Θα ήταν υποτιμητικό να πούμε ότι ο καφές δεν είναι δημοφιλής. Οι Αμερικανοί επιλέγουν τον καφέ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ρόφημα, συμπεριλαμβανομένου του νερού, καταναλώνοντας 646 εκατομμύρια φλιτζάνια καφέ κάθε μέρα, σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Ένωσης Καφέ (NCA). Ευτυχώς, οι αναφορές που επικαλείται το NCA υποδηλώνουν ότι ο καφές έχει πολλά οφέλη για την υγεία, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου κινδύνου για ορισμένους τύπους καρκίνου, του διαβήτη τύπου 2, της κατάθλιψης, του εγκεφαλικού και της χρόνιας νεφρικής νόσου. Αυτά είναι καλά νέα για οποιονδήποτε πίνει καφέ.

Αλλά μια πρόσφατη μελέτη πρόσφερε ακόμη πιο θετικά νέα για τους άνδρες: Η υψηλότερη κατανάλωση καφέ μπορεί να έχει σχέση με χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του προστάτη. Μια μελέτη του 2011 έδειξε ότι η μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου ήταν στους άνδρες που έπιναν έξι ή περισσότερα φλιτζάνια την ημέρα.

Περίπου 1 στους 8 άνδρες θα έχει καρκίνο του προστάτη στη διάρκεια της ζωής του, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Η ΑΑΕ κτιμά ότι περίπου 248.530 νέες περιπτώσεις και 34.130 θάνατοι θα συμβούν το 2021. Τα συμπτώματα του καρκίνου του προστάτη περιλαμβάνουν προβλήματα ούρων όπως:

• δυσκολία εκκίνησης,
• αδύναμη ροή,
• πόνο κατά την ούρηση,
• και αίμα στα ούρα,
• καθώς και πόνο κατά την εκσπερμάτιση,
• αίμα στο σπέρμα,
• και σταθερό πόνο στη λεκάνη και στη μέση.

«Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μέση ηλικία διάγνωσης του καρκίνου του προστάτη είναι τα 69». Αυτό δήλωσε ο S. Adam Ramin, ιατρικός διευθυντής των ειδικών για τον καρκίνο του ουρολογικού καρκίνου στο Λος Άντζελες. “Μετά από εκείνο το έτος, οι πιθανότητες ένας άνδρας να αναπτύξει καρκίνο του προστάτη αυξάνουν σημαντικά. Έτσι, περίπου στην ηλικία των 50 ετών, οι άνδρες θα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικό, ετήσιο σωματικό έλεγχο και έλεγχο για καρκίνο του προστάτη.”

Πώς βοηθά ο καφές στη μείωση του κινδύνου καρκίνου;

«Ο καφές περιέχει μοριακές ενώσεις και αντιοξειδωτικά που μπορεί να υποστηρίξουν την υγεία και να αποθαρρύνουν την ανάπτυξη καρκίνου». Αυτό δήλωσε ο Dan Sperling, ιατρικός διευθυντής του Sperling Prostate Center στο Delray Beach της Φλόριντα. «Η ίδια η καφεΐνη είχε κάποιες αντικαρκινικές ιδιότητες κατά των καρκινικών κυττάρων του προστάτη στο εργαστήριο». Το καφεϊκό οξύ και το χλωρογενικό οξύ είναι δύο από τα αντιοξειδωτικά του καφέ.

Το καφεϊκό οξύ, το οποίο έχει επίσης αντιφλεγμονώδεις και αντικαρκινογόνες ιδιότητες, έχει σχέση με την αναστολή της ταχείας ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων. Το χλωρογενικό οξύ βοηθά στη μεταβολική διαδικασία, βοηθώντας τους ανθρώπους να χάσουν βάρος και να μειώσουν την αρτηριακή πίεση. Αυτό μπορεί να καταπολεμήσει άλλους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η καφεΐνη κάθε είδους, όχι μόνο από τον καφέ, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

Ο καφές χωρίς καφεΐνη μειώνει και τον κίνδυνο καρκίνου;

Ευτυχώς, για όσους αποφεύγουν την καφεΐνη, η απάντηση είναι ναι. Ο Sperling επεσήμανε ότι τα συστατικά του καφέ που καταπολεμούν τον καρκίνο εξακολουθούν να υπάρχουν στον καφέ χωρίς καφεΐνη. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ανάγκη να φορτώνετε καφεΐνη για να λάβετε τα αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη οφέλη του καφέ. Τα αντιφλεγμονώδη συστατικά είναι ιδιαίτερα ζωτικής σημασίας, είπε. «Η παχυσαρκία, η έλλειψη άσκησης και οι συνυπάρχουσες ιατρικές παθήσεις που προάγουν τη χρόνια φλεγμονή είναι κόκκινες σημαίες για την ανάπτυξη πιο επικίνδυνου καρκίνου του προστάτη», είπε ο Sperling.

Ο ανανάς είναι τροπικός, πικάντικος και γεμάτος με βιταμίνη C. Θα μπορούσε όμως το αγαπημένο τροπικό φρούτο να είναι η αιτία ανεπιθύμητων επιπλοκών εγκυμοσύνης; Υπάρχει μια επίμονη φήμη ότι η κατανάλωση ανανά μπορεί να προκαλέσει μια έγκυο γυναίκα να προχωρήσει σε πρόωρο τοκετό ή ακόμα και σε αποβολή. Για να διαλύσουμε αυτόν τον μύθο, θέσαμε στους ειδικούς την ερώτηση που απασχολεί κάθε μέλλουσα μαμά που λαχταράει ένα smoothie: «Μπορώ να φάω ανανά ενώ είμαι έγκυος;»

Είναι ασφαλές να τρώτε ανανά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η σύντομη απάντηση στο εάν ο ανανάς είναι ασφαλής για τις έγκυες γυναίκες είναι «ναι», σύμφωνα με τον Monte Swarup, MD , πιστοποιημένο OB-GYN στο Chandler της Αριζόνα και ιδρυτή του Vaginal Health Hub. «Ο ανανάς είναι ασφαλές για κατανάλωση όταν είναι έγκυος», είπε ο Swarup. «Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά όπως η βιταμίνη C». Φυσικά, αν είχατε αλλεργική αντίδραση στον ανανά στο παρελθόν, τότε όχι, δεν πρέπει να φάτε ανανά, έγκυος ή όχι.

Προκαλούν τοκετό ή αποβολή οι ανανάδες;

Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι η κατανάλωση ανανά προκαλεί αποβολή ή πρόωρο τοκετό, σημείωσε ο Swarup. Η Siena Lecorps, νοσοκόμα στο New Hope Fertility στη Νέα Υόρκη, συμφώνησε με τον Swarup και εξήγησε την προέλευση της κοινής παρανόησης. «Οι ανανάδες έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βρωμελίνη, η οποία είναι ένα ένζυμο που μαλακώνει τον τράχηλο και μπορεί να προκαλέσει συστολή της μήτρας», είπε ο Lecorps.

Μεγάλες ποσότητες του ενζύμου θα μπορούσαν να προκαλέσουν μαλάκυνση του τραχήλου της μήτρας, θεωρητικά, σύμφωνα με τη Vita Eizans, DO , OB-GYN στο Trinity Health Medical Group στην περιοχή Grand Rapids, Michigan. Αλλά στην πραγματικότητα, η ποσότητα βρομελίνης στον ανανά είναι πολύ χαμηλή για να παράγει αυτό το αποτέλεσμα. «Θα χρειαζόταν κανείς να καταναλώσει τεράστιες ποσότητες ανανά – όπως σε πολλά ολόκληρα φρούτα – για να προκαλέσει αυτό το αποτέλεσμα», είπε ο Eizans. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το ένζυμο που ονομάζεται βρομελίνη, αρκεί να καταναλώνετε ανανά σε λογικές ποσότητες. Ίσως φάτε ένα φλιτζάνι από αυτό αντί για ολόκληρο.

Είναι ο ανανάς καλός για τις έγκυες γυναίκες στο αρχικό στάδιο της εγκυμοσύνης;

Ο ανανάς κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης είναι αποδεκτός – ακόμη και συνιστάται, σύμφωνα με τους ειδικούς. «Ο ανανάς είναι εξαιρετικά πλούσιος σε βιταμίνες και μέταλλα που βοηθούν στην υποστήριξη μιας υγιούς εγκυμοσύνης», είπε ο Lecorps. Η βιταμίνη Β6, το φυλλικό οξύ και το μαγγάνιο είναι μερικά από τα θρεπτικά συστατικά που βρίσκονται στον ανανά, σύμφωνα με την Cleveland Clinic.

Η σεξουαλική υποταγή είναι συναινετικό παιχνίδι ρόλων στο οποίο ο ένας σύντροφος παραιτείται πρόθυμα από τον έλεγχο σε έναν κυρίαρχο σύντροφο για σεξουαλική ευχαρίστηση. Η συναινετική υποβολή είναι ένας τρόπος για τα άτομα να εξερευνήσουν τις επιθυμίες τους, να εκφράσουν τη σεξουαλικότητά τους και να εμβαθύνουν τη σχέση τους με έναν σύντροφο. Ορισμένες που ταυτίζονται ως φεμινίστριες βιώνουν σύγκρουση όταν οι σεξουαλικές τους προτιμήσεις φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με τις φεμινιστικές τους αξίες.

Υπάρχουν γυναίκες που ενώ πιστεύουν στην ισότητα των φύλων, στη διάλυση της πατριαρχίας και στην αμφισβήτηση των παραδοσιακών ρόλων των φύλων, απολαμβάνουν να υποτάσσονται στον άντρα σύντροφό του κατά τη διάρκεια του σεξ. Μερικές φορές, ανησυχούν ότι οι σεξουαλικές τους προτιμήσεις έρχονται σε αντίθεση με τις φεμινιστικές τους αξίες. Αυτές οι γυναίκες πιστεύουν ότι η διείσδυση έχει χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να καταπιέζει τις γυναίκες για πάντα. «Με το κίνημα #MeToo ήρθε μια αυξημένη ευαισθητοποίηση για την έκταση και τον αντίκτυπο της σεξουαλικής βίας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην καθημερινή τους ζωή», είπε ο Callander επιφανής σεξολόγος. «Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα αίνιγμα για τους ανθρώπους που απολαμβάνουν ή θέλουν να εξερευνήσουν τη σεξουαλική υποταγή και κυριαρχία, καθώς η ανταλλαγή δύναμης μπορεί να αισθάνεται ταμπού ή αντίθετη με το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα». Τόνισε ότι οι σεξουαλικές σου προτιμήσεις δεν έχουν καμία σχέση με την προσωπική σου πολιτική. «Είναι δυνατό να ενστερνιστείτε τόσο τις φεμινιστικές σας αξίες όσο και την επιθυμία σας να είστε ευάλωτοι, ανεμπόδιστοι και υποτακτικοί στο συναινετικό σεξ», είπε.

Τι είναι η σεξουαλική υποταγή;

Η σεξουαλική υποταγή είναι ένα είδος παιχνιδιού ρόλων όπου ένα άτομο παραχωρεί συναινετικά τον έλεγχο σε έναν κυρίαρχο σύντροφο με σκοπό τη σεξουαλική ευχαρίστηση, είπε η Desiree Spierings, σύμβουλος σχέσεων και ιδρύτρια της Sexual Health Australia στο Σίδνεϊ. «Αυτή η συναινετική ανταλλαγή δύναμης έχει να κάνει με τη συναινετική διασκέδαση που είναι συνεργατική, σέξι και επιθυμητή από όλους τους συμμετέχοντες», είπε. Το να είσαι υποταγμένος στο κρεβάτι μπορεί να πάρει πολλές διαφορετικές μορφές, σύμφωνα με τον Callander. Περιλαμβάνουν τη λήψη αναιδών ερωτικών τσιμπημάτων ή το τράβηγμα των μαλλιών, την πειθαρχία με χτύπημα και δουλεία, ακόμη και ταπείνωση και πόνο. Ανεξάρτητα από το είδος του παιχνιδιού υποβολής που συμμετέχετε, η θέσπιση σαφών κανόνων είναι το κλειδί, σημείωσε η ειδικός. «Στην αρχή, οι εταίροι θα πρέπει να συζητήσουν τα όρια και να συμφωνήσουν σε μια λέξη ασφαλείας», είπε.

Γιατί η σεξουαλική υποταγή είναι τόσο σέξι;

Διαφορετικοί άνθρωποι έχουν διαφορετικούς λόγους για να είναι σε σεξουαλική υποταγή. «Για πολλούς, είναι μια απόδραση από τους άκαμπτους και ελεγχόμενους ρόλους τους στην καθημερινή, δημόσια ζωή», είπε ο Callender. «Όταν κάποιος που εμπιστεύεσαι κάνει τους πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια του σεξ, μπορεί να είναι πιο εύκολο να χάσεις τον εαυτό σου αυτή τη στιγμή». Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να εκχωρούν τον έλεγχο στον σύντροφό τους επειδή αυξάνει τις αισθήσεις τους να μην ξέρουν τι θα ακολουθήσει, είπε ο Spierrings. «Άλλοι εκφράζουν ότι είναι ελεύθερο να μπορείς να αναλάβεις μια περσόνα που συνήθως δεν τους μοιάζει», είπε. «Επειδή είναι σαν να παίζουν, νιώθουν λιγότερο ανασταλμένοι και μπορούν να εκφράσουν πιο ελεύθερα τις επιθυμίες τους».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ζήτησε άμεση ανθρωπιστική πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας. Προειδοποίησε επίσης ότι ο αποκλεισμός και οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ έχουν αφήσει το σύστημα υγείας σε «σημείο θραύσης».

Τα νοσοκομεία της Γάζας είχαν μόνο λίγες ώρες ηλεκτρισμού την ημέρα, με τα καύσιμα με δελτίο για τη διατήρηση κρίσιμων υπηρεσιών, όπως η εντατική θεραπεία και οι υπηρεσίες ακτινογραφίας και αιμοκάθαρσης. Έτσι η υπηρεσία υγείας των Ηνωμένων Εθνών ζήτησε το άνοιγμα ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου. Ως αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας στην περιοχή θα μπορέσουν να μπουν, απομακρύνοντας ασθενείς και τραυματίες.

Ανέφερε ότι οι ελλείψεις σε ιατρικές προμήθειες ήταν επίσης σοβαρές. Και ότι ο χρόνος τελειώνει για την αποφυγή μιας ανθρωπιστικής καταστροφής σε μια περιοχή που φιλοξενεί περισσότερους από δύο εκατομμύρια ανθρώπους.

«Χωρίς την άμεση είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα – ειδικά υπηρεσίες υγείας, ιατρικές προμήθειες, τρόφιμα, καθαρό νερό, καύσιμα και μη τρόφιμα – οι ανθρωπιστικοί εταίροι και οι εταίροι υγείας δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις επείγουσες ανάγκες των ανθρώπων που τη χρειάζονται απεγνωσμένα. Κάθε χαμένη ώρα θέτει περισσότερες ζωές σε κίνδυνο».

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ) εξέφρασε επίσης ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης στη Γάζα. Χαρακτήρισε την κατάσταση ως «απεχθή».

«Καθώς η Γάζα χάνει ρεύμα, τα νοσοκομεία χάνουν ρεύμα, θέτοντας σε κίνδυνο τα νεογέννητα σε θερμοκοιτίδες και τους ηλικιωμένους ασθενείς που λαμβάνουν οξυγόνο. Η αιμοκάθαρση στα νεφρά σταματά και οι ακτινογραφίες δεν μπορούν να γίνουν», δήλωσε την Παρασκευή ο Fabrizio Carboni, περιφερειακός διευθυντής για την Εγγύς και Μέση Ανατολή για το ICRC. «Χωρίς ρεύμα, τα νοσοκομεία κινδυνεύουν να μετατραπούν σε νεκροτομεία».

Το Ισραήλ έχει δηλώσει ότι έχει ρίξει περίπου 6.000 βόμβες στη Γάζα από τότε που ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς του πριν από σχεδόν μια εβδομάδα. Αυτό συνέβη μετά από την επίθεση της ένοπλης ομάδας Χαμάς που έπιασε τις δυνάμεις ασφαλείας της σε αστάθεια και σκότωσε περισσότερους από 1.300 Ισραηλινούς.

Τουλάχιστον 1.500 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν στην επίθεση που ακολούθησε και χιλιάδες άλλοι τραυματίστηκαν, ενώ το Ισραήλ προετοιμάζεται για μια πιθανή χερσαία επίθεση. Η Γάζα διαθέτει περίπου 30 νοσοκομεία. Όμως, τα 13 από αυτά λειτουργούν από το Υπουργείο Υγείας και άλλα ιδιωτικά.

Ο ΠΟΥ είπε ότι είχε καταγράψει 34 επιθέσεις σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης στη Γάζα από το Σάββατο. Επίσης μέχρι χθες, 11 εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας του ΠΟΥ είχαν σκοτωθεί ενώ 16 τραυματίστηκαν. Άλλοι πέντε εργαζόμενοι της ΔΕΕΣ σκοτώθηκαν. Ο ΠΟΥ είπε ότι χτυπήθηκαν επίσης 20 ασθενοφόρα.

«Ο ΠΟΥ είναι έτοιμος να αποστείλει αμέσως τραύματα και βασικές προμήθειες υγείας… για να διασφαλίσει ότι μπορούν να φτάσουν στη Λωρίδα της Γάζας μέσω της συνοριακής διέλευσης της Ράφα», ανέφερε ο ΠΟΥ. «Η επείγουσα πρόσβαση μέσω της διάβασης είναι απαραίτητη, ώστε ο ΠΟΥ και άλλες ανθρωπιστικές υπηρεσίες να μπορούν να δράσουν γρήγορα για να βοηθήσουν στη διάσωση ζωών».

Η θλίψη μπορεί να έχει εξελιχθεί για να βοηθήσει τους ανθρώπους να απεμπλακούν από επικίνδυνες ή άκαρπες καταστάσεις. Στη σύγχρονη εποχή, η θλίψη μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση της συμπεριφοράς, να ενισχύσει την προσωπική ανάπτυξη, να ενισχύσει τις σχέσεις και να βοηθήσει τα άτομα να αναγνωρίσουν τις αξίες τους. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το πλαίσιο των επώδυνων συναισθημάτων. Η θλίψη, η θλίψη και τα οδυνηρά συναισθήματα είναι ζωτικά συστατικά της ανθρώπινης κατάστασης. Για απόδειξη, μην κοιτάξετε πέρα ​​από τα έργα τέχνης και λογοτεχνίας της ανθρωπότητας.

«Αν διαβάζεις παλιά κείμενα από έπη στα σανσκριτικά μέχρι την «Ιλιάδα» τα ίδια συναισθήματα περιγράφονται με ζωηρές λεπτομέρειες», είπε ο Jerome C. Wakefield, Ph.D. , καθηγητής ψυχιατρικής και κοινωνικής εργασίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. “Είναι καθολικά σε όλους τους πολιτισμούς. Τα βλέπεις ακόμη και σε άλλα θηλαστικά.” Οι άνθρωποι δεν εξελίχθηκαν για να είναι σταθερά ευτυχισμένοι. Αντίθετα, οι εξελικτικοί ψυχολόγοι προτείνουν ότι το είδος μας ανέπτυξε μια σειρά συναισθημάτων —πολλά που είναι επώδυνα— για να μας βοηθήσουν να προσαρμοστούμε και να ανταποκριθούμε στα περιβαλλοντικά ερεθίσματα. «Υπάρχει ευρεία συμφωνία μεταξύ των ερευνητών ότι τα συναισθήματα εξυπηρετούν σημαντικές λειτουργίες», δήλωσε ο Peter Koval, Ph.D. , αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας στη Σχολή Ψυχολογικών Επιστημών της Μελβούρνης στην Αυστραλία. “Τα συναισθήματα βοηθούν στην καθοδήγηση των σκέψεων και των πράξεών μας με χρήσιμους τρόπους. Μπορεί να επηρεάσουν τις αντιλήψεις μας για το περιβάλλον, με αποτέλεσμα να δίνουμε προσοχή σε ορισμένα χαρακτηριστικά έναντι άλλων, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο επεξεργαζόμαστε τις πληροφορίες και αυξάνοντας τελικά την πιθανότητα να συμπεριφερόμαστε με κάποιους τρόπους αντί για άλλους .” Τελικά, τα συναισθήματα αύξησαν τις πιθανότητες των εξελικτικών προγόνων μας να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, πρόσθεσε.

Γιατί λοιπόν οι άνθρωποι εξελίχθηκαν για να νιώθουν θλίψη;

Οι εξελικτικοί ψυχολόγοι εξακολουθούν να σκέφτονται τον εξελικτικό σκοπό της λύπης, σύμφωνα με τον Wakefield αλλά έχουν πολλές θεωρίες. Το συναίσθημα μπορεί να έχει εξελιχθεί για να βοηθήσει τους ανθρώπους να απεμπλακούν από επικίνδυνες ή άκαρπες καταστάσεις, πιστεύουν ορισμένοι ερευνητές. «Αν αγνοείτε όταν τα πράγματα πάνε άσχημα και παραμένετε στη μάχη με τον συνήθη τρόπο σας, είναι πιθανό να στριμωχτείτε από μια νέα πραγματικότητα στην οποία δεν έχετε προσαρμοστεί», είπε. Ο Koval σημείωσε ότι η λύπη μπορεί επίσης να μας βοηθήσει να μάθουμε από τα λάθη μας.

«Η θλίψη φαίνεται να προωθεί την πιο αργή, πιο προσεκτική, επεξεργασία πληροφοριών που μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσουμε γιατί έχει συμβεί μια απώλεια ή αποτυχία και να μας βοηθήσει να αποφύγουμε μια παρόμοια κατάσταση στο μέλλον», είπε ο Koval. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η λύπη μπορεί να βοηθήσει στη διευκόλυνση της κοινωνικής υποστήριξης. Τα δάκρυα και άλλες σωματικές εκφράσεις θλίψης γνωστοποιούν στους άλλους ότι μπορεί να χρειαστούμε βοήθεια. «Σκεφτείτε πώς θα απαντούσατε σε ένα παιδί που κάθεται μόνο του στην είσοδο ενός καταστήματος, αν το αντιλαμβάνεστε ότι αισθάνεται λυπημένος έναντι χαρούμενος», είπε. 

Ποια είναι τα ψυχολογικά οφέλη της θλίψης;

Η λύπη δεν είναι απλώς ένα εξελικτικό λείψανο, υπάρχουν επίσης σύγχρονα οφέλη από το να νιώθεις λύπη. “Η θλίψη βοηθά στη ρύθμιση της συμπεριφοράς μειώνοντας το κίνητρό μας να ξοδεύουμε ενέργεια ή προσπάθεια μπροστά σε απώλεια ή αποτυχία. Αυτό είναι χρήσιμο σε περιβάλλοντα που δεν ευνοούν την επίτευξη των στόχων μας”, είπε ο Koval. “Για παράδειγμα, μετά από μια μακρά, ανεπιτυχή αναζήτηση κάποιου πολύτιμου αντικειμένου, κάποιος μπορεί να αισθάνεται λυπημένος, γεγονός που προωθεί τη διακοπή αυτής της συμπεριφοράς για εξοικονόμηση ενέργειας. Δεν έχει νόημα να επιμείνουμε ατελείωτα σε μια ενέργεια που μέχρι στιγμής ήταν άκαρπη. Είναι χρήσιμο να σταματήστε και επαναξιολογήστε, και το να νιώθουμε λύπη μπορεί να μας βοηθήσει να διασφαλίσουμε ότι κάνουμε ακριβώς αυτό».

Bertrina Olivia West Al-Mahdi, Ph.D. , ψυχολόγος στο Μπέρκλεϊ Λέικ της Τζόρτζια, είπε ότι η λύπη παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στο να μας βοηθά να αναπτυχθούμε ως άτομο ή στις σχέσεις μας. Σημείωσε ότι η θεωρία της μετατραυματικής ανάπτυξης (PTG) αναφέρεται σε θετικές αλλαγές – όπως μια νέα εκτίμηση για τη ζωή, μια αίσθηση προσωπικής δύναμης ή εστίαση στη βοήθεια άλλων – που μπορεί να ακολουθήσουν αντιξοότητες, τραύματα ή προκλήσεις. Επιπλέον, εξήγησε πώς η λύπη μπορεί να ωφελήσει τη σχέση μας με τους άλλους. «Η εμπειρία της θλίψης μαζί μπορεί να φέρει εγγύτητα και ανάπτυξη σε μια σχέση με ένα άλλο άτομο», είπε. «Μπορείτε να στηριχτείτε ο ένας στον άλλο και να ανακαλύψετε ότι δεν είστε απομονωμένοι ή μόνοι». Ο Koval πρόσθεσε ότι πιστεύει ότι η λύπη μπορεί να μας διδάξει για το τι εκτιμούμε. «Το να βιώνουμε τη θλίψη μπροστά στην απώλεια μας βοηθά να προσδιορίσουμε ποιος και τι είναι πιο σημαντικό για εμάς στη ζωή μας», είπε. «Είναι λίγο σαν το παλιό ρητό: «Δεν ξέρεις τι έχεις μέχρι να φύγει».

Θλίψη vs κατάθλιψη

«Οι άνθρωποι συνήθως βιώνουν θλίψη όταν αξιολογούν μια κατάσταση ως απώλεια κάτι ή κάποιου σημαντικού, και συνήθως όταν αυτή η απώλεια εκλαμβάνεται ως μόνιμη ή μη αναστρέψιμη», είπε ο Koval. Όπως η λύπη, η κατάθλιψη μπορεί να προκύψει ως απάντηση στην απώλεια. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη συνηθισμένη θλίψη, η κατάθλιψη μπορεί να επιμείνει πολύ μετά το συμβάν πυροδότησης και παρά τις βελτιωμένες συνθήκες. «Όταν η επίμονη λύπη συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα -για παράδειγμα, παρατηρείτε αλλαγές στην όρεξη, προβλήματα συγκέντρωσης ή μείωση της ικανότητας να βιώνεις ευχαρίστηση- χαρακτηρίζουμε αυτή την «κατάθλιψη»», είπε ο Koval. Σε σύγκριση με τη θλίψη, η κατάθλιψη μπορεί να έχει πιο έντονο και διαρκή αντίκτυπο στη σεξουαλική σας ζωή και τη σεξουαλική επιθυμία σας. Η μειωμένη λίμπιντο είναι ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα της κατάθλιψης , όπως και οι δυσκολίες διέγερσης και ο καθυστερημένος ή απουσία οργασμού. 

Οι φθινοπωρινές δονήσεις είναι σε πλήρη εξέλιξη. Έτσι με την αλλαγή της εποχής έχουμε δημιουργικές παρασκευές με φθινοπωρινά συστατικά, όπως αυτό το νόστιμο κοκτέιλ σε μια λατρεμένη συνταγή για κοκτέιλ. «Πήρα το αγαπημένο μου κοκτέιλ, ένα κλασικό μαρτίνι εσπρέσο, και του έδωσα φθινοπωρινή γεύση φτιάχνοντας μια εκδοχή κολοκύθας». Αυτό είπε η δημιουργός του KaleJunkie Nicole Keshishian Modic στο «Good Morning America» για τη νέα της εποχιακή δημιουργία – pumpkin espresso martini.

«Χρησιμοποιώντας πουρέ κολοκύθας και κρέμα καφέ και ανακινώντας καλά, το ρόφημα γίνεται ωραίο και κρεμώδες και παράγει έναν λαχταριστό αφρό από πάνω, που είναι λίγο διαφορετικός από έναν κλασικό μαρτίνι εσπρέσο, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», πρόσθεσε.

Pumpkin espresso martini – Συστατικά

• 60 ml βότκα
• 30 ml Kahlúa
• 1 σφηνάκι εσπρέσο (ή 30 ml δυνατός καφές)
• 30 ml κρέμα καφέ βανίλιας (ή σκέτη)
• 1 κουταλιά της σούπας πουρέ κολοκύθας
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού μπαχαρικό κολοκυθόπιτας (αν θέλετε περισσότερη γεύση κολοκύθας, χρησιμοποιήστε 1 κουταλάκι του γλυκού)

Κατευθύνσεις

• Σε ένα σέικερ κοκτέιλ προσθέστε πολύ πάγο.
• Ακολουθήστε με τα συστατικά που αναφέρει η συνταγή παραπάνω.
• Ανακινήστε, κουνήστε, κουνήστε, κουνήστε αρκετή ώρα μέχρι το ποτό να γίνει ωραίο και κρύο.
• Τέλος, ρίξτε το κοκτέιλ σε ένα ποτήρι, προσθέστε λίγους κόκκους εσπρέσο και απολαύστε!

Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ανέλυσε δεδομένα από περισσότερους από 35.000 ανθρώπους και εντόπισε 11 γονίδια που συμβάλλουν στη σκλήρυνση των αρτηριών της καρδιάς. Τα ευρήματα θα οδηγήσουν σε νέες θεραπείες που θα βοηθήσουν στην πρόληψη της στεφανιαίας νόσου. Αυτή αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου στην Αυστραλία και τη μεγαλύτερη αιτία καρδιακών προσβολών.

Ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Jason Kovacic λέει ότι η κατανόηση των βιολογικών μηχανισμών ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. “Η στεφανιαία νόσος είναι μακράν η πιο συχνή καρδιακή νόσος που πλήττει τους Αυστραλούς. Είναι ο μεγαλύτερος μοχλός καρδιακών προσβολών, οπότε αν καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε έγκαιρα και να σταματήσουμε την εξέλιξή της, θα μπορούσαμε να σώσουμε δεκάδες χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο.”

Σκλήρυνση αρτηριών

Η διαδικασία που προκαλεί τη σκλήρυνση των στεφανιαίων αρτηριών οφείλεται στη συσσώρευση ασβεστίου σε αυτές τις αρτηρίες και μπορεί να λάβει χώρα για πολλά χρόνια. Προκαλείται από τη συσσώρευση λιπώδους πλάκας που τελικά σκληραίνει/ασβεστοποιείται, προκαλώντας στένωση των αρτηριών.

Αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα, οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε όλο το σώμα και μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή εάν ένα κομμάτι της ασβεστοποιημένης πλάκας σπάσει.

Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο Δρ Κλιντ Μίλερ από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και δημοσιεύτηκε στο Nature Genetics. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη τέτοια «μετα-ανάλυση» που έγινε μέχρι σήμερα για την κατανόηση της γενετικής βάσης της ασβεστοποίησης της στεφανιαίας αρτηρίας. Σε αντίθεση με πολλές ιατρικές μελέτες, περιελάμβανε ένα μεγάλο ποσοστό συμμετεχόντων μη Καυκάσιας καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων 8.867 ατόμων αφρικανικής καταγωγής.

Η ομάδα αναγνώρισε 11 γονίδια, οκτώ από τα οποία ήταν νέα, και τον ρόλο που έπαιξαν στην ασβεστοποίηση της στεφανιαίας αρτηρίας. Για να επικυρώσουν τα ευρήματά τους, οι ερευνητές διεξήγαγαν ερωτήματα γονιδίων και πειραματικές μελέτες σε ιστούς ανθρώπινων στεφανιαίων αρτηριών και λεία μυϊκά κύτταρα και κατέδειξαν άμεσες επιδράσεις στην ασβεστοποίηση και τις σχετικές κυτταρικές διεργασίες.

Η μελέτη επιβεβαίωσε επίσης ότι το γονίδιο PHACTR1 παίζει μεγάλο ρόλο στην ασβεστοποίηση. Το PHACTR1 μελετά επί του παρόντος η ομάδα του καθηγητή Kovacic στα κεντρικά γραφεία του Ινστιτούτου στο Σίδνεϊ. Και είναι επίσης γνωστό ότι είναι ο κύριος οδηγός των καρδιακών προσβολών SCAD και της ινομυϊκής δυσπλασίας.

Οι επιστήμονες μπορούν τώρα να εργαστούν για να αναπτύξουν φάρμακα ή να επαναχρησιμοποιήσουν υπάρχοντα που μπορούν να στοχεύσουν τα γονίδια ή τις κωδικοποιημένες πρωτεΐνες για να ρυθμίσουν τη διαδικασία ασβεστοποίησης.

Η κατάσταση στην Θεσσαλία παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Σύμφωνα με την ενημέρωση από το Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων στη Λάρισα, έχουμε 19 νέα κρούσματα λεπτοσπείρωσης από τις 6 Οκτωβρίου. Επίσης έχουμε 34 κρούσματα, εκ των οποίων έξι νοσηλεύονται. Τα νέα στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα ο διοικητής της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας, Φώτης Σερέτης.

Αναλυτικά η δήλωση του Φώτη Σερέτη

«Κατεγράφησαν τρεις νέες νοσηλείες λόγω γαστρεντερίτιδας και 14 λόγω λοίμωξης του αναπνευστικού. Ακόμη, εντοπίσθηκαν 19 νέα κρούσματα λεπτοσπείρωσης από την 6η Οκτωβρίου, τα εννέα εκ των οποίων παρατηρήθηκαν το τελευταίο 24ωρο». Αυτό τόνισε ο Διοικητής της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας, κατά τη σημεριμνή (Παρασκευή) ενημέρωση από το Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων στη Λάρισα.

Αν και δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιώσουμε πόσες σημαντικές εφευρέσεις έγιναν με γνώμονα το σεξ, γνωρίζουμε πολλές τεχνολογίες των οποίων η πρώτη χρήση ήταν σεξουαλική. Η ιστορικός του σεξ και συγγραφέας Hallie Lieberman είπε ότι όταν πρόκειται για την το σεξ, οι άνθρωποι είναι αρκετά καινοτόμοι. «Οποτεδήποτε έχετε ένα νέο υλικό, υπάρχουν σεξουαλικές χρήσεις για αυτό», εξήγησε η Λίμπερμαν. “Το αλουμίνιο, για παράδειγμα. Η πρώτη χρήση του αλουμινίου σαν περίβλημα για έναν δονητή. Ομοίως, υλικά και μικροί κινητήρες στις αρχές του 1900 ήταν χρησιμοποιήθηκαν σε σκούπες. Υπάρχει προφανώς μια ευρεία εφαρμογή για μικρούς, αθόρυβους κινητήρες και πολλά αντικείμενα που τα απαιτούν, αλλά η χρήση τους σε δονητές πιθανώς επιτάχυνε την εξέλιξή τους. 

Ωστόσο, η τεχνολογία δεν χρειάζεται μόνο να είναι καλή για να πετύχει. Ο Λίμπερμαν, λέει «Ακριβώς επειδή η τεχνολογία λειτουργεί καλύτερα δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν, ειδικά όταν πρόκειται για σεξ», είπε ο Λίμπερμαν. “Οι κύστες των ψαριών ήταν πολύ δημοφιλείς ως προφυλακτικά. Όταν κατασκευάζονταν από καουτσούκ, ήταν πολύ λιγότερο άνετες από τα ζωικά προϊόντα και οι άνθρωποι δεν ήθελαν πραγματικά να τις χρησιμοποιήσουν. Όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση.”

Από μια σύγχρονη οπτική, η επιλογή μεταξύ εντέρων ζώων και λατέξ για προφυλακτικό είναι εύκολη. Ωστόσο, όταν κατασκευάστηκαν τα πρώτα προφυλακτικά από καουτσούκ το 1855, μια εξέλιξη που έγινε δυνατή χάρη στην ανακάλυψη της διαδικασίας βουλκανισμού το 1839 ήταν παχιά και άκαμπτα. Σε αυτή την περίπτωση, η ευχαρίστηση κέρδισε και τα προφυλακτικά ψαριού παρέμειναν πολύ δημοφιλή μέχρι να φτάσει η νέα τεχνολογία. Η λογική δεν κερδίζει πάντα όταν η ατέρμονη σεξουαλική επιθυμία συναντά ελεύθερα τεχνολογικά επιτεύγματα. Η σεξουαλική αγορά είναι γεμάτη με τεχνάσματα και παρά την καινοτομία, δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να του αρέσουν όλα. Δεν το βλέπετε πια στην αγορά, πιθανώς για λόγους ασφαλείας. Η ασφάλεια του αυτοκινήτου έγινε πιο αυστηρή το 1968, όταν οι ζώνες ασφαλείας έγιναν υποχρεωτικές. Έτσι, η πρακτική της χρήσης αναπτήρα σε ένα αυτοκίνητο για την τροφοδοσία μιας αυτοματοποιημένης πίπας δεν άντεξε ενάντια σε ένα νέο ενδιαφέρον για την ασφάλεια του αυτοκινήτου. 

Τα χρήματα κάνουν την τεχνολογία να κυκλοφορεί

«Υπάρχει ένα επιχείρημα ότι όλη η υιοθέτηση του διαδικτύου στα σπίτια των ανθρώπων πιστώνεται στο πορνό επειδή ήταν νεαροί άνδρες που ήθελαν να δουν γυμνές εικόνες γυναικών και ήταν πρόθυμοι να ξοδέψουν τα χρήματα», είπε ο Λίμπερμαν. “Το πορνό του διαδικτύου πρωτοστάτησε στο να μπορείς να λαμβάνεις αριθμούς πιστωτικών καρτών στο διαδίκτυο. Οι τεχνολογικές εξελίξεις στη ροή βίντεο προήλθαν όλες από το πορνό στο διαδίκτυο. Η «φούσκα» στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έσκασε τον Μάρτιο του 2000 και πολλά site δεν τα κατάφεραν ποτέ. Αλλά οι περισσότεροι ιστότοποι πορνό το έκαναν. Αυτό αντιπροσωπεύει έναν παράγοντα για να γίνει άμεσα διαθέσιμη η νέα τεχνολογία: η δημοφιλής χρήση. Ο άλλος παράγοντας είναι το κόστος. Για έναν συγκεκριμένο πληθυσμό, η χρήση ενός νεοσύστατου διαδικτύου για μια άσβεστη σεξουαλική όρεξη έκανε το κόστος δευτερεύον μέλημα. Για τους λιγότερο προνομιούχους, τέτοιες προόδους πρέπει να περιμένουν. Σκεφτείτε λιγότερο πλούσιους ανθρώπους στις αρχές του 20ου αιώνα που δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους ή τη σεξουαλική ευχαρίστηση που θα μπορούσε να τους συνοδεύει.

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nutrients διερεύνησε τη σχέση μεταξύ της κετογονικής δίαιτας και συμπτωμάτων ημικρανίας. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι η κετογονική διατροφή έχει σχέση με μειώσεις στη συχνότητα και την ένταση των ημικρανιών.

Ανέφεραν επίσης ότι ένιωθαν λιγότερη κόπωση από ό,τι πριν υιοθετήσουν τη δίαιτα. Οι χρόνιοι και συχνά ασθενείς γνωρίζουν ότι οι ημικρανίες μπορεί να τους αφοπλίσουν. Επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα και μπορεί να περιλαμβάνουν αρκετά αυτόνομα, νευρολογικά και γαστρεντερικά συμπτώματα.

Οι πονοκέφαλοι ημικρανίας σχετίζονται με πολλά προβλήματα:

• ναυτία,
• έμετο,
• θολή όραση,
• συμφόρηση,
• διάρροια,
• και κοιλιακές κράμπες.

Η διάγνωση της ημικρανίας συμπίπτει με κόπωση, κατάθλιψη και εξασθένηση της συγκέντρωσης ως αποτέλεσμα της κατάστασής τους. Ο αντίκτυπος της ημικρανίας υπερβαίνει τα ίδια τα επεισόδια, επηρεάζοντας την παραγωγικότητα της εργασίας, τις κοινωνικές δραστηριότητες και την ποιότητα ζωής.

Ημικρανίες και τροποποίηση της διατροφής

Οι τροποποιήσεις της διατροφής έχουν μελετηθεί ως πιθανή θεραπεία για τις ημικρανίες. Οι θεραπείες κετογονικής δίαιτας ξεκίνησαν για τη θεραπεία της παιδικής επιληψίας. Περιλαμβάνουν τη μείωση της κατανάλωσης υδατανθράκων και τον περιορισμό της κατανάλωσης πρωτεϊνών. Οι θερμιδικές απαιτήσεις διατηρούνται μέσω της κατανάλωσης λιπιδίων.

Αυτά τα πρωτόκολλα στοχεύουν να προκαλέσουν παραγωγή κετόνης στο σώμα, αυξάνοντας την αναλογία ATP/ADP του εγκεφάλου. Προηγούμενες μελέτες διαπίστωσαν ότι τα πρωτόκολλα KD θα μπορούσαν να θεραπεύσουν αποτελεσματικά τις ημικρανίες, αλλά δεν διερευνήθηκε εάν μπορούσαν να μειώσουν την κόπωση.

Σχετικά με τη μελέτη

Μια ομάδα Ιταλών ερευνητών προσέφερε θεραπείες KD ως πρόληψη για ημικρανίες. Συγκέντρωσαν 76 άτομα που είχαν κλινικά διαγνωστεί με χρόνιες ή υψηλής συχνότητας επεισοδιακές ημικρανίες. Αυτοί οι ασθενείς ήθελαν να εξερευνήσουν εναλλακτικές θεραπείες ημικρανίας σε σχέση με τις συμβατικές θεραπείες. Υποβλήθηκαν σε θεραπεία με πρωτόκολλα κετογονικής μεταξύ Ιανουαρίου 2020 και Δεκεμβρίου 2022 σε μια διατροφική κλινική εξωτερικών ασθενών στο Udine της Ιταλίας.

Όλοι ήταν άνω των 18 ετών με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μικρότερο από 18 kg/m2. Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν άτομα που δεν ήταν έγκυες ή θήλαζαν, δεν έπασχαν από πνευματικές αναπηρίες και δεν είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Οι συμμετέχοντες δεν είχαν καμία φυσική ή ψυχική κατάσταση εκτός από αγχώδη διαταραχή ή μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν συντάξει ημερολόγια τριών μηνών για τον πονοκέφαλο πριν ξεκινήσουν τη θεραπεία ΚΔ. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως αναδρομική πηγή δεδομένων.

Στην αρχή της μελέτης, οι ερευνητές υπολόγισαν τις βαθμολογίες με βάση ερωτηματολόγια που αναφέρθηκαν μόνοι τους για την Κλίμακα Σοβαρότητας Κόπωσης (FSS), το Ερωτηματολόγιο Αναπηρίας Ημικρανίας (MIDAS) και το Τεστ Επιπτώσεων Κεφαλαλγίας (HIT-6) από όλους τους συμμετέχοντες. Μια βαθμολογία πάνω από 4 στην κλίμακα FSS σήμαινε ότι ο συμμετέχων ήταν παθολογικά κουρασμένος.

Ο πρωταρχικός στόχος της έρευνας ήταν να συγκριθούν τα επίπεδα κόπωσης πριν και μετά από τρεις μήνες μετά από ένα σχήμα ΚΔ. Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης την επίδραση της δίαιτας στη συχνότητα και την ένταση της ημικρανίας, καθώς και στην αναπηρία και την ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την ημικρανία. Τέλος, υπολόγισαν συσχετίσεις μεταξύ της μείωσης της κόπωσης και της μείωσης της συχνότητας, της έντασης, του ΔΜΣ και άλλων παραγόντων.

Ευρήματα

Όσοι συμμετείχαν ήταν, κατά μέσο όρο, 46 ετών και η πλειοψηφία (>80%) ήταν γυναίκες. Περίπου το 60% έπασχαν από χρόνια ημικρανία, ενώ οι υπόλοιποι είχαν επεισοδιακές ημικρανίες υψηλής συχνότητας. Κατά μέσο όρο, είχαν την πάθηση για λίγο περισσότερα από 22 χρόνια. 21 άτομα ακολούθησαν τη θεραπεία 2:1 KD, 41 υποβλήθηκαν στη θεραπεία LGID και σε 14 συνταγογραφήθηκε η θεραπεία VLCKD.

Στην αρχή της θεραπείας, το 66% ανέφερε ότι είχε παθολογική κόπωση, η οποία υποδεικνύεται από βαθμολογία FSS >4. Ωστόσο, τρεις μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας, οι μέσες βαθμολογίες κόπωσης μειώθηκαν σημαντικά. Η συνολική βαθμολογία κόπωσης μειώθηκε από 4,9 σε 3,9 και και οι τρεις δίαιτες έδειξαν θετική επίδραση στην κόπωση. Οι δίαιτες μείωσαν επίσης τη συχνότητα των ημερών ημικρανίας ανά μήνα από 18 σε 8 ημέρες και την ένταση των κρίσεων από 8,1 σε 5,3.