Πριν 1 μήνα είχαμε γράψει  στο  www.healthweb.gr ότι υπάρχουν σοβαρά θεσμικά ερωτήματα για την εφαρμογή ΣΔΙΤ με ιδιωτικές ασφαλιστικές στο ΕΣΥ. Ο υπουργός υγείας που έχει ένα πολύ ανεπτυγμένο πολιτικό αισθητήριο και μια εικόνα της πραγματικότητας φαίνεται να προβληματίστηκε αρκετά μετά από αυτά που διάβασε και τα συζήτησε με τους ανθρώπους της αγοράς και δήλωσε θαρραλέα στο πλαίσιο του Insurance Forum Athens Edition 2026 ότι «η συζήτηση δεν  έχει προχωρήσει με την ταχύτητα που ήθελα και δεν νομίζω να προλάβει αυτό το πρόγραμμα να υλοποιηθεί στην τρέχουσα θητεία μου».

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργιάδη, η συνεργασία δημοσίου και των ασφαλιστικών εταιρειών μπορεί να αποτελέσει ένα καινούριο πεδίο δράσης για τις εταιρείες, να δημιουργήσει έναν εναλλακτικό βραχίονα χρηματοδότησης και να συμβάλει στη βιωσιμότητα του συστήματος, αποτελώντας ένα μαξιλάρι ασφαλείας στη νέα εποχή.

Όπως είχαμε γράψει στο προηγούμενο άρθρο μας στο «νέο αυτό εγχείρημα αναμένεται να αξιοποιηθούν τα DRGs ώστε οι υπηρεσίες και οι νοσηλείες που θα παρέχονται να είναι κοστολογημένες με βάση τις τιμές που υπάρχουν σήμερα στο δημόσιο σύστημα υγείας , τι ακριβώς θα πληρώνουν οι ιδιωτικές εταιρείες; ΤΙΠΟΤΑ, θα συμπεραίναμε εμείς!!! Περισσότερο σαν δώρο παρουσιάζεται σε αυτές παρά σαν μια λύση σε ένα «πρόβλημα.»

Βέβαια όταν κάποιος κερδίζει κάποιος άλλος χάνει! Και αυτές που θα έχαναν θα ήταν τα ιδιωτικά θεραπευτήρια που θα έβλεπαν τις τη πληρότητα τους να μειώνεται δραματικά!! Προς το παρόν Ασφαλιστικές- Ιδιωτικά Θεραπευτήρια , ισοπαλία. Μέχρι τις εκλογές τουλάχιστον! Μοναδικός νικητής ο Υπουργός Υγείας (διαβάζοντας τις σκέψεις του healthweb ανελλιπώς.)

Η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδας (ΕΕΠΕ) εκφράζει τον έντονο προβληματισμό και την ανησυχία της για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων».

Σε ανακοίνωσή της, η Ένωση αναφέρεται σε εικόνα που φέρεται να διέρρευσε από το περιστατικό και στην οποία ο Υπουργός εμφανίζεται στο κέντρο της σκηνής, να απευθύνεται με έντονο τρόπο σε παθολόγο, ο οποίος, σύμφωνα με την περιγραφή, ήταν ακινητοποιημένος από αστυνομικούς και δεν είχε τη δυνατότητα να αντιδράσει. Η ΕΕΠΕ χαρακτηρίζει την εικόνα «βαθιά ανάρμοστη» και επισημαίνει ότι δεν συνάδει με τον θεσμικό ρόλο του Υπουργού Υγείας.

Όπως τονίζεται, είναι απαράδεκτο ένας θεσμικός εκπρόσωπος μιας δημοκρατικής Πολιτείας να επιδεικνύει τέτοια συμπεριφορά απέναντι σε ανυπεράσπιστο πολίτη, ανεξαρτήτως των συνθηκών ή των γεγονότων που ενδέχεται να προηγήθηκαν. Η Ένωση υπογραμμίζει ότι ο σεβασμός στους λειτουργούς της Δημόσιας Υγείας αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος.

Η ΕΕΠΕ δηλώνει ότι στέκεται στο πλευρό του παθολόγου, ο οποίος, όπως αναφέρει, επιτελεί το λειτούργημά του υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες σε ένα από τα πλέον κομβικά νοσοκομεία της χώρας, ενώ ταυτόχρονα η ειδικότητα της Παθολογίας αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό.

Στην ανακοίνωση γίνεται ειδική αναφορά στο οξυμένο πρόβλημα της έλλειψης παθολόγων στα ελληνικά νοσοκομεία, ιδίως στην περιφέρεια. Σύμφωνα με την Ένωση, περιστατικά όπως το συγκεκριμένο, σε συνδυασμό με τις ήδη δύσκολες συνθήκες εργασίας, δεν συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης στελέχωσης· αντιθέτως, επιτείνουν το πρόβλημα, καθιστώντας την κατάσταση ολοένα και πιο δυσχερή τόσο για τους γιατρούς όσο και για τους ασθενείς.

Η ΕΕΠΕ επισημαίνει ότι ο Υπουργός Υγείας είναι γνώστης του προβλήματος της έλλειψης παθολόγων εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς – όπως αναφέρει – να έχει δοθεί μέχρι σήμερα ουσιαστική λύση. Καθοριστική παράμετρος, κατά την Ένωση, αποτελεί η απουσία θεσμικού και ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας. Παρά τις επανειλημμένες δημόσιες και θεσμικές παρεμβάσεις της, καθώς και τις τεκμηριωμένες προτάσεις που έχει καταθέσει, η ΕΕΠΕ σημειώνει ότι δεν έχει υπάρξει η αναγκαία ανταπόκριση.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, οι παθολόγοι «μένουν έξω από κάθε συζήτηση για την επίλυση κρίσιμων ζητημάτων που άπτονται της μητέρας των ειδικοτήτων», η οποία – κατά την ίδια – «σταθερά φυλλορροεί», με σοβαρές συνέπειες για τη λειτουργία των νοσοκομείων και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Καταλήγοντας, η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδας εκτιμά ότι μια δημόσια συγγνώμη θα μπορούσε να συμβάλει στην εκτόνωση της έντασης, να περιορίσει τις τριβές και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ουσιαστικό διάλογο και ειλικρινή συνεργασία προς όφελος της Δημόσιας Υγείας.

Αυτές οι απορίες και η ανησυχία ενός γονιού είναι απόλυτα αναμενόμενες και κατανοητές. Οι περισσότεροι από εμάς τείνουμε να έχουμε στο μυαλό μας τα μικρά παιδιά και κυρίως τα αγόρια  ότι είναι από τη φύση τους εξαιρετικά δραστήρια, περίεργα, παρορμητικά και συχνά ίσως και άτακτα. Ποιο είναι όμως το όριο που υπάρχει ή κάποια βασικά σημάδια ώστε να καταλάβει ένας γονιός ότι χρειάζεται να σκεφτεί λίγο παραπάνω την πιθανότητα της Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με ή και χωρίς Υπερκινητικότητας ( ΔΕΠ-Υ ) για το παιδί του;

Η ΔΕΠ-Υ είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει την προσοχή, την αυτορρύθμιση και τον έλεγχο της παρορμητικότητας. Στην πράξη χρειάζεται να έχουμε κατά νου ότι δεν πρόκειται για ένα παιδί που έχει μονίμως «κακή συμπεριφορά», δεν έχει όρια ή οι γονείς του «δεν τα έχουν καταφέρει καλά». Αυτό που συμβαίνει  είναι ότι πρόκειται για ένα διαφορετικό τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο το παιδί οργανώνεται, συγκεντρώνεται και διαχειρίζεται τα διάφορα ερεθίσματα από το περιβάλλον.

Θα εξηγήσουμε λοιπόν τα βασικά σημάδια της ΔΕΠ-Υ με βάση 3 άξονες, την απροσεξία, την υπερκινητικότητα και την παρορμητικότητα. Σαν απροσεξία ο γονέας συχνά αναφέρει φράσεις όπως: «Ξεχνάει συνεχώς τι του λέω. Δεν με ακούει.», «Χάνει τα πράγματα του», «Δεν μπορεί να ολοκληρώσει καμία εργασία», «Αποσπάται εύκολα». Για την υπερκινητικότητα ακούμε: «Δεν κάθεται με τίποτα στην καρέκλα», «Δεν σταματάει να κουνιέται», «Δεν βάζει γλώσσα μέσα του. Όλο μιλάει». Στην παρορμητικότητα έρχεται στο μυαλό μας: «Δεν με αφήνει να ολοκληρώσω μια πρόταση. Όλο πετάγεται!», «Δεν μπορεί να περιμένει τη σειρά του ούτε όταν παίζουμε κάποιο παιχνίδι», «Είναι σαν να μην έχει τρόπους ώρες ώρες. Διακόπτει τους άλλους».

Ωστόσο, η παρουσία αυτών των συμπεριφορών από μόνη της δεν αρκεί για να βγάλει κάποιος μια διάγνωση. Αυτά που κάνουν τη διαφορά είναι η ένταση, η διάρκεια αλλά και το κατά πόσο επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του παιδιού στην καθημερινότητά του. Όλα τα παιδιά, αλλά και οι ενήλικες, μπορεί κάποιες στιγμές να μη συγκεντρώνονται ή να είναι ανυπόμονα. Στη ΔΕΠ-Υ όμως τα συμπτώματα είναι σταθερά, εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα πλαίσια, όπως το σπίτι, το σχολείο και οι εξωσχολικές δραστηριότητες και προκαλούν σημαντικές εκπτώσεις στη ζωή του παιδιού με επιπτώσεις όπως οι δυσκολίες στη μάθηση και η δυσκολία στο να κρατήσει φιλίες.

Η εικόνα της ΔΕΠ-Υ μπορεί να αρχίσει να γίνεται πιο ξεκάθαρη στην προσχολική αγωγή ή στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις συγκέντρωσης και αυτοελέγχου από τα παιδιά. Παρόλα αυτά, μια διάγνωση δεν να βασιστεί σε ένα απλό checklist από το διαδίκτυο αλλά απαιτεί προσεκτική κλινική αξιολόγηση. Ένας σημαντικό μύθος που χρειάζεται να καταρριφθεί είναι ότι οι οθόνες από μόνες τους δεν προκαλούν ΔΕΠ-Υ αλλά η υπερβολική χρήση μπορεί να δυσκολεύει τη συγκέντρωση. Σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι η ΔΕΠ-Υ δεν «περνάει» απλώς επειδή το παιδί μεγαλώνει αλλά τα συμπτώματα μπορεί να αλλάξουν μορφή καθώς το παιδί ωριμάζει.

Ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα είναι: «Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε κάποιον ειδικό;» Η απάντηση σε αυτό είναι πως όταν οι δυσκολίες επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και επηρεάζουν όχι μόνο το ίδιο το παιδί αλλά και τη λειτουργία της οικογένειας και δημιουργούν συνεχείς εντάσεις. Επίσης, όταν το παιδί βιώνει συνεχείς αποτυχίες και όταν η αυτοεκτίμησή του αρχίζει να επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό. Μία έγκαιρη αξιολόγηση και κατ’ επέκταση μία διάγνωση δεν πρέπει να την αντιμετωπίζουμε ως στίγμα αλλά ως ένα τρόπο που θα μας βοηθήσει να διαχειριστούμε την καθημερινότητα προσφέροντας μας ανακούφιση, κατανόηση και κατεύθυνση.

Ωστόσο είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τη ΔΕΠ-Υ από άλλες καταστάσεις που μπορεί να παρουσιάζουν παρόμοια εικόνα, όπως το άγχος, οι μαθησιακές δυσκολίες, οι συναισθηματικές δυσκολίες ή ακόμα και ο μη επαρκής ύπνος. Γι’ αυτό μία ολοκληρωμένη αξιολόγηση περιλαμβάνει τη λήψη του αναπτυξιακού ιστορικού του παιδιού και τη συνεργασία με το σχολείο.

Ως επαγγελματίας ψυχικής υγείας, θεωρώ πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε «περίεργη» για εμάς συμπεριφορά υπάρχει ένα παιδί που προσπαθεί να ανταπεξέλθει στην απαιτητική καθημερινότητα. Πολλά παιδιά με ΔΕΠ-Υ ακούνε καθημερινά φράσεις όπως «πρόσεχε», «σταμάτα», «μην κάνεις αυτό» που μπορεί στα αυτιά τους να ακούγονται ως παρατηρήσεις, με αποτέλεσμα να διαμορφώνουν την αίσθηση ότι «δεν τα καταφέρνουν». Η κατανόηση της δυσκολίας τους αλλάζει ριζικά τον τρόπο που τα προσεγγίζουμε.

Το πρώτο βήμα, λοιπόν, δεν είναι να βάλουμε απλώς μια ταμπέλα, αλλά να παρατηρήσουμε το παιδί και να ενημερωθούμε όσο καλύτερα μπορούμε. Οπότε αν αναρωτιέστε αν το παιδί «είναι απλώς ζωηρό ή κάτι περισσότερο;», δώστε χώρο στην απορία σας χωρίς ενοχές ή φόβο. Η σωστή πληροφόρηση και η επιστημονική καθοδήγηση μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά, όχι μόνο στη συμπεριφορά αλλά κυρίως στην ψυχική ανθεκτικότητα και την αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Η ζωηράδα ήταν είναι και θα είναι κομμάτι των παιδιών. Όταν όμως οι δυσκολίες επιμένουν και επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και την καθημερινότητα ενός παιδιού αξίζει να τις διερευνήσουμε μαζί με έναν ειδικό.

Οι εποχικές ιώσεις του αναπνευστικού, όπως ο Respiratory Syncytial Virus (RSV), ο SARS-CoV–2 και η γρίπη, επηρεάζουν σημαντικά τον ενήλικο πληθυσμό, ιδιαίτερα άτομα άνω των 60 ετών και ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά ή καρδιαγγειακά νοσήματα. 

«Σε αυτές τις ομάδες, μια “απλή ίωση” μπορεί να οδηγήσει σε βαρύτατη αναπνευστική επιδείνωση, παρόξυνση ΧΑΠ ή άσθματος, ακόμα και ανάγκη νοσηλείας. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα παρουσιάζονται αυξημένες αναπνευστικές λοιμώξεις (RSV, γρίπη). Την άνοιξη και το φθινόπωρο κυριαρχούν οι εντεροϊοί και ορισμένοι αναπνευστικοί ιοί, ενώ ο έρπητας ζωστήρας δεν έχει σαφή εποχικότητα», αναφέρει ο κ. Ελευθέριος Βρουβάκης, Διευθυντής Πνευμονολόγος, Metropolitan Hospital.

Επιπλοκές ιώσεων και προστασία με εμβολιασμό

«Η νόσηση από συγκυτιακό ιό (RSV) μπορεί να προκαλέσει ως επιπλοκή βρογχιολίτιδα και αναπνευστική ανεπάρκεια, η γρίπη τύπου Α συνήθως προκαλεί πνευμονία και μυοκαρδίτιδα, ενώ ο έρπητας ζωστήρας εξελίσσεται σε μεθερπητική νευραλγία και είναι συχνός σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό.

Ο εμβολιασμός απέναντι σε παθογόνα όπως η γρίπη, ο SARS-CoV–2 και πλέον ο RSV σε ενήλικες υψηλού κινδύνου, μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης και νοσηλείας. Η έγκαιρη ενημέρωση και η συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό αποτελούν βασικά βήματα για την προστασία της υγείας, ιδιαίτερα κατά την περίοδο αυξημένης κυκλοφορίας των ιών», επισημαίνει.

Μέτρα προστασίας και βασική φροντίδα σε ήπια συμπτώματα

Η πρόληψη παίζει κυρίαρχο ρόλο στη μετάδοση των ιώσεων, γι’ αυτό η υγιεινή των χεριών, η χρήση μάσκας σε επιδημίες, αλλά και η αποφυγή στενής επαφής με ασθενείς είναι καθοριστικής σημασίας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, σε ασθενείς με ήπια συμπτωματολογία, συνιστώνται:

«Η παρακολούθηση των συμπτωμάτων είναι σημαντική. Εάν ο πυρετός επιμένει, η δύσπνοια επιδεινώνεται ή τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται μέσα σε 2–3 ημέρες, οι ασθενείς, ιδίως όσοι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, θα πρέπει να επικοινωνούν με τον θεράποντα ιατρό τους για περαιτέρω αξιολόγηση και καθοδήγηση», καταλήγει ο κ. Βρουβάκης».

*Το Πνευμονολογικό Τμήμα του Metropolitan Hospitalλειτουργεί καθημερινά σε στενή συνεργασία με άλλα Τμήματα και Εργαστήρια του Νοσοκομείου (Λοιμωξιολογικό, Θωρακοχειρουργικό, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, Επεμβατική Ακτινολογία, Ακτινοθεραπευτικό, Παθολογοανατομικό, Μικροβιολογικό κ.ά.) και διαθέτει την αναγκαία ιατρική στελέχωση και την κατάλληλη τεχνολογική υποδομή, ώστε να ανταποκρίνεται στις πολλαπλές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις που προκύπτουν καθημερινά. Είναι πλήρως εξοπλισμένο με σύγχρονο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό αιχμής και πραγματοποιεί όλο το φάσμα των απαιτούμενων εξετάσεων, για την ολοκληρωμένη διερεύνηση, την ακριβή διάγνωση και τη σωστή παρακολούθηση όλων των αναπνευστικών νοσημάτων, ενώ διαθέτει, μεταξύ άλλων, την εξειδικευμένη Πνευμονολογική Ομάδα «Ανάσα», καταρτισμένη από έμπειρους ιατρούς, ικανούς να εντοπίσουν και να θεραπεύσουν όλων των ειδών τις αναπνευστικές λοιμώξεις.