Η φροντίδα της επιδερμίδας αποτελεί βασικό κομμάτι της καθημερινότητας για κάθε γυναίκα και άνδρα που επιθυμεί υγιή και λαμπερή όψη. Μία από τις πιο δημοφιλείς τάσεις στον χώρο της ομορφιάς τα τελευταία χρόνια είναι η χρήση προϊόντων Satin Skin, που προσφέρουν απαλότητα, λάμψη και υγιή εμφάνιση στο δέρμα. Ας δούμε πώς μπορούμε να εντάξουμε αυτή τη φροντίδα στην καθημερινή μας ρουτίνα.

Τι Είναι το Satin Skin

Το Satin Skin δεν είναι απλώς ένα προϊόν, αλλά μια φιλοσοφία περιποίησης που εστιάζει στην απαλή και ενυδατωμένη επιδερμίδα, χωρίς να βαραίνει ή να φράζει τους πόρους. Τα προϊόντα με satin υφή περιέχουν συστατικά όπως υαλουρονικό οξύ, βιταμίνες και φυσικά έλαια, τα οποία ενυδατώνουν σε βάθος και προστατεύουν το δέρμα από την πρόωρη γήρανση. Η λεπτή, μεταξένια αίσθηση που αφήνουν στην επιδερμίδα προσφέρει μια μοναδική εμπειρία, σχεδόν πολυτελείας, που κάνει κάθε εφαρμογή καθημερινή απόλαυση.

Πλεονεκτήματα της Satin Skin Ρουτίνας

Η τακτική χρήση προϊόντων Satin Skin έχει πολλαπλά οφέλη για την επιδερμίδα. Πρώτον, βελτιώνει την υφή και την ελαστικότητα του δέρματος, μειώνοντας την εμφάνιση λεπτών γραμμών και ρυτίδων. Δεύτερον, προσφέρει φυσική λάμψη, δίνοντας στην επιδερμίδα μια υγιή και νεανική όψη. Επιπλέον, η ενυδάτωση που παρέχει βοηθά στη σταθεροποίηση της λιπαρότητας και της ξηρότητας, κάνοντας το δέρμα πιο ομοιόμορφο και απαλό στην αφή. Ακόμη, η satin σύνθεση επιτρέπει στα προϊόντα να απορροφώνται γρήγορα, καθιστώντας τα ιδανικά για χρήση πριν από το μακιγιάζ ή την έξοδο.

Πώς να Εντάξετε το Satin Skin στην Καθημερινότητά σας

Η ένταξη της Satin Skin ρουτίνας είναι εύκολη και προσαρμόζεται σε κάθε τύπο δέρματος. Η βασική διαδικασία περιλαμβάνει καθαρισμό, εφαρμογή ορού ή κρέμας με satin υφή και προστασία με αντηλιακό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για πιο εντατική φροντίδα, μπορείτε να χρησιμοποιείτε μάσκες ή νυχτερινές κρέμες satin, που ενισχύουν την ανάπλαση και την ενυδάτωση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το σημαντικότερο είναι να επιλέγετε προϊόντα κατάλληλα για τον τύπο του δέρματός σας και να τα εφαρμόζετε με ήπιες, ανοδικές κινήσεις, ώστε να ενισχύεται η μικροκυκλοφορία και η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.

Η Satin Skin φροντίδα δεν είναι απλώς μια τάση, αλλά μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για υγιή, απαλή και λαμπερή επιδερμίδα. Με τα κατάλληλα προϊόντα και τη σωστή εφαρμογή, μπορείτε να χαρίσετε στην επιδερμίδα σας την πολυτέλεια και τη φροντίδα που αξίζει, απολαμβάνοντας καθημερινά μια μοναδική αίσθηση μεταξένιας απαλότητας και φυσικής λάμψης. Το Satin Skin δεν είναι μόνο ομορφιά, αλλά και αυτοφροντίδα που ενισχύει την αυτοπεποίθηση και τη χαρά της φροντίδας του εαυτού σας.

Ο διπολισμός, γνωστός και ως Διπολική Διαταραχή, είναι μια σοβαρή ψυχική κατάσταση που επηρεάζει τη διάθεση, την ενέργεια και τη συμπεριφορά ενός ατόμου. Τα κύρια χαρακτηριστικά της διαταραχής είναι οι έντονες εναλλαγές μεταξύ περιόδων υπερβολικής ευφορίας ή αυξημένης ενέργειας (μανία ή υπομανία) και περιόδων βαριάς θλίψης ή απώλειας ενδιαφέροντος (κατάθλιψη).

Η Διπολική Διαταραχή δεν είναι απλώς μια «αλλαγή διάθεσης». Πρόκειται για μια χρόνια πάθηση που απαιτεί κατανόηση, υποστήριξη και συχνά συνδυασμένη θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία. Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη, καθώς οι έντονες εναλλαγές της διάθεσης μπορεί να επηρεάσουν σοβαρά την καθημερινότητα, τις σχέσεις και την επαγγελματική ζωή του ατόμου.

Τύποι διπολικής διαταραχής

Υπάρχουν διάφοροι τύποι διπολικής διαταραχής, οι πιο κοινοί είναι:

• Διπολική Ι: Χαρακτηρίζεται από τουλάχιστον ένα επεισόδιο μανίας, που συνήθως συνοδεύεται από κατάθλιψη. Η μανία μπορεί να είναι σοβαρή και να επηρεάζει την κρίση και τη λειτουργικότητα.

• Διπολική ΙΙ: Περιλαμβάνει υπομανικά επεισόδια και σοβαρές καταθλιπτικές περιόδους, χωρίς πλήρη μανία. Συχνά παραμένει αδιάγνωστη για μεγάλα διαστήματα, καθώς η υπομανία μπορεί να φαίνεται «απλώς καλή διάθεση».

• Κυκλωτική Διαταραχή: Προκαλεί μικρότερης έντασης διακυμάνσεις διάθεσης που διαρκούν χρόνια, χωρίς να πληρούν τα κριτήρια για μανία ή σοβαρή κατάθλιψη.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Η ακριβής αιτία του διπολισμού δεν είναι γνωστή, αλλά ερευνητές εντοπίζουν έναν συνδυασμό γενετικών, βιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

• Γενετικοί παράγοντες: Τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό διπολικής διαταραχής έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης.

• Βιολογικοί παράγοντες: Ανισορροπία νευροδιαβιβαστών όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη φαίνεται να παίζει ρόλο.

• Περιβαλλοντικοί παράγοντες: Στρεσογόνα γεγονότα, τραύματα ή καταχρήσεις ουσιών μπορεί να πυροδοτήσουν επεισόδια σε ευαίσθητα άτομα.

Συμπτώματα και αναγνώριση

Η αναγνώριση της διπολικής διαταραχής απαιτεί παρατήρηση της συμπεριφοράς και των συναισθηματικών αλλαγών:

• Μανία ή υπομανία: Αίσθημα υπερβολικής ευφορίας, αυξημένη ενέργεια, μειωμένη ανάγκη για ύπνο, υπερβολική αυτοπεποίθηση, παρορμητικότητα, επικίνδυνες συμπεριφορές.

• Κατάθλιψη: Θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης, χαμηλή ενέργεια, προβλήματα ύπνου ή όρεξης, αρνητικές σκέψεις και αυτοκριτική, ακόμη και σκέψεις αυτοκτονίας.

Οι διακυμάνσεις αυτές μπορεί να συμβούν σε εβδομάδες ή μήνες και να επηρεάσουν έντονα την καθημερινότητα.

Θεραπεία και διαχείριση

Η διπολική διαταραχή είναι διαχειρίσιμη με σωστή θεραπεία. Συνήθως περιλαμβάνει συνδυασμό:

• Φαρμακευτική αγωγή: Σταθεροποιητές διάθεσης, αντιψυχωσικά ή αντικαταθλιπτικά.

• Ψυχοθεραπεία: Γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, ψυχοεκπαίδευση και υποστήριξη για τη διαχείριση στρεσογόνων παραγόντων.

• Υγιεινός τρόπος ζωής: Κανονικός ύπνος, τακτική άσκηση, ισορροπημένη διατροφή και αποφυγή ουσιών.

Η συνεργασία με ειδικούς ψυχικής υγείας και η κατανόηση από το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον είναι κρίσιμη για τη μακροχρόνια διαχείριση της διαταραχής.

Κοινωνική και ψυχολογική υποστήριξη

Ο διπολισμός μπορεί να προκαλέσει απομόνωση και προβλήματα στις σχέσεις. Η συμμετοχή σε ομάδες υποστήριξης, η ανοιχτή επικοινωνία με τους αγαπημένους και η ενημέρωση του κοινωνικού περιβάλλοντος μπορούν να μειώσουν το στίγμα και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.

Η εκπαίδευση του ατόμου και των γύρω του σχετικά με τα συμπτώματα και τις διακυμάνσεις της διάθεσης βοηθά στην καλύτερη αναγνώριση των επεισοδίων και στην πρόληψη σοβαρών κρίσεων.

Ο διπολισμός είναι μια σοβαρή αλλά διαχειρίσιμη ψυχική διαταραχή. Παρά τις έντονες εναλλαγές διάθεσης και τις προκλήσεις που δημιουργεί στην καθημερινότητα, με κατάλληλη θεραπεία, υποστήριξη και συνειδητή διαχείριση, τα άτομα με διπολική διαταραχή μπορούν να ζήσουν μια πλήρη και ικανοποιητική ζωή.

Ερευνητές στην Κίνα αναφέρουν ότι τα παγκόσμια ποσοστά εμφάνισης ψωρίασης αυξήθηκαν ελαφρώς από το 1990 έως το 2021 και η ψωρίαση προβλέπεται να συνεχίσει να αυξάνεται τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες έως το 2050.

Στη μελέτη με τίτλο « Παγκόσμιο Φορτίο Ψωρίασης και Προβλέψεις έως το 2050 », που δημοσιεύτηκε ως Research Letter στο JAMA Dermatology , οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ανάλυση πρόβλεψης χρονοσειρών για να προβλέψουν την παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης ψωρίασης έως το 2050 και να αντιμετωπίσουν τις διαφορές ηλικίας, φύλου και περιφερειακής εμβέλειας ως προς το φορτίο.

Οι αναλύσεις περιελάμβαναν ποσοστά επίπτωσης τυποποιημένα ανά ηλικία, περιφερειακά πρότυπα στην ακαθάριστη επίπτωση και επιπολασμό, καθώς και συσχετίσεις μεταξύ του φορτίου της ψωρίασης και του Κοινωνικοδημογραφικού Δείκτη.

Τα δεδομένα για την ψωρίαση από το 1990 έως το 2021 ελήφθησαν από τη Μελέτη Παγκόσμιας Επιβάρυνσης από Νόσους 2021, συμπεριλαμβανομένων των ποσοστών επίπτωσης, επιπολασμού και ετών ζωής προσαρμοσμένων στην αναπηρία ανά ηλικία, φύλο και περιοχή σε 236 χώρες.

Μεταβαλλόμενη συχνότητα εμφάνισης παγκοσμίως

Το παγκόσμιο φορτίο της ψωρίασης παρουσίασε μια μικρή συνολική αύξηση από το 1990 έως το 2021. Τα ποσοστά επίπτωσης, τυποποιημένα ανά ηλικία, για τους άνδρες αυξήθηκαν από 56,89 σε 62,77 ανά 100.000, σημειώνοντας αύξηση 10,3%, και για τις γυναίκες αυξήθηκαν από 57,08 σε 61,26 ανά 100.000, σημειώνοντας αύξηση 7,3%.

Οι προβλέψεις που βασίζονται σε δεδομένα έως το 2021 προβλέπουν ότι τα ποσοστά επίπτωσης, τυποποιημένα ανά ηλικία, θα αυξηθούν σε περίπου 70 ανά 100.000 σε άνδρες και 66 ανά 100.000 σε γυναίκες έως το 2050.

Το 2021, η διαφορά στα ποσοστά επίπτωσης με βάση την ηλικία μεταξύ ανδρών και γυναικών ήταν μικρή, περίπου 1,5 ανά 100.000, με και τα δύο φύλα να παρουσιάζουν σταδιακές αυξήσεις με την πάροδο του χρόνου.

Οι αναλύσεις ευαισθησίας που απέκλεισαν το 2021 από την προσαρμογή του μοντέλου παρήγαγαν μια χαμηλότερη και σχεδόν σταθερή προβλεπόμενη αύξηση για τα αρσενικά άτομα, με ευρύτερα διαστήματα πρόβλεψης, ενώ οι προβολές για τα θηλυκά άτομα ήταν παρόμοιες με την κύρια ανάλυση, και οι υποκείμενοι λόγοι για αυτές τις διαφορές απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση.

Η γεωγραφική ανάλυση αποκάλυψε παγκόσμιες διακυμάνσεις στο φορτίο της ψωρίασης, με τη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη να παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά επίπτωσης και επιπολασμού. Η Ανατολική Ασία και η υποσαχάρια Αφρική παρουσίασαν χαμηλότερα εκτιμώμενα φορτία, με την επιφύλαξη της περιορισμένης διαθεσιμότητας δεδομένων και της πιθανής υποαξιολόγησης σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η συχνότητα εμφάνισης ανά ηλικία ανά φύλο έδειξε παρόμοιες διαφορές μεταξύ των φύλων σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 5 έως 19 ετών, με τα ποσοστά στις γυναίκες να είναι ελαφρώς υψηλότερα μέχρι την ηλικία των 25-29 ετών περίπου, όπου τα ποσοστά είναι τα ίδια. Από εκείνο το σημείο και μετά, η συχνότητα εμφάνισης στους άνδρες αυξάνεται πολύ πιο σημαντικά.

Η ποιότητα των δεδομένων διέφερε μεταξύ των χωρών και δεν υπήρχαν τυποποιημένα μέτρα μητρώου, κωδικοποίησης ή χρήσης υγειονομικής περίθαλψης σε όλα τα περιβάλλοντα, επομένως οι περιφερειακές συγκρίσεις είναι εκτιμήσεις που ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν τις φυσικές συνθήκες.

Η ακαθάριστη επίπτωση και ο επιπολασμός δεν αποτυπώνουν τη σοβαρότητα της κάθε περίπτωσης, ενώ δεν μοντελοποιήθηκαν περιβαλλοντικοί και τρόποι ζωής, όπως η ρύπανση και η διατροφή. Οι προβλέψεις τάσεων έως το 2050 ενδέχεται να μην λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές στη διάγνωση, την πρόσβαση στην περίθαλψη ή την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η αυξημένη διάγνωση μπορεί να συμπίπτει με την κλινική επίγνωση και τις επιλογές θεραπείας, καθώς τα περισσότερα από τα τρέχοντα συστηματικά φάρμακα για την ψωρίαση κυκλοφόρησαν στην αγορά μετά το 2013.

Η υψηλότερη επιβάρυνση σε περιοχές υψηλού εισοδήματος θα μπορούσε να ταιριάζει με μια σειρά από σενάρια, από τα επίπεδα αναφοράς και τις στάσεις που προκαλούν κλινικό ενδιαφέρον έως μια θεωρία υγιεινής στην οποία οι συνθήκες υγιεινής μιας σύγχρονης κοινωνίας με υψηλό εισόδημα έχουν γυρίσει μπούμερανγκ σε ένα ανεπαρκώς εξοπλισμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Ή τα δεδομένα θα μπορούσαν να είναι η υπογραφή ενός συστατικού τροφίμων που έχει σταδιακά αυξήσει τους ρυθμούς του με την πάροδο του χρόνου.

Δυστυχώς, ακόμη και με τα παγκόσμια δεδομένα διαθέσιμα, τα ενδιαφέροντα αποτελέσματα παραμένουν ακριβώς αυτό. Ενδιαφέροντα, αλλά αβέβαια και εντελώς ανεφάρμοστα.

Το Υπουργείο Υγείας παρουσιάζει τον νέο ηλεκτρονικό τρόπο ελέγχου για τα φάρμακα και τα αναλώσιμα στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, συνοδευόμενο από τη διαβεβαίωση ότι πλέον όλα θα γίνονται με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι σύγχρονες τεχνολογικές τάσεις είναι θετικές — κανείς δεν διαφωνεί με αυτό.

Όμως το ερώτημα παραμένει: χρειάζεται πραγματικά τόσο προηγμένο ψηφιακό σύστημα, για να μπορεί το Υπουργείο να παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τις δαπάνες για φάρμακα, ιατροτεχνολογικά προϊόντα και αναλώσιμα;

Διότι είναι γνωστό, εδώ και χρόνια, ότι ορισμένα νοσοκομεία έχουν ατιμολόγητα υλικά, τεράστια ληξιπρόθεσμα, υπερκοστολογημένες αγορές και μια σειρά από πρακτικές που μόνο διαφάνεια δεν θυμίζουν.

Χρειάζεται άραγε αλγόριθμος για να διαπιστωθούν αυτά; Ή μήπως απλώς η βούληση να τα αντιμετωπίσει κανείς;

Και τελικά, αποτελεί πραγματική πρόκληση να βλέπουμε όσους ευθύνονται για αυτές τις σπατάλες να εμφανίζονται σήμερα ως οι «πρωτοπόροι» που εφαρμόζουν τεχνητή νοημοσύνη για να εντοπίσουν τις «διαρροές», όταν λείπει η κοινή νοημοσύνη.

Παρουσιάστηκε από τη κυβέρνηση ο Πολυετής Δημοσιονομικός Προγραμματισμός 2026-2029. Με βάση αυτόν φαίνεται ότι το Ισοζύγιο των Νοσοκομείων –ΠΦΥ κατά  ESA όσον αφορά τα έσοδα προβλέπεται να  είναι 4.799 εκατ. ευρώ για το 2026 από 4.588 εκατ. ευρώ το 2025 , 4.757 για το 2027, 4.867 για το 2028 και 4.978 εκατ. ευρώ για το 2029. Αντιστοιχα τα εξοδα είναι 4.330 εκατ. ευρώ για το 2025, 4.318 για το 2026, 4.230 για το 2027, 4.321 για το 2028 και .4.424 εκατ. ευρώ για το 2029.

Αυτό που προκαλει εντυπωση είναι η συνεχως μειουμενη δαπάνη για τις παροχές σε εργαζόμενους όπου από 825 εκατ. ευρώ το 2025 θα φτάσει τα 722 εκατ. ευρώ το 2029.

Όσον αφορά τη φαρμακευτική δαπάνη αυτή έχει μια αύξηση περίπου 7% από το 2025 έως το 2029, όμως στο σύνολο της αυτή αυξάνεται κατά 18% λογω της αύξησης του ορίου του άρθρου 25 του ν.4549/2018.

Η ίδια αύξηση του 7% ισχύει και για τους παρόχους υγείας του ΕΟΠΥΥ για τη περίοδο 2025-2029.

Πολύ λελογισμένες λοιπόν οι αυξήσεις που προβλέπονται στο νέο Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό 2026-2029 κάτι που θα δυσαρεστήσει πολλούς που είχαν δει άλλα νούμερα στα όνειρα τους και τώρα θα πρέπει να ξυπνήσουν απότομα.

Μια ερευνητική ομάδα του DGIST διαπίστωσε ότι η μετάλλαξη της πρωτεΐνης κολλυβιστίνης που βρίσκεται σε αυτιστικούς ασθενείς αποδυναμώνει την ανασταλτική συναπτική λειτουργία του εγκεφάλου και οδηγεί σε ανεπάρκειες στην επικοινωνία. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας αναμένεται να διευκρινίσουν την αιτία για τον αυτισμό σε μοριακό επίπεδο και να προσφέρουν σημαντικές ενδείξεις για την ανάπτυξη θεραπειών για τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού και διάφορες άλλες ψυχικές ασθένειες στο μέλλον.

Δημοσίευση και συνεργαζόμενοι φορείς

Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό Molecular Psychiatry. Η ομάδα διεξήχθη από τους καθηγητές Eom Ji-won και Ko Jae-won του Τμήματος Επιστήμης του Εγκεφάλου, σε συνεργασία με την ομάδα του Δρ. Kim Jin-yeong στο Κορεατικό Ινστιτούτο Βασικών Επιστημών (KBSI).

Η σημασία της ισορροπίας διεγερτικών και ανασταλτικών σημάτων

Ο εγκέφαλός μας λειτουργεί σωστά όταν τα διεγερτικά σήματα (επιταχυντής) και τα ανασταλτικά σήματα (φρένα) είναι ισορροπημένα. Εάν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί, η μεταφορά πληροφοριών μεταξύ των νευρώνων παραμορφώνεται, οδηγώντας σε νευροαναπτυξιακές διαταραχές όπως ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια. Αυτά τα σήματα μεταδίδονται σε σημεία που ονομάζονται συνάψεις, όπου οι νευρώνες συνδέονται και ανταλλάσσουν πληροφορίες. Ανωμαλίες στην ανασταλτική λειτουργία αυτών των συνάψεων έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με αυτισμό, αλλά δεν ήταν σαφές ποια πρωτεΐνη ευθύνεται για αυτήν την ανεπάρκεια.

Γενετικά δεδομένα και πειραματικά μοντέλα

Η ερευνητική ομάδα έλαβε πληροφορίες από μια κοινή γαλλική ερευνητική ομάδα σχετικά με μεταλλάξεις στο γονίδιο της κολλυβιστίνης (ARHGEF9) που εντοπίζονται σε ασθενείς με αυτισμό και χρησιμοποίησε αυτές τις πληροφορίες για να εντοπίσει τα μοριακά αίτια του αυτισμού. Επιπλέον, η ομάδα ανέπτυξε ποντίκια υπό όρους knockout αφαιρώντας το γονίδιο της κολλυβιστίνης από τον προμετωπιαίο φλοιό και παρατήρησε αλλαγές στη συναπτική δομή και τις λειτουργίες.

Ελαττώματα στις ανασταλτικές συνάψεις

Ως αποτέλεσμα, βρήκαν συγκεκριμένα ελαττώματα μόνο στις ανασταλτικές συνάψεις. Οι διεγερτικές συνάψεις παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες, αλλά η πυκνότητα και η μετάδοση σήματος στις ανασταλτικές συνάψεις μειώθηκαν σημαντικά.

Επιδράσεις στη συμπεριφορά και την επικοινωνία

Συγκεκριμένα, τα ποντίκια με ανεπάρκεια κολλυβιστίνης ήταν φυσιολογικά σε άλλους δείκτες συμπεριφοράς, αλλά η ικανότητά τους να παράγουν υπερηχητικές φωνές (USV), οι οποίες χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία με άλλα ποντίκια, μειώθηκε σημαντικά. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αυτιστικοί ασθενείς τόσο στη λεκτική όσο και στη μη λεκτική επικοινωνία. Με βάση αυτό το εύρημα, η ερευνητική ομάδα κατέδειξε ότι τα δυσλειτουργικά ανασταλτικά κυκλώματα στον εγκέφαλο μπορεί να αποτελούν άμεση αιτία ελλειμμάτων κοινωνικής επικοινωνίας.

Ο ρόλος της γεφυρίνης στη νευρωνική σηματοδότηση

Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε τεχνικές πρωτεωμικής για να εξετάσει τις πρωτεϊνικές αλλαγές στον προμετωπιαίο φλοιό. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι η κολλυβιστίνη ρυθμίζει τη δραστηριότητα της γεφυρίνης, μιας πρωτεΐνης που σταθεροποιεί τα ανασταλτικά σήματα στον εγκέφαλο.

Τα προβλήματα στην κολλυβιστίνη μειώνουν τη λειτουργία της γεφυρίνης, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει αρνητικά τη μετάδοση ανασταλτικών σημάτων και προκαλεί ανισορροπία στη νευρωνική σηματοδότηση του εγκεφάλου. Αυτό υποδηλώνει ότι μια τέτοια λειτουργική διαταραχή θα μπορούσε να είναι μια κύρια αιτία ελλειμμάτων στις δεξιότητες κοινωνικής επικοινωνίας, όπως η γλώσσα, που παρατηρούνται σε αυτιστικούς ασθενείς.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου, αποτελεί μια σημαντική υπενθύμιση ότι η κοινωνία οφείλει να είναι ανοιχτή, προσβάσιμη και δίκαιη για όλους. Είναι μια ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση, στα δικαιώματα, αλλά και στις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία, οι οποίες συχνά παραμένουν αόρατες πίσω από στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Τι σημαίνει αναπηρία στη σύγχρονη κοινωνία

Η αναπηρία δεν είναι μια ενιαία κατάσταση. Περιλαμβάνει σωματικές, αισθητηριακές, νοητικές και ψυχικές μορφές, οι οποίες επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή κάθε ανθρώπου. Το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε πως η αναπηρία δεν καθορίζει την αξία ή τις δυνατότητες ενός ατόμου. Αντίθετα, τα εμπόδια δημιουργούνται κυρίως από το κοινωνικό και δομημένο περιβάλλον, όταν αυτό δεν είναι προσβάσιμο ή συμπεριληπτικό.

Σήμερα, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, την εργασία, τις μεταφορές και την υγεία. Ωστόσο, οι δυσκολίες αυτές δεν προκύπτουν από την ίδια την αναπηρία, αλλά από την έλλειψη υποδομών, ενημέρωσης και κοινωνικής αποδοχής.

Η σημασία της Παγκόσμιας Ημέρας ΑμεΑ

Η συγκεκριμένη ημέρα δεν είναι απλώς συμβολική. Έχει στόχο να υπενθυμίζει στα κράτη, στους φορείς αλλά και στους απλούς πολίτες την ευθύνη που έχουν απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Είναι μια ευκαιρία για δράσεις ενημέρωσης, εκδηλώσεις, καμπάνιες και εκπαιδευτικά προγράμματα που προωθούν την ισότητα και καταρρίπτουν μύθους.

Παράλληλα, δίνει φωνή στους ίδιους τους ανθρώπους με αναπηρία, ώστε να μιλήσουν για τις ανάγκες τους, τις δυσκολίες τους αλλά και τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους, τα οποία δεν διαφέρουν από εκείνα οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.

Εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς

Ένα από τα πιο σημαντικά πεδία όπου πρέπει να εξασφαλίζεται η ισότητα είναι η εκπαίδευση. Τα παιδιά με αναπηρία έχουν το ίδιο δικαίωμα στη γνώση, στη μάθηση και στην κοινωνικοποίηση. Η συμπεριληπτική εκπαίδευση, όπου όλοι οι μαθητές φοιτούν μαζί με την απαραίτητη υποστήριξη, συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς διακρίσεις από τα πρώτα κιόλας χρόνια.

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μαζί, μαθαίνουν να σέβονται τη διαφορετικότητα, να συνεργάζονται και να αποδέχονται τον άλλον όπως είναι. Αυτό έχει θετικό αντίκτυπο όχι μόνο στα παιδιά με αναπηρία, αλλά σε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Εργασία και κοινωνική ένταξη

Η εργασία αποτελεί βασικό παράγοντα αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας. Παρ’ όλα αυτά, τα άτομα με αναπηρία συχνά αντιμετωπίζουν αποκλεισμό από την αγορά εργασίας, είτε λόγω προκαταλήψεων είτε λόγω έλλειψης κατάλληλων προσαρμογών στον χώρο εργασίας.

Η σωστή ενημέρωση των εργοδοτών, τα προγράμματα υποστήριξης και τα προσβάσιμα εργασιακά περιβάλλοντα μπορούν να προσφέρουν ίσες ευκαιρίες. Πολλοί άνθρωποι με αναπηρία διαθέτουν σημαντικές δεξιότητες, ταλέντα και επαγγελματισμό, αποδεικνύοντας καθημερινά ότι η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο στην επιτυχία.

Ο ρόλος της κοινωνίας και της πολιτείας

Η δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς δεν είναι ευθύνη μόνο της πολιτείας, αλλά όλων μας. Η πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει προσβάσιμες υποδομές, επαρκή κοινωνική πρόνοια, ίση μεταχείριση και προστασία των δικαιωμάτων. Οι πολίτες, από την πλευρά τους, οφείλουν να δείχνουν σεβασμό, κατανόηση και αλληλεγγύη στην καθημερινότητά τους.

Μικρές πράξεις, όπως το να βοηθήσουμε κάποιον στο δρόμο, να μην καταλαμβάνουμε ράμπες και θέσεις ΑμεΑ ή να χρησιμοποιούμε σωστή γλώσσα χωρίς προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, συμβάλλουν ουσιαστικά στην αλλαγή νοοτροπίας.

Ένα μήνυμα ελπίδας και αποδοχής

Η Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ δεν είναι απλώς μια ημέρα υπενθύμισης των προβλημάτων, αλλά κυρίως μια ημέρα ελπίδας. Μας θυμίζει ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από σωματικές ή άλλες ιδιαιτερότητες, έχει δικαίωμα σε μια ζωή με αξιοπρέπεια, όνειρα και ευκαιρίες.

Η αποδοχή της διαφορετικότητας δεν είναι πράξη φιλανθρωπίας, αλλά θέμα δικαιοσύνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μόνο μέσα από την ουσιαστική ισότητα, την προσβασιμότητα και τον σεβασμό μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία πραγματικά ανθρώπινη για όλους.