Η σχέση μεταξύ ψυχικής υγείας και αλκοόλ είναι πολύπλοκη και πολύπλευρη. Ενώ το αλκοόλ καταναλώνεται συχνά για τις χαλαρωτικές και βελτιωτικές της διάθεσης επιδράσεις του, η υπερβολική ή μακροχρόνια χρήση αλκοόλ μπορεί να έχει επιζήμιες επιπτώσεις στην ψυχική ευεξία. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε τη σχέση μεταξύ ψυχικής υγείας και αλκοόλ, εξετάζοντας τόσο τις βραχυπρόθεσμες όσο και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, καθώς και τη σημασία της αναζήτησης υποστήριξης όταν χρειάζεται.

Βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις

Το αλκοόλ είναι ένα κατασταλτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος που μπορεί αρχικά να δημιουργήσει συναισθήματα ευφορίας και χαλάρωσης. Πολλά άτομα στρέφονται στο αλκοόλ ως έναν τρόπο να ανακουφίσουν προσωρινά το άγχος, το στρες ή άλλα αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο, αυτές οι επιδράσεις είναι βραχύβιες και συχνά ακολουθούνται από αρνητικές συνέπειες. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει την κρίση, τον συντονισμό και τη γνωστική λειτουργία, οδηγώντας σε αυξημένες συμπεριφορές ανάληψης κινδύνου και επιδεινώνοντας τα συμπτώματα ψυχικής υγείας.

Αλκοόλ και διαταραχές ψυχικής υγείας

Οι διαταραχές της χρήσης αλκοόλ συχνά συνυπάρχουν με διαταραχές της ψυχικής υγείας. Άτομα με παθήσεις όπως άγχος, κατάθλιψη, διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD), διπολική διαταραχή ή σχιζοφρένεια μπορεί να είναι πιο επιρρεπή σε προβληματική χρήση αλκοόλ ως μορφή αυτοθεραπείας. Ενώ το αλκοόλ μπορεί αρχικά να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα και να συμβάλει σε έναν κύκλο εξάρτησης και επιδείνωσης της ψυχικής υγείας.

Διπλή διάγνωση

Όταν ένα άτομο εμφανίζει τόσο μια διαταραχή ψυχικής υγείας όσο και μια διαταραχή χρήσης ουσιών, είναι γνωστό ως διπλή διάγνωση ή συνυπάρχουσα διαταραχή. Οι καταστάσεις αυτές συχνά αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν η μία την άλλη, δημιουργώντας σύνθετες προκλήσεις για τη θεραπεία. Η ταυτόχρονη αντιμετώπιση τόσο των προβλημάτων ψυχικής υγείας όσο και του αλκοόλ είναι απαραίτητη για την επίτευξη μακροπρόθεσμης ανάρρωσης και ευημερίας.

Αλκοόλ και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ψυχική υγεία

Η παρατεταμένη και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την ψυχική υγεία. Η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της ψυχικής υγείας που προκαλούνται από το αλκοόλ, όπως η καταθλιπτική διαταραχή που προκαλείται από το αλκοόλ ή η αγχώδης διαταραχή που προκαλείται από το αλκοόλ. Επιπλέον, το αλκοόλ μπορεί να επιδεινώσει προϋπάρχουσες καταστάσεις ψυχικής υγείας και να παρεμποδίσει την αποτελεσματικότητα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Ο κύκλος της εξάρτησης από το αλκοόλ και της απόσυρσης μπορεί να συμβάλει περαιτέρω σε διακυμάνσεις της διάθεσης, ευερεθιστότητα και συναισθηματική αστάθεια.

Αναζήτηση βοήθειας και υποστήριξης

Η αναγνώριση των επιπτώσεων του αλκοόλ στην ψυχική υγεία είναι ζωτικής σημασίας για τα άτομα που μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Είναι σημαντικό να απευθυνθείτε για βοήθεια σε επαγγελματίες υγείας, θεραπευτές ή ομάδες υποστήριξης. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τις συνυπάρχουσες διαταραχές συχνά περιλαμβάνουν έναν συνδυασμό θεραπείας, φαρμακευτικής αγωγής και υπηρεσιών υποστήριξης που είναι προσαρμοσμένες για την αντιμετώπιση τόσο των προβλημάτων ψυχικής υγείας όσο και των προβλημάτων αλκοόλ.

Μείωση της βλάβης και αυτοφροντίδα

Για τα άτομα που δεν είναι έτοιμα ή ικανά να αναζητήσουν επίσημη θεραπεία, οι στρατηγικές μείωσης της βλάβης μπορεί να είναι πολύτιμες. Αυτές περιλαμβάνουν τον καθορισμό ορίων στην κατανάλωση αλκοόλ, την αποφυγή καταστάσεων υψηλού κινδύνου και την αναζήτηση πιο υγιεινών μηχανισμών αντιμετώπισης, όπως η άσκηση, η ενσυνειδητότητα ή η ενασχόληση με χόμπι. Οι πρακτικές αυτοφροντίδας που υποστηρίζουν την ψυχική ευημερία, όπως ο επαρκής ύπνος, η διατήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής και η εξάσκηση τεχνικών διαχείρισης του.

Η κατανόηση της πολύπλοκης σχέσης μεταξύ ψυχικής υγείας και αλκοόλ είναι απαραίτητη για την προώθηση της συνολικής ευημερίας. Η υπερβολική χρήση αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική υγεία, να επιδεινώσει τα συμπτώματα των υφιστάμενων διαταραχών ψυχικής υγείας και να συμβάλει στην ανάπτυξη διαταραχών ψυχικής υγείας που προκαλούνται από το αλκοόλ. Η αναγνώριση των σημείων, η αναζήτηση υποστήριξης και η εφαρμογή στρατηγικών για υγιέστερους μηχανισμούς αντιμετώπισης και αυτοφροντίδας είναι ζωτικής σημασίας βήματα προς την επίτευξη και τη διατήρηση της ψυχικής ευεξίας. Εάν εσείς ή κάποιος γνωστός σας παλεύει με το αλκοόλ και θέματα ψυχικής υγείας, η προσέγγιση επαγγελματιών υγείας ή δικτύων υποστήριξης είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στην πορεία προς την ανάκαμψη.

Πρόκειται για φθορά των αρθρικών επιφανειών των οστών, που εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να είναι είτε ιδιοπαθής, είτε να οφείλεται σε κάποια άλλη παθολογική κατάσταση.«Τα αίτια της εμφάνισής της σε μικρότερες ηλικίες είναι συνήθως μετατραυματικά, όπως για παράδειγμα ένα ατύχημα ή ένα τροχαίο ή σε κάποιες περιπτώσεις οστεονέκρωση, η διαταραχή δηλαδή της αγγείωσης του ισχίου, που μπορεί επίσης να οφείλεται σε κάποιον τραυματισμό. Όμως, συντελούν και άλλοι παράγοντες, όπως το ανεβασμένο σάκχαρο, οι διαταραχές πηκτικότητας, η εγκυμοσύνη στις γυναίκες αλλά και η χρήση κορτιζόνης» επισημαίνει ο κ. Στυλιανός Θεοχαράκης, Διευθυντής Ορθοπαιδικός στο Metropolitan Hospital.

Στυλιανός Θεοχαράκης.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει πρόβλημα;

«Ο πόνος είναι η κυριότερη ένδειξη, ωστόσο παρατηρούνται και άλλα συμπτώματα, όπως η δυσκολία βάδισης, η χωλότητα, η δυσκολία στο να βάλουν οι ασθενείς τα παπούτσια ή τις κάλτσες τους, η ενόχληση όταν πάνε να κόψουν τα νύχια τους, αλλά και η δυσχέρεια στο να ανέβουν ή να κατέβουν τις σκάλες. Μάλιστα, πολλές φορές ακούν και κριγμούς. Γενικότερα, είναι μια πάθηση που δυσκολεύει τη ζωή των πασχόντων» εξηγεί ο κ. Θεοχαράκης.

Πώς αλλάζει την καθημερινότητα των ασθενών;

«Η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί οίδημα (πρήξιμο), απώλεια χόνδρου, δυσκαμψία και πόνο, φαινόμενα που οδηγούν σε μείωση της σωματικής δραστηριότητας και τάση προς ακινησία, με συνέπειες αυξανόμενης βαρύτητας στην ποιότητα ζωής και, κατά περιπτώσεις, στο καρδιαγγειακό σύστημα των πασχόντων ατόμων. Ως νόσος, επηρεάζει όλες τις αρθρώσεις και είναι αυτονόητο ότι όσο πιο μεγάλη η άρθρωση τόσο μεγαλύτερα προβλήματα προκαλεί στην καθημερινότητα των ασθενών» απαντά ο ιατρός.

Χρειάζεται επέμβαση;

«Χρειάζεται επέμβαση αν αποτύχουν όλοι οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης, όπως είναι η απώλεια βάρους και η μυϊκή ενδυνάμωση για να μειώσουμε τους παράγοντες κινδύνου. Σε αυτή την περίπτωση, ενδείκνυται χειρουργική αντιμετώπιση με την αντικατάσταση του ισχίου. Στο Metropolitan Hospital πραγματοποιούμε ρομποτικά χειρουργεία τα οποία παρέχουν μεγάλη ακρίβεια και διαθέτουν πολύ καλό αναλυτικό προεγχειρητικό σχεδιασμό. Από το 2014, χρησιμοποιούμε το μηχάνημα Mako. Με τη συγκεκριμένη μέθοδο, πετυχαίνουμε μικρότερο ποσοστό εξαρθρωμάτων ισχίου -μια επιπλοκή που ήταν αρκετά συχνή παλαιότερα- έχουμε λιγότερες αιμορραγίες και καλύτερη κινηματική, δηλαδή το ισχίο «μιμείται» αυτό που υπήρχε πριν από την οστεοαρθρίτιδα. Επίσης η σωστή κλινική εξέταση και ο χειρουργός έχουν μεγάλη σημασία, γιατί είναι αναγκαίο να υπάρχει εμπειρία, ώστε να προσφέρεται μια πλήρως εξατομικευμένη προσέγγιση σε κάθε ασθενή.

Γι’ αυτό αρχικά, εξετάζουμε τον ασθενή και παίρνουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τον οργανισμό του, όπως το βάρος και το ιστορικό του, αν έχει υψηλές τιμές σακχάρου ή κάποιο άλλο νόσημα. Στη συνέχεια, κάνουμε μία ειδική αξονική και μόλις έχουμε τα αποτελέσματα, σχεδιάζουμε τι υλικό θα βάλουμε και σε τι κλίσεις. Με αυτόν τον τρόπο, πετυχαίνουμε εξαιρετική ακρίβεια του απεικονιστικού αλλά και του κλινικού αποτελέσματος» διευκρινίζει ο ειδικός.

Μετά από αυτό το χειρουργείο, αλλάζει η καθημερινότητα του ασθενή;

«Το πόσο γρήγορα θα κινητοποιηθεί, εξαρτάται και από τον ίδιο τον ασθενή. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, το μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών μπαίνει σε κίνηση γρήγορα, με ή χωρίς φυσικοθεραπείες. Αν ο ασθενής χρειαστεί, μπορεί να πραγματοποιήσει φυσικοθεραπείες σε δεύτερο χρόνο ή, αν θέλει, μπορεί να κάνει και από μόνος του ασκήσεις. Φυσικά, έχει σημασία και η φυσική του κατάσταση πριν το χειρουργείο. Αν, για παράδειγμα δεν γυμναζόταν, θα δυσκολευτεί παραπάνω να κινητοποιηθεί σε σύγκριση με κάποιον που γυμναζόταν» τονίζει.

Αν κάποιος άνθρωπος νεότερης ηλικίας, αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο πρόβλημα πώς τον προσεγγίζουμε ως ασθενή χειρουργικά;

«Υπάρχουν κλινικά κριτήρια» σημειώνει ο κ. Θεοχαράκης: «Για παράδειγμα, εάν ένας ασθενής έχει αρθρίτιδα τελικού σταδίου, ακόμη και στην ηλικία των 50-55 ετών, δεν μπορεί να περιμένει 15 χρόνια με στόχο να επιβιώσει το υλικό άλλα 20 με 25 χρόνια, γιατί έτσι θα καταστρέψει την ποιότητα της ζωής του, αντί να την εξασφαλίσει. Από εκεί και πέρα, στα 75 του, μπορεί να κάνει μία αναθεώρηση, ανάλογα με το πόσο έχει αλλάξει η ζωή του, κλινικά».

Όσο καθυστερεί κάποιος το χειρουργείο, τόσο μεγαλώνει η βλάβη ή είναι καλύτερο να περιμένουμε κάποια χρόνια;

«Καλό είναι το χειρουργείο να γίνεται άμεσα, εφόσον έχουν αποτύχει οι συντηρητικοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος, καθώς δεν γίνεται να μειώνεται η ποιότητα ζωής του ασθενούς τόσο δραστικά και να περιμένει την έβδομη δεκαετία της ζωής του προκειμένου να επιλύσει το πρόβλημα» καταλήγει ο κ. Θεοχαράκης.

Η επίδραση της υγρασίας στο δέρμα μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον τύπο δέρματος. Ο υγρός καιρός, που σημαίνει αυξημένα επίπεδα υγρασίας στον αέρα, μπορεί να είναι ευεργετικός για άτομα με ξηρό δέρμα, αλλά μπορεί να κάνει τα άτομα με λιπαρό ή μεικτό δέρμα επιρρεπή σε δερματικά προβλήματα. Από την άλλη πλευρά, τα χαμηλά επίπεδα υγρασίας είναι κακό για όσους έχουν ξηρό δέρμα. Εάν το δέρμα είναι κανονικό ή ξηρό, τα υψηλότερα επίπεδα υγρασίας εμποδίζουν το δέρμα να στεγνώσει, καθιστώντας το πιο απαλό, πιο θρεπτικό και ελαστικό σε σύγκριση με ένα πιο ξηρό κλίμα.

Εάν το δέρμα είναι λιπαρό, η υψηλή υγρασία μπορεί να προκαλέσει υπερβολικό σμήγμα και λιπαρότητα στο δέρμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε συμφόρηση και φραγμένους πόρους. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ακμή, μαύρα στίγματα και λευκά στίγματα. Τα υγρά περιβάλλοντα μπορούν επίσης να αυξήσουν την εξάπλωση των βακτηρίων που μπορούν να προκαλέσουν ακμή. Οι ειδικοί προειδοποιούν για την παρατεταμένη έκθεση σε υγρά περιβάλλοντα, καθώς μπορεί να προκαλέσει εξάνθημα λόγω θερμότητας (το οποίο εμφανίζεται ως κόκκινα, κνησμώδη εξογκώματα στο δέρμα). Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να αποφύγετε τις αρνητικές επιπτώσεις της υψηλής υγρασίας στο δέρμα:

1.Καθαρίζετε το πρόσωπό σας συχνά

Πλένετε συχνά το πρόσωπό σας χρησιμοποιώντας ένα απαλό καθαριστικό για να αφαιρέσετε τον ιδρώτα και τους ρύπους.  

2.Κάντε τακτικά απολέπιση

Όταν ο καιρός είναι υγρός, συνιστάται η τακτική απολέπιση του δέρματός σας για την απομάκρυνση των νεκρών κυττάρων του δέρματος, κάτι που θα σας αφήσει με πιο λείο και λαμπερό δέρμα.

3.Φορέστε μια ελαφριά ενυδατική κρέμα

Αυτό θα βοηθήσει στην ενυδάτωση του δέρματός σας χωρίς να αφήνει υπολείμματα λιπαρότητας. Οι ενυδατικές κρέμες με βάση το νερό είναι μια καλή επιλογή.  

4.Αποφύγετε να αγγίζετε το πρόσωπό σας

Τα έλαια και τα υπολείμματα στα χέρια και τα δάχτυλά σας μπορεί να φράξουν τους πόρους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εξάρσεις ακμής. Και αποφύγετε την παρατεταμένη έκθεση σε υγρά περιβάλλοντα.

Ακολουθώντας όλες τις παραπάνω συμβουλές που σας δόθηκαν, δεν θα αντιμετωπίσετε ποτέ ξανά κανένα δερματικό πρόβλημα από τη  υγρασία.