Υποχρεωτικό σεξ: είναι κακό για εσάς, είναι κακό για τη σχέση σας και οι ειδικοί συμφωνούν ότι πρέπει να σταματήσει.Σύμφωνα με έρευνες και συμβουλές ειδικών, αυτό είναι κάτι στο οποίο συμμετέχουν πιο συχνά οι γυναίκες, επομένως κυρίες, σταματήστε να κάνετε σεξ από υποχρέωση.  Ακούγεται προφανές. Για τους περισσότερους από εμάς η λέξη «υποχρέωση» πιθανότατα φέρνει στο νου σκέψεις για επαχθή καθήκοντα και αγγαρείες, κάτι που είναι τόσο αντισέξι όσο γίνεται, σωστά; Όπως και να έχει, φαίνεται ότι η «υποχρέωση» και το «σεξ» βρίσκουν τον εαυτό τους ως απίθανους συντρόφους πιο συχνά από όσο νομίζετε.

Μάλιστα, μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η «υποχρέωση» αναφέρθηκε ως λόγος για σεξ από το 12,4% των γυναικών και το 1,8% των ανδρών. Τα στοιχεία, η Lauren Muratore, διαπιστευμένη κλινική ψυχοσεξουαλική θεραπεύτρια στο Integrated Sex + Relationship Therapy λέει ότι δεν προκαλούν έκπληξη. «Γενικά, θα συμφωνήσω ότι στα ετεροκανονικά ζευγάρια [cisgender], θα άκουγα ότι μια ελαφρώς μεγαλύτερη μερίδα γυναικών αναφέρει ότι το σεξ είναι αγγαρεία έναντι των ανδρών».

Τι είναι το υποχρεωτικό σεξ;

Όπως υποδηλώνει το όνομα, το υποχρεωτικό σεξ είναι κάθε σεξουαλική πράξη (γενικά συνουσία) που πραγματοποιείται, ακόμη και όταν ένα άτομο δεν το θέλει, επειδή αισθάνεται ότι πρέπει από αίσθηση καθήκοντος. Ο Μουρατόρε επεξεργάζεται περαιτέρω λέγοντας, «Ο όρος υποχρέωση υπονοεί ότι θα μπορούσε να υπάρξει αντίκτυπος στον εαυτό ή/και στον σύντροφο εάν δεν συμβεί το σεξ. Το υποχρεωτικό σεξ θα μπορούσε να οριστεί ως η δημιουργία μιας σεξουαλικής δυναμικής που διαιωνίζει την προσδοκία ότι το σεξ πρέπει να συμβαίνει… δημιουργώντας ευθύνη και για τα δύο μέρη».

Γιατί οι άνθρωποι κάνουν υποχρεωτικό σεξ;

Οι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι συμμετέχουν σε σεξ υποχρεώσεων είναι τόσο διαφορετικοί όσο και οι τρόποι που οι άνθρωποι συμμετέχουν σε αυτό. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, συχνά επιστρέφει σε μερικά βασικά πράγματα όπως:

Η δυναμική της σχέσης και ο ρόλος που παίζει το σεξ μέσα σε αυτήν.

Πολιτιστικές και κοινωνικές κατασκευές που ενημερώνουν την πίστη των ανθρώπων γύρω από το σεξ.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι που βλέπω ότι κάνουν σεξ από υποχρέωση, το κάνουν λόγω της πίεσης που τους ασκεί ο σύντροφός τους ή της πίεσης που ασκούν στον εαυτό τους. Αυτό κάνει το άτομο που δεν θέλει το σεξ τόσο πολύ να εσωτερικεύσει ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του επειδή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του συντρόφου του. Ως εκ τούτου, αισθάνονται υποχρεωμένοι να συμμετέχουν στο σεξ. Οι άνθρωποι θα έχουν επίσης υποχρέωση σεξ για να διατηρήσουν την ικανοποίηση της σχέσης τους ή να νιώθουν πιο κοντά στον σύντροφό τους κατά τη διάρκεια και μετά το σεξ», λέει η Lauren.

Γιατί το σεξ με υποχρέωση είναι τόσο κακό για εμάς;

Η Jacqueline Hellyer, κλινική σεξολόγος στο The LoveLife Clinic λέει ότι ακόμη και το σεξ με καλές προθέσεις μπορεί να είναι επιζήμιο για όλους τους εμπλεκόμενους. «Υπάρχει μια σχολή σκέψης που λέει ότι οι γυναίκες πρέπει «απλώς να το κάνουν». Το συμπέρασμα είναι ότι το σεξ δεν είναι πραγματικά τόσο σημαντικό, είναι εύκολο να ξαπλώσεις εκεί και να το ξεπεράσεις, κάτι που βρίσκω απεχθή. Οι άντρες δεν θέλουν σεξ με υποχρέωση. Οι περισσότεροι άνδρες γενικά θέλουν οι σύντροφοί τους να απολαμβάνουν και το σεξ. Έχω πολλούς άντρες που έρχονται να με δουν που κάνουν σεξ με τη σύντροφό τους, αλλά δεν είναι ευχαριστημένοι επειδή δεν τους αρέσει. Ωστόσο, πιστεύει ότι κάνει το σωστό γιατί αυτό πιστεύει ότι θέλει», λέει η Jaqueline.

«Το υποχρεωτικό σεξ κάνει τις γυναίκες να νιώθουν αγανάκτηση, εκνευρισμό, απογοήτευση, χρήση. Γίνεται σεξουαλικό τραύμα χαμηλού επιπέδου. Είναι άδειο, είναι φρικτό και κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται χειρότερα. Αν απλώς «παίρνετε ένα για την ομάδα», τη μισείτε και εύχεστε να βιαστεί – αυτό είναι τραυματικό. Προκαλείτε κάτι αρνητικό στον εαυτό σας. Ποτέ, ποτέ, ποτέ μην το κάνεις αυτό», προσθέτει η Jaqueline.

Πόσο κακό είναι για τις σχέσεις;

Οι συνέπειες του σεξ υποχρεώσεων εκτείνονται και πέρα από το ατομικό επίπεδο. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι γυναίκες που ανέφεραν ότι έκαναν σεξ λόγω υποχρέωσης είχαν σημαντικά χαμηλότερη ικανοποίηση από τη σχέση και σεξουαλική ικανοποίηση από τις γυναίκες που δεν ανέφεραν αυτόν τον λόγο.

«Το επίπεδο προθυμίας ενός ατόμου να συμμετάσχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες πιθανότατα θα επηρεάσει τη σεξουαλική του ικανοποίηση», λέει η Lauren. «Οι πελάτες που βλέπω που κάνουν σεξ από υποχρέωση και κάνουν σεξ άθελά τους, γενικά δεν τους αρέσει το σεξ που κάνουν. Ο αντίκτυπος του σώματός σας να κάνει κάτι ξανά και ξανά χωρίς να θυμάστε τι είναι η απόλαυση δημιουργεί μια τεράστια ζημία σε ένα άτομο και μια σχέση».

Αλλά δεν είναι όλα άσχημα νέα. Περαιτέρω ευρήματα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το «κάνεις κάτι ωραίο» αναφέρθηκε επίσης ως λόγος για σεξ από το 10,2% των γυναικών και το 9,5% των ανδρών. «Οι πελάτες που αναγνωρίζουν ότι μπορεί να έχουν χαμηλότερη λίμπιντο ή διαφορετικό ενδιαφέρον για το σεξ από τον σύντροφό τους, αλλά είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί γενικά να δημιουργήσουν κάποια ευχαρίστηση από αυτό. Αυτό οφείλεται στο ότι αισθάνονται ότι έχουν περισσότερη δέσμευση, αντί να προέρχονται από τη θέση ότι πρέπει να κάνουν κάτι επειδή το θέλει ή το περιμένει ο σύντροφός τους», προσθέτει.

Ένα γονίδιο που προηγουμένως συνδέθηκε με τη διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD) από ερευνητές του UT Southwestern Medical Center φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην κατεύθυνση των κυττάρων στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου προς την τελική ταυτότητά τους, ανέφερε η ίδια ομάδα σε μια νέα μελέτη. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Science Advances, θα μπορούσαν τελικά να οδηγήσουν σε νέες θεραπείες για την επικρατούσα νευροαναπτυξιακή διαταραχή.

«Αυτή η μελέτη είναι μία από τις λίγες που παρέχει μια μηχανιστική κατανόηση της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού», δήλωσε η ανώτερη συγγραφέας Maria Chahrour, Ph.D., Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νευροεπιστήμης και Ψυχιατρικής και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Εγκεφάλου Peter O’Donnell Jr. UT Southwestern.

Περίπου 1 στα 36 παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες διαγιγνώσκεται με ΔΑΦ, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο της γενετικής στη ΔΑΦ, ο Δρ. Chahrour σημείωσε ότι οι δίδυμες μελέτες υποδηλώνουν περίπου 90% κληρονομικότητα. Αν και έχουν εντοπιστεί εκατοντάδες γονίδια που σχετίζονται με τη ΔΑΦ, πρόσθεσε, ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα γονίδια μπορεί να συμβάλλουν στη διαταραχή είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστος.

Το 2020, η Δρ. Chahrour και οι συνεργάτες της ανακάλυψαν ένα γονίδιο που σχετίζεται με το ASD που ονομάζεται KDM5A, δείχνοντας ότι οι ασθενείς που φέρουν μεταλλάξεις σε αυτό το γονίδιο έχουν συνήθως ΔΑΦ, έλλειψη ομιλίας, διανοητική αναπηρία και άλλα συμπτώματα. Αν και το KDM5A είναι γνωστό ότι κωδικοποιεί έναν ρυθμιστή χρωματίνης – μια πρωτεΐνη που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο συσκευάζεται το DNA στα κύτταρα και αν εκφράζονται άλλα γονίδια – ο μηχανισμός πίσω από το ρόλο του στη ΔΑΦ ήταν άγνωστος.

Γνωρίζοντας ότι οι ρυθμιστές χρωματίνης επηρεάζουν την ταυτότητα του κυττάρου ή τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα εξελίσσονται σε συγκεκριμένους τύπους, η Δρ. Chahrour και οι συνεργάτες της εξέτασαν την ποικιλία των τύπων κυττάρων σε ένα μοντέλο ποντικού στο οποίο αυτό το γονίδιο είχε εξαλειφθεί. Εξέτασαν συγκεκριμένα το κέντρο μάθησης και μνήμης του εγκεφάλου, τον ιππόκαμπο, η δομή και η λειτουργία του οποίου μεταβάλλεται στη ΔΑΦ.

Ο ιππόκαμπος έχει τέσσερις κύριους τύπους κυττάρων – διεγερτικούς νευρώνες, ανασταλτικούς νευρώνες, γλοία και ενδοθηλιακά κύτταρα – και αυτοί οι τέσσερις χωρίζονται περαιτέρω σε 24 υποτύπους. Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που είναι γνωστή ως προσδιορισμός αλληλουχίας RNA ενός πυρήνα, οι ερευνητές ανέλυσαν την αλληλουχία περισσότερων από 105.000 πυρήνων για να συγκρίνουν τους πληθυσμούς των κυτταρικών τύπων που υπάρχουν στον ιππόκαμπο μεταξύ ποντικών με KDM5A και ποντικών χωρίς το γονίδιο ή «νοκ-άουτ».

Η ανάλυσή τους έδειξε ευδιάκριτες διαφορές σε τέσσερις υποτύπους διεγερτικών νευρώνων και δύο υποτύπους ανασταλτικών νευρώνων. Στα ποντίκια χωρίς KDM5A, μερικοί από αυτούς τους τύπους κυττάρων αυξήθηκαν σε αριθμό, άλλοι μειώθηκαν και ένας άλλαξε σε διαφορετικό υποτύπο εντός της κατηγορίας του, υποδηλώνοντας ότι το KDM5A παίζει σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό της κυτταρικής ταυτότητας κατά την ανάπτυξη.

Μια πιο προσεκτική ματιά στα κύτταρα στον ιππόκαμπο των ζώων με νοκ-άουτ KDM5A έδειξε ότι τα κύτταρα σε αυτήν την περιοχή φαίνονται πιο ώριμα, με ασυνήθιστα περισσότερα και μακρύτερα διακλαδισμένα κύτταρα από ό,τι σε ζώα με KDM5A. Πολλά από τα προσβεβλημένα κύτταρα βρίσκονταν σε μια περιοχή του ιππόκαμπου γνωστή ως CA1, κλειδί για την αποθήκευση κοινωνικών αναμνήσεων ή αναμνήσεων αλληλεπιδράσεων με άλλους.

Οι αλλαγές στους κυτταρικούς τύπους μπορεί να οδηγήσουν σε ανισορροπίες διέγερσης και αναστολής και τα ελαττώματα στην κυτταρική ανάπτυξη μπορεί να βλάψουν τα κυκλώματα του ιππόκαμπου και να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία του ιππόκαμπου, που ευθύνεται για ορισμένα από τα συμπτώματα που σχετίζονται με το ASD, είπε ο Δρ. Chahrour.

Η Δρ. Chahrour, η οποία είναι επίσης αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Eugene McDermott Centre for Human Growth and Development και στο Κέντρο για τη Γενετική της Άμυνας Ξενιστή στο UTSW, είπε ότι αυτά τα ευρήματα προάγουν τη ζωτική αποστολή του εργαστηρίου της: Να κατανοήσει τους μοριακούς μηχανισμούς που κρύβουν τη ΔΑΦ και σχετικές νευροαναπτυξιακές καταστάσεις.