Άνοια: Μελέτη με επικεφαλής το King’s College του Λονδίνου διαπίστωσε ότι τα άτομα με άνοια και οι φροντιστές τους αντιμετωπίζουν συχνά παρεξηγήσεις και κοινωνικό στίγμα από τις τοπικές κοινοτικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, γεγονός που δημιουργεί εμπόδια στην έγκαιρη και επαρκή πρόσβαση στην υποστήριξη που χρειάζονται. Οι ερευνητές του Ινστιτούτου  Ανακουφιστικής Φροντίδας, Πολιτικής & Αποκατάστασης Cicely Saunders του King’s College (Cicely Saunders Institute of Palliative Care, Policy & Rehabilitation του King’s College) του Λονδίνου διεξήγαγαν σειρά συνεντεύξεων με άτομα με άνοια και νυν και πενθούντες φροντιστές από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Το έγγραφο με τίτλο “Διερεύνηση της πρόσβασης στην κοινοτική περίθαλψη και της χρήσης του τμήματος επειγόντων περιστατικών από άτομα με άνοια”: A qualitative interview study with people with dementia, and current and bereaved caregivers,” δημοσιεύεται στο Διεθνές Περιοδικό Γηριατρικής Ψυχιατρικής (International Journal of Geriatric Psychiatry).

Ένας συμμετέχων με άνοια δήλωσε: “Δεν θα πω ότι είναι προσβλητικό, αλλά δεν δίνεται η σοβαρότητα που νομίζω ότι θα έπρεπε να έχει η ασθένεια. Μόνο όταν είσαι ο ηλικιωμένος κύριος ή η ηλικιωμένη κυρία που περπατάς στη μέση του δρόμου με τις πιτζάμες σου και δεν ξέρεις πού μένεις, τότε “αχ, αχ ευλογημένος, ο καημένος, δεν ξέρουν ότι έχουν Αλτσχάιμερ” ή “δεν ξέρουν ότι έχουν κάποιου είδους άνοια”. Ένας θλιμμένος φροντιστής είπε: “Η μαμά είχε δικαίωμα να ακουστεί η φωνή της και δεν ακούστηκε και την αγνόησαν, εντελώς. Και οι δικές μου ανησυχίες για το ίδιο ακριβώς θέμα απορρίφθηκαν. Ναι. εννοώ, πολύ ευγενικά, δεν ήταν αγενείς όταν είπαν, αλλά από τη δική τους άποψη, δεν είχαν άλλη επιλογή”. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ των μεταβαλλόμενων αναγκών των ατόμων που πάσχουν από άνοια και ενός συστήματος υγείας και κοινωνικής φροντίδας που δεν ανταποκρίνεται στην άνοια ως κατάσταση που περιορίζει τη ζωή, με τρία θέματα να αναδύονται από τη μελέτη:

• Μετά τη διάγνωση, τα άτομα με άνοια και οι οικογένειές τους είχαν λίγη καθοδήγηση κατά την πρόσβαση στις υπηρεσίες φροντίδας και συχνά έπρεπε να πιέσουν για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες τους, ενώ όσοι διέθεταν περισσότερους πόρους ήταν σε θέση να κερδίσουν υποστήριξη καλύτερα από άλλους.
• Πολλά άτομα με άνοια και οι φροντιστές διαπίστωσαν ότι η άνοια δεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψη και δεν θεωρούνταν ως μια κατάσταση που περιορίζει τη ζωή, λόγω του κοινωνικού στίγματος που επικεντρώνεται στα νευροψυχιατρικά συμπτώματα της άνοιας.
• Οι επισκέψεις στο τμήμα επειγόντων περιστατικών θεωρήθηκαν ως έσχατη λύση, καθώς τα περιβάλλοντα αυτά ήταν συχνά συγκεχυμένα και προκαλούσαν άγχος στους ασθενείς που περίμεναν για θεραπεία. Ωστόσο, λόγω της ανεπαρκούς πρόσβασης σε κλινική εμπειρογνωμοσύνη στην κοινότητα, το τμήμα επειγόντων περιστατικών αποτελούσε συχνά το μονοπάτι της μικρότερης αντίστασης για την πρόσβαση στη φροντίδα.

Η καθηγήτρια Katherine Sleeman,  στην Έδρα Laing Galazka για την Ανακουφιστική Φροντίδα, στο Ινστιτούτο Cicely Saunders  στη Βασιλική Σχολή Νοσηλευτικής, Μαιευτικής & Ανακουφιστικής Φροντίδας (Laing Galazka Chair in Palliative Care στο Cicely Saunders Institute in King’s Faculty of Nursing, Midwifery & Palliative Care), πρόσθεσε: “Όπως κάθε πάθηση που περιορίζει τη ζωή, έτσι και η άνοια είναι άξια αφιερωμένης φροντίδας. Ωστόσο, η ποιότητα της φροντίδας στο τέλος της ζωής που είναι διαθέσιμη και προσβάσιμη στα άτομα με άνοια διαφέρει σε διάφορες περιοχές, εθνικότητες και επίπεδα στέρησης. Ως η κύρια αιτία θανάτου στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμερα, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην καλύτερη υποστήριξη των σχεδόν ενός εκατομμυρίου ανθρώπων που ζουν με άνοια και των 700.000 μελών της οικογένειας που τους φροντίζουν”. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι πάνω από το 75% των ατόμων με άνοια είχαν τουλάχιστον μία μη προγραμματισμένη εισαγωγή στο νοσοκομείο μετά τη διάγνωσή τους και ότι οκτώ στους δέκα ασθενείς με διάγνωση άνοιας είχαν τουλάχιστον μία επίσκεψη στο νοσοκομείο κατά το τελευταίο έτος της ζωής τους, με το ένα τέταρτο όλων των επισκέψεων κατά το τελευταίο έτος της ζωής να συμβαίνει τον τελευταίο μήνα πριν από τον θάνατο.

Παχυσαρκία: Η παχυσαρκία παγκοσμίως έχει σχεδόν τριπλασιαστεί από το 1975, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις για τα αίτια της παχυσαρκίας, μεταξύ των οποίων η αυξημένη κατανάλωση λίπους, υδατανθράκων ή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων (UPF), η αδράνεια, η υπερλιπιδαιμία και η υπερινσουλιναιμία. Με βάση αυτές τις υποθέσεις, αναζητήθηκαν λύσεις που αφορούσαν τη μείωση της κατανάλωσης των ύποπτων παραγόντων. Καλά ελεγχόμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η αυξημένη κατανάλωση λίπους, υδατανθράκων ή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων UPF συνδέεται με αυξημένη κατανάλωση τροφίμων και αύξηση του σωματικού βάρους, ενώ η μείωση της κατανάλωσης λίπους, υδατανθράκων ή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων UPF στα ίδια άτομα συνδέθηκε με απώλεια βάρους. Ωστόσο, οι μελέτες αυτές δεν προσδιορίζουν μια συγκεκριμένη αιτία της παχυσαρκίας, δεδομένου ότι οι δίαιτες περιλαμβάνουν πολλαπλές μεταβλητές.

Σε μια νέα προοπτική, η Barbara E. Corkey, Ph.D., ομότιμη καθηγήτρια Ιατρικής και Βιοχημείας στην Ιατρική Σχολή Chobanian & Avedisian του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, παρουσιάζει μια εναλλακτική ελέγξιμη και εφαρμόσιμη υπόθεση/μοντέλο σχετικά με την αιτία της παχυσαρκίας. Εάν επικυρωθεί, θα μπορούσε να υποδείξει σαφή βήματα για την αναστροφή της παχυσαρκίας. Οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς την αποτελεσματικότητα με την οποία καίνε και αποθηκεύουν τα θρεπτικά συστατικά ως απάντηση στην υπερκατανάλωση τροφής. Ορισμένοι άνθρωποι σπαταλούν περισσότερη ενέργεια όταν υπερκαταναλώνουν και αποθηκεύουν λιγότερη. Αυτά τα άτομα τείνουν να μην παίρνουν εύκολα βάρος. Οι άνθρωποι διαφέρουν, επίσης, ως προς την αντίδρασή τους στη στέρηση τροφής. Ορισμένοι διατηρούν την ενέργεια καλύτερα από άλλους και όταν κάνουν δίαιτα δεν χάνουν εύκολα βάρος. “Αυτές είναι φυσιολογικές παραλλαγές και ο καθένας μας είναι λίγο διαφορετικός, λόγω γενετικής, αλλά αντιδρούμε στα ίδια σήματα”, δήλωσε ο Corkey. Η υπόθεσή της υποθέτει ότι η παχυσαρκία (ορισμένες χημικές ενώσεις που υποτίθεται ότι διαταράσσουν τη φυσιολογική ανάπτυξη και την ισορροπία του μεταβολισμού των λιπιδίων), οι οποίες έχουν εισέλθει στο περιβάλλον τα τελευταία 50 χρόνια, δημιουργούν παραπληροφόρηση στον οργανισμό μας, όπως ακατάλληλη έκκριση ινσουλίνης ή πείνα, που οδηγεί στην παχυσαρκία.

Η παχυσαρκία, πιστεύει, μπορεί να δημιουργήσει αλλαγές στην οξειδοαναγωγική κατάσταση (ένα φυσιολογικό σήμα είτε περίσσειας είτε ανάγκης για ενέργεια) που δεν σχετίζεται με τις ενεργειακές ανάγκες, αλλά διεγείρουν ψευδώς την πείνα ή την αποθήκευση καυσίμων όταν δεν χρειάζονται “Η αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης της παχυσαρκίας συσχετίζεται με την αυξημένη κατανάλωση λίπους, υδατανθράκων ή υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων UPF μαζί με χιλιάδες πιθανές περιβαλλοντικές τοξίνες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που προέρχονται από λιπάσματα, εντομοκτόνα, πλαστικά και ατμοσφαιρικούς ρύπους. Ο εντοπισμός αυτών των παραγόντων θα μας επιτρέψει να τους απομακρύνουμε ή να εμποδίσουμε την ικανότητά τους να παράγουν παραπληροφόρηση”, δήλωσε η Corkey. Το μοντέλο της Corkey, αν επικυρωθεί, θα μπορούσε να επηρεάσει πολλές, αν όχι όλες τις ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Το έγγραφό της εξετάζει τους άμεσα διαθέσιμους τρόπους δοκιμής του μοντέλου της. Πιστεύει ότι το καλύτερο αποτέλεσμα αυτής της εργασίας θα ήταν ο εντοπισμός των προκαλούντων παχυσαρκία παραγόντων και η απομάκρυνσή τους. Το δεύτερο καλύτερο αποτέλεσμα θα ήταν θεραπείες που θα μπλοκάρουν την επίδρασή τους στους φυσιολογικούς ρυθμιστικούς μηχανισμούς του οργανισμού για την έκκριση ινσουλίνης.

Τα ευρήματα αυτά δημοσιεύονται στο περιοδικό Φιλοσοφικές Συναλλαγές της Βασιλικής Εταιρείας B (Philosophical Transactions of the Royal Society B).

Η τροφική αλλεργία ως μωρό συνδέεται με άσθμα και μειωμένη πνευμονική λειτουργία αργότερα στην παιδική ηλικία, σύμφωνα με μια παγκόσμια πρώτη μελέτη. Η έρευνα, με επικεφαλής το Murdoch Children’s Research Institute και δημοσιεύτηκε στο Lancet Child & Adolescent Health, διαπίστωσε ότι η τροφική αλλεργία πρώιμης ζωής συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο τόσο άσθματος όσο και μειωμένης ανάπτυξης των πνευμόνων στην ηλικία των έξι ετών.

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Murdoch Children Rachel Peters είπε ότι αυτή ήταν η πρώτη μελέτη που εξέτασε τη σχέση μεταξύ της επιβεβαιωμένης πρόκλησης τροφικής αλλεργίας στη βρεφική ηλικία και του άσθματος και της κακής υγείας των πνευμόνων αργότερα στην παιδική ηλικία. Στην έρευνα της Μελβούρνης συμμετείχαν 5276 βρέφη από τη μελέτη HealthNuts, τα οποία υποβλήθηκαν σε δερματικές δοκιμές με τσιμπήματα σε κοινά τροφικά αλλεργιογόνα, συμπεριλαμβανομένων των φυστικιών και των αυγών και προκλήσεις από το στόμα για να δοκιμάσουν για τροφική αλλεργία.

Στα έξι χρόνια, τα παιδιά παρακολουθήθηκαν με περαιτέρω τεστ τροφικής αλλεργίας και πνευμονικής λειτουργίας. Η μελέτη διαπίστωσε ότι στην ηλικία των έξι ετών, το 13,7 τοις εκατό ανέφερε διάγνωση άσθματος. Τα μωρά με τροφική αλλεργία είχαν σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άσθμα στην ηλικία των έξι ετών, σε σύγκριση με τα παιδιά χωρίς τροφική αλλεργία. Ο αντίκτυπος ήταν μεγαλύτερος στα παιδιά των οποίων η τροφική αλλεργία παρέμεινε μέχρι την ηλικία των έξι ετών σε αντίθεση με εκείνα που είχαν ξεπεράσει την αλλεργία τους.

Τα παιδιά με τροφική αλλεργία ήταν επίσης πιο πιθανό να έχουν μειωμένη πνευμονική λειτουργία. Ο αναπληρωτής καθηγητής Peters είπε ότι η τροφική αλλεργία στη βρεφική ηλικία, είτε υποχωρούσε είτε όχι, συνδέεται με χειρότερα αναπνευστικά αποτελέσματα στα παιδιά. «Αυτή η συσχέτιση αφορά το δεδομένο ότι η μειωμένη ανάπτυξη των πνευμόνων στην παιδική ηλικία σχετίζεται με προβλήματα υγείας στην ενήλικη ζωή, συμπεριλαμβανομένων των αναπνευστικών και καρδιακών παθήσεων», είπε.

“Η ανάπτυξη των πνευμόνων σχετίζεται με το ύψος και το βάρος ενός παιδιού και τα παιδιά με τροφική αλλεργία μπορεί να είναι πιο κοντά και ελαφρύτερα σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους χωρίς αλλεργία. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει τη σχέση μεταξύ τροφικής αλλεργίας και λειτουργίας των πνευμόνων. Υπάρχουν επίσης παρόμοιες ανοσοαποκρίσεις που εμπλέκονται στην ανάπτυξη τόσο της τροφικής αλλεργίας όσο και του άσθματος.

Η ανάπτυξη των βρεφών με τροφική αλλεργία θα πρέπει να παρακολουθείται. Ενθαρρύνουμε τα παιδιά που αποφεύγουν τα τρόφιμα λόγω της αλλεργίας τους να βρίσκονται υπό την επίβλεψη ενός διαιτολόγου, ώστε να μπορεί να ληφθεί μέριμνα για τη διατροφή για να διασφαλιστεί η υγιής ανάπτυξη.” Η τροφική αλλεργία επηρεάζει το 10 τοις εκατό των μωρών και το 5 τοις εκατό των παιδιών και των εφήβων.

Το δεντρολίβανο είναι ένα αειθαλές φυτό με ξυλώδες άρωμα και χρησιμοποιείται συνήθως ως καρύκευμα τροφίμων. Το έλαιο δεντρολίβανου είναι ένα αιθέριο έλαιο που προέρχεται από τα φύλλα του φυτού δεντρολίβανου γνωστού ως Rosmarinus officinalis. Λαμβάνεται μέσω μιας διαδικασίας απόσταξης με ατμό, όπου οι αρωματικές ενώσεις που υπάρχουν στο φυτικό υλικό εκχυλίζονται και συμπυκνώνονται σε ένα λάδι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια σειρά από οφέλη που σχετίζονται με την υγεία.

Το λάδι δεντρολίβανου βοηθά στην ανάπτυξη των μαλλιών;

Το έλαιο δεντρολίβανου είναι γνωστό για τις θετικές του επιδράσεις στην υγεία των μαλλιών και του τριχωτού της κεφαλής. Χρησιμοποιείται συχνά σε προϊόντα περιποίησης μαλλιών για την τόνωση της ανάπτυξης των μαλλιών, τη βελτίωση της κυκλοφορίας στο τριχωτό της κεφαλής και την πρόληψη της πιτυρίδας. Το μασάζ με αραιωμένο λάδι δεντρολίβανου στο τριχωτό της κεφαλής πιστεύεται ότι προάγει τα ακόλουθα:

• Πιο δυνατά τριχοθυλάκια
• Πιο υγιή μαλλιά
• Πιο λαμπερά μαλλιά
• Ταχύτερη ανάπτυξη των μαλλιών

Περισσότερα οφέλη του ελαίου δεντρολίβανου

Το έλαιο δεντρολίβανου σχετίζεται με πολλά πιθανά οφέλη για τη συνολική υγεία και ευεξία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει με τα ακόλουθα:

Υγεία του δέρματος

Το έλαιο δεντρολίβανου περιέχει αντιοξειδωτικά που μπορούν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών και του οξειδωτικού στρες στο δέρμα. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καταπραΰνει και να τονώνει το δέρμα. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να έχει και πιθανές αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Ανακούφιση από το άγχος

Το άρωμα του ελαίου δεντρολίβανου έχει συσχετιστεί με την ανακούφιση από το στρες και τη βελτίωση της διάθεσης. Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συναισθημάτων του άγχους και στην προώθηση της χαλάρωσης όταν χρησιμοποιείται σε αρωματοθεραπεία ή μασάζ. Το λάδι μπορεί επίσης να προστεθεί σε ένα κερί και να καεί σε ένα δωμάτιο για να ενισχύσει την ανακούφιση από το στρες όλη την ημέρα.

Βελτιωμένη γνωστική λειτουργία

Το έλαιο δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με βελτιωμένη γνωστική απόδοση, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης συγκέντρωσης, εστίασης και μνήμης. Η εισπνοή του αρώματος του ελαίου δεντρολίβανου ή η τοπική εφαρμογή του μπορεί ενδεχομένως να τονώσει την πνευματική διαύγεια και την εγρήγορση.

Τι λέει η επιστήμη;

Υπάρχει μια σειρά από μελέτες σχετικά με τις θετικές επιδράσεις του ελαίου δεντρολίβανου και των ενώσεων του. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι οι ακόλουθες ενώσεις προσφέρουν τα μεγαλύτερα οφέλη για την υγεία:

• Κιτρονελλόλη. Αυτή η ένωση βρίσκεται στο έλαιο δεντρολίβανου, γνωστό για το ευχάριστο άρωμα λουλουδιών του. Διαθέτει αντιμικροβιακές ιδιότητες. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην τόνωση της ανάπτυξης των μαλλιών μειώνοντας τις πιθανές ιδιότητες αναστολής της ανάπτυξης των μαλλιών.
• Geraniol. Αυτό είναι ένα άλλο σημαντικό συστατικό που συμβάλλει στο χαρακτηριστικό άρωμα του δεντρολίβανου. Έχει μελετηθεί για τις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του. Η φλεγμονή έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την ανάπτυξη των μαλλιών – επομένως, η χρήση ελαίου δεντρολίβανου για τη μείωση των επιπέδων της φλεγμονής μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει στην τόνωση της ανάπτυξης των μαλλιών.
• Farnesol. Πρόκειται για μια φυσική αλκοόλη που βρίσκεται στο έλαιο δεντρολίβανου. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιμικροβιακές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει στην αναστολή της ανάπτυξης ορισμένων βακτηρίων και μυκήτων, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη των μαλλιών.

Βήματα για τη χρήση του ελαίου δεντρολίβανου για την ανάπτυξη των μαλλιών

Για να χρησιμοποιήσετε το έλαιο δεντρολίβανου για την ανάπτυξη των μαλλιών, μπορείτε να ακολουθήσετε αυτά τα βήματα:

• Επιλέξτε ένα υψηλής ποιότητας λάδι δεντρολίβανου. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ένα αγνό και υψηλής ποιότητας αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου (ή μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας, το οποίο συζητάμε παρακάτω). Αναζητήστε ένα λάδι που είναι 100% αγνό και βιολογικό, κατά προτίμηση από μια αξιόπιστη μάρκα.
• Αραιώστε το λάδι. Το έλαιο δεντρολίβανου είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένο και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται απευθείας στο τριχωτό της κεφαλής ή στα μαλλιά χωρίς αραίωση. Αναμείξτε μερικές σταγόνες έλαιο δεντρολίβανου με άλλο λάδι όπως λάδι καρύδας, jojoba ή αμυγδαλέλαιο.
• Πραγματοποιήστε ένα patch test. Είναι σημαντικό να κάνετε μια δοκιμή επίθεμα πριν εφαρμόσετε το αραιωμένο έλαιο δεντρολίβανου στο τριχωτό της κεφαλής σας. Εφαρμόστε μια μικρή ποσότητα από το αραιωμένο λάδι σε μια μικρή περιοχή του δέρματός σας, όπως το αντιβράχιο σας, και περιμένετε 24 ώρες για να ελέγξετε για τυχόν αλλεργικές αντιδράσεις ή ευαισθησία του δέρματος.
• Εφαρμόστε στο τριχωτό της κεφαλής. Χωρίστε τα μαλλιά σας και εφαρμόστε το μείγμα λαδιού απευθείας στο τριχωτό της κεφαλής, κάνοντας απαλό μασάζ χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά σας. Εστιάστε σε περιοχές όπου αντιμετωπίζετε αραίωση ή απώλεια μαλλιών.
• Αφήστε το. Αφού εφαρμόσετε το λάδι στο τριχωτό της κεφαλής σας, αφήστε το να δράσει για τουλάχιστον 30 λεπτά έως μία ώρα. Μπορείτε να τυλίξετε τα μαλλιά σας με μια ζεστή πετσέτα ή να τα καλύψετε με σκουφάκι μπάνιου για καλύτερη απορρόφηση.
• Λούστε και ξεπλύνετε. Αφού περάσει ο επιθυμητός χρόνος, πλύνετε τα μαλλιά σας όπως θα κάνατε συνήθως χρησιμοποιώντας ήπιο σαμπουάν. Ξεπλύνετε καλά τα μαλλιά σας για να αφαιρέσετε τυχόν υπολείμματα λιπαρότητας.
• Επαναλάβετε τακτικά. Για καλύτερα αποτελέσματα, επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία τακτικά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη θεραπεία με λάδι δεντρολίβανου 2-3 φορές την εβδομάδα. Η συνέπεια είναι το κλειδί όταν χρησιμοποιείτε φυσικές θεραπείες όπως το έλαιο δεντρολίβανου για την ανάπτυξη των μαλλιών.

Το να παραμένετε σωματικά δραστήριοι είναι σημαντικό καθώς μεγαλώνετε για να αποτρέψετε τραυματισμούς, να προωθήσετε την ταχύτερη επούλωση και να διατηρήσετε την καλή ψυχική υγεία και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Η άσκηση έχει βρεθεί ότι είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να διατηρήσετε τον εγκέφαλο υγιή καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η έρευνα δείχνει ότι καθώς γερνάμε, ο εγκέφαλος συρρικνώνεται, ιδιαίτερα ο ιππόκαμπος που είναι υπεύθυνος για το σχηματισμό της μνήμης. Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση και ακόμη και στην αύξηση του μεγέθους αυτού του τμήματος του εγκεφάλου.

Συνιστάται η μέτρια άσκηση, όπως το περπάτημα, για 30 λεπτά, πέντε ημέρες την εβδομάδα. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης και ισορροπίας είναι επίσης ευεργετικές για την καταπολέμηση της απώλειας μυών που σχετίζεται με την ηλικία και την πρόληψη γλιστρημάτων και πτώσεων. Εκτός από τη σωματική άσκηση, είναι σημαντικό να συμμετέχετε σε δραστηριότητες που διατηρούν τον εγκέφαλο ενεργό και αιχμηρό. Η ανάγνωση άρθρων στο διαδίκτυο, η αναζήτηση θεμάτων στο Google, η δημιουργία σταυρόλεξων, η ανάγνωση βιβλίων, τα παιχνίδια, η εξάσκηση σε χόμπι και η ονειροπόληση συμβάλλουν στην ψυχική ικανότητα.

Η διαχείριση του άγχους είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ψυχικής ευεξίας. Μόλις 10 λεπτά διαλογισμού την ημέρα μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση, τη γνωστική ευκινησία και να ενισχύσουν τα νευρικά κυκλώματα. Η διατήρηση των κοινωνικών σχέσεων είναι μια άλλη βασική πτυχή της υγιούς γήρανσης. Μελέτες έχουν δείξει ότι η έλλειψη κοινωνικής σύνδεσης μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, παρόμοιες με τις επιπτώσεις του καπνίσματος. Η κοινωνική αλληλεπίδραση μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Μεγάλες αλλαγές στη ζωή, όπως ο θάνατος του συζύγου ή η συνταξιοδότηση, μπορούν να πυροδοτήσουν τη μοναξιά. Είναι σημαντικό να διατηρείτε φιλίες και σχέσεις με μέλη της οικογένειας. Ο εθελοντισμός μπορεί επίσης να προσφέρει μια αίσθηση σκοπού και σύνδεσης.

Η καλή υγιεινή του ύπνου είναι απαραίτητη για τη συνολική ευεξία. Σε αντίθεση με τον μύθο ότι οι ηλικιωμένοι χρειάζονται λιγότερο ύπνο καθώς γερνούν, ο ύπνος στην πραγματικότητα γίνεται πιο δύσκολος. Οι ηλικιωμένοι μπορεί να δυσκολεύονται περισσότερο να κοιμηθούν και μπορεί να ξυπνήσουν νωρίτερα. Ο κακός ύπνος μπορεί να προκληθεί από κοινωνικούς και φυσικούς παράγοντες, όπως η αυξημένη ευαισθησία στους ήχους και οι θερμοκρασίες, οι αλλαγές στην ανοχή στην καφεΐνη και η άρση των κοινωνικών υποχρεώσεων κατά τη συνταξιοδότηση.

Συμπερασματικά, η εστίαση στη φυσική κατάσταση ολόκληρου του σώματος καθώς μεγαλώνετε περιλαμβάνει την άσκηση για το σώμα και τον εγκέφαλο, την προσπάθεια για πνευματική φυσική κατάσταση, την παραμονή κοινωνικά συνδεδεμένη και την ανάπτυξη καλής υγιεινής ύπνου. Αυτές οι συνήθειες συμβάλλουν σε μια μεγαλύτερη και πιο υγιή ζωή.