Οι ακραίοι καύσωνες, όλο πιο συχνοί, πιο έντονοι και πιο μεγάλοι σε διάρκεια, τους οποίους η επιστημονική κοινότητα αποδίδει σχεδόν ομόφωνα στην κλιματική κρίση, αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, πιθανόν μη αναστρέψιμη, με την οποία καλούμαστε να ζήσουμε. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνον θα συνεχίσουν να εμφανίζονται θερμοκρασίες που κάποτε ήταν απίθανες ή σπάνιες, αλλά αυτές θα ανεβαίνουν κιόλας, σημειώνοντας νέα ρεκόρ έντασης και διάρκειας, με ανυπολόγιστο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και τεράστιο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αντίκτυπο.

Ηλίας Μούτσιος

Αυτή η συνθήκη δημιουργεί την ανάγκη για δύο ειδών δράσεις: ατομική δράση προς την κατεύθυνση της (αυτό)προστασίας από τον καύσωνα και συλλογική δράση προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης της αιτίας της κλιματικής κρίσης.

Ωστόσο, «το πρώτο και σημαντικότερο, είναι να μείνουμε αλώβητοι από τις υψηλές θερμοκρασίες και υγιείς. Και αυτό σημαίνει να γνωρίζουμε από τι και πώς να προστατεύσουμε τον εαυτό μας» αναφέρει ο κ. Ηλίας Μούτσιος M.D. Ειδικός Παθολόγος, Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Metropolitan Hospital.

Τι συμβαίνει στο σώμα κατά τον καύσωνα;

«Φυσιολογικά  το σώμα ιδρώνει, διατηρώντας με αυτό τον τρόπο τη θερμοκρασία του εντός των φυσιολογικών ορίων. Γιατί ο ιδρώτας, που είναι ουσιαστικά νερό, καθώς εξατμίζεται, απομακρύνει τη θερμότητα από το σώμα. Όταν για οποιοδήποτε λόγο η εφίδρωση μειώνεται ή/και αυξάνεται, τότε αρχίζουν τα προβλήματα.

Πότε και σε ποια άτομα συμβαίνει αυτό; Συμβαίνει σε όλους όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι υψηλή και η σχετική υγρασία επίσης υψηλή, γιατί τότε το σώμα αδυνατεί να αποβάλλει θερμότητα (οπότε και αισθάνεται τη θερμοκρασία πιο ψηλή απ’ ό,τι είναι στ’ αλήθεια). Συμβαίνει επίσης σε: άτομα που δεν ενυδατώνονται επαρκώς, άτομα κάτω των 4 και άνω των 65, άτομα που γυμνάζονται έντονα, που καταναλώνουν πολύ αλκοόλ, που παίρνουν κάποια φάρμακα όπως διουρητικά, ηρεμιστικά, αντιυπερτασικά, άτομα με ασθένειες που επηρεάζουν την ικανότητα εφίδρωσης (στεφανιαία νόσος, πνευμονικά νοσήματα, νοσήματα του ήπατος, του θυρεοειδούς, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία)» απαντά ο ιατρός.

Τι συμβαίνει ακριβώς;

«Πρώτα έρχεται η υπερθερμία, δηλαδή η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος (την οποία μπορεί να μην αντιληφθούμε χωρίς να την μετρήσουμε ή να την αντιληφθούμε σαν πυρετό, παρόλο που δεν έχει σχέση με αυτόν). Όταν αυτή η άνοδος ξεπερνάει τους 37,3° C, σταδιακά και μέχρι τους 40° C εμφανίζονται δυσφορία και προβλήματα όπως:

• Μυϊκές κράμπες στα πέλματα, τις γάμπες, τους μηρούς και τα χέρια, λόγω της απώλειας ηλεκτρολυτών
• Θερμική εξάντληση, κατάσταση που περιλαμβάνει κράμπες, μυϊκή αδυναμία, ταχυκαρδία, ναυτία, έμετο, ζάλη, πονοκέφαλο, χλωμό δέρμα και υπερβολική εφίδρωση
• Δερματικός ερεθισμός
• Θερμικό στρες, κατάσταση που εμφανίζεται σε άτομα που εργάζονται υπό συνθήκες ζέστης/καύσωνα (εργάτες οικοδομής, πυροσβέστες, τροχονόμους).

Όταν η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος ξεπερνά τους 40° C, τότε μιλάμε για θερμοπληξία, μια βαρύτερη κατάσταση που προκαλεί κατάρρευση του εγκεφάλου και άλλων οργάνων και είναι απειλητική για την ίδια τη ζωή», επισημαίνει ο κ. Μούτσιος.

Συμπτώματα θερμοπληξίας (heatstroke)

Τα συμπτώματα της θερμοπληξίας μπορεί να μοιάζουν με αυτά της καρδιακής προσβολής ή του εγκεφαλικού επεισοδίου.

«Πρώτο σύμπτωμα είναι συνήθως οι κράμπες. Εκτός από τις κράμπες, μπορεί να εμφανιστούν ζάλη, ναυτία, σύγχυση, πονοκέφαλος, έμετος.

Μπορεί να παρατηρηθεί παραλήρημα, διανοητική σύγχυση, σπασμοί και, κάποιες φορές, απώλεια αισθήσεων.

Το δέρμα είναι καυτό, ερυθρό και ξηρό. Η θερμοκρασία του σώματος φτάνει τους 41° C, η αναπνοή είναι γρήγορη, ενώ ο σφυγμός εξασθενεί προοδευτικά.

Σε βαριά θερμοπληξία, ο ασθενής παθαίνει μαζική καταστροφή των μυών, νεφρική και αναπνευστική ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα πνευμονικό οίδημα. Εμφανίζονται καρδιακές αρρυθμίες, καθώς επίσης διαταραχές πηκτικότητας του αίματος, ενώ μπορεί να παρατηρηθεί εγκεφαλοπάθεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κώμα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο θάνατος είναι πολύ πιθανός (25% των πασχόντων πεθαίνουν).

Τι κάνουμε σε περίπτωση θερμοπληξίας

Καλούμε αμέσως ιατρική βοήθεια, καθώς η αντιμετώπιση της θερμοπληξίας είναι μόνο νοσοκομειακή. Μέχρι να έρθει η βοήθεια επιχειρούμε να μειώσουμε τη θερμοκρασία του πάσχοντος ατόμου, μεταφέροντάς το σε σκιερό μέρος, διαβρέχοντάς το με χλιαρό νερό, βάζοντάς το στο ντους ή κάνοντάς του μπάνιο, παρακολουθώντας ταυτόχρονα τη θερμοκρασία του σώματός του. Επίσης τοποθετούμε κρύα επιθέματα (κομπρέσες, παγοκύστες) στους βουβώνες και τις μασχάλες, δροσίζουμε με τη βοήθεια ανεμιστήρα ή ενός σφουγγαριού με κρύο νερό. Αν καταφέρουμε να «ρίξουμε» τη θερμοκρασία του πάσχοντος όσο περιμένουμε την ιατρική βοήθεια (ιδανικά πρέπει να πέσει κάτω από τους 38,3° C) η κατάσταση δεν είναι πια τόσο ανησυχητική» τονίζει ο ειδικός παθολόγος.

Προληπτικά μέτρα

«Και στη θερμοπληξία ισχύει το «κάλλιον το προλαμβάνειν», το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από απλά μέτρα προφύλαξης, που καλό είναι να εφαρμόζονται σχολαστικά από όλους και περισσότερο από τα άτομα που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Αυτά είναι τα εξής:

1. Αποφυγή έντονων δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο όταν η σχετική υγρασία είναι υψηλή, ακόμα και για άτομα προσαρμοσμένα στη ζέστη
2. Λήψη άφθονων υγρών (ιδανικά νερό, αλλά και παγωμένο τσάι, χυμοί φρούτων, αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη)
3. Αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ σε οποιαδήποτε εκδοχή του (ακόμα και μπίρα)
4. Ελαφρά ρούχα («καλοκαιρινά» υφάσματα-φωτεινά χρώματα), αντηλιακή κρέμα, καπέλο, γυαλιά ηλίου, παραμονή σε σκιερό μέρος, χρήση ανεμιστήρα και κλιματισμού, αποφυγή άσκοπων μετακινήσεων και μακράς παραμονής σε μη κλιματιζόμενους χώρους
5. Κρύο ντους ή μπάνιο όσο το δυνατόν συχνότερα
6. Προσέχουμε τους γύρω μας και τους ζητάμε να κάνουν το ίδιο.
7. Δεν αφήνουμε παιδιά ή ζώα στο αυτοκίνητο, έστω και αν λείψουμε για λίγο
8. Ενημερωνόμαστε για την εξέλιξη του καύσωνα
9. Μένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο σε κλιματιζόμενο χώρο.

Τι άλλο συμβαίνει στο σώμα κατά τον καύσωνα

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει κατ’ επανάληψη ότι ο καύσωνας οδηγεί σε μείωση των νοητικών λειτουργιών σε ποσοστό 10-13%. Αυτό το γεγονός αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένων κρίσεων, λανθασμένων αποφάσεων, επαγγελματικών τραυματισμών ή καταστροφών και πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη. Επίσης, άλλες μελέτες δείχνουν ότι ο καύσωνας συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο για προβλήματα των νεφρών, δερματικές λοιμώξεις, πρόωρο τοκετό και αυξημένη επιθετικότητα», καταλήγει ο κ. Μούτσιος.

Η αποπροσωποποίηση τώρα τελευταία έχει γίνει αρκετά γνωστή ως όρος. Ίσως λοιπόν αναρωτιέστε τι είναι και πώς να την αντιμετωπίσετε. «Η διαταραχή αποπροσωποποίησης μπορεί να προκαλέσει σημαντική αγωνία και νοσηρότητα στα άτομα που έχουν προσβληθεί, αλλά συχνά δεν ανιχνεύεται ή διαγιγνώσκεται λάθος», δήλωσε ο Δρ. Jacques Ambrose, MD, MPH, ανώτερος ιατρικός διευθυντής στο ColumbiaDoctors Psychiatry. «Οι καθυστερήσεις στις θεραπείες παρατείνουν επίσης την πορεία της διαταραχής».

Αναγνώριση Συμπτωμάτων Διαταραχής Αποπροσωποποίησης – Αποπραγματοποίησης

Πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μια «εκτός σώματος» εμπειρία, να αισθάνονται αποστασιοποιημένοι σε συγκεκριμένες στιγμές ή να έχουν διαστρεβλωμένη αντίληψη για τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους. Αλλά όταν γίνεται επίμονο και ενοχλητικό και η αίσθηση ότι βρίσκεστε σε μια συνεχή ονειρική κατάσταση παρεμβαίνει στις σχέσεις, την εργασία ή την καθημερινή σας ζωή, γίνεται πιο σοβαρή διαταραχή. Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν συμπτώματα αποπροσωποποίησης ή αποπραγματοποίησης, ή ακόμα και συνδυασμό και των δύο. Μοιάζουν πολύ, με λίγες μόνο μικρές διαφορές.

Τα συμπτώματα της αποπροσωποποίησης περιλαμβάνουν:

• Αισθάνεστε αποκομμένοι και αποσυνδεδεμένοι από το φυσικό σας σώμα, τον εαυτό σας ή τις σκέψεις σας, σαν να είστε εξωτερικός παρατηρητής.
• Αίσθημα συναισθηματικής και σωματικής μουδιασμού.
• Δεν εμπιστεύεστε τις αναμνήσεις σας.
• Αίσθηση ρομποτική, μηχανική ή αυτοματοποιημένη.

Τα συμπτώματα της αποπραγματοποίησης περιλαμβάνουν:

• Αισθάνεστε σαν να βρίσκεστε σε ένα όνειρο ή μια ταινία και να έχετε αποσπαστεί από τον έξω κόσμο σαν σε ομίχλη ή να κοιτάτε μέσα από ένα γυάλινο φράγμα.
• Παραμορφώσεις στο περιβάλλον, αντίληψη χρόνου, χώρου και απόστασης.
• Αίσθημα συναισθηματικής αποσύνδεσης από αγαπημένα πρόσωπα.
• Αίσθηση σαν να λείπει ο κόσμος σε βάθος ή νόημα

Οι πιθανές αιτίες των συμπτωμάτων της διαταραχής αποπροσωποποίησης-αποπραγματοποίησης
Αν και οι συγκεκριμένες αιτίες δεν είναι καλά κατανοητές, μπορεί να υπάρχουν ορισμένοι σχετικοί παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στην πάθηση που περιλαμβάνουν:

• Σοβαρό τραύμα ή κακοποίηση κατά την παιδική ηλικία ή ως ενήλικας.
• Εξαιρετικό άγχος σε προσωπικές ή εργασιακές καταστάσεις.
• Παρατεταμένη κατάθλιψη ή άγχος.
• Χρήση παράνομης ουσίας.

Αντιμετώπιση της Διαταραχής Αποπροσωποποίησης-Αποπραγματοποίησης

Οι θεραπείες για διαταραχές αποπροσωποποίησης-αποπραγματοποίησης περιλαμβάνουν κυρίως ψυχοθεραπεία ή θεραπεία ομιλίας. Ο διαλογισμός ενσυνειδητότητας, οι ασκήσεις βαθιάς αναπνοής και η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση του άγχους και του στρες, τα οποία μπορούν να συμβάλουν σε συμπτώματα αποπροσωποποίησης-αποπραγματοποίησης. Και, φυσικά, ένας υγιεινός τρόπος ζωής με τακτική άσκηση, επαρκής ύπνος, ισορροπημένη διατροφή και τεχνικές διαχείρισης του στρες μπορεί να βοηθήσει στην ευεξία και τα συμπτώματα.

Τα άτομα με διαταραχή αποπροσωποποίησης-αποπραγματοποίησης μπορούν να επηρεάσουν διάφορες πτυχές της ζωής ενός ατόμου, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας, των σχέσεων και της συνολικής ποιότητας ζωής. Είναι πολύ συνηθισμένο τα άτομα με διαταραχή αποπροσωποποίησης-αποπραγματοποίησης να έχουν άλλη πάθηση ψυχικής υγείας. Η θεραπεία των συννοσηρών παθήσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στη συχνότητα και την ένταση των βασικών συμπτωμάτων.

Το κλάμα όταν βιώνεις θυμό είναι μια φυσική και κοινή συναισθηματική αντίδραση. Αν και μπορεί να φαίνεται αντιφατικό ή ενοχλητικό να κλαις όταν νιώθεις τρελός, είναι σημαντικό να κατανοήσεις ότι τα συναισθήματα είναι πολύπλοκα και πολύπλευρα. Οι άνθρωποι εκφράζουν τα συναισθήματά τους με διαφορετικούς τρόπους και το κλάμα όταν είναι απόρροια θυμού είναι μόνο ένας τρόπος με τον οποίο τα άτομα επεξεργάζονται και απελευθερώνουν έντονα συναισθήματα.

Είναι σημαντικό να διαλύσουμε την εσφαλμένη αντίληψη ότι το κλάμα όταν είναι θυμωμένο είναι σημάδι αδυναμίας. Η κοινωνία συχνά συνδέει το κλάμα με τη θλίψη ή την ευαλωτότητα, οδηγώντας στην πεποίθηση ότι η έκφραση θυμού μέσω δακρύων είναι κατά κάποιο τρόπο ακατάλληλη. Ωστόσο, τα συναισθήματα είναι αλληλένδετα και το κλάμα μπορεί να χρησιμεύσει ως βαλβίδα απελευθέρωσης για μια σειρά από έντονα συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένου του θυμού.

Η σύνδεση θυμού και λύπης

Ο θυμός και η λύπη είναι δύο φαινομενικά αντίθετα συναισθήματα, αλλά συχνά συνυπάρχουν και μοιράζονται μια περίπλοκη σχέση. Ο θυμός μπορεί συχνά να κρύψει τα υποκείμενα συναισθήματα ευαλωτότητας, πληγής ή λύπης. Όταν βιώνουμε μια απειλή ή αντιλαμβανόμαστε μια αδικία, ο θυμός μπορεί να χρησιμεύσει ως προστατευτικός μηχανισμός, επιτρέποντάς μας να διεκδικήσουμε τον εαυτό μας και να υπερασπιστούμε τα όριά μας.

Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια, μπορεί να υπάρχουν βαθύτερα συναισθηματικά στρώματα που συμβάλλουν στον θυμό μας. Η άλυτη λύπη, η απογοήτευση ή η αίσθηση αδυναμίας μπορούν να τροφοδοτήσουν την αντίδραση του θυμού μας, οδηγώντας σε έναν συνδυασμό συναισθημάτων που μπορεί να προκαλέσουν δάκρυα.

Η κοινωνία συχνά αποθαρρύνει την έκφραση ορισμένων συναισθημάτων, συμπεριλαμβανομένης της λύπης. Ως αποτέλεσμα, μερικοί άνθρωποι μπορεί να μάθουν να καταπιέζουν τη θλίψη τους και να την ανακατευθύνουν στον θυμό. Αυτή η συναισθηματική καταστολή μπορεί να εκδηλωθεί ως δάκρυα όταν ο θυμός φτάσει στο αποκορύφωμά του. Το κλάμα γίνεται ένας τρόπος για να απελευθερωθεί η συγκρατημένη θλίψη που μπορεί να είναι συνυφασμένη με τον θυμό, επιτρέποντας τη συναισθηματική κάθαρση.

Τα δάκρυα μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν ως μηχανισμός αντιμετώπισης όταν έρχονται αντιμέτωποι με συντριπτικά συναισθήματα. Ενόψει του θυμού, ο οποίος μπορεί να είναι έντονος και συντριπτικός, το κλάμα μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση και απελευθέρωση της συναισθηματικής έντασης. Προσφέρει μια διέξοδο για συναισθηματική έκφραση, βοηθώντας στη ρύθμιση και την επεξεργασία του πολύπλοκου μείγματος συναισθημάτων που συνοδεύουν τον θυμό και τη λύπη.

Γιατί κλαίω όταν είμαι θυμωμένος;

Η κατανόηση των βιολογικών και ψυχολογικών μηχανισμών πίσω από αυτή την απόκριση μπορεί να προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τη συναισθηματική σας ευεξία.

Φυσιολογική διαδικασία κλάματος

Το κλάμα είναι μια πολύπλοκη φυσιολογική διαδικασία που περιλαμβάνει τον συντονισμό διαφόρων σωματικών συστημάτων. Όταν βιώνουμε έντονα συναισθήματα, όπως θυμό, το αυτόνομο νευρικό μας σύστημα ανταποκρίνεται ενεργοποιώντας τον συμπαθητικό κλάδο, που συχνά αναφέρεται ως η απόκριση «μάχομαι ή φεύγω». Αυτή η απόκριση πυροδοτεί έναν καταρράκτη φυσιολογικών αλλαγών, όπως αυξημένο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση και αυξημένη διέγερση.

Συναισθηματική απελευθέρωση

Το κλάμα λειτουργεί ως βαλβίδα απελευθέρωσης για έντονα συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένου του θυμού. Τα συναισθηματικά δάκρυα περιέχουν υψηλότερα επίπεδα νευροδιαβιβαστών, όπως η αδρενοκορτικοτροπική ορμόνη (ACTH) και οι ενδορφίνες. Το κλάμα ενθαρρύνει επίσης το σώμα να απελευθερώσει ωκυτοκίνη, η οποία μπορεί να βοηθήσει στην αυτοκαταπραϋντική. Η πράξη του κλάματος βοηθά στην αποβολή αυτών των ουσιών, παρέχοντας καθαρτικό αποτέλεσμα και προάγοντας τη συναισθηματική ρύθμιση.

Κοινωνική και επικοινωνιακή λειτουργία

Το κλάμα δεν είναι μόνο μια προσωπική συναισθηματική απόκριση αλλά λειτουργεί και ως κοινωνικό και επικοινωνιακό σήμα. Τα δάκρυα μπορούν να προκαλέσουν ενσυναίσθηση και υποστήριξη από τους άλλους, διευκολύνοντας την κοινωνική σύνδεση και κατανόηση. Όταν κλαίτε σε στιγμές θυμού, μπορεί να είναι ένας τρόπος να αναζητήσετε υποσυνείδητα σύνδεση και να μεταφέρετε την ένταση των συναισθημάτων σας.

Συναισθηματική πολυπλοκότητα

Κάτω από την επιφάνεια του θυμού κρύβεται μια σειρά από πολύπλοκα συναισθήματα. Δεν είναι ασυνήθιστο ο θυμός να συνυπάρχει με θλίψη, απογοήτευση ή αίσθημα αδυναμίας. Το κλάμα όταν είναι θυμωμένο μπορεί να είναι μια εκδήλωση αυτών των υποκείμενων συναισθημάτων, καθώς τα δάκρυα μπορούν να χρησιμεύσουν ως κανάλι έκφρασης μιας βαθύτερης συναισθηματικής κατάστασης πέρα από τον θυμό και μόνο.

Πώς να διαχειριστείτε τα θυμωμένα δάκρυα

Το να βιώνετε δάκρυα όταν είστε θυμωμένοι μπορεί να είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη και ακόμη και ντροπιαστική κατάσταση. Ακολουθούν μερικές προτάσεις για το πώς να χειριστείτε τα δάκρυα όταν βρίσκεστε σε μια τέτοια κατάσταση:

• Επικυρώστε την εμπειρία σας. Αναγνωρίστε ότι το κλάμα όταν είναι θυμωμένο είναι μια έγκυρη και φυσική συναισθηματική απάντηση. Αποφύγετε να κρίνετε τον εαυτό σας ή να ντρέπεστε που εκφράζετε τα συναισθήματά σας με αυτόν τον τρόπο.
• Μην καταπιέζετε τα συναισθήματά σας. Το κλάμα όταν είναι θυμωμένο είναι φυσιολογικό και δεν είναι κάτι που μπορείτε να ελέγξετε. Κάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε για να επιτρέψετε να σχηματιστούν αυτά τα συναισθήματα και μην προσπαθήσετε να σταματήσετε τον εαυτό σας από το να κλάψετε.
• Κάντε ένα διάλειμμα. Εάν είναι δυνατόν, απομακρυνθείτε προσωρινά από την κατάσταση ενεργοποίησης. Βρείτε έναν ήσυχο και ιδιωτικό χώρο όπου μπορείτε να συγκεντρώσετε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας χωρίς εξωτερική πίεση. Δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε μια εφαρμογή διαλογισμού ή ενσυνειδητότητας για να ρυθμίσετε τα συναισθήματά σας.
• Ασκήστε την αυτοσυμπόνια. Να είστε ευγενικοί και συμπονετικοί με τον εαυτό σας. Καταλάβετε ότι τα δάκρυα είναι ένας τρόπος για το σώμα σας να απελευθερώσει τη συναισθηματική ένταση και να βρει παρηγοριά. Περιποιηθείτε τον εαυτό σας με προσοχή και κατανόηση κατά τη διάρκεια αυτής της ευάλωτης στιγμής.
• Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει. Δώστε στον εαυτό σας την άδεια να νιώσει έναd βιώστε τα συναισθήματα που προκύπτουν, συμπεριλαμβανομένων των δακρύων. Η καταστολή ή η εμφιάλωση των συναισθημάτων σας μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη αγωνία. Επιτρέποντας στον εαυτό σας να βιώσει και να εκφράσει πλήρως τα συναισθήματά σας μπορεί να διευκολύνει τη θεραπεία και τη συναισθηματική απελευθέρωση.
• Επικοινωνήστε τις ανάγκες σας. Εάν αισθάνεστε άνετα να το κάνετε, επικοινωνήστε τη συναισθηματική σας κατάσταση και τις ανάγκες σας στους γύρω σας. Ενημερώστε τους ότι χρειάζεστε λίγο χρόνο και χώρο για να επεξεργαστείτε τα συναισθήματά σας. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον που σέβεται τα συναισθηματικά σας όρια.
• Αναζητήστε υποστήριξη. Απευθυνθείτε σε έναν έμπιστο φίλο, μέλος της οικογένειας ή θεραπευτή που μπορεί να σας ακούει και να κατανοεί. Το να μιλάτε για τα συναισθήματά σας και να λαμβάνετε υποστήριξη μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμο για την πλοήγηση και την επεξεργασία των συναισθημάτων σας.

Η αφυδάτωση, η υψηλή υγρασία και η ζέστη μπορούν να βλάψουν το συκώτι σας. Ως εκ τούτου, είναι ζωτικής σημασίας να φροντίζετε περισσότερο το συκώτι σας το καλοκαίρι. Τώρα με τα επίπεδα θερμότητας σε άνοδο, είμαστε σίγουροι ότι φροντίζετε να αποτοξινώνετε το σώμα σας και να παραμένετε ενυδατωμένοι. Αλλά μπορεί να παραβλέπετε μια σιωπηλή δύναμη στο σώμα σας που χρειάζεται την προσοχή σας, το συκώτι. Το συκώτι είναι ένα κρίσιμο όργανο που απαιτείται για πολλές διεργασίες του σώματος. Διαχειρίζεται τα πάντα, από τη ροή καθαρισμού από το σύστημά μας, έως τον μεταβολισμό και την ανοσολογική υποστήριξη. Είναι μια ενιαία στάση ψωνίστε για τις περισσότερες ανάγκες του σώματός σας! Αλλά η αφυδάτωση, η κακή διατροφή, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ , η υψηλή υγρασία και τα επίπεδα θερμότητας μπορούν να βλάψουν το συκώτι σας και να μειώσουν την ικανότητά του να εκτελεί αυτές τις λειτουργίες, καθιστώντας ζωτικής σημασίας την πρόσθετη φροντίδα του συκωτιού σας το καλοκαίρι.

Πώς να αποτοξινώσετε το συκώτι σας φυσικά

Ο διατροφολόγος έδωσε μια λίστα με 8 τροφές που πρέπει να προσθέσετε στην καλοκαιρινή σας διατροφή για να καθαρίσετε και να θεραπεύσετε το συκώτι σας. Αυτά περιλαμβάνουν:

1. Μούρα: Πλούσια σε αντιοξειδωτικά, τα μούρα όπως τα βατόμουρα , τα βατόμουρα και τα σμέουρα φαίνεται να αποτοξινώνουν το συκώτι και βελτιώνουν την ηπατική λειτουργία.
2. Βότανα: Ένα φυτικό μείγμα κουρκουμά, ρίζας πικραλίδας και γαϊδουράγκαθου συνιστάται για το συκώτι σας για τις αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες.
3. Συκώτι: Η κατανάλωση κρέατος οργάνων (συκώτι ειδικότερα) είναι εξαιρετική όχι μόνο για το συκώτι σας αλλά για ολόκληρο το σώμα σας, καθώς είναι ένα από τα πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά τρόφιμα που μπορείτε να βρείτε. Έχει πολλές βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά που χρειάζεται το συκώτι σας για σωστό καθαρισμό και λειτουργία.
4. Εσπεριδοειδή: Υψηλά σε βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά, τα κίτρονα όπως το amla, τα πορτοκάλια, τα λάιμ είναι εξαιρετικά για το συκώτι. Φάτε τα ωμά ή αφήστε τα για ένα νόστιμο, παγωμένο ρόφημα.
5. Λαχανικά Allium: Το κρεμμύδι και το σκόρδο είναι λαχανικά πλούσια σε θείο που είναι πολύ καλά για το συκώτι σας. Επιπλέον, υποστηρίζουν τη γλουταθειόνη, η οποία συνιστάται ιδιαίτερα για τον καθαρισμό του ήπατος και τη βελτίωση της λειτουργίας.
6. Κοτόπουλο και αυγά: Τα ολόκληρα αυγά, συμπεριλαμβανομένου του κρόκου, και το κοτόπουλο είναι πλούσια σε χολίνη που βοηθά στη δραστηριότητα της γλουταθειόνης στο σώμα. Το σελήνιο και το θείο στα αυγά είναι επίσης ευεργετικά για το συκώτι. Επιλέξτε κοτόπουλο και αυγά χωρίς κλουβιά και βοσκότοποι.
7. Αγκινάρες: Το εκχύλισμα φύλλων αγκινάρας λέγεται ότι είναι χρήσιμο στον καθαρισμό και τη θεραπεία του ήπατος.
8. Ντομάτες: Πλούσιες σε βιταμίνη Α και βιταμίνη C, οι ντομάτες έχουν απαραίτητα αντιοξειδωτικά καθώς και κάλιο, τα οποία συνδέονται με τη βελτίωση της υγείας του ήπατος.

Αυτό το καλοκαίρι μην αφήσετε τη ζέστη να σας χτυπήσει. Φροντίστε το σώμα σας, μείνετε ενυδατωμένοι και δοκιμάστε αυτές τις 8 τροφές για να διατηρήσετε το συκώτι σας δυνατό, χαρούμενο και υγιές!

Εάν έχετε τη συνήθεια να χρησιμοποιείτε μαντηλάκια για τα βρέφη σας, προσέξτε. Είναι πιθανό να προκαλέσουν τροφικές αλλεργίες στην παιδική ηλικία που μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής των παιδιών, προειδοποίησαν οι ερευνητές. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Allergy and Clinical Immunology, έδειξε ένα μείγμα περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων που πρέπει να συνυπάρχουν για να πυροδοτήσουν τις αλλεργίες στα παιδιά. Περιλαμβάνει τη γενετική που αλλάζει την απορροφητικότητα του δέρματος, τη χρήση μαντηλιών καθαρισμού για βρέφη που αφήνουν σαπούνι στο δέρμα, την έκθεση του δέρματος σε αλλεργιογόνα στη σκόνη και την έκθεση του δέρματος σε τρόφιμα από εκείνα που παρέχουν βρεφική φροντίδα. Δείτε πώς να φτιάξετε σπιτικά μωρομάντηλα. «Αυτή είναι μια συνταγή για την ανάπτυξη τροφικής αλλεργίας», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Joan Cook-Mills, Καθηγήτρια στο Northwestern University Feinberg School of Medicine, στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, τα καλά νέα είναι ότι οι παράγοντες που οδηγούν σε τροφική αλλεργία μπορούν να τροποποιηθούν στο οικιακό περιβάλλον, είπε η Cook-Mills. «Μειώστε την έκθεση του δέρματος του μωρού στα τροφικά αλλεργιογόνα πλένοντας τα χέρια σας πριν χειριστείτε το μωρό», είπε η Cook-Mills. “Περιορίστε τη χρήση μαντηλιών για βρέφη που αφήνουν σαπούνι στο δέρμα. Ξεπλύνετε το σαπούνι με νερό όπως κάναμε πριν από χρόνια”, σημείωσε.

Για τη μελέτη, η Cook-Mills και η ομάδα χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο νεογνού ποντικιού με μεταλλάξεις δερματικού φραγμού και προσπάθησαν να εκθέσουν το δέρμα του σε τροφικά αλλεργιογόνα όπως τα φιστίκια. Τα φιστίκια από μόνα τους δεν είχαν αποτέλεσμα. «Τα μωρά εκτίθενται σε περιβαλλοντικά αλλεργιογόνα στη σκόνη ενός σπιτιού. Μπορεί να μην τρώνε τροφικά αλλεργιογόνα ως νεογέννητα, αλλά τα βάζουν στο δέρμα τους. “Πες ότι ένα αδερφάκι με φυστικοβούτυρο στο πρόσωπό του φιλάει το μωρό. Ή ένας γονέας ετοιμάζει φαγητό με φιστίκια και μετά το χειρίζεται”, είπε η Cook-Mills. 

Επιπλέον, η ομάδα διαπίστωσε ότι τα μαντηλάκια για βρέφη παρέδιδαν ενώσεις μέσω του δέρματος χρησιμοποιώντας σαπούνι. Το ανώτερο στρώμα του δέρματος αποτελείται από λιπίδια (λίπη) και το σαπούνι στα μαντηλάκια διαταράσσει αυτό το φράγμα, εξήγησε η Cook-Mills. Τα νεογνά ποντίκια με τις μεταλλάξεις είχαν δέρμα με φυσιολογική εμφάνιση και το ξηρό δέρμα με φαγούρα της δερματίτιδας δεν αναπτύχθηκε μέχρι τα ποντίκια να είναι μερικών μηνών, το ισοδύναμο ενός νεαρού ενήλικα σε ανθρώπινα χρόνια, έδειξε η έρευνα. Αφού τα νεογνά ποντίκια έλαβαν τρεις έως τέσσερις δερματικές εκθέσεις σε τρόφιμα και αλλεργιογόνα σκόνης για 40 λεπτά κατά τη διάρκεια μιας περιόδου δύο εβδομάδων, τους χορηγήθηκε αυγό ή φιστίκι από το στόμα. Τα ποντίκια είχαν αλλεργικές αντιδράσεις στο σημείο έκθεσης του δέρματος, αλλεργικές αντιδράσεις στο έντερο και σοβαρή αλλεργική τροφική αντίδραση αναφυλαξίας που μετράται από τη μειωμένη θερμοκρασία του σώματος, είπε η Cook-Mills.