11.6 C
Athens
Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου, 2024

Προγράμματα Κοινωνικής Βοήθειας: Έχουν μειώσει σημαντικά την παιδική θνησιμότητα

Προγράμματα Κοινωνικής Βοήθειας: Τα προγράμματα κοινωνικής βοήθειας έχουν μειώσει σημαντικά την παιδική θνησιμότητα στη Βραζιλία και η επέκτασή τους θα μπορούσε να αποτρέψει σχεδόν 150.000 θανάτους παιδιών έως το 2030. Η μελέτη, με επικεφαλής το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), δείχνει ότι οι κοινωνικές συντάξεις και οι μεταβιβάσεις μετρητών υπό όρους αποτελούν αποτελεσματική στρατηγική για τον μετριασμό των επιπτώσεων των σημερινών πολλαπλών παγκόσμιων οικονομικών κρίσεων στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LIMC).

covid

Η πανδημία COVID-19, ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο σημερινός πληθωρισμός έχουν οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ο οποίος ανέρχεται σήμερα σε 700 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα μισά είναι παιδιά. Επιπλέον, περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο παιδιά ζουν σε πολυδιάστατη φτώχεια, με ανεκπλήρωτες βασικές ανάγκες στην υγεία, την εκπαίδευση και τη διατροφή. Με μια παγκόσμια οικονομική ύφεση να διαφαίνεται, οι ασθένειες και οι θάνατοι που σχετίζονται με τη φτώχεια, ιδίως μεταξύ των παιδιών, θα μπορούσαν να αυξηθούν σημαντικά στις χώρες με χαμηλό ποσοστό φτώχειας, εάν δεν εφαρμοστούν γρήγορα αποτελεσματικές στρατηγικές. Η Βραζιλία είναι μία από τις χώρες της ΛΑΜΙΚ που έχουν πληγεί περισσότερο από την τρέχουσα οικονομική κρίση. Ταυτόχρονα, η χώρα έχει αναπτύξει μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές κοινωνικής βοήθειας των τελευταίων δεκαετιών, η οποία βασίζεται στις υπό όρους μεταβιβάσεις μετρητών (CCT) για τις φτωχές οικογένειες (Programa Bolsa Família) και στις κοινωνικές συντάξεις (SP) για τους ηλικιωμένους και τα άτομα με αναπηρία (Benefício de Prestação Continuada). “Καμία μελέτη δεν έχει εκτιμήσει ποτέ τον κοινό αντίκτυπο αυτών των δύο πολιτικών κοινωνικής βοήθειας στην παιδική θνησιμότητα ή δεν έχει προβλέψει τα μετριαστικά αποτελέσματα και των δύο προγραμμάτων σε περιόδους οικονομικής κρίσης όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα”, εξηγεί ο Davide Rasella, ερευνητής του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας της ΒαρκελώνηςISGlobal και συντονιστής της μελέτης. Για τον σκοπό αυτό, ο ίδιος και οι συνάδελφοί του στο Πανεπιστήμιο της Bahia στη Βραζιλία ανέλυσαν αναδρομικά τη συσχέτιση μεταξύ των ποσοστών θνησιμότητας για παιδιά κάτω του ενός έτους, ενός έως τεσσάρων ετών και κάτω των πέντε ετών για 2.548 δήμους σε όλη τη Βραζιλία μεταξύ 2004 και 2019 και της κάλυψης των δύο προγραμμάτων στους ίδιους δήμους. Και τα δύο προγράμματα έχουν σώσει πολλές ζωές

poor

Η αναδρομική ανάλυση δείχνει ότι η ενοποιημένη κάλυψη και των δύο προγραμμάτων (πάνω από 60% για το πρόγραμμα των υπό όρους μεταβιβάσεων μετρητών CCT και πάνω από 66% για το πρόγραμμα των κοινωνικών συντάξεων SP) μείωσε σημαντικά τα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας (μεταξύ 13 και 16% μειώσεις). Όσο φτωχότερη είναι η κοινότητα, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αντίκτυπος στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, ιδίως στην περίπτωση του προγράμματος των υπό όρους μεταβιβάσεων μετρητών CCT, το οποίο εστιάζει περισσότερο στην ακραία φτώχεια. Οι μεταφορές μετρητών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, επιτρέποντας στις οικογένειες να αγοράσουν περισσότερα και καλύτερα τρόφιμα, καθώς και προϊόντα υγιεινής ή φάρμακα. Επιτρέπουν, επίσης, στις μητέρες να πάρουν ένα ρεπό για να φροντίσουν το άρρωστο παιδί τους ή να το πάνε στο νοσοκομείο. Μπορούν, επίσης, να βελτιώσουν την υγεία των παιδιών επειδή συνδέονται με την εκπλήρωση ορισμένων απαιτήσεων υγείας και εκπαίδευσης. Ανεξάρτητα από τους μηχανισμούς, η ομάδα του Rasella έχει ήδη δείξει τη μεγάλη επίδραση των υπό όρους μεταβιβάσεων μετρητών CCTs στην παιδική θνησιμότητα σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής. “Η επίδραση των κοινωνικών συντάξεων, οι οποίες δίνονται στους ηλικιωμένους και τους ανάπηρους, ήταν λίγο πιο εκπληκτική και δεν είχε περιγραφεί στο παρελθόν”, λέει ο Rasella. Θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας εάν οι ηλικιωμένοι ζουν με τις ευρύτερες οικογένειές τους και τα παιδιά τους, καθώς και επειδή ορισμένοι από τους ανάπηρους είναι παιδιά. Και θα μπορούσαν να σώσουν πολύ περισσότερους αν επεκτείνονταν Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε στη συνέχεια μοντέλα για να προβλέψει πόσες ζωές θα μπορούσαν να σώσουν αυτά τα προγράμματα τα επόμενα χρόνια, ανάλογα με το αν η κάλυψή τους θα παρέμενε η ίδια (βασική γραμμή), θα αυξανόταν (μετριασμός) ή θα μειωνόταν (δημοσιονομική λιτότητα). Τα μοντέλα δείχνουν ότι η επέκταση της κάλυψης και των δύο προγραμμάτων (στρατηγική μετριασμού) θα μπορούσε να αποτρέψει σχεδόν 150.000 θανάτους παιδιών μέχρι το 2030, σε σύγκριση με το σενάριο δημοσιονομικής λιτότητας, το οποίο θα οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της παιδικής θνησιμότητας. “Οι μελέτες μας παρέχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι η μείωση αυτών των προγραμμάτων λόγω μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας θα ήταν εξαιρετικά επιβλαβής για την υγεία των παιδιών”, λέει ο Rasella. “Αντιθέτως, θα πρέπει να επεκταθούν για να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις των σημερινών παγκόσμιων κρίσεων στην παιδική θνησιμότητα”, προσθέτει.

Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό The Lancet Περιφερειακή Υγεία-Αμερική (The Lancet Regional Health-Americas).

Συντάκτης

Δείτε Επίσης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Τελευταία άρθρα