Ως γονείς, κηδεμόνες ή φροντιστές, είναι σημαντικό να δίνετε προτεραιότητα στην αντηλιακή προστασία των παιδιών, ειδικά κατά τις υπαίθριες περιπέτειές τους. Ενώ το ηλιακό φως παρέχει την απαραίτητη βιταμίνη D, η υπερβολική έκθεση στις επιβλαβείς υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου (UV) μπορεί να οδηγήσει σε ηλιακά εγκαύματα, δερματικές βλάβες και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος αργότερα στη ζωή. Με τις κατάλληλες πρακτικές προστασίας από τον ήλιο, τα παιδιά μπορούν να απολαύσουν τον χρόνο τους κάτω από τον ήλιο ελαχιστοποιώντας τους πιθανούς κινδύνους.

Προστασία παιδιών από τον ήλιο

• Αντηλιακό: Η εφαρμογή ενός αντηλιακού ευρέος φάσματος με SPF τουλάχιστον 30 ή μεγαλύτερο είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την προστασία του ευαίσθητου δέρματος των παιδιών από τις βλαβερές ακτίνες UV. Θυμηθείτε να επιλέξετε ένα αντηλιακό που έχει σχεδιαστεί ειδικά για παιδιά και περιέχει φυσικούς αναστολείς όπως οξείδιο ψευδαργύρου ή διοξείδιο του τιτανίου. Εφαρμόστε γενναιόδωρα το αντηλιακό σε όλες τις εκτεθειμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, των αυτιών, του λαιμού και των χεριών, τουλάχιστον 30 λεπτά πριν βγείτε έξω. Εφαρμόστε ξανά κάθε δύο ώρες ή πιο συχνά εάν το παιδί σας κολυμπά ή ιδρώνει.
• Προστατευτική ενδυμασία: Το να ντύνετε τα παιδιά με αντηλιακά ρούχα μπορεί να δημιουργήσει ένα επιπλέον φράγμα ενάντια στον ήλιο. Επιλέξτε ελαφριά και σφιχτά υφάσματα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια τους. Τα καπέλα με φαρδύ γείσο μπορούν να προστατεύσουν το πρόσωπο, τα αυτιά και το λαιμό τους, ενώ τα γυαλιά ηλίου που μπλοκάρουν την υπεριώδη ακτινοβολία θα προστατέψουν τα μάτια τους από τη φθορά της UV.
• Αναζητήστε σκιά: Περιορίστε την άμεση έκθεση στον ήλιο κατά τις ώρες αιχμής, συνήθως μεταξύ 10 π.μ. και 4 μ.μ. Εάν είναι δυνατόν, προγραμματίστε υπαίθριες δραστηριότητες νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα όταν οι ακτίνες του ήλιου είναι λιγότερο έντονες. Χρησιμοποιήστε σκιασμένες περιοχές, όπως κάτω από δέντρα ή στέγαστρα, για να παρέχετε ανάπαυλα από τον ήλιο.
• Ενυδάτωση: Ενθαρρύνετε τα παιδιά να πίνουν άφθονο νερό κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικά όταν είναι δραστήρια σε εξωτερικούς χώρους. Η παραμονή ενυδατωμένη βοηθά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και προλαμβάνει ασθένειες που σχετίζονται με τη θερμότητα.
• Αποφύγετε τα σολάριουμ: Μάθετε στα παιδιά τους κινδύνους των σολάριουμ, καθώς μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στο δέρμα και να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος. Προωθήστε την ιδέα ότι ο φυσικός τόνος του δέρματος είναι όμορφος και υγιής.
• Γίνετε πρότυπο: Τα παιδιά συχνά μιμούνται τους ενήλικες, επομένως είναι σημαντικό να επιδεικνύουν καλές συνήθειες προστασίας από τον ήλιο. Εφαρμόστε αντηλιακό στον εαυτό σας, φορέστε προστατευτικά ρούχα και αναζητήστε σκιά όταν χρειάζεται. Δίνοντας το παράδειγμα, τους ενσταλάζετε τη σημασία της φροντίδας του δέρματός τους.
• Μείνετε ενημερωμένοι: Μείνετε ενημερωμένοι για τον δείκτη UV για την τοποθεσία σας. Ο δείκτης UV παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη δύναμη των ακτίνων UV του ήλιου και σας βοηθά να προγραμματίσετε τις υπαίθριες δραστηριότητες ανάλογα. Επιδιώξτε το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους όταν ο δείκτης UV είναι χαμηλότερος.
• Προσοχή στον προβληματισμό: Το νερό, η άμμος, το χιόνι, ακόμα και το σκυρόδεμα μπορούν να αντανακλούν τις ακτίνες του ήλιου, αυξάνοντας τον κίνδυνο ηλιακού εγκαύματος. Λάβετε επιπλέον προφυλάξεις σε αυτά τα περιβάλλοντα και εφαρμόστε ξανά το αντηλιακό πιο συχνά.

Συμπερασματικά, η αντηλιακή προστασία για τα παιδιά είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της ευεξίας τους ενώ απολαμβάνουν την ύπαιθρο. Ενσωματώνοντας αυτές τις πρακτικές προστασίας από τον ήλιο στη ρουτίνα τους, οι γονείς και οι φροντιστές μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να διασκεδάσουν κάτω από τον ήλιο, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τους κινδύνους που συνδέονται με την υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Θυμηθείτε, οι πρώιμες και σταθερές συνήθειες προστασίας από τον ήλιο που έχουν ενσταλάξει στην παιδική ηλικία μπορούν να έχουν διαρκή θετικό αντίκτυπο στη μελλοντική υγεία τους.

Φερριτίνη: Η φερριτίνη είναι μια πρωτεΐνη που ο ρόλος της είναι να αποθηκεύει τον σίδηρο Η φερριτίνη είναι μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στον οργανισμό μας και λειτουργεί ως κύριος αποθηκευτής σιδήρου. Ο ρόλος της φερριτίνης είναι να διατηρεί τα επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό μας ισορροπημένα, επιτρέποντας την αποθήκευση και την απελευθέρωση σιδήρου ανάλογα με τις ανάγκες μας.

Οι εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση των επιπέδων φερριτίνης χρησιμοποιούνται για να αξιολογηθεί η κατάσταση του αποθηκευμένου σιδήρου στον οργανισμό. Υψηλά επίπεδα φερριτίνης μπορεί να υποδεικνύουν υπερβολική αποθήκευση σιδήρου, ενώ χαμηλά επίπεδα μπορεί να υποδεικνύουν έλλειψη σιδήρου. Σύμφωνα με τους ειδικούς της mayo clinic η μέτρηση των επιπέδων φερριτίνης στο αίμα είναι ένας τρόπος για να αξιολογηθεί η σιδηροπενία ή ο πλεονασμός σιδήρου στον οργανισμό.

Φυσιολογικές τιμές

Για τους άνδρες: 12-300 ng/mL (νανογραμμάρια ανά χιολστόλιτρο αίματος)

Για τις γυναίκες: 12-150 ng/mL

Φεριττίνη: Πώς να πάρετε περισσότερο σίδηρο από τη διατροφή

Φερριτίνη: Ποιες τροφές αυξάνουν την απορρόφηση του σιδήρου

Τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι οι εξής:

συκώτι

άπαχο κόκκινο κρέας

κοτόπουλο

θαλασσινά

φακές και φασόλια

τόφου

εμπλουτισμένα δημητριακά πρωινού

αποξηραμένα φρούτα, όπως δαμάσκηνα, σύκα και βερίκοκα

ξηροί καρποί

σπόροι

αυγά

σόγια

Εξαιρετική πηγή σιδήρου είναι και τα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως:

σπανάκι

λάχανο

φύκια

κάρδαμο

μπρόκολο

σπαράγγια

μαϊντανός

Πώς να αυξήσετε την απορρόφηση σιδήρου

Ορισμένα τρόφιμα και ποτά μπορούν να επηρεάσουν την απορρόφηση του σιδήρου:

Για να αυξήσετε την απορρόφηση σιδήρου στο σώμα βάλτε στο πιάτο σας

Σαλάτες με ξηρούς καρπούς, φρούτα (πορτοκάλι, αβοκάντο) και σουσάμι

– Λεμόνι στις σαλάτες

– Λεμόνι στα όσπρια

– Φακόρυζο, ρεβιθόρυζο

Κρέας ή ψάρι μαζί με σαλάτες (ντοματοσαλάτα με πιπεριά, σαλάτα λάχανο-καρότο, σαλάτα με μαυρομάτικα φασόλια, μαϊντανό, ντομάτα και πιπεριές, σαλάτα με σπαράγγια, σαλάτα μπρόκολο-κουνουπίδι) και ψωμί ολικής άλεσης

Η αρθρίτιδα είναι αποτέλεσμα φθοράς του χόνδρου ή βλάβης των αρθρώσεων, όπου δύο ή τρία οστά ενώνονται. Για να αποφευχθεί η τριβή οστών με οστό, υπάρχει ένα σπογγώδες καπάκι που ονομάζεται χόνδρος που επιτρέπει την ομαλή ολίσθηση μεταξύ των οστών. Ωστόσο, αυτός ο χόνδρος μπορεί να καταστραφεί για διάφορους λόγους. Οι δύο κύριοι τύποι αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Οστεοαρθρίτιδα: Εκφύλιση φθοράς

Η οστεοαρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή φθορά του χόνδρου με την πάροδο του χρόνου, που προκύπτει από την παρατεταμένη χρήση. Καθώς τα δύο οστά σε μια άρθρωση βιώνουν τριβή, ο χόνδρος σταδιακά λεπταίνει και φθείρεται. Όταν ο χόνδρος γίνει πολύ λεπτός, τα οστά μπορεί να αγγίξουν το υποφλοιώδες οστό κάτω από αυτό, οδηγώντας σε πόνο. Αυτή η εκφυλιστική διαδικασία εμφανίζεται ως αποτέλεσμα μακροχρόνιας φθοράς. Η οστεοαρθρίτιδα προσβάλλει συνήθως γυναίκες ηλικίας 55 ετών και άνω, ενώ οι άνδρες την εμφανίζουν συνήθως σε ηλικία 60 ετών και άνω. Αυτή η κατάσταση επηρεάζει κυρίως τις αρθρώσεις φόρτισης όπως τα γόνατα και τα ισχία, σπάνια εμφανίζεται στα χέρια. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, περιορισμένη κίνηση των αρθρώσεων και δυσκαμψία, ιδιαίτερα το πρωί.

Ρευματοειδής Αρθρίτιδα: Φλεγμονώδης Αυτοάνοση Απόκριση

Σε αντίθεση με την οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα δεν προκαλείται από φθορά του χόνδρου. Αντίθετα, πυροδοτείται από φλεγμονή. Ο αρθρικός ιστός, υπεύθυνος για την παραγωγή του αρθρικού υγρού (ένα παχύρρευστο υγρό που βρίσκεται ανάμεσα στις αρθρώσεις), φλεγμονώνεται, μειώνοντας τη ροή του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος, αλλοιωμένο από παράγοντες όπως οι ιογενείς λοιμώξεις, αποτυγχάνει να αναγνωρίσει τους δικούς του ιστούς. Κατά συνέπεια, παράγει μια περίσσεια αντιφλεγμονωδών κυττάρων και ιστών, που επιτίθενται στον χόνδρο. Σε αντίθεση με την πρωτοπαθή αρθρίτιδα, η οποία προκαλείται άμεσα από τη φθορά του χόνδρου, η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια δευτερογενής μορφή. Εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα απελευθερώνει χημικές ουσίες λόγω της αδυναμίας του να αναγνωρίσει τους δικούς του ιστούς. Αυτή η κρίσιμη διαφορά διακρίνει τη ρευματοειδή αρθρίτιδα από την οστεοαρθρίτιδα. 

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, από 10 έως 50 ετών. Οι ασθενείς με αυτή την πάθηση συχνά υπομένουν σημαντικό πόνο, πρωινή δυσκαμψία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αρθρώσεις μπορεί να λυγίσουν σε μη φυσιολογικές θέσεις. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να περιλαμβάνει μικρές αρθρώσεις όπως αυτές στα χέρια και τα πόδια. Η οστεοαρθρίτιδα, που παρατηρείται συνήθως σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, προκαλείται από τη φυσική φθορά του χόνδρου. Η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, η διατήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής, η διαχείριση του βάρους και η τακτική άσκηση μπορούν να καθυστερήσουν σημαντικά την εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας. Στα αρχικά στάδια (1 και 2), η φυσιοθεραπεία είναι συχνά η συνιστώμενη θεραπεία, ενώ σε πιο προχωρημένα στάδια (3 και 4), μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Αυτή η κατάσταση συνήθως επηρεάζει τις αρθρώσεις που φέρουν βάρος όπως τα ισχία και τα γόνατα.

Αντίθετα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί σε μικρότερες ηλικιακές ομάδες, που κυμαίνονται από 8 έως 50 ετών. Αυτή η μορφή αρθρίτιδας χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αρθρώσεων και χημικές αλλαγές που βλάπτουν τον χόνδρο, επηρεάζοντας συχνά πολλές αρθρώσεις. Ενώ οι αλλαγές στον τρόπο ζωής έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στη ρευματοειδή αρθρίτιδα λόγω της φύσης της που καθοδηγείται από το ανοσοποιητικό σύστημα, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να ελέγξει αποτελεσματικά τη φλεγμονή στα αρχικά στάδια. Σε περιπτώσεις σοβαρής αρθρίτιδας, η χειρουργική επέμβαση γίνεται η κύρια επιλογή.

Η σωστή διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση της υγείας του θυρεοειδούς. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες τροφές που πρέπει να αποφεύγετε εάν υποφέρετε από προβλήματα θυρεοειδούς, καθώς μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα και να διαταράξουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς. Διαβάζοντας παρακάτω θα βρείτε σίγουρα σημαντικές πληροφορίες για τα φαγητά που πρέπει να αποφύγετε.

Σόγια

Η σόγια έχει συνδεθεί με αυτοάνοσες παθήσεις του θυρεοειδούς . Περιέχει φυτοοιστρογόνα και βρογχογόνα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών. Επιπλέον, το γάλα σόγιας, που συχνά καταναλώνεται ως εναλλακτική λύση στα γαλακτοκομικά, έχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη (ΓΔ) και μπορεί να επηρεάσει τα επινεφρίδια, επηρεάζοντας περαιτέρω τη λειτουργία του θυρεοειδούς. Είναι καλύτερο να αποφεύγετε τη σόγια και τα προϊόντα με βάση τη σόγια.

Επεξεργασμένοι υδατάνθρακες

Οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες, όπως το άσπρο ψωμί, τα ζυμαρικά και τα σνακ με ζάχαρη, προκαλούν ταχεία αύξηση στα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα. Αυτό μπορεί να διαταράξει τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης, ο οποίος περιλαμβάνει τη ρύθμιση των θυρεοειδικών ορμονών. Οι χρόνιες ανισορροπίες σε αυτόν τον άξονα μπορεί να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία του θυρεοειδούς.

Φυτικές τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιθρεπτικά συστατικά

Οι φυτικές τροφές περιέχουν διάφορα αντιθρεπτικά συστατικά όπως λεκτίνες, οξαλικά και φυτικά. Αυτές οι ενώσεις μπορεί να είναι προβληματικές για άτομα με υποθυρεοειδισμό . Ελαχιστοποιήστε την πρόσληψη φυτικών τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιθρεπτικά συστατικά και σκεφτείτε το μούλιασμα, το μαγείρεμα ή τη ζύμωση τους, καθώς αυτές οι μέθοδοι μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της περιεκτικότητας σε αντιθρεπτικά συστατικά.

Στρυχνοειδή

Τα λαχανικά, όπως οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες και οι πατάτες, περιέχουν αλκαλοειδή που μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις σε ορισμένα άτομα με προβλήματα θυρεοειδούς. Αυτές οι αντιδράσεις μπορεί να κυμαίνονται από ήπιες ευαισθησίες έως έξαρση των συμπτωμάτων. Παρακολουθήστε τη δική σας ανταπόκριση και εξετάστε το ενδεχόμενο να αποφύγετε τα νυχτολούλουδα εάν εμφανίσετε ανεπιθύμητες ενέργειες. 

Ξηροί καρποί

Οι ξηροί καρποί μπορεί να είναι δύσκολο να αφομοιωθούν για ορισμένα άτομα, καθώς περιέχουν οξαλικά και φυτικά άλατα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Όσοι έχουν προβλήματα με τον θυρεοειδή μπορεί να τα βρουν επιβαρυντικά. Μερικοί ξηροί καρποί, όπως τα καρύδια και τα βραζιλιάνικα καρύδια είναι καλύτεροι από άλλους. Αλλά θα πρέπει να τα μουλιάζετε πριν τα φάτε για να μειώσετε την περιεκτικότητά τους σε αντιθρεπτικά συστατικά.

Σπόροι

Παρόμοια με τους ξηρούς καρπούς, οι σπόροι μπορεί να είναι προβληματικοί για άτομα με ήδη ερεθισμένο έντερο. Η υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και φυτικά άλατα στους σπόρους μπορεί να επιδεινώσει τα πεπτικά προβλήματα. Εξετάστε το ενδεχόμενο να ελαχιστοποιήσετε ή να αποφύγετε τους σπόρους εάν αντιμετωπίζετε πεπτική δυσφορία ή ερεθισμό.

Σταυρανθή λαχανικά

Τα σταυρανθή λαχανικά όπως το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο και το λάχανο συνδέονται συχνά με προβλήματα θυρεοειδούς λόγω των βρογχογόνων ιδιοτήτων τους. Ωστόσο, όσοι πάσχουν από θυρεοειδίτιδα Hashimoto μπορούν ακόμα να τα καταναλώνουν σε περιορισμένες ποσότητες. Το μαγείρεμα και η ζύμωση σταυρανθών λαχανικών συμβάλλει στη μείωση του βρογχογόνου φορτίου τους.

Αυγά

Τα αυγά περιέχουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται λυσοζύμη, η οποία μπορεί να σχηματίσει ένα σύμπλεγμα που ερεθίζει την επένδυση του εντέρου σε ορισμένα άτομα. Εάν παρατηρήσετε έξαρση των συμπτωμάτων μετά την κατανάλωση αυγών, καλό είναι να αποφύγετε ή να περιορίσετε την πρόσληψή τους.

Θαλασσινά

Τα θαλασσινά θεωρούνται γενικά ευεργετικά για την υγεία του θυρεοειδούς λόγω του ιωδίου και της υψηλής θρεπτικής τους πυκνότητας. Ωστόσο, να είστε προσεκτικοί με τα ψάρια που είναι γνωστό ότι έχουν υψηλά επίπεδα υδραργύρου, όπως ο τόνος και ο ξιφίας. Η υπερβολική πρόσληψη υδραργύρου μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη λειτουργία του θυρεοειδούς, επομένως επιλέξτε επιλογές θαλασσινών με χαμηλότερα επίπεδα υδραργύρου

Γνωστική Λειτουργία: Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας (Journal of the American Geriatrics Society) διαπίστωσε ότι αμέσως μετά τη συνταξιοδότηση, οι λευκοί ενήλικες τείνουν να εμφανίζουν σημαντική μείωση της γνωστικής λειτουργίας, ενώ οι μαύροι ενήλικες εμφανίζουν ελάχιστη γνωστική μείωση. Οι λευκοί άνδρες παρουσίασαν την πιο απότομη γνωστική έκπτωση μετά τη συνταξιοδότηση σε όλους τους συνδυασμούς φύλου/φυλής, ενώ οι μαύρες γυναίκες παρουσίασαν τη μικρότερη έκπτωση.

Οι λευκές γυναίκες είχαν καλύτερες γνωστικές επιδόσεις κατά τη συνταξιοδότηση από ό,τι οι άλλες υποομάδες φυλής/φύλου και μετά τη συνταξιοδότηση, η γνωστική τους λειτουργία μειώθηκε με ρυθμό ελαφρώς μικρότερο από τον μέσο όρο της παρούσας μελέτης. Τα αποτελέσματα προσαρμόστηκαν για κοινωνικοδημογραφικά στοιχεία και δείκτες σωματικής και ψυχικής υγείας. Τέλος, η μελέτη -η οποία περιελάμβανε 2.226 συμμετέχοντες στις ΗΠΑ που παρακολουθήθηκαν για έως και 10 χρόνια- αποκάλυψε μεγαλύτερη γνωστική έκπτωση μετά τη συνταξιοδότηση μεταξύ των ατόμων που φοίτησαν σε πανεπιστήμιο σε σύγκριση με εκείνους που δεν φοίτησαν. “Τα αποτελέσματα φαίνεται να υποδεικνύουν την πιθανότητα ότι οι καλύτερες επαγγελματικές ευκαιρίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερες γνωστικές απώλειες μετά τη συνταξιοδότηση, ενώ η έκθεση σε δια βίου διαρθρωτικές ανισότητες μπορεί στην πραγματικότητα να διευκολύνει τη μετάβαση στη συνταξιοδότηση όσον αφορά τη γνωστική γήρανση”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Ross Andel, Ph.D., του Κολεγίου Νοσηλευτικής και Καινοτομίας στην Υγεία του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αριζόνα (Edson College of Nursing and Health Innovation του Arizona State University).

Διαβήτης:  Ερευνητές από το Cedars-Sinai παρείχαν νέα κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ο διαβήτης καθυστερεί την επούλωση των πληγών στο μάτι, εντοπίζοντας για πρώτη φορά δύο συναφείς αλλαγές στον κερατοειδή που σχετίζονται με τη νόσο. Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται σήμερα στο επιστημονικό περιοδικό Diabetologia, προσδιόρισαν επίσης τρία θεραπευτικά μονοπάτια που αντιστρέφουν αυτές τις αλλαγές και αποκαθιστούν εν μέρει τη λειτουργία επούλωσης πληγών στον κερατοειδή – μια ανακάλυψη που θα μπορούσε τελικά να δώσει πληροφορίες για νέες θεραπείες για τον διαβήτη.

“Διαπιστώσαμε ότι ο διαβήτης προκαλεί περισσότερες κυτταρικές αλλαγές από όσες γνωρίζαμε προηγουμένως”, δήλωσε ο Alexander Ljubimov, Ph.D., διευθυντής του Προγράμματος Οφθαλμών Eye Program στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Αναγεννητικής Ιατρικής του Cedars-Sinai (Board of Governors Regenerative Medicine Institute του Cedars-Sinai) και κύριος συγγραφέας της δημοσίευσης. “Η ανακάλυψη δεν επηρεάζει την αλληλουχία των γονιδίων, αλλά συνεπάγεται συγκεκριμένες τροποποιήσεις του DNA που μεταβάλλουν τη γονιδιακή έκφραση -αυτές που είναι γνωστές ως επιγενετικές μεταβολές”. Περισσότεροι από 37 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες -11% του πληθυσμού- πάσχουν από διαβήτη, μια συστηματική διαταραχή που μπορεί να οδηγήσει σε νεφροπάθεια, καρδιοπάθεια, ακρωτηριασμό, εγκεφαλικό επεισόδιο και νευρική βλάβη. Τα περισσότερα φάρμακα για τον διαβήτη έχουν σχεδιαστεί για να αυξάνουν την ανοχή στη γλυκόζη ή να τροφοδοτούν την εξαντλημένη ινσουλίνη, αλλά δεν αντιμετωπίζουν τις μοριακές και κυτταρικές αλλαγές ή τις συναφείς επιπλοκές τους. Η νέα έρευνα προσδιορίζει, επίσης, για πρώτη φορά έναν σημαντικό ρόλο της Wnt-5a, μιας εκκρινόμενης σηματοδοτικής πρωτεΐνης που οι ερευνητές βρήκαν υπεύθυνη για την επούλωση των πληγών του κερατοειδούς και τη λειτουργία των βλαστικών κυττάρων -κυττάρων ικανών να διαφοροποιούνται σε πολλούς κυτταρικούς τύπους. “Οι τρέχουσες θεραπείες αντιμετωπίζουν μόνο τα συμπτώματα, επομένως υπάρχει επείγουσα ανάγκη να κατανοήσουμε τους μοριακούς μηχανισμούς των προβλημάτων επούλωσης των πληγών που σχετίζονται με τον διαβήτη”, δήλωσε ο Ruchi Shah, Ph.D., επιστήμονας στο εργαστήριο του Ljubimov και πρώτος συγγραφέας της μελέτης. “Η κατανόηση αυτού του νέου επιγενετικά ρυθμιζόμενου μηχανισμού επούλωσης πληγών θα μπορούσε να οδηγήσει σε θεραπευτικές θεραπείες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ασθενείς να αποφύγουν περαιτέρω μακροπρόθεσμα προβλήματα οφθαλμικής υγείας”. Αν και μεγάλο μέρος της προσοχής των διαβητικών οφθαλμικών παθήσεων επικεντρώνεται στον αμφιβληστροειδή, έως και το 70% των ασθενών με διαβήτη υποφέρουν από προβλήματα του κερατοειδούς, της διαφανούς, προστατευτικής εξωτερικής επιφάνειας του ματιού. Σε προχωρημένο διαβήτη, τα βλαστικά κύτταρα του κερατοειδούς δυσλειτουργούν και ο κερατοειδής επουλώνεται πιο αργά και λιγότερο πλήρως μετά από έναν τραυματισμό ή διαδικασίες όπως η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη και η θεραπεία με λέιζερ για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Για τον εντοπισμό των επιγενετικών αλλαγών που ανακαλύφθηκαν σε αυτή τη μελέτη -αλλαγές που δεν είναι εγγεγραμμένες στο γονιδίωμα από τη γέννηση, αλλά εισάγονται αργότερα- ο Ljubimov και η ομάδα του συνέκριναν κύτταρα από τον κερατοειδή έξι διαβητικών ασθενών με εκείνα πέντε υγιών δοτών. Διαπίστωσαν ότι στους διαβητικούς κερατοειδείς, το πρωτεϊνικό προϊόν του γονιδίου WNT5A είχε κατασταλεί. Επιπλέον, στα διαβητικά δείγματα, διαπίστωσαν αύξηση του microRNA που αναστέλλει το WNT5A.

Στη συνέχεια, η ομάδα επιστημόνων προκάλεσε τραύματα σε κύτταρα κερατοειδούς σε καλλιέργεια και σε καλλιέργειες οργάνων του κερατοειδούς και δοκίμασε τρεις παρεμβάσεις που σχεδιάστηκαν για την ομαλοποίηση της έκφρασης της πρωτεΐνης Wnt-5a. Πρόσθεσαν απευθείας την πρωτεΐνη Wnt-5a, εισήγαγαν έναν αναστολέα της μεθυλίωσης του DNA, ο οποίος είχε αρχικά εγκριθεί για τη θεραπεία του καρκίνου, και στόχευσαν τα επίπεδα του microRNA με μια νέα προσέγγιση γονιδιακής θεραπείας χρησιμοποιώντας μια ένωση νανοκλίμακας. Η ομάδα ανέπτυξε την ένωση, η οποία χρησιμοποιεί συνθετικά μόρια για να μπλοκάρει το microRNA, ως υποκατάστατο μιας ιογενούς γονιδιακής θεραπείας που διαπίστωσαν ότι ήταν τοξική για τα βλαστικά κύτταρα. Και οι τρεις θεραπευτικές μέθοδοι, στα διαβητικά δείγματα, τόνωσαν την παραγωγή βλαστικών κυτταρικών δεικτών και βελτίωσαν την αναγέννηση των ιστών, επιταχύνοντας την επούλωση των πληγών. “Οι νέες θεραπείες για την αντιστροφή των επιγενετικών επιδράσεων θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη λειτουργία του κερατοειδούς και μπορεί επίσης να αποδειχθούν σημαντικές σε άλλες διαβητικές επιπλοκές”, δήλωσε ο Clive Svendsen, Ph.D., διευθυντής του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αναγεννητικής Ιατρικής Board of Governors Regenerative Medicine Institute και συν-συγγραφέας της μελέτης. “Η εργασία αυτή βοηθάει σίγουρα να προχωρήσει ο τομέας προς τα εμπρός”. Οι ερευνητές θα συνεχίσουν να αναλύουν τα δεδομένα τους για να κατανοήσουν καλύτερα τους μηχανισμούς του WNT5A και άλλων γονιδίων που σχετίζονται με την επούλωση των πληγών. Μελετούν, επίσης, μια συνδυαστική θεραπεία που θα στοχεύει τόσο στο microRNA όσο και στη μεθυλίωση του DNA, με την ελπίδα ότι θα ομαλοποιήσει διεξοδικότερα την επούλωση των τραυμάτων αυξάνοντας την πρωτεΐνη Wnt-5a. “Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε φάρμακα τοπικής, παρατεταμένης απελευθέρωσης για την επούλωση τραυμάτων στον κερατοειδή”, δήλωσε ο Ljubimov. “Τα φάρμακα που είναι εγκεκριμένα από τον FDA [Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων] και θα μπορούσαν να εφαρμοστούν εύκολα μπορεί να είναι μια από τις πιο υποσχόμενες προσεγγίσεις για αποτελεσματικές μελλοντικές θεραπείες”.

Περισσότερο από το ένα τέταρτο όλων των θυμάτων εγκεφαλικού αναπτύσσουν μια παράξενη διαταραχή, χάνουν δηλαδή τη συνείδηση του μισού όλων αυτών που αντιλαμβάνονται τα μάτια τους. Μετά από ένα εγκεφαλικό στο δεξί μισό του εγκεφάλου, για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να φάει μόνο αυτό που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του πιάτου επειδή δεν γνωρίζει το άλλο μισό. Το άτομο μπορεί να δει μόνο το δεξί μισό μιας φωτογραφίας και να αγνοήσει ένα άτομο στην αριστερή του πλευρά.

Παραδόξως, όμως, τέτοια θύματα εγκεφαλικού μπορούν να αντιδράσουν συναισθηματικά σε ολόκληρη τη φωτογραφία ή τη σκηνή. Ο εγκέφαλός τους φαίνεται να τα καταλαμβάνει όλα, αλλά αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν συνειδητά μόνο τον μισό κόσμο. Αυτή η αινιγματική θλίψη, που ονομάζεται μονομερής παραμέληση, υπογραμμίζει ένα μακροχρόνιο ερώτημα στην επιστήμη του εγκεφάλου:

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του να αντιλαμβάνεσαι κάτι και να έχεις επίγνωση ή συνείδηση ότι το αντιλαμβάνεσαι; Ενδέχεται να μην παρατηρήσετε συνειδητά ότι περάσατε από ένα κατάστημα παπουτσιών ενώ κάνατε κύλιση στη ροή σας στο Instagram, ωστόσο ξεκινήσατε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για πωλήσεις παπουτσιών. Ο εγκέφαλός σας καταγράφει πράγματα που δεν τα προσέχετε συνειδητά.

Νευροεπιστήμονες από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, αναφέρουν τώρα ότι μπορεί να έχουν βρει την περιοχή του εγκεφάλου όπου διατηρούνται αυτές οι παρατεταμένες οπτικές εικόνες κατά τη διάρκεια των λίγων δευτερολέπτων που τις αντιλαμβανόμαστε. Δημοσίευσαν τα ευρήματά τους αυτόν τον μήνα στο περιοδικό Cell Reports.

«Η συνείδηση, και συγκεκριμένα η οπτική εμπειρία, είναι το πιο θεμελιώδες πράγμα που αισθάνεται ο καθένας από τη στιγμή που ανοίγει τα μάτια του όταν ξυπνάει το πρωί μέχρι τη στιγμή που κοιμάται», δήλωσε η φοιτήτρια του Εβραϊκού Πανεπιστημίου Gal Vishne, επικεφαλής. συγγραφέας της εργασίας. “Η μελέτη μας αφορά την καθημερινή σας εμπειρία.”

Αν και τα ευρήματα δεν εξηγούν ακόμη πώς μπορούμε να αγνοούμε αυτό που αντιλαμβανόμαστε, μελέτες όπως αυτές θα μπορούσαν να έχουν πρακτικές εφαρμογές στο μέλλον, επιτρέποντας ίσως στους γιατρούς να καταλάβουν από την εγκεφαλική δραστηριότητα ενός ασθενούς σε κώμα εάν το άτομο εξακολουθεί να γνωρίζει τον έξω κόσμο και μπορεί να βελτιωθεί. Η κατανόηση της συνείδησης μπορεί επίσης να βοηθήσει τους γιατρούς να αναπτύξουν θεραπείες για διαταραχές της συνείδησης.

«Η έμπνευση για ολόκληρη την επιστημονική μου καριέρα προέρχεται από ασθενείς με εγκεφαλικό που υποφέρουν από μονόπλευρη παραμέληση, όπου απλώς αγνοούν τον μισό κόσμο», δήλωσε ο ανώτερος συγγραφέας Leon Deouell, καθηγητής ψυχολογίας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και μέλος του Κέντρου Edmond and Lily Safra. για την έρευνα του εγκεφάλου. “Αυτό στην πραγματικότητα πυροδότησε όλο μου το ενδιαφέρον για το ζήτημα της συνειδητής επίγνωσης.

Πώς μπορείς να έχεις τις πληροφορίες, αλλά και πάλι να μην τις αναγνωρίζεις ως κάτι που βιώνεις υποκειμενικά, να μην ενεργείς πάνω σε αυτό, να μην στρέφεις τα μάτια σου σε αυτήν; Τι απαιτείται για να γίνει αντιληπτό κάτι όχι μόνο από τον εγκέφαλο, αλλά και για να έχετε μια υποκειμενική εμπειρία; Η κατανόηση που τελικά θα μας βοηθούσε να καταλάβουμε τι λείπει από το γνωστικό σύστημα και τους εγκεφάλους των ασθενών που έχουν αυτό ένα είδος συνδρόμου».

“Προσθέτουμε ένα κομμάτι στο παζλ της συνείδησης – πώς τα πράγματα παραμένουν στο μάτι του μυαλού σας για να ενεργήσετε”, πρόσθεσε ο Robert Knight, επίσης ανώτερος συγγραφέας και καθηγητής ψυχολογίας στο UC Berkeley και μέλος του Helen Wills Neuroscience Institute.
Ο εγκέφαλος έχει μια παροδική και διαρκή απόκριση

Ο Deouell σημείωσε ότι για περίπου έξι δεκαετίες, οι ηλεκτρικές μελέτες του ανθρώπινου εγκεφάλου έχουν σχεδόν επικεντρωθεί αποκλειστικά στην αρχική αύξηση της δραστηριότητας αφού γίνει αντιληπτό κάτι. Αλλά αυτή η ακίδα εξαφανίζεται μετά από περίπου 300 ή 400 χιλιοστά του δευτερολέπτου, ενώ συχνά κοιτάμε και συνειδητοποιούμε τα πράγματα για δευτερόλεπτα ή περισσότερο. «Αυτό αφήνει πολύ χρόνο που δεν εξηγείται με νευρικούς όρους», είπε.

Σε αναζήτηση μακροχρόνιας δραστηριότητας, οι νευροεπιστήμονες έλαβαν τη συγκατάθεσή τους να πραγματοποιήσουν δοκιμές σε 10 άτομα των οποίων το κρανίο άνοιγαν έτσι ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν ηλεκτρόδια στην επιφάνεια του εγκεφάλου για την παρακολούθηση της νευρικής δραστηριότητας που σχετίζεται με επιληπτικές κρίσεις. Οι ερευνητές κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητα από τα ηλεκτρόδια καθώς έδειχναν διαφορετικές εικόνες στους ασθενείς στην οθόνη του υπολογιστή για διαφορετικά χρονικά διαστήματα, έως και 1,5 δευτερόλεπτο.

Ζητήθηκε από τους ασθενείς να πατήσουν ένα κουμπί όταν έβλεπαν περιστασιακά ένα ρούχο για να βεβαιωθούν ότι πραγματικά έδιναν προσοχή. Οι περισσότερες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την καταγραφή της νευρικής δραστηριότητας στον άνθρωπο, όπως η λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) ή η ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG), επιτρέπουν μόνο στους ερευνητές να βγάλουν λεπτομερή συμπεράσματα σχετικά με το πού συμβαίνει ή πότε η εγκεφαλική δραστηριότητα, αλλά όχι και τα δύο. Χρησιμοποιώντας ηλεκτρόδια εμφυτευμένα μέσα στο κρανίο, οι ερευνητές του Εβραϊκού Πανεπιστημίου/UC Berkeley μπόρεσαν να γεφυρώσουν αυτό το χάσμα.

Αφού ανέλυσε τα δεδομένα χρησιμοποιώντας μηχανική μάθηση, η ομάδα διαπίστωσε ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες που είδαν μόνο μια σύντομη έκρηξη δραστηριότητας στον εγκέφαλο όταν γινόταν αντιληπτό κάτι νέο, οι οπτικές περιοχές του εγκεφάλου διατηρούσαν στην πραγματικότητα πληροφορίες σχετικά με την αντίληψη σε χαμηλό επίπεδο. δραστηριότητα για πολύ περισσότερο. Το παρατεταμένο μοτίβο της νευρικής δραστηριότητας ήταν παρόμοιο με το πρότυπο της αρχικής δραστηριότητας και άλλαζε όταν ένα άτομο έβλεπε μια διαφορετική εικόνα.

«Αυτή η σταθερή αναπαράσταση υποδηλώνει μια νευρική βάση για σταθερή αντίληψη με την πάροδο του χρόνου, παρά το μεταβαλλόμενο επίπεδο δραστηριότητας», είπε ο Deouell. Σε αντίθεση με κάποιες προηγούμενες μελέτες, βρήκαν ότι ο προμετωπιαίος και ο βρεγματικός φλοιός στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου ενεργοποιούνται μόνο όταν γίνεται αντιληπτό κάτι νέο, με πληροφορίες να εξαφανίζονται εντελώς μέσα σε μισό δευτερόλεπτο (500 χιλιοστά του δευτερολέπτου), ακόμη και για πολύ μεγαλύτερο ερέθισμα.

Η ινιακό κροταφική περιοχή του οπτικού φλοιού στο πίσω μέρος του εγκεφάλου γίνεται επίσης πολύ ενεργή για λίγο – για περίπου 300 χιλιοστά του δευτερολέπτου – και στη συνέχεια πέφτει σε ένα σταθερό αλλά χαμηλό επίπεδο, περίπου 10% έως 20% της αρχικής ακίδας. Αλλά το μοτίβο της δραστηριότητας δεν εξαφανίζεται. Στην πραγματικότητα διαρκεί αναλλοίωτο περίπου όσο ένα άτομο βλέπει μια εικόνα. «Ο μετωπιαίος φλοιός εμπλέκεται στην ανίχνευση κάτι νέου», εξήγησε ο Deouell. “Αλλά βλέπετε επίσης μια συνεχή αναπαράσταση στις αισθητήριες περιοχές υψηλότερου επιπέδου.”

Αυτό το τιραμισού είναι η τέλεια, απολαυστική πρωινή απόλαυση που όλοι πρέπει να ενσωματώσουν στη ρουτίνα προετοιμασίας γευμάτων. Όχι μόνο έχουν γεύση σαν την αγαπημένη απόλαυση όλων μας με γεύση καφέ, αλλά θεωρούνται εντελώς μια υγιεινή ιδέα πρωινού. Ένας πολυεπίπεδος, κρεμώδης συνδυασμός από τραγανά μπισκότα, δυνατό καφέ και μείγμα πικάντικης γλυκιάς κρέμας, το τιραμισού μεταφράζεται υπέροχα σε ένα βελούδινο πρωινό βρώμης.

Τι είναι το τιραμισού με ολονύχτια βρώμη;

Χρησιμοποιώντας μια πολύ παρόμοια βάση με την κλασική ολονύχτια βρώμη, συνδυάστε το γάλα της επιλογής σας με σιρόπι σφενδάμου ή οποιοδήποτε προτιμώμενο γλυκαντικό. Ρίξτε μια υγιεινή ποσότητα εσπρέσο ή καφέ και εκχύλισμα βανίλιας. Αφού το μοιράσετε σε 4 δοχεία, ανακατέψτε με παλιομοδίτικη τυλιγμένη βρώμη και σπόρους chia. Οι σπόροι Chia δίνουν στη βρώμη μια ωραία υφή σαν πουτίγκα, ενώ τροφοδοτούν το πρωί σας με πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και πολλά άλλα! Το αφράτο κάλυμμα είναι ένας συνδυασμός πικάντικου τυριού κρέμας και απαλού γιαουρτιού βανίλιας, που ολοκληρώνεται με σκόνη κακάο που θα οδηγήσει στο σπίτι το θέμα επιδόρπιο για πρωινό.

Υπάρχει καφές στο τιραμισού overnight oats;

Αυτή η συνταγή λειτουργεί υπέροχα με σφηνάκια εσπρέσο, δυνατό καφέ ή ακόμα και σκόνη στιγμιαίου εσπρέσο σε συνδυασμό με νερό. Εάν αυτό είναι φτιαγμένο για παιδιά ή για όσους προτιμούν να αποφύγουν την καφεΐνη, χρησιμοποιήστε ένα μείγμα καφέ χωρίς καφεΐνη. Θα έχει ακόμα τόσο νόστιμη γεύση!

Συστατικά

• 2 φλ. γάλα μη αποβουτυρωμένο
• 1/2 φλ. εσπρέσο ή δυνατός παρασκευασμένος καφές
• 6 κ.σ. σιρόπι σφενδάμου ή μέλι
• 2 1/2 κουτ. εκχύλισμα βανίλιας
• 2 φλ. βρώμη
• 8 κουτ. σπόροι chia
• 60 γρ. τυρί κρέμα, κομμένο σε κύβους και μαλακό
• 1 γιαούρτι βανίλιας
• Κακάο σε σκόνη, για σερβίρισμα

Κατευθύνσεις

• Συνδυάστε το γάλα, τον καφέ, ¼ φλιτζάνι σιρόπι σφενδάμου και 1 ½ κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας. Μοιράστε το μείγμα σε 4 βάζα ή αεροστεγώς δοχεία.
• Ανακατέψτε ½ φλιτζάνι βρώμη και 2 κουταλάκια του γλυκού σπόρους chia σε κάθε δοχείο, διασφαλίζοντας ότι η βρώμη είναι βυθισμένη στο υγρό. Σκεπάστε και βάλτε στο ψυγείο για τουλάχιστον 4 ώρες ή έως και 12 ώρες.
• Σε ένα μεσαίο μπολ, χτυπήστε το τυρί κρέμα μέχρι να ομογενοποιηθεί. Χτυπάτε με σύρμα το γιαούρτι, τις υπόλοιπες 2 κουταλιές της σούπας σιρόπι σφενδάμου και 1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας μέχρι να ενωθούν καλά και να γίνουν κρεμώδη.
• Ρίξτε κουταλιές το μείγμα γιαουρτιού πάνω από τη βρώμη, απλώνοντας σε μια λεία στρώση. Πασπαλίστε με σκόνη κακάο και σερβίρετε παγωμένο.