Η κολπική μαρμαρυγή είναι μία από τις συχνότερες καρδιακές αρρυθμίες, δηλαδή διαταραχές του καρδιακού ρυθμού. Χαρακτηρίζεται από ανώμαλους και ακανόνιστους παλμούς και συχνά αναφέρεται απλώς ως «κολπική μαρμαρυγή».
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα ηλεκτρικά σήματα της καρδιάς είναι τακτικά και συγχρονισμένα, επιτρέποντας στους τέσσερις θαλάμους της –τους δύο κόλπους και τις δύο κοιλίες– να συσπώνται με συντονισμένο τρόπο, ώστε το αίμα να αντλείται αποτελεσματικά σε όλο το σώμα.
Στην κολπική μαρμαρυγή, τα ηλεκτρικά σήματα στους κόλπους γίνονται χαοτικά. Οι άνω καρδιακοί θάλαμοι συσπώνται γρήγορα και άρρυθμα, με αποτέλεσμα η συστολή τους να είναι λιγότερο αποτελεσματική. Έτσι, το αίμα συχνά δεν αδειάζει πλήρως από τους κόλπους και μπορεί να λιμνάζει.
Η στάση του αίματος αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων. Αν ένας θρόμβος μετακινηθεί μέσω της κυκλοφορίας προς τον εγκέφαλο, μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Παράλληλα, τα ακανόνιστα σήματα μπορεί να μεταφερθούν και στις κοιλίες, προκαλώντας πολύ γρήγορη καρδιακή λειτουργία, η οποία μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί επαρκές αίμα προς τους πνεύμονες και το υπόλοιπο σώμα.
Συμπτώματα και κίνδυνοι
Τα άτομα με κολπική μαρμαρυγή συχνά περιγράφουν αίσθημα «φτερουγίσματος» στο στήθος, δυνατούς ή ακανόνιστους παλμούς, καθώς και αίσθηση ότι η καρδιά «χάνει» χτύπους. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η κόπωση, η ζάλη, η δύσπνοια και ο πόνος στο στήθος.
Ωστόσο, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών δεν εμφανίζει εμφανή συμπτώματα. Αυτό καθιστά την πάθηση ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς μπορεί να παραμένει αδιάγνωστη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η μη θεραπευμένη κολπική μαρμαρυγή σχετίζεται με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής ανεπάρκειας και καρδιαγγειακού θανάτου. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να ζητείται ιατρική αξιολόγηση όταν εμφανίζονται συμπτώματα όπως αίσθημα παλμών, δύσπνοια, ζάλη, πόνος στο στήθος ή ανεξήγητη κόπωση, ακόμη κι αν αυτά υποχωρούν.
Επιπολασμός της κολπικής μαρμαρυγής
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμάται ότι περίπου το 1% έως 2% του γενικού πληθυσμού πάσχει από κολπική μαρμαρυγή. Η συχνότητά της αυξάνεται έντονα με την ηλικία. Σε άτομα ηλικίας 18 έως 64 ετών, το ποσοστό διάγνωσης είναι χαμηλό, ενώ σε ηλικίες άνω των 65 ετών αυξάνεται σημαντικά.
Καθώς ο πληθυσμός γερνά και αυξάνεται η επιβίωση ατόμων με χρόνιες παθήσεις, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο αριθμός των ατόμων με κολπική μαρμαρυγή στις ΗΠΑ θα μπορούσε να διπλασιαστεί ή και να τριπλασιαστεί τις επόμενες δεκαετίες, φτάνοντας έως και τα 16 εκατομμύρια έως το 2050.
Η πάθηση δεν επηρεάζει όλες τις πληθυσμιακές ομάδες με τον ίδιο τρόπο. Τα ποσοστά διάγνωσης εμφανίζονται χαμηλότερα σε πληθυσμούς αφροαμερικανών, ισπανόφωνων, ασιατικής καταγωγής και ιθαγενών Αμερικανών σε σύγκριση με τον λευκό πληθυσμό. Παρ’ όλα αυτά, μελέτες που χρησιμοποίησαν συσκευές συνεχούς παρακολούθησης καρδιακού ρυθμού έδειξαν ότι η πραγματική συχνότητα της κολπικής μαρμαρυγής είναι παρόμοια μεταξύ μαύρων και λευκών πληθυσμών, γεγονός που υποδηλώνει υποδιάγνωση σε ορισμένες ομάδες.
Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Η κολπική μαρμαρυγή σχετίζεται με εκατοντάδες χιλιάδες νοσηλείες και δεκάδες χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των καρδιαγγειακών θανάτων που σχετίζονται με την πάθηση, ιδιαίτερα σε άτομα μέσης ηλικίας.
Παράλληλα, το οικονομικό βάρος είναι σημαντικό. Οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή έχουν κατά μέσο όρο πολύ υψηλότερες δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης σε σχέση με άτομα χωρίς την πάθηση. Το συνολικό κόστος για το σύστημα υγείας ανέρχεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω τα επόμενα χρόνια.
Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή θεραπεία και η ενημέρωση του πληθυσμού αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τον περιορισμό τόσο των επιπλοκών όσο και του κοινωνικού και οικονομικού φορτίου της κολπικής μαρμαρυγής.
