Κάνεις προσπάθεια να κρατήσεις μια ρουτίνα περιποίησης; Βλέπεις το δέρμα του προσώπου σου θαμπό και νιώθεις τραβήγματα; Μα τι κάνεις λάθος; Μην ανησυχείς, οι διαφορές μεταξύ ξηρού και αφυδατωμένου δέρματος είναι αρκετές και είναι πιθανό να μας μπερδέψουν. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή…

Ξηρό ή αφυδατωμένο δέρμα;

Ξηρό δέρμα ονομάζεται εκείνο που δεν έχει επαρκή φυσικά έλαια, με αποτέλεσμα να «σπάει» ευκολότερα και γρηγορότερα (ακόμη και σε νεαρές ηλικίες), «τραβάει» και ερεθίζεται εύκολα. Αφυδατωμένο ονομάζεται το δέρμα που δεν έχει αρκετή υγρασία – παρουσιάζεται δηλαδή έλλειψη νερού και υδατικών στοιχείων.

Το ξηρό δέρμα αποτελεί «γενετικό τύπο δέρματος» και υπόκειται σε ειδική περιποίηση και ρουτίνα ομορφιάς, δεν είναι πάθηση και συνήθως δεν αλλάζει. Αντίθετα, το αφυδατωμένο δέρμα αποτελεί κατάσταση και είναι συνήθως αποτέλεσμα παραμέλησης της περιποίησής μας και μπορεί, με απλές κινήσεις, να αποκατασταθεί.

Τι προκαλεί αφυδάτωση στο δέρμα

Το αφυδατωμένο δέρμα μπορεί να οφείλεται σε πολλούς εξωτερικούς παράγοντες, όπως και σε συνδυασμό αυτών. Πιθανές αιτίες αφυδάτωσης του δέρματός μας μπορεί να είναι η έκθεση στον ήλιο χωρίς προστασία, η ζέστη, το χλώριο (πισίνα), η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η έλλειψη εσωτερικής και εξωτερικής ενυδάτωσης, το στρες και πολλές άλλες.

Αφυδάτωση και λιπαρό δέρμα

Η αφυδάτωση είναι συνήθως αποτέλεσμα ενός μειωμένου φράγματος υγρασίας, το οποίο μπορεί να προκαλέσει στο δέρμα αίσθηση ξηρότητας και ερεθισμού – ακόμη κι όταν αυτό είναι λιπαρό. Στην πραγματικότητα, το λιπαρό δέρμα είναι πιθανώς πιο λιπαρό από ό, τι θα ήταν διαφορετικά, επειδή είναι αφυδατωμένο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σπυράκια ή διευρυμένους πόρους και λιπαρή επιδερμίδα που είναι δύσκολο να γίνει ματ. Χρησιμοποιούμε λοιπόν ενυδατική κρέμα ακόμη κι όταν έχουμε λιπαρό δέρμα.

Ξηρό δέρμα

Είναι όμως απολύτως δυνατό και το ξηρό δέρμα να αφυδατωθεί. Πολύ συχνά, οι πάσχοντες από ξηρό δέρμα χρησιμοποιούν βαριές κρέμες (γεμάτες «σιλικόνες», οι οποίες στην πραγματικότητα δεν ενυδατώνουν καθόλου το δέρμα) και αποφεύγουν βήματα όπως η απολέπιση, επειδή φοβούνται ότι θα ξηράνουν περαιτέρω το δέρμα τους. Παρόλα  αυτά, η απολέπιση θα πρέπει να αποτελεί βασικό βήμα της περιποίηση του προσώπου, καθώς όλα τα στρώματα νεκρών κυττάρων που συσσωρεύονται στο δέρμα μπορούν να οδηγήσουν σε θαμπάδα.

Πώς αντιμετωπίζεται το αφυδατωμένο δέρμα

Το αφυδατωμένο δέρμα απαιτεί λίγη παραπάνω προσοχή και αγάπη για να επανέλθει σε καλό δρόμο. Το καλό με την αφυδάτωση είναι ότι μπορεί να αντιστραφεί, οπότε δεν ανησυχούμε. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ακολουθήσουμε μια σταθερή ρουτίνα περιποίησης, πλούσια σε ενυδατικά συστατικά – οπωσδήποτε επιλέγουμε μια ενυδατική κρέμα με βάση τον τύπο δέρματός  και εστιάζουμε στην αναπλήρωση και τη θρέψη των συστατικών, ενώ το δέρμα αποκαθίσταται. Δεν ξεχνάμε τέλος να φροντίσουμε το δέρμα μας από μέσα προς τα έξω, πίνοντας αρκετό νερό και τρώγοντας φρούτα και λαχανικά.

Καθώς οι ώρες της ημέρας λιγοστεύουν και ο χρόνος που αφιερώνεται έξω στην άσκηση μειώνεται, πολλοί άνθρωποι επικεντρώνονται στη διατροφή τους για να παραμείνουν υγιείς και χαρούμενοι τους επόμενους μήνες. Το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ συνιστά την κατανάλωση γευμάτων που αποτελούνται από φρούτα, λαχανικά, άπαχα κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλά λιπαρά.

Στην πραγματικότητα, ένα υγιεινό διατροφικό πρότυπο μπορεί να ωφελήσει όλα τα άτομα ανεξάρτητα από την ηλικία, τη φυλή, την εθνικότητα ή την τρέχουσα κατάσταση υγείας. Για τους επιλεκτικούς της διατροφής, συνιστάται οι γονείς και οι φροντιστές να συνεχίσουν να εισάγουν νέα τρόφιμα και γεύσεις, ενώ παράλληλα αποτελούν πρότυπο με υγιεινή διατροφή.

Μερικά βασικά στοιχεία περιλαμβάνουν λαχανικά όλων των τύπων, σκούρο πράσινο, κόκκινο και πορτοκαλί, φασόλια, μπιζέλια και φακές. Τα φρούτα αποτελούν σημαντική διατροφική βάση, μαζί με τα δημητριακά ολικής αλέσεως. Τρόφιμα γεμάτα με πρωτεΐνη, όπως τα πουλερικά και τα αυγά, τα θαλασσινά, οι ξηροί καρποί και τα προϊόντα σόγιας έχουν επίσης συνδεθεί με πιο υγιεινά αποτελέσματα. Η πρωτεΐνη βοηθά στην προστασία και την οικοδόμηση άπαχης μυϊκής μάζας, ενώ προάγει την καλύτερη χημεία του εγκεφάλου.

Οι ειδικοί σε θέματα φυσικής κατάστασης, ευεξίας και διατροφής συμφωνούν όλοι ότι μια ισορροπημένη διατροφή βοηθά τον εγκέφαλο να λειτουργεί σωστά. Οι βιταμίνες Β είναι βασικά θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για να γίνει γνωστό ότι οι χημικές ουσίες του εγκεφάλου επηρεάζουν το πώς νιώθουν οι άνθρωποι ξύπνιοι και γεμάτοι ενέργεια το πρωί. Τα βέλτιστα επίπεδα σεροτονίνης απαιτούν επαρκή βιταμίνη D, B6, φυλλικό οξύ και αμινοξέα.

Είναι γνωστό ότι εάν είστε υπέρβαροι και πάσχετε από διαβήτη τύπου 2, μπορεί να διατρέχετε υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξετε νόσο του Αλτσχάιμερ. Αλλά τώρα, οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι η νόσος του Αλτσχάιμερ σχετίζεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη στον εγκέφαλο. Ως εκ τούτου, έχουν προτείνει το όνομα «διαβήτης τύπου 3» για τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Σύμφωνα με μια μελέτη στην Ιατρική Σχολή Warren Alpert στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, η αντίσταση στην ινσουλίνη και ο αυξητικός παράγοντας που μοιάζει με ινσουλίνη είναι βασικό μέρος της εξέλιξης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Σύμφωνα με ερευνητές, οι άνθρωποι που έχουν αντίσταση στην ινσουλίνη, ιδιαίτερα εκείνοι με διαβήτη τύπου 2, έχουν αυξημένο κίνδυνο να υποφέρουν από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Στην πραγματικότητα, ο κίνδυνος τους αυξάνεται σχεδόν κατά 50 έως 65 τοις εκατό. Ανακάλυψαν ότι πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 έχουν εναποθέσεις μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται βήτα αμυλοειδούς στο πάγκρεας τους. Αυτό είναι παρόμοιο με τις εναποθέσεις πρωτεΐνης που βρίσκονται στον εγκεφαλικό ιστό των πασχόντων από Αλτσχάιμερ.

Στον διαβήτη τύπου 3, οι εγκεφαλικοί νευρώνες σταματούν να ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη

Όταν οι νευρώνες στον εγκέφαλο σταματούν να ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη, επηρεάζει βασικές εργασίες όπως η μνήμη και η μάθηση. Η ανεπάρκεια ινσουλίνης είναι ο κύριος λόγος για την ανάπτυξη της νόσου του Αλτσχάιμερ. Στην πραγματικότητα, η νόσος του Αλτσχάιμερ πυροδοτείται από την αντίσταση στην ινσουλίνη και τη δυσλειτουργία του αυξητικού παράγοντα που μοιάζει με ινσουλίνη ειδικά στον εγκέφαλο. Αυτή η δυσλειτουργία στον εγκέφαλο είναι παρόμοια με αυτή που συμβαίνει σε άλλα μέρη του σώματος όταν ένα άτομο έχει διαβήτη. Αν και ο όρος διαβήτης τύπου 3 δεν χρησιμοποιείται ελεύθερα στους ιατρικούς κύκλους, ορισμένοι ειδικοί είπαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη νόσο του Αλτσχάιμερ λόγω των ομοιοτήτων.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσει Αλτσχάιμερ ή διαβήτη τύπου 3: Έρευνα

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη από την Mayo Clinic, μια παραλλαγή του γονιδίου του Αλτσχάιμερ γνωστή ως APOE4 είναι υπεύθυνη για τη διακοπή του τρόπου με τον οποίο ο εγκέφαλος επεξεργάζεται την ινσουλίνη. Αυτό το γονίδιο υπάρχει σε περίπου 20 τοις εκατό του γενικού πληθυσμού και σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις Αλτσχάιμερ. Τα ποντίκια με αυτό το γονίδιο εμφάνισαν διαταραχή της ινσουλίνης, ειδικά σε μεγάλη ηλικία. Επίσης, μια δίαιτα πλούσια σε λιπαρά θα μπορούσε να επιταχύνει τη διαδικασία σε μεσήλικες ποντίκια με το γονίδιο. «Το γονίδιο και η περιφερική αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλείται από τη δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά προκάλεσαν μαζί αντίσταση στην ινσουλίνη στον εγκέφαλο», είπαν οι ερευνητές. Ο Neuron δημοσίευσε αυτή τη μελέτη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η πρωτεΐνη APOE4 που παράγεται από το γονίδιο, μπορεί να συνδεθεί πιο επιθετικά με τους υποδοχείς ινσουλίνης στις επιφάνειες των νευρώνων από το κανονικό της, το APOE3. Αυτό μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στα εγκεφαλικά κύτταρα. Μετά τον αποκλεισμό του υποδοχέα, η κολλώδης πρωτεΐνη APOE4 αρχίζει να συσσωρεύεται και να γίνεται τοξική. Μόλις η πρωτεΐνη εισέλθει στο εσωτερικό του νευρώνα, οι συστάδες παγιδεύονται μέσα στον μηχανισμό του κυττάρου, εμποδίζοντας τους υποδοχείς να επιστρέψουν στην επιφάνεια του νευρώνα για να κάνουν τη δουλειά τους. Η επεξεργασία του σήματος της ινσουλίνης γίνεται όλο και πιο εξασθενημένη, τα εγκεφαλικά κύτταρα λιμοκτονούν.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να εξαφανίσει τον εγκέφαλο από θρεπτικά συστατικά

Η αντίσταση στην ινσουλίνη εμποδίζει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο. Τα εγκεφαλικά κύτταρα στερούνται έτσι οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Αυτό οδηγεί σε εξασθενημένη λειτουργία του εγκεφάλου. Έτσι, το όνομα διαβήτης τύπου 3. Η αντίσταση στην ινσουλίνη στον εγκέφαλο σημαίνει επίσης ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν σωστά τη γλυκόζη. Ως αποτέλεσμα, η λειτουργία του εγκεφάλου υποφέρει. Η γλυκόζη είναι η κύρια πηγή ενέργειας του εγκεφάλου. Επιπλέον, η διαταραχή της κυκλοφορίας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο εγκεφαλικών επεισοδίων. Αυτό επίσης αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Ο διαβήτης τύπου 2 οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών στον εγκέφαλο. Αυτό καθιστά δύσκολο για τον εγκέφαλο να απομακρύνει τα απόβλητα, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας.

Συμβουλές πρόληψης

Μπορείτε εύκολα να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ κάνοντας τις απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο ζωής. Ελέγξτε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Αυτό θα μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης οποιασδήποτε μορφής γνωστικής εξασθένησης.

Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε οίκους ευγηρίας της Αμερικής είναι θλιβερά υποεμβολιασμένοι τόσο για τη γρίπη όσο και για τον COVID-19, απειλώντας την υγεία τους και των ευπαθών ηλικιωμένων ασθενών που βρίσκονται υπό τη φροντίδα τους, διαπιστώνει μια νέα έκθεση. Εξετάζοντας τα δεδομένα του 2023 που συλλέχθηκαν σε σχεδόν 14.000 οίκους ευγηρίας σε εθνικό επίπεδο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι:

• λιγότεροι από ένας στους τέσσερις (22,9%) εργαζόμενους στον τομέα της υγείας είχαν λάβει ενημερωμένα εμβόλια κατά της COVID,
• ενώ λιγότεροι από τους μισούς (47,1%) είχαν κάνει πιο πρόσφατο εμβόλιο κατά της γρίπης.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο τεύχος 10 Νοεμβρίου του περιοδικού CDC Morbidity & Mortality Weekly Report. Δεδομένων των κινδύνων που εγκυμονεί η απειλή της εξάπλωσης μολυσματικών ασθενειών μέσω των οίκων ευγηρίας, “υπάρχει ανάγκη να προωθηθούν στρατηγικές που βασίζονται σε στοιχεία για τη βελτίωση της εμβολιαστικής κάλυψης μεταξύ των επαγγελματιών υγείας” που εργάζονται σε αυτές τις εγκαταστάσεις, δήλωσαν ερευνητές με επικεφαλής τη Δρ. Jeneita Bell του Εθνικού Κέντρου Αναδυόμενων και Ζωονοσογόνων Λοιμωδών Νοσημάτων.

Η νέα έκθεση εξέτασε δεδομένα σχετικά με τα ποσοστά εμβολιασμού του προσωπικού σε νοσοκομεία οξείας φροντίδας και οίκους ευγηρίας των ΗΠΑ, τα οποία συγκεντρώθηκαν από το Εθνικό Δίκτυο Ασφάλειας Υγείας του CDC. Συλλέχθηκαν δεδομένα για πάνω από 2 εκατομμύρια εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε σχεδόν 14.000 οίκους ευγηρίας σε όλη τη χώρα, καθώς και για 8,9 εκατομμύρια εργαζόμενους σε περισσότερα από 4.000 νοσοκομεία σε όλη την Αμερική.

Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης στα νοσοκομεία είχαν καλύτερα ποσοστά εμβολιασμού κατά της γρίπης το 2023 σε σύγκριση με εκείνους που εργάζονταν σε οίκους ευγηρίας: το 81% είχε λάβει την τελευταία εμβόλια, διαπίστωσε η ομάδα του Bell. Ωστόσο, η ενημερωμένη ανοσοποίηση κατά της COVID ήταν πολύ χαμηλή μεταξύ του προσωπικού του νοσοκομείου, με μόλις το 17,2% να έχει κάνει τα πιο πρόσφατα εμβόλια, διαπίστωσε η μελέτη.

Τα ποσοστά εμβολιασμού του προσωπικού του γηροκομείου ήταν χαμηλά και διέφεραν ευρέως ανάλογα με το πού στη χώρα βρισκόταν η εγκατάσταση. Για παράδειγμα, σχεδόν το 41% των εργαζομένων σε οίκους ευγηρίας στη Δυτική Ακτή ήταν ενημερωμένοι για τα εμβόλια τους για τον COVID, σε σύγκριση με μόλις 17,5% όσων στο Νότο. Παρόμοιες διαφορές παρατηρήθηκαν όσον αφορά τον εμβολιασμό κατά της γρίπης. Σε ορισμένες νότιες πολιτείες λιγότερο από το 10% του προσωπικού σε νοσοκομεία οξείας περίθαλψης ήταν ενημερωμένο σχετικά με τα εμβόλια της COVID το 2023, διαπιστώνει η έκθεση.

Όλοι αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν μια συνεχιζόμενη τάση: Μια γενική μείωση των εμβολιασμών από το τέλος της πανδημίας, είπαν οι ερευνητές. Οι ακριβείς λόγοι δεν ήταν ξεκάθαροι, αλλά «οι παράγοντες που σχετίζονται με τη χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη μπορεί να έχουν επιδεινωθεί από την πανδημία COVID-19 και να επιδεινώνονται από αναδυόμενες ανησυχίες όπως η κόπωση από τα εμβόλια», ανέφερε η ομάδα Bell.

Μπορεί ένας θύτης να αντιληφθεί φόβο στο θύμα του; Η έλλειψη σύνδεσης και ενσυναίσθησης είναι συνήθεις παράγοντες σε περιπτώσεις έμφυλης βίας, κακοποίησης παιδιών και άλλων σεναρίων. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, είναι επίσης ένα από τα βασικά ζητήματα στις θεραπείες αποκατάστασης κακοποιών. Τα τελευταία χρόνια, η εικονική πραγματικότητα έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο σε τέτοιες θεραπείες, καθώς δίνει τη δυνατότητα, για παράδειγμα, στους θύτες να μπαίνουν στη θέση των θυμάτων και να αισθάνονται τις απειλές και τη βία με παρόμοιο τρόπο όπως ήταν. αισθάνονται τα θύματά τους.

Ωστόσο, οι χρήσεις αυτού που είναι γνωστό ως εικονική ενσάρκωση, μια τεχνολογία που κάνει το άλμα από τα εργαστήρια στη θεραπευτική πρακτική, ξεπερνούν πολύ αυτό. Δύο ερευνητές από το Universitat Oberta de Catalunya (UOC), ο Pierre Bourdin, συντονιστής του XR Lab, αφοσιωμένος στις εμβυθιστικές τεχνολογίες —εικονική, επαυξημένη και μικτή πραγματικότητα— και μέλος της Σχολής Επιστήμης Υπολογιστών, Πολυμέσων και Τηλεπικοινωνιών, και η Sofia Seinfeld. Η εικονική πραγματικότητα εδώ και χρόνια χρησιμοποιείται για να μελετήσει:

• πώς αντιμετωπίζουμε τα συναισθήματα,
• πώς αντιμετωπίζουμε υπαρξιακά θέματα όπως ο θάνατος ή η μοναξιά
• ή πώς λειτουργούν οι δεσμοί μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος.

Τώρα που γνωρίζουμε περισσότερα για αυτήν την τεχνολογία, η νέα πρόκληση είναι να ανακαλύψουμε πώς να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για θεραπεία.

Εικονική ενσάρκωση και εξωσωματικές εμπειρίες με χρήση εικονικής πραγματικότητας

Η τεχνολογία εικονικής πραγματικότητας έχει αναπτυχθεί εδώ και πολλά χρόνια, κυρίως σε σχέση με στρατιωτικές ή πολιτικές προσομοιώσεις και βιντεοπαιχνίδια. Χάρη στα καθηλωτικά χαρακτηριστικά του, οι χρήστες μπορούν να αλληλεπιδρούν και να κινούνται σε ένα εικονικό περιβάλλον μέσω ενός εικονικού σώματος ή avatar, σαν να ήταν όλα αληθινά.

Αυτή η καθηλωτική τεχνολογία, η οποία χρησιμοποιεί ένα ακουστικό εικονικής πραγματικότητας και ένα σύστημα καταγραφής κίνησης που αντικατοπτρίζει τη θέση και τις χειρονομίες του χρήστη στον εικονικό κόσμο, καθιστά δυνατή τη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης ιδιοκτησίας εικονικού σώματος. Με άλλα λόγια, οι χρήστες αισθάνονται ότι το εικονικό σώμα είναι δικό τους.

“Αν μετακινήσετε το πραγματικό σας χέρι, μπορείτε να δείτε το εικονικό χέρι να κινείται με τον ίδιο τρόπο. Αυτό ξεγελάει τον εγκέφαλο ώστε να πιστέψει σε ένα βαθμό ότι αυτό το εικονικό σώμα είναι δικό του”, είπε ο Seinfeld. «Η εικονική ενσάρκωση αναφέρεται στις ισχυρές αντιληπτικές ψευδαισθήσεις που γίνονται δυνατές από την εικονική πραγματικότητα», πρόσθεσε.

Αυτό σημαίνει ότι, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει ότι αυτό που βλέπει δεν είναι πραγματικό, ο εγκέφαλος μπορεί να αντιληφθεί τις εικονικές καταστάσεις στις οποίες βρίσκεται με παρόμοιο τρόπο με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον πραγματικό κόσμο, ανοίγοντας το δρόμο για τη χρήση εικονικής ενσάρκωσης σε μια ποικιλία ερευνητικών πεδίων και σε πολλές θεραπείες. Ωστόσο, η δύναμη των εικονικών περιβαλλόντων δεν σταματά εδώ. Όταν εργαζόταν στη διατριβή του, ο Bourdin προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και μελέτησε πώς, αφού δημιουργήσετε τη σύνδεση με το εικονικό avatar, μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε μια εξωσωματική εμπειρία.

Με άλλα λόγια, ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται σαν να αφήνει το σώμα του, κάτι που είναι δυνατό μόνο στον πραγματικό κόσμο ως απάντηση σε εξαιρετικά τραυματικά γεγονότα, όπως ατυχήματα, χειρουργικές επεμβάσεις εγκεφάλου ή παρ’ ολίγον εμπειρίες. χρήση ορισμένων παραισθησιογόνων (τα οποία είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθούν). Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να αρχίσουν να κατανοούν πώς λειτουργούν οι εξωσωματικές εμπειρίες στον εγκέφαλο.

Ο Bourdin μόλις δημοσίευσε μια ανοιχτή εργασία – μαζί με ερευνητές από άλλες χώρες στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική – αναλύοντας την εγκεφαλική υπογραφή εξωσωματικών εμπειριών που προκαλούνται από την εικονική πραγματικότητα.

«Χάρη στην τεχνολογία, μπορούμε να προσομοιώσουμε αυτές τις εμπειρίες με ρεαλιστικό τρόπο, προκαλώντας τα ίδια αποτελέσματα στον εγκέφαλο με αυτά που παρατηρούνται σε πραγματικές περιπτώσεις», είπε. «Αυτό μας επιτρέπει, πρώτον, να μελετήσουμε αυτό το φαινόμενο, γιατί είναι ένα πολύ αμφιλεγόμενο ζήτημα στον επιστημονικό κόσμο και κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι προκαλεί αυτό το αίσθημα του να είσαι έξω από το σώμα σου, παρά το γεγονός ότι αναφέρεται σε κάθε μέρος και πολιτισμό στον κόσμο. και, δεύτερον, να αναπτύξει διάφορες θεραπευτικές εφαρμογές».

Θεραπευτικές εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας

«Στην επιστημονική έρευνα, η εικονική ενσάρκωση μας δίνει πολλές επιλογές για τη μελέτη των σχέσεων μεταξύ του σώματός μας και των αισθήσεών μας ή του εγκεφάλου μας», είπε ο Bourdin. “Για παράδειγμα, σε ένα από τα πιο πρόσφατα έργα μας, χειριστήκαμε τις κινήσεις των ανθρώπων για να αλλάξουμε αυτό που έβλεπαν στον εικονικό κόσμο. Ένα από τα πράγματα που ανακαλύψαμε ήταν ότι η οπτική ανατροφοδότηση είναι ένα κυρίαρχο ερέθισμα όταν πρόκειται για την καθιέρωση της αντίληψης ενός ατόμου για πού βρίσκονται και πώς κινείται το σώμα τους, αναγκάζοντάς τους μάλιστα να κάνουν πιο δυνατή μυϊκή προσπάθεια», είπε.

Βάζοντας τον εαυτό σας στη θέση του άλλου: Από τον ρατσισμό στην κακοποίηση

Όπως εξήγησε ο Seinfeld, «Σε μία από τις πρώτες εικονικές μελέτες ενσάρκωσης στις οποίες συμμετείχα, βάλαμε Καυκάσιους ανθρώπους στο σώμα ενός μαύρου και είδαμε πώς αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τον σιωπηρό ρατσισμό τους». Η τοποθέτηση αυτού του avatar σε ένα ουδέτερο ή θετικό πλαίσιο έτεινε να μειώσει τον σιωπηρό ρατσισμό του ατόμου.

Ο Seinfeld έχει επίσης ερευνήσει τη χρήση της τεχνολογίας εικονικής πραγματικότητας στη θεραπεία αποκατάστασης για άτομα που έχουν κακοποιήσει τον σύντροφό τους ή ένα παιδί. Η εικονική εμπειρία ενσάρκωσης που σχεδιάστηκε για τη μελέτη έδωσε τη δυνατότητα στους θύτες να δουν τα πράγματα από τη σκοπιά του θύματος και να αισθανθούν σαν να ήταν αυτοί που έλαβαν το τέλος της βίας.

“Αυτό το εργαλείο μάς έδωσε τη δυνατότητα να εργαστούμε για την ενσυναίσθησή τους. Τα αποτελέσματα ήταν αρκετά θετικά: βελτίωσε την ικανότητα των ατόμων να αναγνωρίζουν ορισμένα συναισθήματα, τα οποία με τη σειρά τους προκάλεσαν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες δυναμικές σε άλλες διαδικασίες της θεραπείας τους”, είπε.

Εικονική πραγματικότητα, αποκατάσταση και φοβίες

Η εικονική ενσωμάτωση χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ως πηγή κινητικής αποκατάστασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται απλώς για να δώσει στους ασθενείς πρόσβαση σε ένα πιο ευχάριστο, διασκεδαστικό ή παρακινητικό περιβάλλον άσκησης. Σε άλλες, η εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιείται για την ενθάρρυνση μεγαλύτερης προσπάθειας ή την προσομοίωση καλύτερης κίνησης από αυτή που επιτυγχάνεται στην πραγματικότητα, προκειμένου να μειωθεί η απογοήτευση των ασθενών.

Μια άλλη κοινή χρήση είναι σε περιπτώσεις συνδρόμου φάντασμα άκρου, όπου ένα άτομο μπορεί ακόμα να αισθάνεται ένα μέρος του σώματός του που λείπει επειδή ο εγκέφαλός του εξακολουθεί να έχει μια φυσική αναπαράσταση του. Με την εικονική ενσωμάτωση, αυτοί οι ασθενείς μπορούν να δουν ξανά αυτό το άκρο σε ένα εικονικό περιβάλλον, το οποίο έχει θετικά αποτελέσματα, όπως μειωμένο πόνο.

Από ψυχολογικής άποψης, η εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες και των φοβιών. Το πλεονέκτημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι ο ασθενής μπορεί να εκτεθεί στη σκανδάλη του στρες ενώ διατηρεί τον πλήρη έλεγχο του περιβάλλοντος. Έτσι, για παράδειγμα, εάν ένας ασθενής φοβάται τις αράχνες, μπορείτε να σχεδιάσετε κάθε είδους αλληλεπιδράσεις διαφορετικής έντασης με εικονικές αράχνες, αλλά με τη δυνατότητα να τις εξαφανίσετε όλες αμέσως εάν είναι πολύ δύσκολο για τον ασθενή.

“Το μεγάλο πλεονέκτημα της εικονικής πραγματικότητας, τόσο στην έρευνα όσο και στη θεραπεία, είναι ότι μπορείτε να ορίσετε οποιαδήποτε κατάσταση είναι χρήσιμη για τον επιστήμονα ή τον θεραπευτή, η οποία μπορεί να κυμαίνεται από στρεσογόνες καταστάσεις έως ηθικά διλήμματα ή υπαρξιακά ζητήματα, και να την δοκιμάσετε. κάτι που θα ήταν αδύνατο στον πραγματικό κόσμο”, είπε ο Μπουρντέν. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο Journal of Cognitive Neuroscience.

Ο εμμηνορροϊκός κύκλος έρχεται με πολλές αποσκευές. Κάθε μήνα οι γυναίκες πρέπει να προσέχουν αν η περίοδός τους είναι κοντά ή όχι, γιατί ξαφνικά νιώθουν εκστατικές από χαρά τη δεύτερη και λυπημένες και καταθλιπτικές την επόμενη. Γιατί τα επίπεδα ενέργειας τους κυμαίνονται από πολύ υψηλά σε πολύ χαμηλά. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε τους λόγους πίσω από αυτό. Το σώμα μας προετοιμάζεται για τον έμμηνο κύκλο και υφίσταται συνεχείς ορμονικές αλλαγές. Αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν επίσης την όρεξή μας. Έχετε βιώσει ποτέ ένα ανεξήγητο αίσθημα πείνας που δεν υποχωρεί ακόμα και αφού τρώτε τα κανονικά σας γεύματα; Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του μήνα, μπορείτε απλώς να συνεχίσετε να τρώτε το ένα τρόφιμο στο άλλο χωρίς παύση. Αυτό ονομάζεται λαχτάρα για φαγητό περιόδου και έχει μια απολύτως λογική επιστημονική εξήγηση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτό είναι ένας μύθος. Η κοινωνία θα σας κάνει να πιστεύετε ότι είναι όλα στο μυαλό σας, ενώ στην πραγματικότητα είναι όλα στις ορμόνες σας.

Η τελευταία μελέτη που ασχολείται με αυτό το συγκεκριμένο θέμα δημοσιεύθηκε στο Journal Nature Metabolism τον Σεπτέμβριο του 2023. Οι ερευνητές βρήκαν μια σχέση μεταξύ του εμμηνορροϊκού κύκλου και της ευαισθησίας στην ινσουλίνη στον εγκέφαλο. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί προηγούμενοι ερευνητές έχουν διαφημίσει ότι οι ορμονικές αλλαγές έχουν τεράστια επίδραση στην όρεξη, ωστόσο κανείς δεν έχει συνδέσει τον εγκέφαλο και τον κύκλο. Μπορεί να μην είναι μόνο οι ορμόνες, ο εγκέφαλός μας μπορεί επίσης να είναι ο οδηγός αυτών των πόθων.

Πώς φέρνει ο εγκέφαλος αλλαγές στον μεταβολισμό και την όρεξη;

Όταν το σώμα των γυναικών πλήττει τη ωοθυλακική φάση, η οποία είναι μία από τις φάσεις του εμμηνορροϊκού κύκλου, ο εγκέφαλος αποκτά μεγαλύτερη ευαισθησία στην έκκριση ινσουλίνης. Από την άλλη, όταν το σώμα βρίσκεται στην ωχρινική φάση, η ευαισθησία του εγκεφάλου στην ινσουλίνη μειώνεται. Αυτή η διακύμανση συμβαίνει κάθε μήνα και συνεχίζεται και κατά την έμμηνο ρύση. Καθώς η ευαισθησία στην ινσουλίνη μειώνεται, η ενέργεια στο σώμα μειώνεται επίσης εξαιτίας της, γεγονός που διαταράσσει και πάλι τον κύριο ρόλο της ινσουλίνης. που είναι ο έλεγχος της όρεξης, η ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και η ρύθμιση του μεταβολικού ρυθμού του σώματος.

Οι ειδικοί λένε ότι αυτό είναι ένα καθαρά φυσιολογικό φαινόμενο και δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στο σώμα μιας γυναίκας. Ο εγκέφαλος είναι συνδεδεμένος για να ελέγχει την επιθυμία για φαγητό κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του μήνα και όσο περισσότερο αυξομειώνεται το επίπεδο ινσουλίνης τόσο περισσότερο μπορεί να λαχταράτε για διάφορα είδη τροφίμων.

Άλλοι παράγοντες που επίσης συμβάλλουν στην επιθυμία για φαγητό

Ολόκληρα τα φαινόμενα του εμμηνορροϊκού κύκλου, η λαχτάρα για φαγητό και οι εναλλαγές της διάθεσης είναι ένα πολύ συναρπαστικό θέμα που έχει ερευνηθεί στο παρελθόν. Η ευαισθησία του εγκεφάλου στην ινσουλίνη δεν είναι η μόνη λογική εξήγηση πίσω από την επιθυμία για φαγητό κατά τη διάρκεια της περιόδου. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η άνοδος και η πτώση των ορμονών. Κατά τη διάρκεια του κύκλου υπάρχουν πολλαπλές διακυμάνσεις των κύριων ορμονών όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη. Αυτές οι διακυμάνσεις μπορεί να προκαλέσουν κόπωση, σκαλίσματα, εναλλαγές της διάθεσης, ναυτία, ζάλη κ.λπ.

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια φλεγμονώδης αυτοάνοση  δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από σαφώς ερυθρές πλάκες που έχουν στην επιφάνεια τους ένα καλά προσκολλημένο λέπι λόγω του υπέρμετρου πολλαπλασιασμού της εξωτερικής στοιβάδας της επιδερμίδας, της κεράτινης στοιβάδας. Η ψωρίαση  μπορεί να εμφανιστεί τόσο στην παιδική όσο και στην εφηβική ηλικία αλλά και στην ενήλικη ζωή. Η ψωρίαση κατά πλάκας είναι η πιο συχνή μορφή της ψωρίασης στα παιδιά σε σχέση με άλλες μορφές της όπως η σταγονοειδής ,η φλυκταινώδης και η ερυθροδερμική.

Οι πιο συχνές περιοχές εμφάνισης  στα παιδιά είναι το πρόσωπο, το τριχωτό και οι παρατριμματικές περιοχές (μηρογεννητικές, μασχαλιαίες κ.λπ). Στην εμφάνιση της ψωρίασης σημαντικό ρόλο παίζουν τόσο περιβαλλοντολογικοί παράγοντες όπως οι λοιμώξεις ,τα φάρμακα, το στρες όσο και γεννητικοί παράγοντες καθώς η κληρονομικότητα της νόσου έχει αποδειχθεί εδώ κι πολύ καιρό . Οι πιο συχνές μορφές ψωρίασης στα παιδιά είναι:α) η κατά πλάκας, όπου, σαφώς, ερυθρές πλάκες εμφανίζονται στο πρόσωπο, στους αγκώνες, στα γόνατα αλλά και στο τριχωτό με κνησμό τις περισσότερες φορές.  β)η σταγονοειδής είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή της Ψωρίασης στα παιδιά και χαρακτηρίζεται από μικρές σταγονοειδής πλάκες διάσπαρτες στον κορμό όπου το χαρακτηριστικό, σε αυτή την μορφή, είναι ότι στους  ασθενείς τις περισσότερες φορές έχει προηγηθεί στρεπτοκοκκική λοίμωξη. H φλυκταινώδης – ερυθροδερμική μορφή είναι αρκετά σπάνια στα παιδιά και χαρακτηρίζεται από γενικευμένες φλύκταινες σε ερυθρή βάση,  με κίνδυνο επιπρόσθετης μόλυνσης. Η φλυκταινώδης μορφή πολύ γρήγορα μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη ερυθροδερμία  ,μια κατάσταση αρκετά σοβαρή, όπου το παιδί μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία. Η κλινική διάγνωση της Ψωρίασης είναι σχετικά εύκολη από έναν έμπειρο δερματολόγο καθώς οι βλάβες είναι χαρακτηριστικές .

Σε περίπτωση αμφιβολίας η δερματική βιοψία με punch είναι η καλύτερη διαγνωστική μέθοδος. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας γίνεται κυρίως με βάση την έκταση της νόσου αλλά και λαμβάνοντας υπόψη την ψυχολογική επιβάρυνση του παιδιού. Συνήθως η Ψωρίαση στα παιδιά είναι ήπια με λίγες πλάκες διάσπαρτες στον κορμό και ίσως στο τριχωτό. Σε αυτές τις περιπτώσεις η τοπική αγωγή είναι η κατάλληλη με τα κορτικοστεροειδή να είναι η πρώτη μας επιλογή . Σε περιπτώσεις εκτεταμένης νόσου ή έντονης ψυχολογικής επιβάρυνσης του παιδιού τότε θα προχωρήσουμε σε συστηματική θεραπεία με πολύ καλά αποτελέσματα.

Είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα που φέρνει τους επισκέπτες στην Ισλανδία στα γαλαζογάλανα νερά της. Όμως η παγκοσμίου φήμης γεωθερμική πισίνα Blue Lagoon έχει κλείσει για μια εβδομάδα λόγω της τρέχουσας σεισμικής δραστηριότητας γύρω από την τοποθεσία. Η τοποθεσία είναι μέρος της χερσονήσου Ρέικιανες της νοτιοδυτικής Ισλανδίας – ένα χοντρό δάχτυλο γης που δείχνει δυτικά στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό από την πρωτεύουσα Ρέικιαβικ. Εκτός από τη Blue Lagoon, η χερσόνησος φιλοξενεί επίσης το κύριο αεροδρόμιο της Ισλανδίας, το Keflavik International.

Η Ισλανδία είναι μια από τις πιο ενεργές ηφαιστειακές περιοχές στον πλανήτη. Αντί να έχει ένα κεντρικό ηφαίστειο, η χερσόνησος Reykjanes κυριαρχείται από μια κοιλάδα με ρήγμα, με πεδία λάβας και κώνους. Σύμφωνα με το Μετεωρολογικό Γραφείο της Ισλανδίας, περίπου 1.400 σεισμοί καταγράφηκαν το 24ωρο πριν από το μεσημέρι της Πέμπτης 9 Νοεμβρίου, με άλλους 800 τις πρώτες 14 ώρες της Παρασκευής. Επτά από τις Πέμπτη ήταν μεγέθους τεσσάρων ή παραπάνω – και όλα αυτά ήταν στη χερσόνησο, μεταξύ του Έλντβορπ, κοντά στο αεροδρόμιο, και του Σίλινγκαρφελ, ένα βουνό ακριβώς ανατολικά της Μπλε Λιμνοθάλασσας.

Το νέο σπα Forest Lagoon της Ισλανδίας βυθίζει τους επισκέπτες ανάμεσα στα δέντρα

«Είναι ο μεγαλύτερος σεισμός από τότε που ξεκίνησε η δραστηριότητα στις 25 Οκτωβρίου», έγραψε το Met Office σε δελτίο της Πέμπτης. «Ενώ η συσσώρευση μάγματος συνεχίζεται, μπορεί να αναμένεται σεισμική δραστηριότητα στη χερσόνησο του Ρέικιαβικ, επειδή η διείσδυση του μάγματος προκαλεί αυξημένη ένταση στην περιοχή». Οι δονήσεις γίνονται αισθητοί από το Ρέικιαβικ, δήλωσε στο CNN εκπρόσωπος της τοπικής τουριστικής επιτροπής.

Μάγμα πέντε χιλιόμετρα πιο κάτω

Τις προηγούμενες 24 ώρες, καταγράφηκαν 1.200 σεισμοί, κυρίως στην ίδια περιοχή και στο ίδιο βάθος – περίπου πέντε χιλιόμετρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους. «Είναι πιθανό η σεισμική δραστηριότητα να συνεχιστεί και να είναι επεισοδιακή σε ένταση, ενώ η συσσώρευση μάγματος είναι σε εξέλιξη», έγραψε η ανακοίνωση στις 8 Νοεμβρίου, προσθέτοντας ότι «η άνοδος συνεχίζεται στην περιοχή».

Μέχρι την Παρασκευή, η περιοχή ήταν ακόμα ενεργή, με περίπου 800 σεισμούς να έχουν ήδη καταγραφεί από τα μεσάνυχτα, σύμφωνα με μια 2 μ.μ. τοπική ώρα από το Ισλανδικό Μετεωρολογικό Γραφείο. Ένα «πυκνό σμήνος» σεισμών ξεκίνησε στις 7 το πρωί, με αποκορύφωμα έναν σεισμό μεγέθους 4,1 Ρίχτερ κοντά στο Sýlingarfell λίγο πριν τις 2 μ.μ.

Ωστόσο, ήταν επίσης δύσκολο να επισημανθεί ότι μια έκρηξη δεν είναι απαραίτητα επικείμενη. «Το γεγονός ότι υπάρχουν τώρα μεγαλύτεροι σεισμοί από πριν στην περιοχή δεν σημαίνει απαραίτητα αυξημένο ποσοστό συσσώρευσης μάγματος», ανέφερε το δελτίο του Met Office της Πέμπτης.

Το δελτίο της Παρασκευής προειδοποίησε ότι «μπορούν να αναμένονται σεισμοί μεγέθους έως και 5,5 Ρίχτερ», καθώς η συσσώρευση μάγματος συνεχίζεται κάτω από το έδαφος. Ωστόσο, σημείωσαν, «Σε αυτό το στάδιο, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το μάγμα αναγκάζεται να βγει στην επιφάνεια».

Ένα εκρηκτικό πρόσφατο παρελθόν

Η χερσόνησος Reykjanes έχει πλέον κωδικοποιηθεί με κίτρινο – ένα πάνω από το υπόλοιπο πράσινο της χώρας – για κίνδυνο έκρηξης. Σύμφωνα με δήλωση του Visit Reykjanes, του τοπικού τουριστικού συμβουλίου, η τρέχουσα δραστηριότητα είναι παρόμοια με εκείνη που προηγήθηκε της περυσινής έκρηξης του Fagradalsfjall, περίπου 8,5 μίλια νοτιοδυτικά της Blue Lagoon. Το Fagradalsfjall εκρήγνυται κάθε χρόνο από το 2021. Η τελευταία έκρηξη έλαβε χώρα από τις 10 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2023.

Καθώς τα μονοπάτια πεζοπορίας άνοιξαν εκ νέου εκείνη την εποχή, οι επισκέπτες προειδοποιήθηκαν να μην περπατούν πάνω στην ακόμα «καυτή» λάβα. «Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψουμε με ακρίβεια εάν, πού ή πότε αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ηφαιστειακή έκρηξη ή το πιθανό μέγεθος μιας τέτοιας έκρηξης», δήλωσε στο CNN ο Þuríður Aradóttir Braun, διευθυντής του Visit Reykjanes.

«Αυτή η συνεχιζόμενη πορεία των γεγονότων μοιάζει πολύ με τις τρεις προηγούμενες εκρήξεις στη χερσόνησο Reykjanes το 2021, το 2022 και το 2023, αλλά θα μπορούσε επίσης να εξαφανιστεί παρόμοια με τα γεγονότα που είχαμε το 2020.

«Από τη μια πλευρά, γινόμαστε μάρτυρες ενός εκπληκτικού φυσικού γεγονότος σε πραγματικό χρόνο που μπορεί να συμβεί μόνο μία φορά στη ζωή. Από την άλλη, είναι ένα μεγάλο γεγονός στη φύση που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Πρέπει να το σεβαστούμε και να του δώσουμε χώρο. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι γεγονός της ζωής στην Ισλανδία και οι Ισλανδοί έχουν μάθει να ζουν με τα μειονεκτήματα και τα σημαντικά πλεονεκτήματά της, όπως η γεωθερμική ενέργεια.

Η στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ), ιδιαίτερα η ψυχολογική ΣΔ (pED), συνήθως συνοδεύεται από ψυχολογικούς παράγοντες, οι οποίοι σχετίζονται με μη φυσιολογική δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη σεξουαλική συμπεριφορά. Ωστόσο, οι μηχανισμοί που διέπουν τις λειτουργικές αλλαγές στον εγκέφαλο του pED είναι ακόμα ασαφείς. Η παρούσα μελέτη είχε στόχο να διερευνήσει τις ανωμαλίες της λειτουργίας του εγκεφάλου, καθώς και τις σχέσεις τους με τη σεξουαλική συμπεριφορά και το συναίσθημα σε ασθενείς με PED.

Εκτός από τις ορμόνες στην εργασία, μια βασική περιοχή του εγκεφάλου έχει βρεθεί ότι εμπλέκεται και στις τρεις φάσεις του κύκλου της σεξουαλικής ευχαρίστησης – η επιθυμία σεξ, το σεξ και η αναστολή του σεξ, σύμφωνα με μια νέα έρευνα. Η περιοχή του εγκεφαλικού φλοιού του εγκεφάλου εμπλέκεται και στις τρεις φάσεις και καθεμία από αυτές τις φάσεις εξαρτάται από διαφορετικά δίκτυα μέσα στον εγκέφαλο. Είναι επίσης σαφές ότι οι αλλαγές σε αυτά τα δίκτυα του εγκεφάλου σχετίζονται με σεξουαλική δυσλειτουργία. 

«Παρ’ όλες τις πρωτόγονες λειτουργίες του, το ανθρώπινο σεξ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη λειτουργικότητα του τμήματος του εγκεφάλου που έχει εξελιχθεί πιο πρόσφατα, του εγκεφαλικού φλοιού», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Janniko Georgiadis από το Πανεπιστήμιο του Groningen στην Ολλανδία. Η νέα ανασκόπηση εξέτασε τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος επηρεάζει την αλληλουχία των σωματικών και συναισθηματικών αλλαγών που συμβαίνουν καθώς ένα άτομο συμμετέχει σε σεξουαλικά διεγερτικές δραστηριότητες. 

Τα τελευταία χρόνια, μελέτες fMRI έχουν δείξει ότι η ανθρώπινη σεξουαλική διέγερση είναι ένα σύνθετο σύνολο αισθητηριακών, γνωστικών και συναισθηματικών διεργασιών. Αυτή η πολυπλοκότητα φαίνεται να αντανακλάται στις εγκεφαλικές διεργασίες που κρύβουν τη σεξουαλική διέγερση, που προκαλείται από την προβολή ερωτικού υλικού. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε την τροποποίηση των δικτύων του εγκεφάλου σε ασθενείς με Ψυχογενή ΣΔ κατά την ελεύθερη προβολή ενός ερωτικού βίντεο κλιπ. Το ICA παρουσιάζει το πλεονέκτημα της αποσύνδεσης της εγκεφαλικής δραστηριότητας, παράλληλα με το όραμα ενός πολύπλοκου και δυναμικού κινηματογραφικού υλικού, σε ένα σύνολο χωρικά ανεξάρτητων εγκεφαλικών δικτύων. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήσαμε τον αλγόριθμο SogICA για την ομαδική ανάλυση αντί για απλούστερες μεθόδους ομαδικής ICA. Η προτεινόμενη προσέγγιση SogICA είναι λιγότερο ευαίσθητη στην παρουσία μη ομοιογενών πηγών διαφορών στη δομή των χαρτών ανεξάρτητων στοιχείων μεταξύ των θεμάτων. Γενικά, τόσο οι προβλέψιμοι (π.χ. φύλο, ηλικία, κ.λπ.) όσο και οι μη εύκολα προβλέψιμοι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στην προκατάληψη της εκτίμησης του ομαδικού μοντέλου ICA. Αυτό θα μπορούσε να ισχύει για τα δεδομένα μας που περιλαμβάνουν δύο διαφορετικές ομάδες (ασθενείς και μάρτυρες), παρακινώντας την επιλογή μιας ισχυρής μεθόδου όπως η SogICA.