Ινδία: Οι πολίτες ξοδεύουν περισσότερα στα φαρμακεία παρά στα δημόσια νοσοκομεία

Η Ινδία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο στο σύστημα υγείας της. Παρότι η κυβέρνηση έχει αυξήσει τις δημόσιες δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη τα τελευταία χρόνια, οι πολίτες συνεχίζουν να δαπανούν περισσότερα χρήματα για φάρμακα από όσα κατευθύνονται συνολικά στα δημόσια νοσοκομεία. Τα νέα στοιχεία από τους Εθνικούς Λογαριασμούς Υγείας (National Health Accounts) για το οικονομικό έτος 2022-23 αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα που αναδεικνύει τις αδυναμίες του συστήματος και το αυξανόμενο οικονομικό βάρος για τα νοικοκυριά.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι δαπάνες στα φαρμακεία έφτασαν τα 162.511 crore ρουπίες, ξεπερνώντας τις δαπάνες που καταγράφηκαν στα δημόσια νοσοκομεία, οι οποίες ανήλθαν σε 128.298 crore ρουπίες. Το μερίδιο των φαρμακείων στις συνολικές τρέχουσες δαπάνες υγείας αυξήθηκε από 19,35% το 2021-22 σε 21,19% το 2022-23, ενώ το ποσοστό των δημόσιων νοσοκομείων υποχώρησε από 18,99% σε 16,73%.

Τα βασικά ευρήματα της έκθεσης

• Οι Ινδοί ξόδεψαν πάνω από 162.000 crore ρουπίες σε φαρμακεία το 2022-23.
• Οι δαπάνες στα δημόσια νοσοκομεία ήταν σημαντικά χαμηλότερες.
• Τα ιδιωτικά νοσοκομεία απορρόφησαν το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών υγείας.
• Οι πληρωμές από την τσέπη των πολιτών αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 26.000 crore ρουπίες μέσα σε έναν χρόνο.
• Η ιδιωτική ασφάλιση υγείας καλύπτει μόλις το 9,19% των συνολικών δαπανών υγείας στη χώρα.

Γιατί τα φαρμακεία αποτελούν βασικό πυλώνα του συστήματος υγείας

Για εκατομμύρια Ινδούς, το φαρμακείο είναι η πρώτη και συχνά η μοναδική επαφή με το σύστημα υγείας. Πολλοί πολίτες προμηθεύονται φάρμακα για κοινές ασθένειες, χρόνιες παθήσεις ή επαναλαμβανόμενες θεραπείες χωρίς να επισκέπτονται νοσοκομεία ή εξειδικευμένα κέντρα υγείας. Η εύκολη πρόσβαση και το χαμηλότερο άμεσο κόστος καθιστούν τα φαρμακεία βασικό σημείο παροχής υγειονομικής φροντίδας, ιδιαίτερα στις αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.

Η κατάσταση αυτή αντανακλά επίσης τις ελλείψεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στη δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Όταν οι πολίτες δυσκολεύονται να έχουν άμεση πρόσβαση σε γιατρούς ή νοσοκομεία, συχνά καταφεύγουν στην αυτοθεραπεία ή στην αγορά φαρμάκων από τοπικά φαρμακεία. Αυτό αυξάνει σημαντικά τις ιδιωτικές δαπάνες και μεταφέρει μεγάλο μέρος του κόστους υγειονομικής περίθαλψης στα νοικοκυριά.

Η αυξανόμενη επιβάρυνση των νοικοκυριών

Ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της έκθεσης αφορά τις άμεσες πληρωμές των πολιτών. Οι λεγόμενες «δαπάνες από την τσέπη» αυξήθηκαν από 356.254 crore ρουπίες το 2021-22 σε 382.629 crore ρουπίες το 2022-23. Αυτό σημαίνει ότι οι οικογένειες συνεχίζουν να καλύπτουν σημαντικό μέρος των εξόδων υγείας χωρίς επαρκή ασφαλιστική προστασία.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι περισσότερες ασφαλιστικές καλύψεις επικεντρώνονται στη νοσοκομειακή περίθαλψη και δεν αποζημιώνουν επαρκώς επισκέψεις σε εξωτερικά ιατρεία, διαγνωστικές εξετάσεις και αγορές φαρμάκων. Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς αναγκάζονται να πληρώνουν οι ίδιοι για μεγάλο μέρος της καθημερινής τους φροντίδας.

Οι χρόνιες ασθένειες αυξάνουν τη ζήτηση φαρμάκων

Η εξάπλωση των χρόνιων παθήσεων στην Ινδία αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα πίσω από την αύξηση των φαρμακευτικών δαπανών. Νοσήματα όπως ο διαβήτης, η υπέρταση, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και οι διαταραχές του θυρεοειδούς απαιτούν μακροχρόνια ή και δια βίου φαρμακευτική αγωγή. Αυτό δημιουργεί σταθερή και αυξανόμενη ζήτηση για φάρμακα, επιβαρύνοντας συνεχώς τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

Παράλληλα, προγράμματα που προσφέρουν γενόσημα φάρμακα σε χαμηλότερες τιμές εξακολουθούν να έχουν περιορισμένη συμμετοχή στο συνολικό φαρμακευτικό κόστος της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η δυνατότητα μείωσης των δαπανών μέσω φθηνότερων εναλλακτικών λύσεων παραμένει σχετικά μικρή σε εθνικό επίπεδο.

Μια πρόκληση για το μέλλον

Παρότι το υπουργείο Υγείας της Ινδίας υποστηρίζει ότι η χώρα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο προς την καθολική υγειονομική κάλυψη την τελευταία δεκαετία, τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι η εξάρτηση από τα φαρμακεία και τον ιδιωτικό τομέα παραμένει ιδιαίτερα έντονη. Οι δαπάνες στα ιδιωτικά νοσοκομεία αυξάνονται, ενώ οι οικογένειες συνεχίζουν να επωμίζονται μεγάλο μέρος του κόστους της περίθαλψης.

Η πρόκληση για τις ινδικές αρχές τα επόμενα χρόνια θα είναι να ενισχύσουν τη δημόσια υγεία, να βελτιώσουν την πρόσβαση στις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας και να περιορίσουν το οικονομικό βάρος που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια πολίτες κάθε φορά που χρειάζονται ιατρική βοήθεια. Σε διαφορετική περίπτωση, τα φαρμακεία θα συνεχίσουν να αποτελούν το βασικό «καταφύγιο» υγείας για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, με σημαντικό κόστος για τα νοικοκυριά και την κοινωνία συνολικά.