόνια παραρρινοκολπίτιδα” “Think outside the box-atypical infections in chronic sinusitis”. Οι φλεγμονές των παραρρινίων κόλπων αποτελούν κοινή κλινική εικόνα. Ο ετήσιος επιπολασμός της χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας στην Ευρώπη ανέρχεται σε ποσοστό έως και 10%. Η ιγμορίτιδα μπορεί να διαχωριστεί σε οξεία και χρόνια μορφή.

Ειδικότερα, οι χρόνιες μορφές (διάρκειας >12 εβδομάδων) αποτελούν συχνά πρόκληση στο πλαίσιο της θεραπείας. Σε γενικές γραμμές, όλες οι διαταραχές αερισμού των παραρρινίων κόλπων (βλεννογόνος κώδωνας, αποκλίσεις του ρινικού διαφράγματος κ.λπ.,) αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη οποιασδήποτε μορφής ιγμορίτιδας. Επιπλέον, μια ανοσοανεπάρκεια ή συστηματικά νοσήματα σχετικά με το ανοσοποιητικό σύστημα προδιαθέτουν σε λοιμώξεις με άτυπα παθογόνα. Οι περισσότερες ιγμορίτιδες προκαλούνται από ιούς, μερικές φορές από βακτήρια και, σε σπάνιες περιπτώσεις, από μυκητιασικές λοιμώξεις. Επιπλέον, η ιγμορίτιδα μπορεί να διαφοροποιηθεί όσον αφορά τους προσβεβλημένους παραρρινικούς κόλπους. Εκτός από τις συντηρητικές θεραπευτικές επιλογές για τη χρόνια παραρρινοκολπίτιδα (ρινικά σπρέι γλυκοκορτικοειδών, αντιβιοτικά, αντιμυκητιασικά, ανοσοθεραπεία), μπορούν να εξεταστούν και χειρουργικές επεμβάσεις (λειτουργική ενδοσκοπική παραρρινοκολπίτιδα). Ωστόσο, η χρόνια ιγμορίτιδα τείνει προς ένα υψηλό ποσοστό υποτροπών. Ως εκ τούτου, σε πολλές περιπτώσεις επιτυγχάνεται μόνο ο έλεγχος των συμπτωμάτων. Στην πρόσφατη ερευνητική τους προοπτική, οι ερευνητές Florian Dudde, Kai-Olaf Henkel και Filip Barbarewicz από το Τμήμα Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του Στρατιωτικού Νοσοκομείου του Αμβούργου συζητούν τις ανθεκτικές στη θεραπεία μορφές χρόνιας ιγμορίτιδας με ασαφή αιτιολογία.

Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι οι περιπτώσεις αυτές απαιτούν διεπιστημονική διάγνωση και θεραπεία, κάτι που κατάφεραν να καταδείξουν με σαφήνεια στο πρόσφατα δημοσιευμένο άρθρο τους. “Οι μυκητιασικές λοιμώξεις αποτελούν σπάνια αιτία ιγμορίτιδας. Θα πρέπει να διενεργείται λεπτομερής αναμνηστική και κλινική εξέταση του ασθενούς, ιδίως στην περίπτωση ανθεκτικών στη θεραπεία μορφών χρόνιας παραρρινοκολπίτιδας. Είναι, επίσης, σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη άτυπες αιτίες και συνδέσεις νόσων (θεραπεία ριζικών σωλήνων, ασπεργίλλωμα) κατά την αντιμετώπιση της χρόνιας ιγμορίτιδας. Η διεπιστημονική διάγνωση και θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή αντιμετώπιση αυτής της σπάνιας οντότητας”, λένε οι ερευνητές.

Δεδομένα COVID-19: Χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση που βασίζεται στην τεχνολογία της όρασης των υπολογιστών, οι ερευνητές μπορούν να ανατρέξουν στα δεδομένα θνησιμότητας της COVID-19 για να δουν πώς άλλαξαν τα ποσοστά μόλυνσης την ημέρα που εισήχθη ένα κλείδωμα ή παρόμοιο μέτρο. Η προσέγγιση θα μπορούσε να είναι γενικά χρήσιμη σε μελλοντικές επιδημίες και πανδημίες. Η εργασία δημοσιεύθηκε στις 14 Ιουλίου στο περιοδικό Science Advances.

Οι συν-συγγραφείς Leonor Saiz, καθηγήτρια βιοϊατρικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ντέιβις, και Jose Vilar, Πανεπιστήμιο της Χώρας των Βάσκων στην Ισπανία, ήθελαν να δουν τα αποτελέσματα των μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων, όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση, ο αποκλεισμός και η συγκάλυψη κατά το πρώτο έτος της πανδημίας. Εξέτασαν τις καθημερινές αναφορές θανάτων από ευρωπαϊκές χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Ισπανία, η Δανία και η Ελβετία, για να συμπεράνουν τον ημερήσιο ρυθμό των νέων κρουσμάτων. Σε υπολογιστικούς όρους, η ημερήσια επίπτωση της λοίμωξης είναι η είσοδος και ο ρυθμός θνησιμότητας είναι η έξοδος. Η λήψη μιας εξόδου και η αντίστροφη επεξεργασία της εισόδου είναι αυτό που οι μαθηματικοί αποκαλούν αντίστροφη διαδικασία. Ένα παράδειγμα είναι η επεξεργασία ιατρικών εικόνων, όπου μπορεί να χρειαστεί να βελτιώσετε την ποιότητα της εικόνας. Οι μαθηματικοί και οι μηχανικοί έχουν αναπτύξει τεχνικές για να εργαστούν αντίστροφα από μια θολή εικόνα σε μια καθαρή, ευκρινή αρχική. Αυτό ονομάζεται αποσυμβολισμός. Η εξαγωγή συμπερασμάτων για τον ημερήσιο ρυθμό νέων λοιμώξεων από τον ημερήσιο ρυθμό θανάτων είναι ένα δύσκολο πρόβλημα, δήλωσε ο Saiz. Τα περισσότερα κρούσματα της COVID-19 δεν είναι θανατηφόρα, και όταν είναι, ο θάνατος μπορεί συνήθως να επέλθει από 10 έως 30 ημέρες μετά τη μόλυνση. Αυτό σημαίνει ότι το σήμα εξόδου είναι συγκεχυμένο ή θολό στον χρόνο, με τον ίδιο τρόπο που μια εικόνα που βλέπουμε μέσα από θολό γυαλί μπορεί να φαίνεται θολή ή παραμορφωμένη στον χώρο.

Αποσυνέλιξη για την επιδημιολογία

Οι Saiz και Vilar ανέπτυξαν μια μέθοδο αποανάπτυξης για την επιδημιολογία. Χρησιμοποιώντας ένα νευρωνικό δίκτυο, που περιλαμβάνει τη συμπεριφορά του ιού και τη δυναμική της μόλυνσης, το μοντέλο μπορεί να εργαστεί πίσω από τα δεδομένα του ρυθμού θανάτων (έξοδος) στον ημερήσιο ρυθμό εμφάνισης (είσοδος). “Δανειστήκαμε μια έννοια από την τεχνολογία της όρασης για να την εφαρμόσουμε στην επιδημιολογία”, δήλωσε ο Saiz. Οι ερευνητές αξιολόγησαν το μοντέλο τους εξετάζοντας την επίδραση των μη φαρμακευτικών παρεμβάσεων (π.χ., εκτός από τα εμβόλια ή τις φαρμακευτικές θεραπείες) κατά το πρώτο έτος της πανδημίας. Επειδή τέτοια μέτρα συνήθως επιβάλλονταν σε ολόκληρη τη χώρα την ίδια ημέρα, ήθελαν να δουν αν το μοντέλο τους μπορούσε να προσδιορίσει την ημέρα που εισήχθησαν. Για παράδειγμα, μπόρεσαν να δουν τις ημέρες που επιβλήθηκαν και καταργήθηκαν οι αποκλεισμοί στην Αγγλία μέσα σε μια ημέρα από την πραγματική τους ημερομηνία. Στην Ισπανία, μπόρεσαν να παρατηρήσουν πώς αυξήθηκαν οι λοιμώξεις όταν καταργήθηκαν οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί και στην Ιταλία, την ημέρα τον Οκτώβριο του 2020 που απαιτήθηκαν μάσκες προσώπου σε εξωτερικούς χώρους. Η προσέγγιση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των βημάτων ή των συνδυασμών βημάτων, όπως οι καραντίνες και οι εντολές για μάσκες, όσον αφορά τη μείωση του ποσοστού μόλυνσης. “Μπορούμε, τουλάχιστον, να έχουμε την πεποίθηση ότι οι αποκλεισμοί μείωσαν άμεσα τη μετάδοση της λοίμωξης”, δήλωσε ο Saiz.

Το στοματικό σεξ είναι μια από τις πιο οικείες πράξεις που μπορεί να απολαύσει ένα ζευγάρι, αλλά αυτή η ευχάριστη πράξη μπορεί μερικές φορές να γίνει επικίνδυνη. Αναφέρεται επίσης ως στοματική επαφή, το στοματικό σεξ είναι η σεξουαλική δραστηριότητα που περιλαμβάνει τη χρήση του στόματος, των χειλιών ή της γλώσσας σας για να διεγείρετε τα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό του συντρόφου σας. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι αυτή η σεξουαλική πράξη μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο να κολλήσετε ή να μεταδώσετε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ) όπως ο HIV, ο έρπης, η σύφιλη, η γονόρροια, ο HPV και η ιογενής ηπατίτιδα. Αλλά πολλοί δεν γνωρίζουν ότι τα ΣΜΝ μπορούν να μεταδοθούν από το στόμα. Η έρευνα έχει επίσης βρει μια συσχέτιση μεταξύ του στοματικού σεξ και του καρκίνου του λαιμού. Ο κίνδυνος να κολλήσετε μια μόλυνση αυξάνεται όσο περισσότερους σεξουαλικούς συντρόφους έχετε.

Επιπλέον, μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS Biology βρήκε μια σχέση μεταξύ του στοματικού σεξ και μιας κοινής κολπικής πάθησης που ονομάζεται βακτηριακή κολπίτιδα ή BV. Υπέδειξε ότι τα βακτήρια του στόματος μπορούν να επηρεάσουν τα μικρόβια που ζουν και αναπτύσσονται στον κόλπο και συμβάλλουν στην ανάπτυξη του BV. Η βακτηριακή κολπίτιδα δεν είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ανισορροπία των συνηθισμένων βακτηρίων που βρίσκονται στον κόλπο. Συνήθως, δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά ορισμένες γυναίκες που το έχουν μπορεί να εμφανίσουν εκκρίσεις με έντονη οσμή.

Οι γυναίκες με βακτηριακή κολπίτιδα είναι πιο ευάλωτες στο να κολλήσουν ΣΜΝ

Η BV είναι αρκετά συχνή στις γυναίκες. Μπορεί να μην φαίνεται σοβαρό, καθώς δεν προκαλεί σοβαρά συμπτώματα, αλλά μπορεί να σας κάνει πιο ευάλωτους στο να κολλήσετε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και να πάθετε ουρολοιμώξεις. Εάν είστε έγκυος, αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Πώς θα ξέρετε εάν έχετε βακτηριακή κολπίτιδα; Μια ασυνήθιστη έκκριση που έχει έντονη μυρωδιά ψαριού είναι το πιο εμφανές σημάδι της BV. Μπορεί επίσης να παρατηρήσετε μια αλλαγή στο χρώμα και τη συνοχή της έκκρισής σας, όπως να γίνει γκριζόλευκο και λεπτό και υδαρές. Μια δοκιμή μπατονέτας μπορεί να καθορίσει εάν έχετε βακτηριακή κολπίτιδα ή όχι. Εάν το έχετε, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει αντιβιοτικά δισκία, τζελ ή κρέμες.

Ποιος είναι πιο πιθανό να εμφανίσει βακτηριακή κολπίτιδα ;

Ένας υγιής κόλπος έχει συνήθως πολλά «καλά» βακτήρια που ονομάζονται γαλακτοβάκιλλοι που τον κρατούν πιο όξινο, με χαμηλότερο pH. Στη βακτηριακή κολπίτιδα, αυτή η υγιής ισορροπία διαταράσσεται και άλλοι κολπικοί μικροοργανισμοί αναπτύσσονται και ευδοκιμούν. Οι ερευνητές δεν είναι ξεκάθαροι ως προς το τι προκαλεί αυτή την ανισορροπία, αλλά ορισμένοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητές σας να πάρετε BV. Αυτά περιλαμβάνουν το να είσαι σεξουαλικά ενεργός (αλλά οι γυναίκες που δεν έχουν κάνει σεξ μπορεί επίσης να κολλήσουν BV), να έχουν πολλούς συντρόφους, να χρησιμοποιούν ενδομήτρια συσκευή (IUD) και αρωματικά προϊόντα μέσα ή γύρω από τον κόλπο σου.

Στοματικό σεξ και βακτηριακή κολπίτιδα: Ποια είναι η σχέση;

Η μελέτη στο PLoS Biology πρότεινε ότι το Fusobacterium nucleatum, ένας κοινός τύπος βακτηρίων που βρίσκεται στο στόμα, μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη βακτηριακής κολπίτιδας. Το βακτήριο του στόματος συνδέεται με την ασθένεια των ούλων και την οδοντική πλάκα. Η ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια διεξήγαγε πειράματα σε ανθρώπινα κολπικά δείγματα και σε ποντίκια για να εξετάσουν τη συμπεριφορά των βακτηρίων. Το βακτήριο του στόματος φάνηκε να βοηθά την ανάπτυξη άλλων βακτηρίων που εμπλέκονται στην BV, είπαν. Τα ευρήματα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το στοματικό σεξ μπορεί να συμβάλει σε ορισμένες περιπτώσεις BV. Προηγούμενες μελέτες έχουν προτείνει επίσης ότι η BV μπορεί να προκληθεί από το σεξ, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής επαφής μεταξύ γυναικών.