Τι θα λέγατε για μια συνταγή 90 μόλις δευτερολέπτων για κέικ καρότου με ψημένη βρώμη; Η γευστική συνταγή περιλαμβάνει ζουμερές σουλτανίνες, πασπαλισμένες με τραγανά καρύδια και από πάνω μια λαχταριστή κρέμα τυριού παγωμένη, καθιστώντας τη μια απόλαυση υπέροχη. Η συνταγή μπορεί να ικανοποιήσει τη λαχτάρα σας για γλυκό αλλά με λίγες θερμίδες χάρη στα συστατικά της. Είναι γνωστή για τα χαμηλά λιπαρά και τις χαμηλές θερμίδες, και είναι ιδανική για όσους ακολουθούν πρόγραμμα διατροφής.

Το κέικ καρότου με βρώμη φτιάχνεται σε κούπα και χρειάζεται μόλις 90 δευτερόλεπτα για να ψηθεί στο φούρνο μικροκυμάτων. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι δεν έχουν φούρνο μικροκυμάτων, μπορεί να ψηθεί στο φούρνο για 15 λεπτά. Μοιάζει και έχει γεύση σαν κέικ, αλλά δεν περιέχει αλεύρι, βούτυρο ή αυγά.

Συστατικά

• 5 κουταλιές της σούπας (40 γρ.) κουάκερ βρώμης (αν είναι δυνατόν)
• 2-3 κουταλιές της σούπας απλό γιαούρτι ή γιαούρτι βανίλιας + 1 κουταλιά επιπλέον για σερβίρισμα
• 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο καρότο
• 1 κουταλάκι του γλυκού γλυκαντικό, ζάχαρη ή σιρόπι
• Πασπαλισμένες σουλτανίνες
• Πασπαλισμένα ψιλοκομμένα καρύδια
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
• 1/3 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
• Χυμός λεμονιού

Μέθοδος παρασκευής

• Βάλτε τα όλα σε μια μικρή κούπα και ανακατέψτε καλά βεβαιωθείτε ότι όλη η βρώμη έχει ενωθεί από τον πάτο της κούπας. Εάν έχετε ένα μπλέντερ, ανακατέψτε τη βρώμη σε σκόνη για λίγα δευτερόλεπτα, καθώς κάνει την υφή πιο κέικ.
• Ψήστε στο φούρνο μικροκυμάτων σε υψηλή θερμοκρασία για 90 δευτερόλεπτα (ή μεταφέρετε σε ένα πυρίμαχο σκεύος και μαγειρεύουμε στο φούρνο για 15 λεπτά στους 180 βαθμούς).
• Βάλτε το κέικ σε ένα πιάτο, προσθέστε επιπλέον γιαούρτι και απολαύστε το αμέσως.

Κορυφαίες συμβουλές για την καλύτερη ψητή βρώμη

• Χτυπήστε τη βρώμη σας στο μπλέντερ για να γίνει πρώτα αλεύρι.
• Φροντίστε να ανακατέψετε όλο το μείγμα από τον πάτο της κούπας, ώστε να ενωθούν όλα.
• Εάν χρησιμοποιείτε φούρνο μικροκυμάτων, περάστε το δάχτυλό σας γύρω από την κορυφή της κούπας για να τη σκουπίσετε ώστε να ψηθεί ομοιόμορφα.
• Εάν χρησιμοποιείτε το φούρνο, στρώστε το πιάτο σας με λαδόκολλα για να μην κολλήσει.
• Η συνταγή λειτουργεί επίσης με χαμηλά λιπαρά και vegan γιαούρτι όπως σόγια και καρύδα.
• Ομοίως, λειτουργεί με βρώμη χωρίς γλουτένη.
• Είναι καλύτερο να τρώγεται αμέσως όσο είναι ακόμα ζεστό.

Η εντατική άσκηση μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου του Πάρκινσον, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα στο περιοδικό Science Advances. Στην έρευνά τους που αφορούσε εργαστηριακούς αρουραίους, νευροεπιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Καθολικού Πανεπιστημίου, την Πανεπιστημιούπολη της Ρώμης και το Ίδρυμα Πολυκλινικής A. Gemelli IRCCS εντόπισαν έναν νέο μηχανισμό υπεύθυνο για τα θετικά αποτελέσματα της άσκησης στην πλαστικότητα του εγκεφάλου. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι οι δραστηριότητες που εκτελούνται στα αρχικά στάδια της νόσου μπορούν να προκαλέσουν ευεργετικά αποτελέσματα στον έλεγχο της κίνησης – ακόμη και μετά τη διακοπή της ρουτίνας άσκησης.

Είπαν ότι πιστεύουν ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν ενδεχομένως να απολαύσουν τα ίδια οφέλη. «Ενώ τα οφέλη της άσκησης στη νόσο του Πάρκινσον είναι καλά τεκμηριωμένα, αυτή η σημαντική μελέτη δείχνει ότι η άσκηση μπορεί να είναι αποτελεσματική στην καθυστέρηση αυτής της εξέλιξης, μειώνοντας τα συσσωματώματα της μη φυσιολογικής πρωτεΐνης άλφα-συνουκλεΐνης στον εγκέφαλο», δήλωσε ο Δρ. Alessandro DiRocco, νευρολόγος στο Northwell Lenox Hill Hospital στη Νέα Υόρκη. «Ενώ υπάρχει ένας αριθμός φαρμάκων και θεραπειών που μπορούν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα της νόσου, δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία που να καθυστερεί την αναπόφευκτη εξέλιξη της νόσου», δήλωσε. «Η άσκηση μπορεί επομένως να έχει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη συνολική θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον».

Πώς βοηθάει η άσκηση;

Οι ειδικοί λένε ότι η άσκηση παίζει ζωτικό ρόλο στη διατήρηση ενός γενικού υγιεινού τρόπου ζωής. Πιστεύουν επίσης ότι μπορεί να βελτιώσει συγκεκριμένα συμπτώματα ορισμένων ασθενειών, όπως η νόσος του Πάρκινσον. Τα πρώιμα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον περιλαμβάνουν τρόμο, ανακατεύοντας το βάδισμα και συνολική επιβράδυνση της σωματικής κίνησης. Η άσκηση μπορεί να είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους καταπολέμησης της πάθησης, σύμφωνα με το Harvard Health Letter.

Πώς βοηθάει;

«Η άσκηση έχει αποδειχθεί ότι διεγείρει την παραγωγή νευροτροφικών παραγόντων, όπως ο νευροτροφικός παράγοντας που προέρχεται από τον εγκέφαλο (BDNF). Αυτοί οι παράγοντες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη, την επιβίωση και τη διατήρηση των νευρώνων. Αυτά παίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη νέων νευρώνων, προστατεύουν τους υπάρχοντες νευρώνες και ενισχύουν τις συναπτικές συνδέσεις», δήλωσε η Jennifer Prescott, RN, MSN, CDP, η ιδρύτρια της Blue Water Homecare and Hospice.

«Η άσκηση έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τη λειτουργία των μιτοχονδρίων και προωθεί τη βιογένεσή τους (σχηματισμός νέων μιτοχονδρίων). Τα υγιή μιτοχόνδρια είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή ενέργειας και τη γενική νευρωνική υγεία», δήλωσε ο Πρέσκοτ. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι με τους οποίους η άσκηση βοηθάει, σύμφωνα με τον Δρ Daniel Truong, νευρολόγο και ιατρικό διευθυντή του Ινστιτούτου Parkinson’s and Movement Disorder στο Memorial Care Orange Coast Medical Center στην Καλιφόρνια. Ο Truong απαρίθμησε μερικούς από αυτούς τους τρόπους:

• Μείωση των συσσωματωμάτων άλφα-συνουκλεΐνης: Η εντατική άσκηση μειώνει την εξάπλωση των παθολογικών συσσωματωμάτων άλφα-συνουκλεΐνης στον εγκέφαλο. Αυτά τα συσσωματώματα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου του Πάρκινσον και οδηγούν σε δυσλειτουργία και θάνατο νευρώνων.
• Διατήρηση κινητικού ελέγχου και οπτικοχωρικής μάθησης: Η έρευνα προτείνει ότι η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση του κινητικού ελέγχου και της οπτικοχωρικής μάθησης, που συχνά μειώνονται στη νόσο του Πάρκινσον λόγω του εκφυλισμού συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου (η μέλαινα ουσία και το ραβδωτό σώμα).
• Αλληλεπίδραση BDNF και NMDA: Η μελέτη ανακάλυψε ότι το BDNF, του οποίου τα επίπεδα αυξάνονται με την άσκηση, αλληλεπιδρά με τον υποδοχέα NMDA για το γλουταμικό, έναν νευροδιαβιβαστή που εμπλέκεται στη μάθηση και τη μνήμη. Αυτή η αλληλεπίδραση επιτρέπει στους νευρώνες στο ραβδωτό σώμα να ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά στα ερεθίσματα, κάτι που έχει οφέλη που διαρκούν πέρα από την πρακτική άσκηση.
• Αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις: Η άσκηση είναι γνωστό ότι έχει αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα, τα οποία θα μπορούσαν να είναι ευεργετικά στη νόσο του Πάρκινσον.

Ποιος τύπος ασκήσεων είναι καλύτερος για τη νόσο του Πάρκινσον

«Η τακτική άσκηση βοηθά στη διατήρηση της κινητικής λειτουργίας σε ασθενείς με [Parkinson] και μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου», δήλωσε ο Δρ Andrew Feigin, εκτελεστικός διευθυντής του Marlene and Paolo Fresco Institute for Parkinson and Movement Disorders στο NYU Langone Health στη Νέα Υόρκη. «Συνιστούμε τακτικά την τακτική άσκηση σε όλους τους ασθενείς μας με Πάρκινσον. Φυσικά, οι ασθενείς έχουν διαφορετικές ικανότητες για άσκηση ανάλογα με πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρότητας της νόσου του Πάρκινσον, αλλά ενθαρρύνουμε την άσκηση», δήλωσε ο Feigin.

«Η ομάδα μας συνιστά άσκηση σε όλους τους ασθενείς μας [με Πάρκινσον]», πρόσθεσε η Δρ Μελίτα Πετροσιάν, νευρολόγος και διευθύντρια του Pacific Movement Disorders Center. «Στο παρελθόν, οι συστάσεις για άσκηση μπορεί να ήταν ασαφείς, π.χ. να κάνετε μια βόλτα μερικές φορές. Με μια νέα κατανόηση των πλεονεκτημάτων της άσκησης, παρέχουμε πιο συγκεκριμένη καθοδήγηση: αυτή η μελέτη και άλλες προηγουμένως τονίζουν ότι η άσκηση πρέπει να είναι υψηλής έντασης, με προηγούμενες μελέτες να προτείνουν την ένταση για την επίτευξη 80 έως 85 τοις εκατό του μέγιστου καρδιακού παλμού για 30 λεπτά 3 ή 4 φορές την εβδομάδα», είπε ο Πετροσιάν.

Η πανδημία COVID-19 έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του επιπολασμού των ψυχικών διαταραχών παγκοσμίως. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΠΟΥ, παγκοσμίως, 1 στους 8 ανθρώπους (970 εκατομμύρια άτομα) ζούσε με ψυχική διαταραχή το 2019, με τις αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές να είναι οι πιο συχνές ψυχικές διαταραχές. Το 2020, ο αριθμός των ατόμων που ζουν με αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές αυξήθηκε κατά 26 τοις εκατό και 28 τοις εκατό αντίστοιχα, χάρη στην πανδημία του COVID-19. Υπάρχουν αποτελεσματικές επιλογές πρόληψης και θεραπείας για ψυχικές διαταραχές, αλλά πολλοί ασθενείς δεν έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματική περίθαλψη, ειδικά ο πληθυσμός με χαμηλό εισόδημα. Επιπλέον, το στίγμα και οι διακρίσεις που συνδέονται με τις ψυχικές διαταραχές εμποδίζουν πολλούς από το να αναζητήσουν βοήθεια.

Στην Ινδία, υπολογίζεται ότι σχεδόν το 15 τοις εκατό των ενηλίκων (όσοι είναι άνω των 18 ετών) και το 7,3 τοις εκατό των εφήβων (13 17 ετών) πάσχουν από ψυχικές διαταραχές . Τίθεται όμως το ερώτημα πόσοι από αυτούς μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας; Τα σχετικά έξοδα είναι υπερβολικά υψηλά (οι ιδιωτικές εταιρείες και οι μεμονωμένοι θεραπευτές συνήθως χρεώνουν περίπου 2.500 Rs. ανά συνεδρία), καθιστώντας δύσκολο για τα άτομα να αντέξουν οικονομικά τους μεμονωμένους θεραπευτές, ειδικά για εκείνους που προέρχονται από νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Μια αχτίδα ελπίδας στο σκοτάδι: Το Ίδρυμα Mpower εργάζεται για την αντιμετώπιση της ανισότητας στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας στη χώρα παρέχοντας προσιτές υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε περιθωριοποιημένες κοινότητες.

Τα ζητήματα ψυχικής υγείας γίνονται όλο και πιο διαδεδομένα στην κοινωνία. Οι κοινωνικές αλλαγές, όπως οι αυξημένοι στρεσογόνοι παράγοντες, η κοινωνική απομόνωση και ο αντίκτυπος της τεχνολογίας, έχουν συμβάλει στην αυξανόμενη επικράτηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας. Ταυτόχρονα, η ζήτηση για υπηρεσίες ψυχικής υγείας έχει επίσης αυξηθεί, με περισσότερα άτομα να αναζητούν βοήθεια και υποστήριξη για διάφορες καταστάσεις ψυχικής υγείας. Παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτήν την αυξανόμενη ζήτηση περιλαμβάνουν μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και κατανόηση της ψυχικής υγείας, μειωμένο στίγμα γύρω από την αναζήτηση βοήθειας και αναγνώριση της σημασίας της ψυχικής ευεξίας στη συνολική υγεία.

Ποια είναι τα πιο κοινά προβλήματα ψυχικής υγείας που επηρεάζουν τον πληθυσμό με χαμηλό εισόδημα;

Τα κοινά προβλήματα ψυχικής υγείας που επικρατούν στον πληθυσμό με χαμηλό εισόδημα περιλαμβάνουν:

• Κατάθλιψη: Επίμονα συναισθήματα θλίψης, απελπισίας και απώλειας ενδιαφέροντος για δραστηριότητες.
• Αγχώδεις διαταραχές : Υπερβολική ανησυχία, φόβος και κρίσεις πανικού.
• Κατάχρηση ουσιών: Τα άτομα μπορεί να στραφούν στην κατάχρηση ουσιών ως μηχανισμό αντιμετώπισης των δύσκολων περιστάσεων.
• Διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD): Εμφανίζεται συχνά από άτομα που έχουν υποστεί τραυματικά γεγονότα, όπως βία, κακοποίηση ή εκτόπιση.
• Ψυχοκοινωνικοί στρεσογόνοι παράγοντες: Η οικονομική πίεση, η ανεργία, η έλλειψη στέγης και η έλλειψη πρόσβασης σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη μπορούν να συμβάλουν σε χρόνιο στρες και προβλήματα ψυχικής υγείας.

Ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες που συμβάλλουν σε ψυχικά προβλήματα στον πληθυσμό με χαμηλό εισόδημα;

Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν σε προβλήματα ψυχικής υγείας στον πληθυσμό με χαμηλό εισόδημα, όπως:

• Οικονομικό στρες : Η οικονομική ανασφάλεια, η φτώχεια και οι περιορισμένες ευκαιρίες εργασίας μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνιο στρες, άγχος και κατάθλιψη.
• Κοινωνικές ανισότητες: Η ανισότητα, οι διακρίσεις και η έλλειψη συστημάτων κοινωνικής υποστήριξης μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ψυχική ευημερία.
• Περιορισμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη : Τα άτομα με χαμηλό εισόδημα αντιμετωπίζουν συχνά εμπόδια στην πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας λόγω οικονομικών περιορισμών, έλλειψης ασφαλιστικής κάλυψης και περιορισμένης διαθεσιμότητας επαγγελματιών ψυχικής υγείας και εγκαταστάσεων.
• Εκπαιδευτικές ανισότητες: Η περιορισμένη πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση μπορεί να εμποδίσει τις ευκαιρίες για προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη, γεγονός που μπορεί να συμβάλει σε συναισθήματα απελπισίας και χαμηλής αυτοεκτίμησης.
• Τραύμα και δυσμενείς εμπειρίες ζωής: Η έκθεση σε βία, κακοποίηση ή άλλα τραυματικά γεγονότα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τα αποτελέσματα της ψυχικής υγείας.

Ένας πρόσφατος κανόνας της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων απαιτεί από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να ειδοποιούν τους ανθρώπους εάν έχουν πυκνό στήθος. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο πυκνός ιστός του μαστού μπορεί να κάνει πιο δύσκολο τον έγκαιρο εντοπισμό του καρκίνου του μαστού. Η Δρ. Kristin Robinson, ακτινολόγος μαστού της Mayo Clinic, λέει ότι οι γυναίκες με πυκνό ιστό μαστού διατρέχουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με τις γυναίκες χωρίς, και γι’ αυτό η έγκαιρη ανίχνευση είναι τόσο σημαντική.

«Περίπου το 50% των γυναικών έχουν πυκνό ιστό μαστού», λέει ο Δρ Ρόμπινσον. Ο Δρ Ρόμπινσον λέει ότι δεν μπορείς να καταλάβεις κοιτάζοντας μια γυναίκα αν έχει πυκνό στήθος. Λέει ότι τα άτομα με πυκνό στήθος έχουν λιγότερο λίπος και περισσότερο αδενικό και συνδετικό ιστό στο στήθος τους. «Όταν βλέπουμε τη μαστογραφία μιας γυναίκας, αυτός ο πυκνός ιστός, αυτός ο ινοαδενικός ιστός, φαίνεται λευκός, ενώ το λίπος φαίνεται σκούρο ή σαν μαύρο χρώμα. Έτσι, όταν κοιτάμε μια μαστογραφία, όσο περισσότερο λευκό ιστό βλέπουμε, τόσο περισσότερο πυκνό στήθος μιας γυναίκας θεωρείται», λέει ο Δρ Robinson.

Λέει ότι είναι δύσκολο να ανιχνευθεί ο καρκίνος σε πυκνούς μαστούς, επειδή ο καρκίνος του μαστού και ο πυκνός ιστός φαίνονται λευκοί σε μια μαστογραφία. «Η ευαισθησία μας ή η ικανότητά μας να ανιχνεύουμε τον καρκίνο του μαστού μειώνεται σε γυναίκες που έχουν πυκνό ιστό μαστού για αυτόν τον λόγο», εξηγεί.

Συμπληρωματικές εξετάσεις πυκνού ιστού μαστού

Ο ακτινολόγος ενθαρρύνει τις γυναίκες με πυκνό ιστό μαστού να κάνουν συμπληρωματικές εξετάσεις. Το υπερηχογράφημα προσυμπτωματικού ελέγχου όλου του μαστού, η μαγνητική τομογραφία, η μοριακή απεικόνιση μαστού και η μαστογραφία με σκιαγραφικό» είναι μερικές επιλογές που μπορούν να εξετάσουν οι ασθενείς, λέει ο Δρ Robinson.

Οι επαγγελματίες υγείας της Mayo Clinic συνιστούν ετήσιες μαστογραφίες που ξεκινούν από την ηλικία των 40 για τις περισσότερες γυναίκες. Επιπλέον, προτείνεται μια εξατομικευμένη αξιολόγηση κινδύνου καρκίνου του μαστού στην ηλικία των 30 ετών για όλες τις γυναίκες για να διαπιστωθεί εάν απαιτείται προληπτικός έλεγχος πριν από την ηλικία των 40 ετών.