Πάρκινσον: Τα πεπτικά προβλήματα, όπως η δυσκοιλιότητα, η δυσκολία κατάποσης και το ευερέθιστο έντερο, μπορεί να αποτελούν πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι της νόσου του Πάρκινσον, σύμφωνα με νέα μελέτη. Το Αλτσχάιμερ, τα ανευρύσματα του εγκεφάλου και τα εγκεφαλικά επεισόδια, έχουν συνδεθεί με την κακή υγεία του εντέρου. Ωστόσο, μέχρι τώρα, είχαν γίνει λίγες έρευνες για τη σχέση της νόσου με συγκεκριμένες διαταραχές του πεπτικού συστήματος. Η κατανόηση των λόγων για τους οποίους εμφανίζονται τα προβλήματα του εντέρου θα μπορούσε να επιτρέψει την έγκαιρη θεραπεία της νόσου Πάρκινσον, λένε οι ερευνητές, καθώς ο εντοπισμός της νόσου πριν εμφανιστούν νευρολογικά συμπτώματα και υπάρξει σημαντική βλάβη των εγκεφαλικών κυττάρων- μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

Ερευνητές από τις ΗΠΑ και το Βέλγιο συνέκριναν τα ιατρικά αρχεία 24.000 ατόμων με Πάρκινσον, 19.000 ασθενών με Αλτσχάιμερ και 24.000 ατόμων με εγκεφαλοαγγειακή νόσο. Οι ασθενείς με Πάρκινσον αντιστοιχίστηκαν με τους ασθενείς των άλλων ομάδων ώστε να συγκριθεί η συχνότητα των γαστρεντερικών παθήσεων κατά τα έξι έτη πριν από τη διάγνωση. Η απάντηση ήταν θετική και στα δύο ερωτήματα, σύμφωνα με δεδομένα 5 ετών. Συγκεκριμένα, τέσσερις παθήσεις του εντέρου – δυσκοιλιότητα, δυσκολία στην κατάποση, γαστροπάρεση (μια διαταραχή στην οποία η κινητικότητα του στομάχου επιβραδύνεται ή δεν λειτουργεί καθόλου) και ευερέθιστο έντερο – συσχετίστηκαν με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Πάρκινσον. Η αφαίρεση της σκωληκοειδίτιδας, ωστόσο, φάνηκε να έχει προστατευτικό ρόλο, κάτι που έχουν αναγνωρίσει και άλλοι επιστήμονες στο παρελθόν. Ωστόσο, δεν κινδυνεύουν με Πάρκινσον όλοι όσοι έχουν γαστρεντερικά προβλήματα, τονίζουν οι ερευνητές, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της υγείας του εντέρου και του εγκεφάλου.

Άξονας εντέρου- εγκέφαλου

Ο γαστρεντερικός σωλήνας διαθέτει εκατομμύρια νευρικά κύτταρα που επικοινωνούν με τον εγκέφαλο. Οι ειδικοί λένε ότι είναι πιθανό οι θεραπείες που βοηθούν το ένα σύστημα να βοηθήσουν και το άλλο ή ότι μια ασθένεια επηρεάζει και την άλλη. «Παραμένει πιθανό ότι τόσο οι γαστρεντερικές παθήσεις όσο και η νόσος του Πάρκινσον συνδέονται ανεξάρτητα με έναν άγνωστο ακόμη τρίτο παράγοντα κινδύνου. Η μελέτη αυτή δεν μπορεί να αποδώσει αιτιότητα. Παρ’ όλα αυτά, τα συμπεράσματα μπορεί να έχουν κλινική σημασία και σίγουρα θα πρέπει να ωθήσουν σε πρόσθετες μελέτες», δήλωσε η Κιμ Μπάρετ, καθηγήτρια Φυσιολογίας και Βιολογίας Μεμβρανών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Ντέιβις), Ο δρ Τιμ Μπάρτελς, από το UK Dementia Research Institute στο University College του Λονδίνου, δήλωσε ότι η νέα μελέτη τεκμηριώνει ότι το έντερο μπορεί να αποτελέσει «πρωταρχικό στόχο» για την αναζήτηση βιοδεικτών της νόσου του Πάρκινσον – μετρήσιμες φυσικές αλλαγές που μπορούν να λειτουργήσουν ως έγκαιρο προειδοποιητικό σημάδι. Ο ερευνητής πρόσθεσε ότι η δυνατότητα πρόβλεψης της νόσου πριν την εμφάνισή της θα ήταν «εξαιρετικά πολύτιμη για την έγκαιρη, και επομένως πιο αποτελεσματική, θεραπεία και τη στόχευση των φαρμάκων».

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Gut».

Αν θέλετε να ξεκινήσετε μια νέα ρουτίνα άσκησης, το περπάτημα είναι ένας από τους ευκολότερους και πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να κινηθείτε. Και τα οφέλη του περπατήματος δεν σταματούν στην απώλεια βάρους. «Το να κάνεις μια βόλτα μειώνει το άγχος, είναι ευχάριστο και ωφέλιμο για την υγεία σου», είπε η Jaqueline Cameron, MD, ειδικός στην βαριατρική ιατρική, στο Hartford HealthCare Medical & Surgical Weight Loss Center. Εδώ είναι 5 εκπληκτικά οφέλη του περπατήματος και πώς μπορείτε να το ενσωματώσετε στην καθημερινότητά σας, σύμφωνα με την Δρ Κάμερον.

Τα πολλά οφέλη των περιπάτων

Το κλειδί σε οποιαδήποτε ρουτίνα άσκησης είναι η συνέπεια και το περπάτημα είναι ένας προσιτός και απλός τρόπος για να είσαι σωματικά δραστήριος. «Με την πάροδο του χρόνου, η τακτική σωματική δραστηριότητα όπως το περπάτημα μπορεί να βελτιώσει σταθερά τον εγκέφαλό σας, την καρδιά, τους πνεύμονές σας, την υγεία του εντέρου σας και πραγματικά ολόκληρο τον άνθρωπο σας». Εκτός από το ότι βοηθά στην απώλεια βάρους και την καρδιαγγειακή υγεία, η προσθήκη μιας βόλτας στην καθημερινή σας ρουτίνα μπορεί επίσης να βοηθήσει:

• Να βελτιώσετε την ψυχική σας υγεία
• Να μειώσετε τον κίνδυνο χρόνιας νόσου
• Να ανακουφίσετε τον πόνο στις αρθρώσεις
• Να βελτιώσετε τον ύπνο
• Να τονώσετε το πεπτικό σύστημα

Προχωρήστε με τον δικό σας ρυθμό

Περίπου 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα μπορούν να σας βοηθήσουν να σημειώσετε πρόοδο στους στόχους απώλειας βάρους και φυσικής κατάστασης. Αλλά αν έχετε κάνει καθιστική ζωή ή αν σας φαίνεται πολύς χρόνος για να αφοσιωθείτε, η Δρ Κάμερον προτείνει να ξεκινήσετε από μικρά και να προχωρήσετε προς τα πάνω.

«Είναι σημαντικό να ξεκινάς από εκεί που είσαι», είπε. «Περίπου 30 λεπτά την ημέρα είναι ο συνιστώμενος χρόνος για να είσαι ενεργός, αλλά αν κάνεις μηδέν αυτή τη στιγμή, τότε ξεκινήστε με δύο λεπτά ή πέντε λεπτά, ίσως μετά το μεσημεριανό γεύμα ή το δείπνο για να αυξήσετε το μεταβολικό ξέσπασμα για τα χρήματα σας.»

Να ελέγχετε πάντα με έναν γιατρό πριν ξεκινήσετε μια νέα ρουτίνα

Για να είστε ασφαλείς, μιλήστε με τον πάροχο πρωτοβάθμιας περίθαλψης πριν ξεκινήσετε μια ρουτίνα άσκησης – ακόμα και μια ρουτίνα χαμηλής επίπτωσης όπως το περπάτημα. «Είναι πάντα καλύτερο να ελέγχετε με το γιατρό σας, ειδικά εάν έχετε ιστορικό καρδιαγγειακών προβλημάτων», πρόσθεσε η Δρ Κάμερον. «Είναι σημαντικό να έχετε κατά νου γιατί το κάνετε και κυρίως να διασκεδάσετε!»

Οι διαιτητικές ίνες είναι απαραίτητο συστατικό μιας υγιεινής διατροφής, παρέχοντας πολυάριθμα οφέλη για τη συνολική μας ευεξία. Ένας τύπος ινών που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής είναι οι διαλυτές ίνες. Οι διαλυτές ίνες είναι ένας τύπος ίνας που διαλύεται στο νερό και σχηματίζει μια ουσία στον πεπτικό σωλήνα. Αυτή η ουσία που μοιάζει με gel βοηθά στη ρύθμιση της πέψης, στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, στη μείωση της χοληστερόλης και στην προώθηση ενός υγιούς εντέρου. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε τα οφέλη των τροφών με διαλυτές φυτικές ίνες και μια λίστα με φρούτα που είναι πλούσια σε διαλυτές φυτικές ίνες.

1. Βελτιωμένη πέψη

Οι διαλυτές ίνες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση της πέψης. Όταν καταναλώνονται, οι διαλυτές φυτικές ίνες απορροφούν νερό και προσθέτουν όγκο στα κόπρανα, διευκολύνοντας τη διέλευση από τον πεπτικό σωλήνα. Αυτός ο αυξημένος όγκος διευκολύνει τις τακτικές κινήσεις του εντέρου και βοηθά στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας. Επιπλέον, οι διαλυτές φυτικές ίνες λειτουργούν ως πρεβιοτικά, πράγμα που σημαίνει ότι χρησιμεύουν ως πηγή τροφής για τα ευεργετικά βακτήρια του εντέρου. Προάγοντας την ανάπτυξη αυτών των ευεργετικών βακτηρίων, οι διαλυτές διαιτητικές ίνες συμβάλλουν στη διατήρηση μιας υγιούς ισορροπίας των μικροοργανισμών στο έντερο, υποστηρίζοντας τη συνολική υγεία του πεπτικού συστήματος .

2. Έλεγχος σακχάρου στο αίμα

Τροφές πλούσιες σε διαλυτές φυτικές ίνες είναι γνωστές για την ικανότητά τους να επιβραδύνουν την πέψη και την απορρόφηση των υδατανθράκων. Όταν καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε διαλυτές φυτικές ίνες, σχηματίζεται μια ουσία που μοιάζει με γέλη στο πεπτικό σύστημα. Αυτό το τζελ επιβραδύνει τη διάσπαση των υδατανθράκων σε γλυκόζη, αποτρέποντας τις γρήγορες αιχμές στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αυτή η επίδραση είναι ιδιαίτερα ευεργετική για άτομα με διαβήτη ή για άτομα που κινδυνεύουν να αναπτύξουν την πάθηση. Σταθεροποιώντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, οι διαλυτές φυτικές ίνες μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση του διαβήτη και να προωθήσουν τον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο.

3. Υγεία της καρδιάς

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι οι υδατοδιαλυτές ίνες μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στην υγεία της καρδιάς. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα είναι η ικανότητά του να μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης, συγκεκριμένα την LDL (κακή) χοληστερόλη. Αυτή η διαδικασία βοηθά στη μείωση των επιπέδων της LDL χοληστερόλης, τα οποία, όταν είναι αυξημένα, συμβάλλουν στην ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων και αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού. Με τη μείωση της LDL χοληστερόλης, οι διαλυτές φυτικές ίνες συμβάλλουν σε ένα πιο υγιές προφίλ λιπιδίων και υποστηρίζουν την καρδιαγγειακή ευεξία.

4. Διαχείριση βάρους

Οι διαλυτές φυτικές ίνες μπορούν να παίξουν ρόλο στις προσπάθειες διαχείρισης βάρους. Όταν καταναλώνεται, σχηματίζει ένα παχύρρευστο τζελ στο στομάχι, το οποίο επιβραδύνει την πέψη και προάγει την αίσθηση πληρότητας. Αυτός ο αυξημένος κορεσμός μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό της πείνας και στη μείωση της συνολικής πρόσληψης θερμίδων.  Κάνοντάς σας να αισθάνεστε χορτάτοι για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, οι διαλυτές φυτικές ίνες μπορούν να βοηθήσουν στον έλεγχο του μεγέθους των μερίδων και των τάσεων για σνακ. Επιπλέον, δεδομένου ότι τα τρόφιμα πλούσια σε διαλυτές ίνες τείνουν να είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και χαμηλότερα σε θερμίδες, μπορούν να ενσωματωθούν σε μια ισορροπημένη διατροφή για στόχους διαχείρισης βάρους. Πολλά λαχανικά είναι πλούσια σε διαλυτές φυτικές ίνες. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα διαλυτών ινών:

1. Μπρόκολο

Το μπρόκολο είναι ένα σταυρανθή λαχανικό που περιέχει διαλυτές φυτικές ίνες. Είναι επίσης γεμάτο με άλλα ευεργετικά θρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνες C και K, φυλλικό οξύ και αντιοξειδωτικά.

2. Καρότα

Τα καρότα είναι λαχανικά ρίζας που παρέχουν τόσο διαλυτές όσο και αδιάλυτες φυτικές ίνες. Αποτελούν επίσης καλή πηγή βιταμινών Α και Κ, καθώς και αντιοξειδωτικών.

3. Λαχανάκια Βρυξελλών

Τα λαχανάκια Βρυξελλών είναι ένα άλλο σταυρανθή λαχανικό που είναι πλούσιο σε διαλυτές φυτικές ίνες. Είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνες C και K, φυλλικό οξύ και αντιοξειδωτικά.

4. Γλυκοπατάτες

Οι γλυκοπατάτες είναι αμυλούχα λαχανικά που περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες. Οι βιταμίνες Α και C, το κάλιο και τα αντιοξειδωτικά είναι επίσης άφθονα σε αυτά.

5. Αγκινάρες

Οι αγκινάρες είναι ένα μοναδικό λαχανικό με υψηλή περιεκτικότητα σε διαλυτές φυτικές ίνες. Είναι επίσης καλή πηγή βιταμινών C και K, μαγνησίου και αντιοξειδωτικών.

6. Μπάμιες

Οι μπάμιες είναι ένα πράσινο λαχανικό που είναι πλούσιο σε διαλυτές φυτικές ίνες. Είναι επίσης καλή πηγή βιταμινών C και K, φυλλικού οξέος και αντιοξειδωτικών.

7. Μελιτζάνα

Η μελιτζάνα είναι ένα ευέλικτο λαχανικό που περιέχει διαλυτές φυτικές ίνες. Είναι επίσης καλή πηγή βιταμινών C και K, καλίου και αντιοξειδωτικών.

Η ενσωμάτωση τροφίμων που περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες στη διατροφή σας μπορεί να συμβάλει στην υποστήριξη της πέψης, στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και στη διαχείριση του βάρους.

Φρούτα με διαλυτές ίνες

Τα ακόλουθα φρούτα περιέχουν πολύ διαλυτές φυτικές ίνες:

1. Μήλα

Είναι ευρέως γνωστό ως το καλύτερο φρούτο διαλυτών ινών που δεν είναι μόνο νόστιμο αλλά και πλούσιο σε διαλυτές ίνες, ιδιαίτερα στο δέρμα. Η πηκτίνη, ένας τύπος διαλυτής ίνας που βρίσκεται στα μήλα, βοηθά στην προώθηση της υγιούς πέψης.

2. Εσπεριδοειδή

Τα πορτοκάλια, τα γκρέιπφρουτ, τα λεμόνια και τα λάιμ είναι όλα εσπεριδοειδή πλούσια σε διαλυτές φυτικές ίνες. Παρέχουν επίσης σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, αντιοξειδωτικών και άλλων ευεργετικών ενώσεων.

3. Μούρα

Τα σμέουρα, τα βατόμουρα, οι φράουλες και τα βατόμουρα είναι γεμάτα με διαλυτές φυτικές ίνες. Αυτά τα πολύχρωμα φρούτα είναι επίσης φορτωμένα με αντιοξειδωτικά που συμβάλλουν στη συνολική υγεία.

4. Αχλάδια

Τα αχλάδια είναι μια εξαιρετική πηγή διαλυτών φυτικών ινών, προσφέροντας μια γλυκιά και αναζωογονητική επιλογή που πρέπει να συμπεριλάβετε στη διατροφή σας. Περιέχουν πηκτίνη, παρόμοια με τα μήλα, βοηθώντας στην πέψη.

5. Μπανάνες

Οι μπανάνες είναι ένα δημοφιλές φρούτο γνωστό για την περιεκτικότητά τους σε κάλιο, αλλά περιέχουν επίσης διαλυτές φυτικές ίνες. Ενσωματώνονται εύκολα σε smoothies, μπολ πρωινού ή απολαμβάνονται μόνα τους.

6. Δαμάσκηνα

Τα δαμάσκηνα, ή τα αποξηραμένα δαμάσκηνα, είναι πλούσια σε διαλυτές φυτικές ίνες και συχνά συνιστώνται για την προώθηση των τακτικών κινήσεων του εντέρου. Μπορούν να καταναλωθούν ως σνακ ή να προστεθούν σε αρτοσκευάσματα και δημητριακά.

7. Ακτινίδιο

Τα ακτινίδια δεν είναι μόνο πλούσια σε βιταμίνη C αλλά περιέχουν επίσης καλή ποσότητα διαλυτών φυτικών ινών. Αποτελούν μια αναζωογονητική προσθήκη σε φρουτοσαλάτες και smoothies.

Άνοια: Μια νέα βαθμολογία κινδύνου άνοιας, η οποία βασίζεται σε 11 ως επί το πλείστον τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, προσδιορίζει τα άτομα σε κίνδυνο -από τη μέση ηλικία και μετά- να αναπτύξουν τη νόσο μέσα στα επόμενα 14 χρόνια, προτείνει μια μεγάλη μακροπρόθεσμη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης BMJ Mental Health. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η Βαθμολογία κινδύνου άνοιας της Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου UK Biobank Dementia Risk Score, ή εν συντομία UKBDRS, ξεπέρασε τρεις άλλες ευρέως χρησιμοποιούμενες βαθμολογίες κινδύνου που αναπτύχθηκαν αρχικά στην Αυστραλία (ANU-ADRI), τη Φινλανδία (CAIDE) και το Ηνωμένο Βασίλειο (DRS). Έως και 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πιστεύεται ότι ζουν με άνοια, με τους αριθμούς να τριπλασιάζονται μέχρι το 2050, σημειώνουν οι ερευνητές.

Ωστόσο, η στόχευση βασικών παραγόντων κινδύνου, αρκετοί από τους οποίους αφορούν τον τρόπο ζωής, θα μπορούσε ενδεχομένως να αποτρέψει περίπου το 40% των περιπτώσεων, επισημαίνουν. Διάφορες βαθμολογίες κινδύνου έχουν επινοηθεί για να προσπαθήσουν να προβλέψουν τις πιθανότητες ενός ατόμου να αναπτύξει άνοια, ενώ τα προληπτικά μέτρα είναι ακόμη δυνατά. Ωστόσο, αυτές οι βαθμολογίες έχουν αποδειχθεί αναξιόπιστες σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και γεωγραφίες, και ορισμένες βασίζονται σε ακριβές και επεμβατικές εξετάσεις, αποκλείοντας τη χρήση τους στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, προσθέτουν. Για να προσπαθήσουν να ξεπεράσουν αυτά τα ζητήματα, οι ερευνητές βασίστηκαν σε δύο μεγάλες ομάδες ατόμων ηλικίας 50 έως 73 ετών που συμμετείχαν σε δύο μακροπρόθεσμες μελέτες – μια ομάδα για την ανάπτυξη του νέου δείκτη κινδύνου (μελέτη UK Biobank) και μια για την επικύρωσή του ( μελέτη Whitehall II). Συνολικά, 220.762 (μέση ηλικία λίγο κάτω από τα 60) άτομα από τη μελέτη UK Biobank και 2.934 (μέση ηλικία 57 ετών) από τη μελέτη Whitehall II συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Οι ερευνητές συνέταξαν μια λίστα με 28 καθιερωμένους παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένο ή μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, στους οποίους εφάρμοσαν μια στατιστική μέθοδο (LASSO regression) που έχει σχεδιαστεί για να εντοπίζει και να απορρίπτει τους λιγότερο σχετικούς παράγοντες και έτσι να εστιάζει τη βαθμολογία στους ισχυρότερους προγνωστικούς παράγοντες. Αυτό παρήγαγε 11 προγνωστικούς παράγοντες για κάθε τύπο άνοιας—τη Βαθμολογία Κινδύνου Άνοιας της Βιοτράπεζας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKBDRS). Οι 11 παράγοντες ήταν: ηλικία, εκπαίδευση, ιστορικό διαβήτη, ιστορικό/τρέχουσα κατάθλιψη, ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, γονική άνοια, οικονομικό μειονέκτημα (δείκτης στέρησης Townsend) υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή χοληστερόλη, μοναχική ζωή, και το ανδρικό φύλο. Το γονίδιο APOE, το οποίο εμπλέκεται στην παραγωγή μιας πρωτεΐνης που βοηθά στη μεταφορά της χοληστερόλης και άλλων τύπων λίπους στην κυκλοφορία του αίματος, είναι ένας γνωστός παράγοντας κινδύνου για άνοια. Η μεταφορά του ήταν γνωστή για 157.090 συμμετέχοντες στη μελέτη Biobank του Ηνωμένου Βασιλείου και 2.315 από αυτούς στη μελέτη Whitehall II και προστέθηκε στη βαθμολογία κινδύνου (UKBDRS-APOE). Μέσα σε 14 χρόνια, 3.813 (σχεδόν 2%) και 93 (λίγο πάνω από 3%) συμμετέχοντες ανέπτυξαν άνοια στις ομάδες του UK Biobank και Whitehall II, αντίστοιχα. Οι προγνωστικές τιμές του UKBDRS με και χωρίς APOE συγκρίθηκαν με αυτές της ηλικίας μόνο και τρεις άλλες ευρέως χρησιμοποιούμενες βαθμολογίες κινδύνου — ANU-ADRI (Δείκτης κινδύνου για τη νόσο του Alzheimer του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας), CAIDE (Παράγοντες Καρδιαγγειακού Κινδύνου, Γήρανση και Άνοια) και DRS (Δείκτης Κινδύνου Άνοιας). Η Βαθμολογία Κινδύνου Άνοιας της Βιοτράπεζας του Ηνωμένου Βασιλείου UKBDRS- γονίδιο APOE παρήγαγε την υψηλότερη βαθμολογία πρόβλεψης, ακολουθούμενη από το UKBDRS και στη συνέχεια η ηλικία μόνο, ακολουθούμενη από το DRS, το CAIDE και, τέλος, το ANU-ADRI.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι η ακρίβεια της βαθμολογίας κινδύνου θα μπορούσε να βελτιωθεί περαιτέρω με την προσθήκη γνωστικών τεστ, μια σάρωση εγκεφάλου και μια εξέταση αίματος για δείκτες νευροεκφυλισμού. Όμως, καθώς αυτά είναι ακριβά και/ή απαιτούν χρόνο, ενδέχεται να μην είναι πάντα διαθέσιμα. «Ως εκ τούτου, το UKBDRS μπορεί καλύτερα να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο αρχικής εξέτασης για τη διαστρωμάτωση των ατόμων σε ομάδες κινδύνου και όσοι προσδιορίζονται ως υψηλού κινδύνου θα μπορούσαν στη συνέχεια να επωφεληθούν από τις πιο εντατικές αξιολογήσεις παρακολούθησης που περιγράφονται παραπάνω για πιο λεπτομερή χαρακτηρισμό», προτείνει ο επικεφαλής συγγραφέας. Δρ Raihaan Patel. «Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτή η βαθμολογία κινδύνου μας λέει μόνο για τις πιθανότητές μας να αναπτύξουμε άνοια· δεν αντιπροσωπεύει ένα οριστικό αποτέλεσμα», τονίζει η επικεφαλής συν-συγγραφέας, καθηγήτρια Sana Suri. “Η σημασία κάθε παράγοντα κινδύνου ποικίλλει και δεδομένου ότι ορισμένοι από τους παράγοντες που περιλαμβάνονται στη βαθμολογία μπορούν να τροποποιηθούν ή να αντιμετωπιστούν, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε όλοι για να μειώσουμε τον κίνδυνο άνοιας.” Αναφερόμενη στο ενδεικτικό παράδειγμα που παρέχεται, εξηγεί: «Ενώ η μεγαλύτερη ηλικία (60 και άνω) και η ΑΠΟΕ ενέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, τροποποιήσιμοι παράγοντες, όπως ο διαβήτης, η κατάθλιψη και η υψηλή αρτηριακή πίεση έχουν επίσης βασικό ρόλο. Για παράδειγμα, ο εκτιμώμενος Ο κίνδυνος για ένα άτομο με όλα αυτά θα είναι περίπου τρεις φορές υψηλότερος από αυτόν ενός ατόμου της ίδιας ηλικίας που δεν έχει». Οι ερευνητές αναγνωρίζουν διάφορους περιορισμούς στην έρευνά τους. Η ταξινόμηση της άνοιας διέφερε μεταξύ των δύο ομάδων, όπως και τα δημογραφικά στοιχεία, ο τρόπος ζωής και η υγεία των συμμετεχόντων. Υπήρχαν, επίσης, σημαντικά λιγότερες γυναίκες στην ομάδα Whitehall II. Και όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ως επί το πλείστον λευκοί και λιγότερο πιθανό να ζήσουν σε περιοχές στερήσεων από τον γενικό πληθυσμό του Ηνωμένου Βασιλείου. «Υπάρχουν πολλά βήματα που θα πρέπει να κάνουμε για να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη βαθμολογία κινδύνου στην κλινική πράξη», προειδοποιεί ο επικεφαλής συγγραφέας Δρ Raihaan Patel. “Είναι γνωστό ότι ο κίνδυνος, η εμφάνιση και ο επιπολασμός της άνοιας διαφέρουν ανάλογα με τη φυλή, την εθνικότητα και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Επομένως, ενώ η σταθερή απόδοση του UKBDRS σε αυτές τις δύο ανεξάρτητες ομάδες ενισχύει την εμπιστοσύνη μας στη βιωσιμότητά του, πρέπει να το αξιολογήσουμε σε πιο διαφορετικές ομάδες ανθρώπων τόσο εντός όσο και εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου», καταλήγει.

Εγκεφαλικό Επεισόδιο: Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ανατολικής Αγγλίας ανέπτυξαν έναν νέο τρόπο εντοπισμού των ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο ακανόνιστου καρδιακού παλμού, γνωστού ως κολπική μαρμαρυγή. Αν και δεν είναι απειλητική για τη ζωή, η πάθηση αυξάνει έως και πέντε φορές τον κίνδυνο των ατόμων να υποστούν παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (TIA) ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στις 27 Αυγούστου στο Ευρωπαϊκό Περιοδικό Προληπτικής Καρδιολογίας (European Journal of Preventive Cardiology), αποκαλύπτει τέσσερις συγκεκριμένους παράγοντες που μπορούν να προβλέψουν ποιοι ασθενείς θα έχουν κολπική μαρμαρυγή. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η μεγαλύτερη ηλικία, η υψηλότερη διαστολική αρτηριακή πίεση και τα προβλήματα τόσο στο συντονισμό όσο και στη λειτουργία του άνω αριστερού θαλάμου της καρδιάς.

Η ομάδα προχώρησε στη δημιουργία ενός εύκολου εργαλείου που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γιατροί στην πράξη για να εντοπίσουν όσους διατρέχουν υψηλό κίνδυνο. Και ελπίζουν ότι αυτό θα βοηθήσει στη διάγνωση και θεραπεία περισσότερων ασθενών, μειώνοντας τον κίνδυνο μελλοντικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Βασίλειος Βασιλείου, από την Ιατρική Σχολή Norwich του UEA και επίτιμος σύμβουλος καρδιολόγος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Norfolk and Norwich, δήλωσε: “Ο εντοπισμός των ατόμων που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο και έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κολπική μαρμαρυγή είναι πολύ σημαντικός. “Αυτό συμβαίνει επειδή απαιτείται ειδική θεραπεία με αντιπηκτικά, κοινώς γνωστά ως αντιπηκτικά, για να μειωθεί ο κίνδυνος μελλοντικών εγκεφαλικών επεισοδίων. “Οι ασθενείς που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο υποβάλλονται συνήθως σε πολλαπλές εξετάσεις για να προσδιοριστεί η αιτία του εγκεφαλικού επεισοδίου, καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τη θεραπεία που λαμβάνουν μακροπρόθεσμα. “Οι έρευνες αυτές περιλαμβάνουν παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού με μια μικρή εμφυτεύσιμη συσκευή που ονομάζεται βρόγχος καταγραφής και υπερηχογράφημα της καρδιάς, που ονομάζεται ηχοκαρδιογράφημα”. Η ερευνητική ομάδα συνέλεξε δεδομένα από 323 ασθενείς σε όλη την Ανατολική Αγγλία, που νοσηλεύονταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κέιμπριτζ, οι οποίοι είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο χωρίς να έχει προσδιοριστεί η αιτία του – γνωστό ως εμβολικό εγκεφαλικό επεισόδιο απροσδιόριστης προέλευσης. Ανέλυσαν τα ιατρικά αρχεία καθώς και δεδομένα από την παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού. Μελέτησαν επίσης τα υπερηχοκαρδιογραφήματά τους. Ο καθηγητής Βασιλείου δήλωσε: “Προσδιορίσαμε πόσοι από αυτούς τους ασθενείς βρέθηκαν να έχουν κολπική μαρμαρυγή έως και τρία χρόνια μετά το εγκεφαλικό τους επεισόδιο και προχωρήσαμε σε μια ενδελεχή αξιολόγηση για να εντοπίσουμε αν υπάρχουν συγκεκριμένες παράμετροι που συνδέονται με τον εντοπισμό της κολπικής μαρμαρυγής. “Εντοπίσαμε τέσσερις παραμέτρους που συνδέονταν με την ανάπτυξη κολπικής μαρμαρυγής, οι οποίες ήταν σταθερά παρούσες σε ασθενείς που είχαν αυτή την αρρυθμία. Στη συνέχεια, αναπτύξαμε ένα μοντέλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προβλέψουμε ποιος θα εμφανίσει κολπική μαρμαρυγή τα επόμενα τρία χρόνια και συνεπώς διατρέχει αυξημένο κίνδυνο για ένα ακόμη εγκεφαλικό επεισόδιο στο μέλλον”. “Πρόκειται για ένα πολύ εύκολο εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε γιατρός στην κλινική πράξη”, πρόσθεσε. “Και μπορεί, ενδεχομένως, να βοηθήσει τους γιατρούς να παρέχουν πιο στοχευμένη και αποτελεσματική θεραπεία σε αυτούς τους ασθενείς, με απώτερο στόχο να αναδείξει τα άτομα με υψηλότερο κίνδυνο αυτής της αρρυθμίας που μπορούν να επωφεληθούν από την παρατεταμένη παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού και την έγκαιρη αντιπηκτική αγωγή για την πρόληψη ενός μελλοντικού εγκεφαλικού επεισοδίου”.

Της έρευνας αυτής ηγήθηκε το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας σε συνεργασία με τα  Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του Κέιμπριτζ  NHS Foundation Trust, το West Suffolk Hospital NHS Foundation Trust, το Πανεπιστήμιο του Cambridge, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Norfolk and Norwich και το Πανεπιστήμιο του Newcastle. “Κολπική μαρμαρυγή σε εμβολικό εγκεφαλικό επεισόδιο απροσδιόριστης προέλευσης: Ο ρόλος της προηγμένης απεικόνισης της λειτουργίας του αριστερού κόλπου” (Role of advanced imaging of left atrial function) δημοσιεύεται στο Ευρωπαϊκό Περιοδικό Προληπτικής Καρδιολογίας (European Journal of Preventive Cardiology) και ταυτόχρονα παρουσιάζεται στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας που πραγματοποιείται στο Άμστερνταμ 25-28 Αυγούστου.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα λόγω της αδυναμίας του οργανισμού να χρησιμοποιήσει σωστά την ινσουλίνη ή να παράγει αρκετή ινσουλίνη. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα (γλυκόζη) και του επιτρέπει να εισέλθει στα κύτταρα για να χρησιμοποιηθεί για ενέργεια. Ο διαβήτης τύπου 2 είναι η πιο συχνή μορφή διαβήτη, αντιπροσωπεύοντας την πλειονότητα των περιπτώσεων διαβήτη παγκοσμίως.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου

Ο διαβήτης τύπου 2 αναπτύσσεται όταν ο οργανισμός γίνεται ανθεκτικός στις επιδράσεις της ινσουλίνης, οδηγώντας σε αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Διάφοροι παράγοντες συμβάλλουν στην ανάπτυξη του διαβήτη τύπου 2:

• Γενετική: Το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο.
• Παχυσαρκία: Το υπερβολικό σωματικό βάρος, ιδίως το κοιλιακό λίπος, αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου.
• Παράγοντες του τρόπου ζωής: Η καθιστική ζωή, η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2.
• Ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία, ιδίως μετά τα 45 έτη.
• Εθνική καταγωγή: Ορισμένες εθνοτικές ομάδες, όπως οι Αφροαμερικανοί, οι ισπανόφωνοι Αμερικανοί και οι Ασιάτες Αμερικανοί, έχουν υψηλότερο κίνδυνο.
• Διαβήτης κύησης: Οι γυναίκες που είχαν διαβήτη κύησης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν υψηλότερο κίνδυνο.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 2 συχνά αναπτύσσονται σταδιακά και μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Αυξημένη δίψα και ούρηση: Η περίσσεια σακχάρου στο αίμα οδηγεί σε αυξημένη δίψα και συχνή ούρηση.
• Κόπωση: Η ανεπαρκής είσοδος γλυκόζης στα κύτταρα έχει ως αποτέλεσμα μειωμένα επίπεδα ενέργειας.
• Θολή όραση: Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να επηρεάσουν τα μάτια, προκαλώντας θολή όραση.
• Αργή επούλωση: Οι πληγές και οι λοιμώξεις χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επουλωθούν.
• Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα: Η νευρική βλάβη (νευροπάθεια) μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή πόνο, συνήθως στα πόδια και τα χέρια.
• Ανεξήγητη απώλεια βάρους: Παρά την αυξημένη πείνα, μπορεί να εμφανιστεί απώλεια βάρους λόγω του ότι το σώμα χρησιμοποιεί τους μυς και το λίπος για ενέργεια.

Διάγνωση και διαχείριση

Ο διαβήτης τύπου 2 διαγιγνώσκεται μέσω εξετάσεων αίματος που μετρούν τα επίπεδα σακχάρου νηστείας, δοκιμασίες ανοχής στη γλυκόζη από το στόμα και επίπεδα A1C (μέσος όρος σακχάρου στο αίμα κατά τους τελευταίους δύο έως τρεις μήνες).

Η διαχείριση του διαβήτη τύπου 2 περιλαμβάνει τροποποιήσεις του τρόπου ζωής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή:

• Υγιεινή διατροφή: Επικεντρωθείτε σε μια ισορροπημένη διατροφή με δημητριακά ολικής αλέσεως, άπαχες πρωτεΐνες, υγιεινά λίπη και άφθονα λαχανικά και φρούτα. Περιορίστε τα εξευγενισμένα σάκχαρα και τα επεξεργασμένα τρόφιμα.
• Τακτική σωματική δραστηριότητα: Ασκηθείτε τακτικά για να βελτιώσετε την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
• Διαχείριση βάρους: Η επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τον έλεγχο του διαβήτη.
• Φαρμακευτική αγωγή: Ορισμένα άτομα μπορεί να χρειάζονται φάρμακα από το στόμα ή ενέσεις ινσουλίνης για την αποτελεσματική διαχείριση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

• Παρακολούθηση του σακχάρου στο αίμα: Η τακτική παρακολούθηση βοηθά στην παρακολούθηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και στην προσαρμογή της θεραπείας ανάλογα με τις ανάγκες.
• Πρόληψη των επιπλοκών: Η σωστή διαχείριση του διαβήτη συμβάλλει στην πρόληψη επιπλοκών όπως καρδιακές παθήσεις, βλάβες στα νεύρα, προβλήματα στα νεφρά και προβλήματα στα μάτια.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια δια βίου πάθηση, αλλά με την κατάλληλη διαχείριση, τα άτομα μπορούν να ζήσουν υγιή ζωή. Οι τακτικές ιατρικές εξετάσεις και η συνεχής επικοινωνία με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης είναι απαραίτητες για τον αποτελεσματικό έλεγχο του διαβήτη. Η εκπαίδευση σχετικά με τον διαβήτη, η αυτοφροντίδα και η προληπτική διαχείριση αποτελούν το κλειδί για την πρόληψη των επιπλοκών και τη διατήρηση της συνολικής ευεξίας.

Γνωρίζατε ότι το να ξεκινήσετε τη μέρα σας με ένα ποτήρι εμποτισμένο νερό λιναρόσπορου μπορεί να έχει κάποια εξαιρετικά αποτελέσματα στο σώμα σας; Είναι μια εξαιρετική εναλλακτική για τσάι ή καφέ το πρωί. Παρά τις κοινές παρανοήσεις, οι σπόροι λιναριού είναι μια εξαιρετική πηγή θρεπτικών συστατικών όπως θερμίδες, υδατάνθρακες, λίπος, φυτικές ίνες, πρωτεΐνες, θειαμίνη, χαλκό, μαγγάνιο, μαγνήσιο, φώσφορος, σελήνιο, ψευδάργυρος, βιταμίνη Β6, σίδηρος, φυλλικό οξύ, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα , π-κουμαρικό οξύ, φερουλικό οξύ, μολυβδαίνιο και άλλα.

Υπάρχουν δύο τύποι λιναρόσπορων που διατίθενται στην αγορά: χρυσόσποροι λιναρόσπορου και καφέ λιναρόσποροι. Η γνώση της διαφοράς μπορεί να σας βοηθήσει να επιλέξετε τους καλύτερους λιναρόσπορους για την υγεία σας. Οι σπόροι καφέ λιναριού έχουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε ξηρούς καρπούς από τους χρυσούς σπόρους λιναριού, οι οποίοι έχουν γεύση ξηρού καρπού. Σε αυτό το άρθρο, εξερευνούμε τα πολλά οφέλη για την υγεία από την προσθήκη νερού λιναρόσπορου στην πρωινή σας ρουτίνα. Οι λιναρόσποροι είναι γεμάτοι με απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Για όσους πάσχουν από παθήσεις όπως αρθρίτιδα, άσθμα, καρκίνος, ασθένειες αιμοφόρων αγγείων, υψηλή αρτηριακή πίεση, ορμονική ανισορροπία, καρδιαγγειακή νόσο, εκκολπωματίτιδα και πολλά άλλα, η κατανάλωση του σε μούσκεμα με άδειο στομάχι μπορεί να είναι χρήσιμη.

Ξεκινήστε να πίνετε νερό με λιναρόσπορο με άδειο στομάχι εάν έχετε προβλήματα με την πέψη σας. Μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας να ξεπεράσει τα εντερικά προβλήματα. Οι σπόροι λιναριού λειτουργούν ως καθαρτικό και βοηθούν στην ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα επειδή είναι πλούσιοι σε φυτικές ίνες, λιγνάνες και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Επιπλέον, βοηθά στη θεραπεία σοβαρών ασθενειών, όπως η διάρροια και η δυσκοιλιότητα.

Βοηθά στη βελτίωση της υγείας των μαλλιών

Το εμποτισμένο νερό από σπόρους λιναριού βοηθά στην παραγωγή υγιών μαλλιών καθώς είναι άφθονο σε βιταμίνη Ε, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες Β, αντιοξειδωτικά και άλλα θρεπτικά συστατικά. Βοηθά στην τόνωση της ανάπτυξης νέων μαλλιών μειώνοντας τον σχηματισμό ελεύθερων ριζών. Οι σπόροι λιναριού ξαναγεμίζουν το δέρμα με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και σας δίνουν λαμπερό, υγιές δέρμα επειδή περιλαμβάνουν καλά λιπαρά, αντιοξειδωτικά, φυτικές ίνες, πρωτεΐνες, λιγνάνες και το λιπαρό οξύ ALA (άλφα-λινολενικό οξύ). Επιπλέον, βοηθά στη μείωση του ερεθισμού του δέρματος και στον έλεγχο της παραγωγής ανδρογόνων ορμονών, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν ακμή.

Βοηθά στη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα

Οι σπόροι λιναριού, οι οποίοι είναι πλούσιοι σε διαιτητικές ίνες, μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη του διαβήτη εξισορροπώντας τα επίπεδα ινσουλίνης και σακχάρου στο αίμα.

Μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης

Ένα υψηλό επίπεδο χοληστερόλης μπορεί να είναι επικίνδυνο για την υγεία κάποιου. Η μείωση των επιπέδων χοληστερόλης μπορεί να βοηθήσει με την προσθήκη σπόρων λιναριού στο νερό. Το νερό των σπόρων λιναριού, το οποίο περιέχει διαιτητικές ίνες, προάγει τις τακτικές κινήσεις του εντέρου, την απέκκριση με τα κόπρανα, τη μείωση της ολικής χοληστερόλης και της LDL στο πλάσμα και την ενίσχυση της απέκκρισης λίπους. Αυτό μειώνει την απορρόφηση της χοληστερόλης και όλων των λιπών, με αποτέλεσμα τελικά τη χαμηλή χοληστερόλη. Η κατανάλωση νερού λιναρόσπορου με άδειο στομάχι μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης σας εάν έχετε υψηλά επίπεδα.

Βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου

Οι σπόροι λιναριού έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν στη θεραπεία θανατηφόρων ασθενειών όπως ο καρκίνος, αλλάζοντας τον μεταβολισμό των οιστρογόνων στο σώμα.

Βοηθά στην απώλεια βάρους

Το νερό από σπόρους λιναριού μπορεί να κάνει θαύματα για εσάς εάν προσπαθείτε να χάσετε μερικά επιπλέον κιλά. Πρήζεται κάπως όταν μουλιάζεται σε νερό όλη τη νύχτα και όταν τρώγεται το πρωί, γεμίζει το στομάχι. που σας κάνουν να νιώθετε πιο ικανοποιημένοι όταν τα τρώτε.

Οι διατροφικές συνήθειες, η άσκηση και ο τρόπος ζωής ενός ατόμου έχουν πολλά να κάνουν με την υγεία του προστάτη. Οι υγιεινές συνήθειες μπορούν να μειώσουν δραστικά τον κίνδυνο ανάπτυξης προστατικής νόσου. Ο προστάτης αδένας είναι ευαίσθητος σε τρεις κύριες παθήσεις: τον καρκίνο του προστάτη, την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη (BPH) και την προστατίτιδα.

Εάν έχετε διαγνωστεί με διαταραχή του προστάτη, μπορεί να θέλετε να μάθετε τι μπορείτε να κάνετε για να αποτρέψετε το να γίνει πιο σοβαρή η κατάσταση. Η έρευνα έχει αποκαλύψει ότι τα προβλήματα που σχετίζονται με τον προστάτη μπορούν να σταματήσουν προσθέτοντας φυσικά συστατικά όπως η κανέλα στη διατροφή σας. Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε περισσότερα για το τι μπορεί να κάνει η κανέλα για την υγεία του προστάτη.

Τι είναι η κανέλα;

Η κανέλα είναι ένα από τα πιο υγιεινά μπαχαρικά με πολυάριθμες θεραπευτικές χρήσεις στον χώρο της βοτανοθεραπείας. Προέρχεται από το φλοιό αειθαλών δέντρων που ανήκουν στο γένος Cinnamomum. Η κανέλα χρησιμοποιείται με τη μορφή σκόνης, αιθέριου ελαίου και ως συμπλήρωμα. Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA), το διατροφικό προφίλ ενός κουταλιού του γλυκού (2,6 g) αλεσμένης κανέλας είναι το εξής:

• Ενέργεια: 6,42 θερμίδες
• Πρωτεΐνη: 0 γραμμάρια
• Υδατάνθρακες: 2 γρ
• Ασβέστιο: 26 mg
• Βιταμίνη Α: 0,39 μικρογραμμάρια
• Κάλιο: 11,2 mg
• Μαγνήσιο: 1,56 mg
• Φώσφορος: 2 mg

Η κανέλα παρουσιάζει εξαιρετικές αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες που παίζουν βασικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από διάφορες ασθένειες όπως ο καρκίνος. Μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κανέλα είναι ένα απαραίτητο μπαχαρικό για την υγεία του προστάτη και μπορεί να βοηθήσει τους άνδρες με καρκίνο του προστάτη ή BPH.

Μπορεί η κανέλα να βοηθήσει την υγεία του προστάτη σας;

Η κανέλα έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει την εξέλιξη και τα απογοητευτικά συμπτώματα των προβλημάτων υγείας του προστάτη όπως η BPH και ο καρκίνος του προστάτη. Ας δούμε ερευνητικές μελέτες με αποδεδειγμένα οφέλη της κανέλας για την υγεία του προστάτη.

Η κανέλα ως θεραπευτική προσέγγιση για την BPH

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (BPH), κοινώς γνωστή ως διευρυμένος προστάτης, προκαλεί πολλές ουροποιητικές και σεξουαλικές δυσκολίες στους ηλικιωμένους άνδρες. Μια μελέτη ανέφερε ότι ο φλοιός Cinnamomi, ένα φάρμακο που παράγεται από τον αποξηραμένο φλοιό του Cinnamomum Verum, αποδείχθηκε ότι μειώνει το μέγεθος του προστάτη.

Αυτή η μελέτη διερεύνησε την επίδραση του υδατικού εκχυλίσματος του φλοιού Cinnamomi στην BPH. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι η κανέλα μείωσε το μέγεθος του προστάτη και μείωσε τα επίπεδα πρωτεΐνης (5AR-2, PSA) πίσω στο φυσιολογικό. Το φάρμακο ρύθμιζε επίσης τα επίπεδα 5AR για να αναστείλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό χωρίς να προκαλέσει παρενέργειες.

Κανέλα για τον καρκίνο του προστάτη

Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο πιο συχνός καρκίνος που εμφανίζεται στους άνδρες και αναπτύσσεται αργά από την κακοήθη ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων στον αδένα του προστάτη. Ο καρκίνος του προστάτη έχει ως αποτέλεσμα συμπτώματα όπως η αδύναμη ροή ούρων, μια ξαφνική επιθυμία να βιαστείτε στο μπάνιο και η ανάγκη να ουρήσετε περισσότερο.

Μια μελέτη ανέφερε ότι η προκυανιδίνη-Β2 (PCB2) κατέστειλε την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του προστάτη και ανέστειλε τις καταλυτικές δραστηριότητες του πρωτεασώματος στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι το εκχύλισμα κανέλας και το εμπλουτισμένο με PCB2 κλάσμα του δρούσαν ως αναστολείς πρωτεασώματος και αντικαρκινικοί παράγοντες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να σταματήσει την εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη.

Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι η κανέλα περιέχει άφθονες μονοφαινόλες, όπως ευγενόλη, κινναμωμικό οξύ και κινναμαλδεΰδη που δρουν ως αντικαρκινικοί παράγοντες. Αυτές οι μονοφαινόλες, που εξάγονται από την κανέλα, προκάλεσαν απόπτωση και κατέστειλαν τις καταλυτικές δραστηριότητες πρωτεασώματος στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη, οδηγώντας στο θάνατο των καρκινικών κυττάρων του προστάτη.

Χρήση κανέλας για ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα

Η φλεγμονή και το πρήξιμο του αδένα του προστάτη είναι προστατίτιδα, η οποία μπορεί να είναι οδυνηρή και επώδυνη. Όταν η φλεγμονή συνεχίζεται για τρεις μήνες ή περισσότερο, είναι γνωστή ως χρόνια προστατίτιδα που επηρεάζει την ικανότητά σας για ούρηση και τη σεξουαλική λειτουργία. Μια μελέτη εξέτασε τις επιδράσεις της κανέλας σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα.

Στη μελέτη συμμετείχαν εξήντα ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε 1g κανέλας με τη μορφή 60 καψουλών και η ομάδα εικονικού φαρμάκου έλαβε 60 κάψουλες του 1g ζάχαρης για ένα μήνα. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν βελτιώσεις στα συμπτώματα που σχετίζονται με τη χρόνια προστατίτιδα στην ομάδα που λάμβανε κανέλα.