Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη υπογράμμισε δημόσια ότι η πρόληψη αποτελεί «πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης», επισημαίνοντας πως οι πιο ευάλωτοι πολίτες και οι οικονομικά ασθενέστεροι έχουν αντικειμενικά χειρότερους δείκτες υγείας.

«Η φτώχεια κοστίζει σε χρόνια ζωής. Είναι μια σκληρή αλήθεια, αλλά πρέπει να τη λέμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, στέλνοντας μήνυμα για την ανάγκη ισότιμης πρόσβασης όλων των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας και στις προληπτικές εξετάσεις.

Η ίδια σημείωσε ότι μέσω του προγράμματος «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» πάνω από 6 εκατομμύρια πολίτες έχουν ήδη πραγματοποιήσει δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, έχουν προληφθεί περισσότερα από 60.000 εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια μέσω του προγράμματος καρδιαγγειακού ελέγχου.

Παράλληλα, ανέφερε πως το νέο μοντέλο πρόληψης δίνει έμφαση στην έγκαιρη διάγνωση και στην άμεση πρόσβαση του πολίτη στο σύστημα υγείας, χωρίς καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά εμπόδια. Όπως τόνισε, σε πολλές περιπτώσεις πολίτες που εντοπίστηκαν έγκαιρα κατάφεραν να προχωρήσουν άμεσα σε κρίσιμες ιατρικές παρεμβάσεις, σώζοντας ουσιαστικά τη ζωή τους.

Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Γ. Γεννηματάς» και το Γενικό Νοσοκομείο Νάουσας, όπου πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια των νέων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), στο πλαίσιο των παρεμβάσεων αναβάθμισης του ΕΣΥ.

Κατά την επίσκεψή του στο «Γ. Γεννηματάς», ο Υπουργός Υγείας τόνισε ότι η ανακαίνιση των νέων ΤΕΠ ενισχύει σημαντικά τη λειτουργία του νοσοκομείου και βελτιώνει την εξυπηρέτηση των πολιτών, επισημαίνοντας ότι στόχος του Υπουργείου είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου και ασφαλούς περιβάλλοντος για ασθενείς και επαγγελματίες υγείας.

Το έργο χρηματοδοτήθηκε μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και περιλαμβάνει εκτεταμένες παρεμβάσεις ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού των χώρων επειγόντων περιστατικών.

Ο κ. Γεωργιάδης αναφέρθηκε επίσης στη μείωση των χρόνων αναμονής στα ΤΕΠ, ενώ σημείωσε ότι θα υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση του νοσηλευτικού προσωπικού και νέα κίνητρα για την προσέλκυση επαγγελματιών υγείας στο ΕΣΥ.

Κατά την επίσκεψή του στο Νοσοκομείο Νάουσας, ο Υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι προχωρά η διαδικασία αποσύνδεσης του νοσοκομείου από το κοινό διοικητικό σχήμα, μετά και τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης σε ΦΕΚ.

Η σεξουαλική ζωή αποτελεί βασικό κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας και συνδέεται άμεσα με την ψυχική υγεία, την αυτοεκτίμηση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Στη σύγχρονη κοινωνία, οι αντιλήψεις γύρω από τη σεξουαλικότητα έχουν εξελιχθεί σημαντικά, με όλο και περισσότερα άτομα να επιλέγουν σχέσεις που δεν περιορίζονται απαραίτητα στη μονογαμία. Η ύπαρξη πολλών σεξουαλικών συντρόφων μπορεί να αποτελεί συνειδητή επιλογή, αρκεί να συνοδεύεται από αυτογνωσία, υπευθυνότητα και σεβασμό.

Η αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων

Τα τελευταία χρόνια, η σεξουαλική απελευθέρωση και η ανοιχτή συζήτηση γύρω από τις προσωπικές επιλογές έχουν μειώσει το κοινωνικό στίγμα που συχνά συνόδευε τα άτομα με ενεργή ή μη παραδοσιακή σεξουαλική ζωή. Οι ψηφιακές πλατφόρμες γνωριμιών, η αυξημένη έμφαση στην ατομική ελευθερία και η αποδοχή διαφορετικών μοντέλων σχέσεων έχουν συμβάλει στη διαφοροποίηση των εμπειριών. Για πολλούς ανθρώπους, οι πολλοί σύντροφοι δεν συνδέονται με αστάθεια, αλλά με εξερεύνηση, προσωπική ανάπτυξη και ειλικρινή επικοινωνία.

Ψυχολογικές διαστάσεις της επιλογής

Η επιλογή πολλών σεξουαλικών συντρόφων δεν έχει την ίδια σημασία για όλους. Για ορισμένους, μπορεί να συνδέεται με την ανάγκη για επιβεβαίωση, περιέργεια ή συναισθηματική σύνδεση χωρίς δέσμευση. Για άλλους, αποτελεί έκφραση αυτονομίας και σεξουαλικής αυτοδιάθεσης. Σημαντικό ρόλο παίζει το κατά πόσο η επιλογή αυτή είναι συνειδητή και όχι αποτέλεσμα πίεσης, φόβου μοναξιάς ή χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Η υγιής σεξουαλική ζωή βασίζεται στη συναισθηματική ισορροπία. Όταν ένα άτομο αισθάνεται άνετα με τις επιλογές του και κατανοεί τα όριά του, είναι πιο πιθανό να βιώσει θετικά τις εμπειρίες του, ανεξάρτητα από τον αριθμό των συντρόφων.

Σεξουαλική υγεία και πρόληψη

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες όταν υπάρχουν πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι είναι η φροντίδα της σεξουαλικής υγείας. Η τακτική χρήση προφυλακτικών, οι προληπτικοί έλεγχοι για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και η ειλικρινής ενημέρωση μεταξύ συντρόφων είναι απαραίτητες πρακτικές. Η γνώση και η πρόληψη δεν περιορίζουν την απόλαυση· αντίθετα, ενισχύουν το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Η υπευθυνότητα σε αυτό το πλαίσιο δεν αφορά μόνο το άτομο, αλλά και τους ανθρώπους με τους οποίους συνδέεται. Ο σεβασμός στη σωματική και ψυχική υγεία όλων αποτελεί βασική προϋπόθεση μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής.

Συναίνεση και επικοινωνία

Η συναίνεση είναι θεμέλιο κάθε σεξουαλικής σχέσης, ανεξάρτητα από το είδος ή τη διάρκειά της. Όταν υπάρχουν πολλοί σύντροφοι, η καθαρή επικοινωνία γίνεται ακόμη πιο σημαντική. Η ειλικρίνεια σχετικά με τις προσδοκίες, τα συναισθηματικά όρια και τη φύση της σχέσης βοηθά στην αποφυγή παρεξηγήσεων και συναισθηματικών τραυματισμών.

Η ικανότητα να εκφράζει κανείς τι θέλει —και τι δεν θέλει— είναι ένδειξη ωριμότητας και αυτοσεβασμού. Παράλληλα, η αποδοχή των ορίων των άλλων ενισχύει την ποιότητα των επαφών και τη συναισθηματική ασφάλεια.

Ισορροπία και αυτοφροντίδα

Όπως κάθε πτυχή της ζωής, έτσι και η σεξουαλική δραστηριότητα χρειάζεται ισορροπία. Η συνεχής εναλλαγή συντρόφων χωρίς χώρο για επεξεργασία συναισθημάτων μπορεί, για ορισμένους, να οδηγήσει σε κόπωση ή σύγχυση. Η αυτοφροντίδα, η ενδοσκόπηση και η αξιολόγηση των προσωπικών αναγκών βοηθούν στο να διατηρείται η σεξουαλική ζωή πηγή χαράς και όχι άγχους.

Δεν υπάρχει «σωστός» ή «λάθος» αριθμός συντρόφων. Αυτό που έχει σημασία είναι η συμφωνία των επιλογών με τις προσωπικές αξίες και η διατήρηση της ψυχικής και σωματικής υγείας.

Η σεξουαλική ζωή με πολλούς συντρόφους μπορεί να είναι μια συνειδητή, θετική και υγιής επιλογή όταν βασίζεται στην ενημέρωση, τη συναίνεση και τον σεβασμό. Σε έναν κόσμο όπου οι σχέσεις παίρνουν πολλές μορφές, η ουσία δεν βρίσκεται στους αριθμούς, αλλά στην ποιότητα των εμπειριών και στην ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους. Η γνώση, η υπευθυνότητα και η αυτογνωσία αποτελούν τα θεμέλια μιας σεξουαλικής ζωής που ενισχύει –και δεν υπονομεύει– τη συνολική ευεξία.

Η πρακτική της ευγνωμοσύνης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από τις αρχαίες φιλοσοφίες έως τις μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις, η ευγνωμοσύνη αντιμετωπίστηκε ως θεμελιώδες εργαλείο για τη βελτίωση της ζωής, της ψυχικής ισορροπίας και της εσωτερικής γαλήνης. Σήμερα, η επιστήμη έρχεται να επιβεβαιώσει όσα οι άνθρωποι διαισθητικά γνώριζαν εδώ και αιώνες: η ευγνωμοσύνη μπορεί να μεταμορφώσει τον τρόπο που βιώνουμε τον κόσμο.

Η ευγνωμοσύνη στην αρχαία φιλοσοφία

Η σημασία της ευγνωμοσύνης ήταν κεντρική σε πολλές φιλοσοφικές σχολές της αρχαιότητας. Ο Επίκουρος δίδασκε ότι η ευτυχία δεν βρίσκεται στη συσσώρευση υλικών αγαθών αλλά στην εκτίμηση των απλών απολαύσεων της ζωής. Η φιλία, η ελευθερία και η εσωτερική ηρεμία θεωρούνταν ύψιστα αγαθά, και η ευγνωμοσύνη για αυτά οδηγούσε σε μια ζωή απαλλαγμένη από φόβο και υπερβολικές επιθυμίες.

Οι Στωικοί φιλόσοφοι, όπως ο Σενέκας και ο Επίκτητος, αντιμετώπιζαν την ευγνωμοσύνη ως στάση ζωής. Πίστευαν ότι η αποδοχή όσων δεν μπορούμε να ελέγξουμε και η εκτίμηση όσων ήδη έχουμε ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα. Για τους Στωικούς, η ευγνωμοσύνη δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες αλλά από την εσωτερική στάση απέναντι στη ζωή.

Στην αρχαία κινεζική φιλοσοφία, ο Κομφούκιος υπογράμμιζε τη σημασία της ευγνωμοσύνης για τη διατήρηση αρμονικών σχέσεων και την καλλιέργεια ηθικού χαρακτήρα. Η έκφραση εκτίμησης προς τους άλλους, αλλά και προς τον ίδιο τον εαυτό, θεωρούνταν βασικό στοιχείο εσωτερικής ισορροπίας και προσωπικής εξέλιξης.

Η ευγνωμοσύνη στις παγκόσμιες θρησκείες

Η ευγνωμοσύνη διαπερνά σχεδόν κάθε θρησκευτική παράδοση. Στον Χριστιανισμό, η απόδοση ευχαριστιών προς τον Θεό αποτελεί βασικό στοιχείο της πίστης. Οι πιστοί καλούνται να είναι ευγνώμονες όχι μόνο για τις ευλογίες, αλλά και για τις δοκιμασίες, καθώς αυτές θεωρούνται ευκαιρίες πνευματικής ωρίμανσης.

Στο Ισλάμ, η ευγνωμοσύνη συνδέεται άμεσα με την υποταγή στο θέλημα του Αλλάχ. Οι καθημερινές προσευχές λειτουργούν ως υπενθύμιση των ευλογιών της ζωής και καλλιεργούν την ταπεινότητα και την επίγνωση της ανθρώπινης εξάρτησης από το θείο.

Στον Ιουδαϊσμό, η ευγνωμοσύνη εκφράζεται μέσα από καθημερινές ευλογίες και τελετουργίες. Από την ευλογία πριν και μετά το φαγητό έως την τήρηση του Σαββάτου, η αναγνώριση των μικρών και μεγάλων δώρων της ζωής αποτελεί βασική πνευματική πρακτική.

Στον Ινδουισμό, η ευγνωμοσύνη ενισχύει τη σύνδεση με το θείο και τον φυσικό κόσμο. Μέσω προσφορών, προσευχών και τελετουργιών, οι πιστοί εκφράζουν εκτίμηση για τη ζωή και τις εμπειρίες τους, ενώ η αρχή του κάρμα ενθαρρύνει τη θετική στάση απέναντι στις συνθήκες της ύπαρξης.

Στον Βουδισμό, η ευγνωμοσύνη συνδέεται με την ενσυνειδητότητα και τη στοργική καλοσύνη. Αναγνωρίζοντας την αλληλεξάρτηση όλων των όντων, οι Βουδιστές καλλιεργούν ευγνωμοσύνη ως αντίδοτο στην προσκόλληση, την απληστία και τον εγωκεντρισμό.

Η επιστήμη της ευγνωμοσύνης και η ψυχική υγεία

Η σύγχρονη ψυχολογία, και ειδικότερα η θετική ψυχολογία, έχει επιβεβαιώσει τα οφέλη της ευγνωμοσύνης μέσα από πολυάριθμες έρευνες. Άτομα που ασκούν συστηματικά την ευγνωμοσύνη εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας και ικανοποίησης από τη ζωή. Η εστίαση στα θετικά στοιχεία μειώνει τις αρνητικές σκέψεις και ενισχύει μια πιο αισιόδοξη προοπτική.

Η ευγνωμοσύνη έχει επίσης συσχετιστεί με χαμηλότερα επίπεδα άγχους και στρες, καθώς βοηθά τα άτομα να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ψυχραιμία. Παράλληλα, ενισχύει την ποιότητα του ύπνου, καθώς τα ευγνώμονα άτομα τείνουν να έχουν πιο ήρεμες και θετικές σκέψεις πριν κοιμηθούν.

Επιπλέον, η πρακτική της ευγνωμοσύνης βελτιώνει τη συναισθηματική ρύθμιση, μειώνοντας την ένταση συναισθημάτων όπως ο θυμός και η απογοήτευση. Συμβάλλει επίσης στην ανάπτυξη ψυχολογικής ανθεκτικότητας, επιτρέποντας στα άτομα να αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά τραυματικές εμπειρίες και αντιξοότητες.

Οι διαπροσωπικές σχέσεις ωφελούνται εξίσου, καθώς η έκφραση ευγνωμοσύνης ενισχύει την ενσυναίσθηση, τη συμπόνια και την κοινωνική σύνδεση. Παράλληλα, η ευγνωμοσύνη έχει συνδεθεί με πιο υγιεινές συμπεριφορές, όπως η άσκηση και η ισορροπημένη διατροφή, συμβάλλοντας και στη σωματική υγεία.

Βρίσκοντας παρηγοριά μέσα από την ευγνωμοσύνη

Σε δύσκολες περιόδους, η ευγνωμοσύνη λειτουργεί ως πηγή παρηγοριάς και σταθερότητας. Αναγνωρίζοντας όσα παραμένουν θετικά, ακόμη και μέσα στις αντιξοότητες, καλλιεργούμε μια αίσθηση προοπτικής που μας επιτρέπει να αντλούμε δύναμη και νόημα.

Αγκαλιάζοντας την ευγνωμοσύνη ως καθημερινή πρακτική, μπορούμε να βελτιώσουμε την ψυχική μας υγεία, να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας και να βιώσουμε τη ζωή με μεγαλύτερη πληρότητα και γαλήνη.

Ο αυτοτραυματισμός είναι ένα σοβαρό ζήτημα ψυχικής υγείας που συχνά παραμένει κρυφό, δυσκολεύοντας την έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση. Πρόκειται για τη συνειδητή πρόκληση βλάβης στον εαυτό, συνήθως χωρίς πρόθεση αυτοκτονίας, ως τρόπος διαχείρισης έντονων συναισθημάτων ή ψυχικής πίεσης. Παρόλο που μπορεί να μοιάζει με ακραία συμπεριφορά, για όσους το βιώνουν είναι συχνά η μοναδική στρατηγική που βρίσκουν για να αντιμετωπίσουν τον πόνο τους.

Τι είναι ο αυτοτραυματισμός;

Ο αυτοτραυματισμός μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, όπως κοπή, κάψιμο, χτύπημα, ξύσιμο ή άλλες πρακτικές που προκαλούν φυσική βλάβη. Οι ενήλικες και οι έφηβοι μπορεί να αυτοτραυματιστούν για διάφορους λόγους, αλλά συνήθως σχετίζεται με έντονα αρνητικά συναισθήματα όπως άγχος, θυμός, απογοήτευση, αίσθημα κενού ή αυτοκατηγορίας.

Σημαντικό είναι να κατανοήσουμε ότι ο αυτοτραυματισμός δεν συνδέεται απαραίτητα με την επιθυμία θανάτου, αλλά λειτουργεί ως μηχανισμός έκφρασης ή εκτόνωσης συναισθημάτων που δεν μπορούν να εκφραστούν με άλλο τρόπο.

Ψυχολογικοί παράγοντες που οδηγούν σε αυτοτραυματισμό

Πολλοί άνθρωποι που αυτοτραυματίζονται αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας όπως κατάθλιψη, άγχος, διαταραχή προσωπικότητας ή τραυματικές εμπειρίες. Ο αυτοτραυματισμός μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση ή αίσθηση ελέγχου σε καταστάσεις που νιώθουν ανεξέλεγκτες.

Επιπλέον, η κοινωνική απομόνωση, η έλλειψη στήριξης και η αδυναμία επικοινωνίας των συναισθημάτων μπορούν να ενισχύσουν την πιθανότητα αυτοτραυματισμού. Οι έφηβοι, ειδικά, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι, καθώς οι συναισθηματικές μεταπτώσεις και η πίεση των σχέσεων μπορούν να ενισχύσουν συμπεριφορές αυτοτραυματισμού.

Συμπτώματα και σημάδια

Η αναγνώριση των συμπτωμάτων είναι κρίσιμη για την πρόληψη μακροχρόνιων επιπτώσεων. Κάποια σημάδια περιλαμβάνουν:

• Αδικαιολόγητες γρατζουνιές, κοψίματα ή εγκαύματα στο σώμα
• Φορά μακρυά μανίκια ή παντελόνια ακόμα και σε ζεστό καιρό για να καλύψουν τραύματα
• Συχνή απομόνωση ή αλλαγές στη διάθεση
• Εκφράσεις αυτοκατηγορίας ή αίσθημα κενού
• Επαναλαμβανόμενα ατυχήματα που μοιάζουν να είναι «κατά λάθος»

Η παρατήρηση τέτοιων συμπεριφορών δεν πρέπει να οδηγεί σε κρίση, αλλά σε προσεκτική και υποστηρικτική παρέμβαση.

Αντιμετώπιση και στήριξη

Η θεραπεία του αυτοτραυματισμού απαιτεί ευαισθησία και κατανόηση. Η ψυχοθεραπεία, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) ή η διαλεκτική συμπεριφορική θεραπεία (DBT), έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων που τη συνοδεύουν.

Η υποστήριξη από οικογένεια, φίλους ή ειδικούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας είναι ζωτικής σημασίας. Η κατανόηση, η αποφυγή κρίσης και η παροχή ασφαλούς χώρου για έκφραση συναισθημάτων μπορούν να μειώσουν την ανάγκη αυτοτραυματισμού.

Πρόληψη και εκπαίδευση

Η πρόληψη απαιτεί ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση. Η συζήτηση για την ψυχική υγεία χωρίς στιγματισμό, η εκμάθηση στρατηγικών διαχείρισης συναισθημάτων και η ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας μπορούν να μειώσουν σημαντικά την εμφάνιση αυτοτραυματισμού.

Σχολεία, οικογένειες και κοινότητες μπορούν να ενθαρρύνουν την ψυχική ευεξία, παρέχοντας εργαλεία διαχείρισης άγχους και υποστήριξης, ειδικά στους νέους που είναι πιο ευάλωτοι.

Ο αυτοτραυματισμός είναι σύμπτωμα βαθύτερων συναισθηματικών δυσκολιών και δεν πρέπει να αγνοείται. Η αναγνώριση, η στήριξη και η κατάλληλη ψυχολογική παρέμβαση μπορούν να προσφέρουν ασφαλείς τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων και να προστατεύσουν την ψυχική υγεία.

Η αντιμετώπιση του αυτοτραυματισμού απαιτεί κατανόηση και ευαισθησία, όχι κρίση. Η στήριξη, η ψυχοθεραπεία και η δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να βρουν εναλλακτικούς τρόπους να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τον πόνο τους.

Η ψυχική υγεία είναι ζωντανός οργανισμός· απαιτεί προσοχή, φροντίδα και κατανόηση. Ο αυτοτραυματισμός δεν είναι απλώς μια συμπεριφορά· είναι μήνυμα ότι κάποιος χρειάζεται βοήθεια και στήριξη. Με σωστή παρέμβαση, η ελπίδα και η ανθεκτικότητα μπορούν να επιστρέψουν στη ζωή τους.

Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, στο Γ.Ν.Θ. Γεννηματάς στη Θεσσαλονίκη έχουν ολοκληρωθεί σημαντικά έργα μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), τα οποία αφορούν ανακαινίσεις κλινικών, Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών και Εξωτερικών Ιατρείων.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει ο υπουργός, τα έργα έχουν ως εξής:

1. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ – ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ – ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΣΕ ΔΥΟ (2) ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΗΣ 3ης Υ.ΠΕ.: ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ Β’ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ & ΩΡΛ ΚΛΙΝΙΚΗΣ – Γ.Ν.Θ. Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ & ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΕΓΗΣ ΑΜΙΑΝΤΟΥ – Γ.Ν.Θ. ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (ΚΟΙΝΟ ΕΡΓΟ)

Αντικείμενο του έργου είναι η κατασκευή όλων των εργασιών που απαιτούνται για την ανακαίνιση της Παθολογικής και της Β’ Χειρουργικής & ΩΡΛ Κλινικής του Γ.Ν.Θ. «Γ. Γεννηματάς».

Πιο αναλυτικά:

• Η ανακαίνιση της Παθολογικής περιλαμβάνει κυρίως τη συντήρηση και την αναβάθμιση των υφιστάμενων χώρων, καθώς και την αλλαγή χρήσης δύο χώρων.
• Η Β’ Χειρουργική & ΩΡΛ περιλαμβάνει αλλαγή χρήσης χώρων, νέες εσωτερικές διαρρυθμίσεις, συντήρηση και αναβάθμιση των υφιστάμενων χώρων.

Παράλληλα, προβλέπονται ήπιες επεμβάσεις εσωτερικών διαρρυθμίσεων με στόχο την αλλαγή των χρήσεων των υφιστάμενων χώρων.

Προϋπολογισμός: 1.830.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

Εκτιμώμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης: Το έργο έχει ολοκληρωθεί.

2. ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ (Τ.Ε.Π.) ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» ΚΑΙ «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» (ΚΟΙΝΟ ΕΡΓΟ)

Το έργο αφορά στη συνολική ανακαίνιση τόσο από πλευράς οικοδομικών εργασιών όσο και από πλευράς ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, με σκοπό:

• τη βελτίωση των συνθηκών για το προσωπικό και τους ασθενείς,
• αλλά και την οικονομικότερη λειτουργία των τμημάτων.

Επιπλέον, περιλαμβάνονται εργασίες αναδιαμόρφωσης των περιβαλλόντων χώρων μπροστά από την κύρια είσοδο, προκειμένου να διευκολύνεται η πρόσβαση στα τμήματα.

Προϋπολογισμός: 1.570.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

3. ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ (Τ.Ε.Ι.) ΣΤΟ ΓΝΘ «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»

Αντικείμενο του έργου είναι οι εργασίες ανακαίνισης των τακτικών εξωτερικών ιατρείων, οι οποίες περιλαμβάνουν ήπιες επεμβάσεις εσωτερικών διαρρυθμίσεων με στόχο:

• την αλλαγή των χρήσεων των υφιστάμενων χώρων,
• καθώς και τη συντήρηση και αναβάθμιση των υφιστάμενων χώρων,
  ώστε να προσαρμοστούν στις νέες λειτουργικές ανάγκες.

Προϋπολογισμός: 620.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

Πόσες φορές έχεις πει «ναι» ενώ μέσα σου ήθελες να πεις «όχι»; Ίσως για να αποφύγεις μια σύγκρουση, για να μη δυσαρεστήσεις κάποιον ή για να μη νιώσεις ενοχές. Εκείνη τη στιγμή φαίνεται σαν μια μικρή υποχώρηση, όμως στην πραγματικότητα είναι μια εσωτερική σύγκρουση. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η ανάγκη σου να είσαι αποδεκτός και αγαπητός. Από την άλλη, η δική σου φωνή, που γνωρίζει τι θέλεις πραγματικά. Κάθε φορά που την αγνοείς, απομακρύνεσαι λίγο περισσότερο από τον εαυτό σου.

Γιατί δυσκολευόμαστε να πούμε «όχι»

Η δυσκολία στο να αρνηθείς δεν είναι τυχαία. Πολλοί άνθρωποι έχουν μάθει από μικροί να συνδέουν την αξία τους με το πόσο ευχάριστοι είναι στους άλλους. Ο φόβος της απόρριψης, της κριτικής ή της σύγκρουσης οδηγεί σε μια αυτόματη απάντηση: «ναι». Το «όχι» συχνά παρερμηνεύεται ως αγένεια ή εγωισμός. Όμως, στην πραγματικότητα, είναι μια υγιής μορφή οριοθέτησης. Το να θέτεις όρια δεν σε κάνει κακό άνθρωπο· σε κάνει άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του.

Οι συνέπειες της συνεχούς υποχώρησης

Όταν λες συνεχώς «ναι» χωρίς να το εννοείς, το τίμημα είναι μεγαλύτερο απ’ όσο φαίνεται. Δημιουργείται συναισθηματική κόπωση, εσωτερική ένταση και συχνά ένας σιωπηλός θυμός. Μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις ότι οι άλλοι σε εκμεταλλεύονται ή ότι δεν σε καταλαβαίνουν. Ωστόσο, η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν εκφράζεις τις πραγματικές σου ανάγκες. Έτσι, οι σχέσεις χτίζονται πάνω σε μια ψευδή βάση, όπου οι άλλοι δεν γνωρίζουν ποιος είσαι πραγματικά.

Η προδοσία προς τον εαυτό σου

Η προδοσία δεν συμβαίνει μόνο σε μεγάλες αποφάσεις. Συμβαίνει στις μικρές καθημερινές στιγμές: όταν δέχεσαι κάτι που σε βαραίνει, όταν δεν εκφράζεις τη διαφωνία σου, όταν βάζεις τους άλλους διαρκώς πάνω από εσένα. Αυτές οι μικρές πράξεις συσσωρεύονται και δημιουργούν μια ζωή που δεν σε εκφράζει. Σταδιακά, χάνεις την επαφή με τις επιθυμίες και τα όριά σου, μέχρι που δυσκολεύεσαι να αναγνωρίσεις τι θέλεις πραγματικά.

Η δύναμη του «όχι»

Το «όχι» δεν είναι απόρριψη των άλλων, αλλά αποδοχή του εαυτού σου. Είναι μια ξεκάθαρη δήλωση ότι οι ανάγκες και τα όριά σου έχουν αξία. Όταν αρχίζεις να το χρησιμοποιείς, ανακτάς τον έλεγχο της ζωής σου. Δεν σημαίνει ότι απομακρύνεσαι από τους ανθρώπους, αλλά ότι δημιουργείς πιο ειλικρινείς και ισορροπημένες σχέσεις. Οι άνθρωποι που σε σέβονται θα κατανοήσουν τα όριά σου και θα τα αποδεχτούν.

Πώς να μάθεις να το εκφράζεις

Το να λες «όχι» είναι δεξιότητα που καλλιεργείται. Δεν χρειάζεται να είσαι απότομος ή επιθετικός. Ένα απλό και ειλικρινές «δεν μπορώ» ή «δεν με εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή» είναι αρκετό. Δεν χρειάζεται να δικαιολογείσαι υπερβολικά ή να απολογείσαι. Στην αρχή μπορεί να νιώσεις άβολα ή ενοχές, όμως αυτό είναι μέρος της διαδικασίας. Με τον καιρό, θα γίνει πιο φυσικό και θα αρχίσεις να νιώθεις πιο σίγουρος για τον εαυτό σου.

Οι σχέσεις που αντέχουν

Όταν αλλάζεις στάση και αρχίζεις να θέτεις όρια, είναι πιθανό κάποιοι να αντιδράσουν. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν έχουν συνηθίσει να λες πάντα «ναι». Ωστόσο, αυτή η αντίδραση λειτουργεί και ως φίλτρο. Οι σχέσεις που βασίζονται στον σεβασμό και την κατανόηση θα αντέξουν. Αντίθετα, όσες στηρίζονται στην εκμετάλλευση ή στη μονόπλευρη προσφορά θα δοκιμαστούν.

Επιλέγοντας τον εαυτό σου

Το να επιλέγεις τον εαυτό σου δεν είναι πράξη εγωισμού, αλλά ανάγκη. Δεν μπορείς να είσαι τα πάντα για όλους, ούτε χρειάζεται. Όταν είσαι ειλικρινής με τις ανάγκες σου, ζεις πιο αυθεντικά και ουσιαστικά. Μαθαίνεις να δίνεις όταν πραγματικά θέλεις και όχι από υποχρέωση. Και αυτό κάνει τη διαφορά.

Κάθε φορά που λες «όχι» σε κάτι που δεν σε εκφράζει, λες «ναι» στον εαυτό σου. Και αυτό το «ναι» είναι το θεμέλιο για μια ζωή με περισσότερη ελευθερία, ισορροπία και αλήθεια.