Το τρύπημα στο σώμα σας, όπως και το τρύπημα στο αυτί, μπορεί να συνεπάγεται διαφορετικά επίπεδα πόνου ανάλογα με διάφορους παράγοντες. Ακολουθούν όσα πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με τον πιθανό πόνο που σχετίζεται με το τρύπημα του σώματος.

Τι πρέπει να προσέξετε όταν βάζετε σκουλαρίκι για πρώτη φορά;

• Αντοχή στον πόνο: Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικά όρια πόνου, οπότε αυτό που μπορεί να είναι επώδυνο για ένα άτομο μπορεί να είναι πιο ανεκτό για ένα άλλο. Παράγοντες όπως η ατομική ανοχή στον πόνο, η νοοτροπία και οι προσωπικές εμπειρίες με τον πόνο μπορούν να επηρεάσουν την αντίληψη του πόνου κατά τη διάρκεια του body piercing.
• Τοποθεσία: Η θέση του piercing παίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό του επιπέδου του πόνου. Περιοχές με περισσότερες νευρικές απολήξεις και πυκνότερο ιστό, όπως χόνδρος, θηλές, γεννητικά όργανα ή επιφανειακά piercing, τείνουν να είναι πιο επώδυνες σε σύγκριση με σαρκώδεις περιοχές όπως οι λοβοί των αυτιών ή τα χείλη. Είναι σημαντικό να λαμβάνετε υπόψη τη συγκεκριμένη ανατομία της περιοχής που τρυπάτε.
• Τεχνική και εμπειρία: Η δεξιότητα και η εμπειρία του τρυπαντή μπορεί να επηρεάσει τον πόνο που βιώνεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Οι επαγγελματίες piercers που ακολουθούν τις κατάλληλες τεχνικές, χρησιμοποιούν αποστειρωμένο εξοπλισμό και έχουν εμπειρία στο συγκεκριμένο piercing που επιθυμείτε μπορούν να ελαχιστοποιήσουν την ενόχληση και να βοηθήσουν στην εξασφάλιση μιας ομαλής διαδικασίας.
• Εισαγωγή κοσμήματος: Η εισαγωγή του ίδιου του κοσμήματος μπορεί να προκαλέσει μια σύντομη στιγμή δυσφορίας, ιδιαίτερα όταν περνάει μέσα από το δέρμα. Αυτή η αίσθηση μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το πάχος και το στυλ του κοσμήματος, καθώς και την ευαισθησία του ατόμου.
• Μετά τη φροντίδα: Η σωστή μεταφροντίδα είναι απαραίτητη για τη διαδικασία επούλωσης και μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα δυσφορίας. Η τήρηση των οδηγιών του piercer, συμπεριλαμβανομένου του τακτικού καθαρισμού του piercing και της αποφυγής ερεθιστικών ουσιών, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου και στην πρόληψη επιπλοκών.
• Απελευθέρωση ενδορφινών: Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του piercing, το σώμα σας μπορεί να απελευθερώσει ενδορφίνες, οι οποίες είναι φυσικά παυσίπονα που μπορούν να δημιουργήσουν μια αίσθηση ευφορίας και να ελαχιστοποιήσουν την άμεση δυσφορία.

Είναι σημαντικό να επιλέξετε ένα αξιόπιστο και επαγγελματικό στούντιο piercing που ακολουθεί αυστηρές πρακτικές υγιεινής και χρησιμοποιεί αποστειρωμένο εξοπλισμό. Ένας έμπειρος piercer μπορεί να σας καθοδηγήσει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, να σας παράσχει οδηγίες για τη μετεγχειρητική φροντίδα και να αντιμετωπίσει τυχόν ανησυχίες σας.

Να θυμάστε ότι, ενώ αναμένεται κάποιος πόνος ή δυσφορία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του piercing, συνήθως είναι σύντομος και διαχειρίσιμος. Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με τον πόνο ή οποιεσδήποτε ειδικές ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν τη διαδικασία του piercing, συμβουλευτείτε προηγουμένως έναν επαγγελματία piercer ή έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

Τελικά, η εμπειρία του καθενός με το piercing στο σώμα είναι μοναδική. Είναι σημαντικό να συλλέγετε πληροφορίες, να επικοινωνείτε με τον ειδικό και να λαμβάνετε μια τεκμηριωμένη απόφαση με βάση το δικό σας επίπεδο άνεσης και τις προτιμήσεις σας.

Το ελληνικό ραβανί είναι ένα απολαυστικό παραδοσιακό επιδόρπιο που κατέχει ξεχωριστή θέση στην ελληνική κουζίνα. Αυτό το υγρό κέικ από σιμιγδάλι, εμποτισμένο με γλυκό σιρόπι, είναι το αγαπημένο των Ελλήνων και σερβίρεται συχνά σε ειδικές περιστάσεις, οικογενειακές συγκεντρώσεις και γιορτές. Με την πλούσια γεύση και τη μοναδική υφή του, το ραβανί είναι σίγουρο ότι θα ικανοποιήσει το γλυκό σας και θα σας αφήσει να θέλετε κι άλλο.

Για να προετοιμάσετε αυτή την απολαυστική λιχουδιά:

• 1 φλιτζάνι σιμιγδάλι
• 1 φλιτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 φλιτζάνι ζάχαρη
• 1 φλιτζάνι ανάλατο βούτυρο, λιωμένο
• 1 φλιτζάνι γάλα
• 4 αυγά
• 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
• 1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
• Ξύσμα από 1 λεμόνι

Για το σιρόπι:

• 2 φλιτζάνια νερό
• 2 φλιτζάνια ζάχαρη
• Χυμός από 1 λεμόνι
• Προαιρετικά: μερικές σταγόνες νερό από άνθη τριαντάφυλλου ή πορτοκαλιού

Παρασκευή:

• Ας ξεκινήστε προθερμαίνοντας το φούρνο σας στους 180°C. Βουτυρώνετε ένα ορθογώνιο ταψί με βούτυρο και το αφήνουμε στην άκρη.
• Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύετε το σιμιγδάλι, το αλεύρι, τη ζάχαρη, το μπέικιν πάουντερ και το ξύσμα λεμονιού. Ανακατέψτε αυτά τα στεγνά υλικά μαζί μέχρι να ενωθούν καλά.
• Στη συνέχεια, προσθέστε στο μπολ το λιωμένο βούτυρο, το γάλα, τα αυγά και το εκχύλισμα βανίλιας. Χρησιμοποιήστε ένα ηλεκτρικό μίξερ ή ένα σύρμα για να τα ανακατέψετε όλα μαζί μέχρι να έχετε ένα λείο μείγμα. Βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν σβώλοι στο μείγμα.
• Αδειάστε το μείγμα στο λαδωμένο ταψί, απλώνοντάς το ομοιόμορφα. Τοποθετήστε το σκεύος στον προθερμασμένο φούρνο και ψήστε για περίπου 35-40 λεπτά ή μέχρι η επιφάνεια να ροδίσει και μια οδοντογλυφίδα που θα εισάγετε στο κέντρο να βγαίνει καθαρή.
• Ενώ ψήνεται το ραβανί, ετοιμάστε το σιρόπι. Σε μια κατσαρόλα, ανακατέψτε το νερό και τη ζάχαρη και αφήστε το μείγμα να πάρει βράση σε μέτρια φωτιά. Ανακατεύετε περιστασιακά μέχρι να διαλυθεί εντελώς η ζάχαρη. Μειώστε τη φωτιά και αφήστε το να σιγοβράσει για περίπου 10 λεπτά. Αποσύρετε από τη φωτιά και προσθέστε το χυμό λεμονιού και προαιρετικά το νερό από άνθη τριαντάφυλλου ή πορτοκαλιού. Αφήστε το σιρόπι στην άκρη για να κρυώσει.
• Μόλις βγάλετε το ραβανί από το φούρνο, αφήστε το να κρυώσει για λίγα λεπτά. Χρησιμοποιώντας ένα μαχαίρι, κόψτε το κέικ σε κομμάτια σε σχήμα ρόμβου ή τετραγώνου όσο είναι ακόμα ζεστό. Περιχύνετε σιγά σιγά το ζεστό κέικ με το κρύο σιρόπι, φροντίζοντας να καλύψετε κάθε κομμάτι. Αφήστε το κέικ να απορροφήσει πλήρως το σιρόπι.
• Αφήστε το ραβανί να κρυώσει εντελώς πριν το σερβίρετε. Μπορείτε να το γαρνίρετε με ψιλοκομμένα αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη ή λίγη κανέλα για πρόσθετη οπτική εμφάνιση.

Το αποτέλεσμα είναι ένα λαχταριστό ελληνικό ραβανί που λιώνει στο στόμα σας με κάθε μπουκιά. Ο συνδυασμός του υγρού σιμιγδαλένιου κέικ και του γλυκού, αρωματικού σιροπιού δημιουργεί ένα επιδόρπιο που είναι ταυτόχρονα απολαυστικό και δροσιστικό.

Είτε το απολαμβάνετε ως επιδόρπιο μετά από ένα πλούσιο ελληνικό γεύμα είτε ως απολαυστικό συνοδευτικό του απογευματινού σας καφέ, το Ραβανί είναι μια πραγματική γεύση της ελληνικής φιλοξενίας και παράδοσης.

Καρκίνος: Τα μελλοντικά καρκινικά κύτταρα συσσωρεύουν μια σειρά συγκεκριμένων γενετικών αλλαγών με προβλέψιμο και διαδοχικό τρόπο, χρόνια πριν αναγνωριστούν ως προ-κακοήθειες, διαπίστωσαν ερευνητές του Stanford Medicine. Πολλές από αυτές τις αλλαγές επηρεάζουν μονοπάτια που ελέγχουν την κυτταρική διαίρεση, τη δομή και την εσωτερική ανταλλαγή μηνυμάτων, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να είναι έτοιμα να καταστραφούν πολύ πριν εμφανιστούν ορατά σημάδια ή συμπτώματα. Η μελέτη είναι η πρώτη που παρατηρεί εξαντλητικά τη φυσική εξέλιξη των πρώτων σταδίων του ανθρώπινου καρκίνου, ξεκινώντας από κύτταρα που έχουν μία μόνο μετάλλαξη που προκαλεί καρκίνο και καταλήγοντας σε ένα σύνολο απογόνων που φέρουν ένα γαλαξία γενετικών ανωμαλιών. Ο εντοπισμός των πρώτων βημάτων που σχετίζονται με τη μελλοντική ανάπτυξη του καρκίνου θα μπορούσε όχι μόνο να διευκολύνει τη διάγνωση νωρίτερα από κάθε άλλη φορά –όταν ένα θανατηφόρο αποτέλεσμα δεν είναι παρά μια αχτίδα στο μάτι ενός κακόβουλου κυττάρου αλλά μπορεί επίσης να αναδείξει νέες παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να σταματήσουν τη νόσο στην πορεία της, λένε οι ερευνητές. “Ιδανικά, θα μπορούσαμε να βρούμε τρόπους να ανακόψουμε αυτή την εξέλιξη πριν τα κύτταρα γίνουν πραγματικά καρκινικά”, δήλωσε η Christina Curtis, Ph. D. , καθηγήτρια ιατρικής, γενετικής και επιστήμης βιοϊατρικών δεδομένων. “Μπορούμε να εντοπίσουμε έναν ελάχιστο αστερισμό γενετικών αλλοιώσεων που σημαίνει ότι το κύτταρο θα προοδεύσει Και, αν ναι, μπορούμε να παρέμβουμε

Η εντυπωσιακή αναπαραγωγιμότητα των γενετικών αλλαγών που παρατηρήσαμε από πολλαπλούς δότες υποδηλώνει ότι αυτό είναι εφικτό”
H Curtis είναι η κύρια συγγραφέας της έρευνας, η οποία δημοσιεύθηκε στις 31 Μαΐου στο Nature. Οι κύριοι συγγραφείς της μελέτης είναι ο πρώην μεταδιδακτορικός ερευνητής Kasper Karlsson, Ph. D. , και ο επισκέπτης μεταπτυχιακός φοιτητής Moritz Przybilla.

Κύτταρα με κακόβουλο ξεκίνημα

Η έρευνα βασίζεται σε προηγούμενες εργασίες στο εργαστήριο του Curtis που δείχνουν ότι ορισμένα κύτταρα καρκίνου του παχέος εντέρου φαινομενικά γεννιούνται για να είναι κακά -αποκτούν την ικανότητα να κάνουν μεταστάσεις πολύ πριν η ασθένεια γίνει αντιληπτή.
“Οι μελέτες μας σε εγκατεστημένους όγκους μας έδειξαν ότι οι πρώιμες γονιδιωματικές μεταβολές φαίνεται να υπαγορεύουν τι θα συμβεί αργότερα και ότι πολλές από αυτές τις μεταβολές φαίνεται να συμβαίνουν πριν από τον σχηματισμό του όγκου”, δήλωσε η Curtis. “Θέλαμε να μάθουμε τι συμβαίνει στα πρώτα στάδια. Πώς εξελίσσεται ένα καρκινικό κύτταρο, και είναι αυτή η εξελικτική πορεία επαναλήψιμη Αν ξεκινήσουμε με ένα δεδομένο σύνολο συνθηκών, θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση;” Οι ερευνητές μελέτησαν μικροσκοπικά, τρισδιάστατα συσσωματώματα ανθρώπινων στομαχικών κυττάρων που ονομάζονται γαστρικά οργανοειδή. Τα κύτταρα ελήφθησαν από ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Στην αρχή της μελέτης, οι ερευνητές έσπρωξαν τα κύτταρα προς τον καρκίνο απενεργοποιώντας την παραγωγή μιας βασικής πρωτεΐνης που σχετίζεται με τον καρκίνο και ονομάζεται p53, η οποία ρυθμίζει πότε και πόσο συχνά διαιρείται ένα κύτταρο. Οι μεταλλάξεις της p53 είναι γνωστό ότι αποτελούν ένα πρώιμο γεγονός σε πολλούς ανθρώπινους καρκίνους και προκαλούν τη συσσώρευση πρόσθετων γενετικών αλλαγών, συμπεριλαμβανομένων των μεταλλάξεων και των αλλαγών του αριθμού αντιγράφων – κατά τις οποίες επαναλαμβανόμενες περιοχές του γονιδιώματος χάνονται ή αποκτώνται κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης. Στη συνέχεια περίμεναν. Κάθε δύο εβδομάδες, επί δύο χρόνια, ο Karlsson κατέγραφε τις γενετικές αλλαγές που συνέβαιναν στα διαιρούμενα κύτταρα. Όταν οι Karlsson και Przybilla ανέλυσαν τα δεδομένα, διαπίστωσαν ότι, αν και οι αλλαγές συνέβαιναν τυχαία, εκείνες που προσέδιδαν μεγαλύτερη καταλληλότητα έδιναν στα κύτταρα-ξενιστές τους εξελικτικό πλεονέκτημα έναντι άλλων κυττάρων του οργανοειδούς. Καθώς τα κύτταρα συνέχισαν να διαιρούνται και ο κύκλος της μετάλλαξης και του ανταγωνισμού επαναλαμβανόταν για πολλές επαναλήψεις, οι ερευνητές είδαν κάποια κοινά θέματα.

Προβλέψιμες διαδρομές

“Υπάρχουν αναπαραγώγιμα μοτίβα”, δήλωσε η Curtis. “Ορισμένες περιοχές του γονιδιώματος χάνονται σταθερά πολύ νωρίς μετά την αρχική απενεργοποίηση της p53.  Αυτό παρατηρήθηκε επανειλημμένα σε κύτταρα από ανεξάρτητα πειράματα με τον ίδιο δότη και από διαφορετικούς δότες. Αυτό δείχνει ότι οι αλλαγές αυτές είναι κυτταρικές, ότι είναι εγγενείς, ότι είναι εγγεγραμμένες στην εξέλιξη του όγκου. Ταυτόχρονα, αυτά τα κύτταρα και τα οργανοειδή εμφανίζονται ως επί το πλείστον φυσιολογικά στο μικροσκόπιο. Δεν έχουν ακόμη εξελιχθεί σε καρκίνο” Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτές οι πρώιμες αλλαγές συμβαίνουν συνήθως σε βιολογικά μονοπάτια που ελέγχουν πότε και πόσο συχνά διαιρείται ένα κύτταρο, που παρεμβαίνουν στο περίπλοκο εσωτερικό δίκτυο σηματοδότησης ενός κυττάρου που συντονίζει τα χιλιάδες βήματα που είναι απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία του, ή που ελέγχουν τη δομή και την πολικότητα του κυττάρου – την ικανότητά του να γνωρίζει τι είναι “πάνω” και τι “κάτω” και να τοποθετείται σε σχέση με τα γειτονικά κύτταρα για να σχηματίσει έναν λειτουργικό ιστό. Οι ερευνητές είδαν παρόμοια μοτίβα να εμφανίζονται ξανά και ξανά σε κύτταρα από διαφορετικούς δότες. Όπως το νερό που ρέει στην κατηφόρα μέσα σε ξηρές κοίτες ρυακιών, τα κύτταρα ακολούθησαν δοκιμασμένα μονοπάτια, κερδίζοντας ορμή με κάθε νέα γενετική αλλαγή. Αρκετές από αυτές τις αλλαγές αντικατοπτρίζουν μεταλλάξεις που είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως στον καρκίνο του στομάχου και στον οισοφάγο Barrett, μια προκαρκινική κατάσταση που προκύπτει από κύτταρα που επενδύουν το παχύ έντερο και το στομάχι. “Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν με στερεότυπο τρόπο που υποδηλώνει περιορισμούς στο σύστημα”, δήλωσε η Curtis. “Υπάρχει ένας βαθμός προβλεψιμότητας σε γονιδιωματικό επίπεδο και ακόμη περισσότερο σε μεταγραφικό επίπεδο -στα βιολογικά μονοπάτια που επηρεάζονται- που δίνει πληροφορίες για το πώς προκύπτουν αυτοί οι καρκίνοι”

Η Curtis και οι συνεργάτες της σχεδιάζουν να επαναλάβουν τη μελέτη σε διαφορετικούς τύπους κυττάρων και σε γεγονότα που ξεκινούν εκτός από τη μετάλλαξη της p53. “Προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς είναι ο κακοήθης μετασχηματισμός”, δήλωσε η Curtis. “Τι σημαίνει να πιάνεις αυτά τα κύτταρα επ’ αυτοφώρω, έτοιμα να γκρεμιστούν από το χείλος του γκρεμού Θα θέλαμε να επαναλάβουμε αυτή τη μελέτη με άλλους τύπους ιστών και αρχικές μεταλλάξεις, ώστε να κατανοήσουμε τα πρώιμα γενετικά γεγονότα που συμβαίνουν σε διαφορετικά όργανα. Και θα θέλαμε να μελετήσουμε την αλληλεπίδραση μεταξύ του ξενιστή και του περιβάλλοντος. Παίζουν φλεγμονώδεις παράγοντες ρόλο στην προώθηση της εξέλιξης Γνωρίζουμε ότι έχει σημασία το γεγονός ότι τα κύτταρα σε αυτά τα οργανοειδή επικοινωνούν μεταξύ τους, και αυτό είναι σημαντικό για την κατανόηση της εξέλιξης και της ανταπόκρισης στη θεραπεία” Στη μελέτη συνέβαλαν επίσης ερευνητές από το Karolinska Institutet, το University College London και το Chan Zuckerberg Biohub.

Η συμμετοχή σε σεξουαλική δραστηριότητα με έναν φίλο είναι μια σύνθετη και προσωπική απόφαση που εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της φύσης της φιλίας σας, της αμοιβαίας συναίνεσης, της επικοινωνίας και των ατομικών ορίων. Ακολουθούν ορισμένα σημαντικά σημεία που πρέπει να λάβετε υπόψη σας.

Σεξ με φίλο

• Επικοινωνία και συναίνεση: Η ανοιχτή και ειλικρινής επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας πριν από την έναρξη οποιασδήποτε σεξουαλικής δραστηριότητας, ακόμη και με έναν φίλο. Είναι σημαντικό να κάνετε μια σαφή και ρητή συζήτηση σχετικά με τα όρια, τις προσδοκίες και την αμοιβαία συναίνεση. Και τα δύο μέρη θα πρέπει να αισθάνονται άνετα να εκφράσουν τις επιθυμίες, τις ανησυχίες τους και τυχόν πιθανές συναισθηματικές επιπτώσεις.
• Συναισθηματικές συνέπειες: Το σεξ με έναν φίλο μπορεί να έχει συναισθηματικές συνέπειες που μπορεί να επηρεάσουν τη δυναμική της φιλίας. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η συμμετοχή σε σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί ενδεχομένως να αλλάξει τη φύση της φιλίας και να εισάγει νέα συναισθήματα ή προσδοκίες. Και τα δύο μέρη θα πρέπει να είναι προετοιμασμένα να αντιμετωπίσουν και να διαχειριστούν αυτές τις πιθανές αλλαγές με ώριμο και σεβασμό.
• Πιθανά οφέλη: Η ενασχόληση με σεξουαλική δραστηριότητα με έναν φίλο μπορεί να έχει ορισμένα οφέλη. Μπορεί να προσφέρει ένα επίπεδο άνεσης και εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι είστε ήδη εξοικειωμένοι μεταξύ σας. Μπορεί να υπάρχει μια κοινή κατανόηση και ένα καθιερωμένο επίπεδο επικοινωνίας που μπορεί να συμβάλει σε μια θετική σεξουαλική εμπειρία. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι κάθε άτομο και κάθε φιλία είναι μοναδική και ότι αυτό που λειτουργεί για κάποιους μπορεί να μην λειτουργεί για άλλους.
• Πιθανοί κίνδυνοι: Η συμμετοχή σε σεξουαλική δραστηριότητα με έναν φίλο ενέχει επίσης ορισμένους κινδύνους. Εάν οι προσδοκίες και τα όρια δεν κοινοποιούνται και δεν συμφωνούνται με σαφήνεια, μπορεί να οδηγήσει σε παρεξηγήσεις, πληγωμένα συναισθήματα ή ακόμη και στο τέλος της φιλίας. Επιπλέον, υπάρχει ο πιθανός κίνδυνος να αναπτυχθούν ανεκπλήρωτα συναισθήματα ή μια ανισορροπία συναισθηματικής προσκόλλησης, η οποία μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω τη φιλία.
• Σκέψεις για μακροχρόνιες φιλίες: Εάν έχετε μια μακροχρόνια φιλία, είναι σημαντικό να αξιολογήσετε προσεκτικά τις πιθανές επιπτώσεις της εμπλοκής σε σεξουαλική δραστηριότητα. Εκτιμήστε αν η φιλία μπορεί να αντέξει τις πιθανές προκλήσεις και αλλαγές που μπορεί να προκύψουν. Να είστε προετοιμασμένοι για το ενδεχόμενο η φιλία να μην επανέλθει στην αρχική της κατάσταση μετά τη σεξουαλική εμπλοκή.

Τελικά, η απόφαση να εμπλακείτε σε σεξουαλική δραστηριότητα με έναν φίλο είναι προσωπική και θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από προσεκτική εξέταση, επικοινωνία και κατανόηση των πιθανών κινδύνων και οφελών. Είναι σημαντικό να δοθεί προτεραιότητα στην ανοιχτή επικοινωνία, στην αμοιβαία συναίνεση και στο σεβασμό των ορίων του άλλου. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ανησυχίες ή αμφιβολίες, μπορεί να είναι χρήσιμο να ζητήσετε καθοδήγηση από έναν έμπιστο φίλο, σύμβουλο ή θεραπευτή που μπορεί να σας προσφέρει μια πιο εξατομικευμένη οπτική γωνία.

Μια πρόσφατη μελέτη αποκάλυψε ότι οι γυναίκες με αδιάγνωστη ενδομητρίωση εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας σε σύγκριση με τις συνομηλίκους τους πριν από τη διάγνωση. Η έρευνα, με επικεφαλής τον Dr. Oskari Heikinheimo από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ελσίνκι στη Φινλανδία, υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης και αποτελεσματικής θεραπείας για τις γυναίκες που υποφέρουν από επώδυνη έμμηνο ρύση και χρόνιο πυελικό πόνο.

Ενδομητρίωση

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Human Reproduction στις 4 Ιουλίου, εξέτασε πάνω από 18.000 Φινλανδές γυναίκες ηλικίας 15 έως 49 ετών, οι οποίες υποβλήθηκαν σε χειρουργική επαλήθευση της ενδομητρίωσης μεταξύ 1998 και 2012. Οι γυναίκες αυτές συγκρίθηκαν με μια ομάδα ελέγχου άνω των 35.000 γυναικών χωρίς διάγνωση ενδομητρίωσης. Οι συμμετέχουσες παρακολουθήθηκαν μέχρι την πρώτη τους ζωντανή γέννηση, τη στείρωση, την αφαίρεση των ωοθηκών ή της μήτρας ή μέχρι τη χειρουργική διάγνωση της ενδομητρίωσης, όποιο από τα δύο συνέβη πρώτα.

Ανεξάρτητα από τον τύπο της ενδομητρίωσης, είτε επρόκειτο για ωοθηκική, περιτοναϊκή, βαθιά ενδομητρίωση ή άλλη μορφή, τα ευρήματα παρέμειναν σταθερά. Παρατηρήθηκε ότι οι γυναίκες με ενδομητρίωση είχαν το μισό ποσοστό πρώτων ζωντανών γεννήσεων σε σύγκριση με τις γυναίκες χωρίς την πάθηση. Αυτή η ανισότητα στα ποσοστά ζωντανών γεννήσεων αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου, με χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων να παρατηρείται στις γυναίκες με ενδομητρίωση σε διάφορες δεκαετίες.

Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας της ενδομητρίωσης, καθώς οι καθυστερήσεις στη διάγνωση μπορεί να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη γονιμότητα μιας γυναίκας. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης πριν από τη χειρουργική διάγνωση ήταν 15,2 έτη και η μέση ηλικία κατά τη στιγμή της διάγνωσης της ενδομητρίωσης ήταν 35 έτη.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας μπορούν να αποδοθούν σε παράγοντες όπως η μεγαλύτερη ηλικία κατά την πρώτη εγκυμοσύνη, η καθυστερημένη χειρουργική διάγνωση της ενδομητρίωσης και οι συσσωρευμένες δυσμενείς επιπτώσεις της πάθησης στις πάσχουσες γυναίκες. Οι γυναίκες με ενδομητρίωση είχαν κατά μέσο όρο 1,93 παιδιά πριν από τη διάγνωσή τους, σε σύγκριση με 2,16 για όσες δεν είχαν ενδομητρίωση.

Ο Dr. Heikinheimo τόνισε τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας της ενδομητρίωσης για την ελαχιστοποίηση των πιθανών επιπτώσεων στο επιθυμητό μέγεθος της οικογένειας. Η μελέτη επικεντρώθηκε στις γεννήσεις ζώντων παιδιών πριν από την οριστική διάγνωση και η μελλοντική έρευνα θα εξετάσει τα ποσοστά γονιμότητας μετά τη διάγνωση και τη θεραπεία.

Ενώ η εξάρτηση της μελέτης από χειρουργικά επιβεβαιωμένες περιπτώσεις μπορεί να απέκλεισε γυναίκες με ηπιότερα συμπτώματα, το μεγάλο μέγεθος του δείγματος παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για τη σχέση μεταξύ ενδομητρίωσης και γονιμότητας. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η μελέτη δεν έλαβε υπόψη τις προθέσεις των γυναικών να μείνουν έγκυες ή την πιθανή επίδραση των θεραπειών γονιμότητας στα αποτελέσματα.

Τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε συχνά το πρόβλημα της υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος με κύριες επιπλοκές τις κράμπες από υπερθερμία, την εξάντληση και σπανιότερα την πολύ- οργανική ανεπάρκεια λόγω υπερθερμίας (heat shock). Επίσης έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στην συχνότητα εισαγωγών οξέων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε περιόδους καύσωνα, που φαίνεται να συσχετίζονται με την παρατηρούμενη αύξηση των συγκεντρώσεων των σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, του SO2 αλλά και του όζοντος, που προάγουν την φλεγμονώδη διεργασία.

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΧΙΑΔΑΚΗ-Καθηγητή Καρδιολογίας- Πρόεδρο Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι ο καύσωνας του Ιουλίου του 1987 στην Αθήνα, συσχετίστηκε από 2000 επιπλέον θανάτους, δηλαδή σε 97% αύξηση της ημερήσιας θνητότητας. Τα σύνδρομα υπερθερμίας μπορεί να παρατηρηθούν και σε σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες περιβάλλοντος (>32oC) με υψηλή σχετική υγρασία (>60%) κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, σε αλκοολικούς ή πάσχοντες από ψυχικές ασθένειες, άτομα που λαμβάνουν αντιψυχωσικά φάρμακα, διουρητικά, αντιχολινεργικά , ή σε άτομα που ζουν σε μη καλά αεριζόμενους χώρους χωρίς κλιματισμό.

Τα σύνδρομα αυτά είναι πιο συνήθη να εκδηλωθούν κατά τις πρώτες μέρες του καύσωνα όπου ο οργανισμός δεν έχει ακόμα εγκλιματιστεί. Ο εγκλιματισμός χρειάζεται 7 με 14 ημέρες έκθεσης. Με τον εγκλιματισμό μειώνεται ο ουδός εμφάνισης ιδρώτα, έτσι το άτομο ιδρώνει σε χαμηλότερη βασική θερμοκρασία. Ο ιδρώτας είναι ο πιο αποτελεσματικός φυσικός μηχανισμός ενάντια στην θερμοπληξία και μπορεί να παρατηρηθεί με μικρή ή και καμία μεταβολή της βασικής θερμοκρασίας του σώματος. Όσο ο ιδρώτας παραμένει το άτομο μπορεί να αντέξει ιδιαίτερες υψηλές θερμοκρασίες αρκεί να αντικαθιστά το νάτριο και το νερό που χάνεται.

Έτσι ο οργανισμός σε κατάσταση υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος ενεργοποιεί διάφορους θερμορυθμιστικούς μηχανισμούς, προκειμένου να εμποδίσει την άνοδο της θερμοκρασίας του και να αποβάλει την περίσσεια θερμότητας.

Προκαλείται αγγειοδιαστολή, ώστε τα αγγεία που βρίσκονται κοντά στο δέρμα να αποβάλουν θερμότητα προς το περιβάλλον.

• Αντισταθμιστικά, η καρδιά αυξάνει τη συχνότητά της, ώστε να διατηρήσει σταθερή την παροχή αίματος στα όργανα (ταχυκαρδία).
• Ενεργοποιούνται οι ιδρωτοποιοί αδένες και η θερμότητα αποβάλλεται με εξάτμιση.
• Αυξάνεται η συχνότητα και το βάθος της αναπνοής για την αποβολή του θερμού αέρα.

Η πολλή ζέστη μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα που μπορεί να κυμαίνονται από αδυναμία, εξάντληση, κράμπες, μέχρι και την, απειλητική για τη ζωή, θερμοπληξία. Οι καρδιοπαθείς (ιδίως οι ηλικιωμένοι) ανήκουν στην  ομάδα υψηλού κινδύνου.

Όσον αφορά τη διατροφή, το καλοκαίρι θα πρέπει να αλλάξουμε τις διατροφικές μας συνήθειες ώστε να μην επιβαρύνεται ο οργανισμός. Θα πρέπει να τρώμε πολλά φρούτα, λαχανικά, σαλάτες και να πίνουμε πολλούς χυμούς και νερό.

Ύποπτα συμπτώματα που θα πρέπει να οδηγήσουν τους καρδιολογικούς ασθενείς στον ιατρό τους:

• Θωρακική δυσφορία που επεκτείνεται στην κάτω γνάθο και ενδεχομένως αντανακλά στην πλάτη ή το χέρι (δηλωτικά στηθαγχικού πόνου).
• Δύσπνοια
• Αδυναμία / Καταβολή δυνάμεων,
• Ελαττωμένο επίπεδο συνείδησης/Σύγχυση.
• Αίσθημα παλμών/Ταχυκαρδία.
• Κεφαλαλγία/Ζάλη.
• Εκδηλώσεις θερμοπληξίας. Πρόδρομα συμπτώματα είναι η δίψα, η αδυναμία, η ζάλη, ο ίλιγγος, ο πονοκέφαλος και η ναυτία. Όψιμα ο ασθενής παρουσιάζει απώλεια των αισθήσεων, σύγχυση, σπασμούς, λήθαργο και κώμα.

Γενικές οδηγίες:

• Αποφυγή του ηλίου κατά τις ώρες υψηλής ακτινοβολίας (11.00-16.00).
• Αποφυγή της βαριάς σωματικής εργασίας και της υπερβολικής άθλησης, ιδιαίτερα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία ή υγρασία.
• Αποφυγή των πολύωρων ταξιδιών με αστικά μέσα συγκοινωνίας κατά τη διάρκεια της υψηλής ζέστης.
• Κατανάλωση άφθονων υγρών (έως 1,5 – 2 λίτρα).
• Αποφυγή των μεγάλων γευμάτων.
• Περιορισμός των οινοπνευματωδών ποτών όπως και των ποτών που περιέχουν πολλή καφεΐνη • Εάν η εφίδρωση είναι μεγάλη, προσθήκη αλατιού σε μικρές ποσότητες στη διατροφή για να εξισορροπηθεί η απώλεια ηλεκτρολυτών.
• Κατανάλωση άφθονων φρούτων και λαχανικών.
• Κατά τη διάρκεια της ημέρας αρκετά ντους με χλιαρό νερό.
• Τροποποίηση της αντιυπερτασικής αγωγής. Οι υπερτασικοί το καλοκαίρι χρειάζονται μικρότερες δόσεις φαρμάκων γιατί η πίεση μειώνεται με τη ζέστη.
• Τροποποίηση της αγωγής καρδιακής ανεπάρκειας. Αναπροσαρμογή της δοσολογίας φαρμάκων όπως τα διουρητικά και τα αγγειοδιασταλτικά γιατί υπάρχει ο κίνδυνος των ηλεκτρολυτικών διαταραχών και της αφυδάτωσης.
• Το ταξίδι με αεροπλάνο ή άλλο μέσο απαγορεύεται στους ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή στηθάγχη, πρόσφατη επέμβαση by pass ή απορρύθμιση  καρδιακής ανεπάρκειας.
• Γενικά όσοι έχουν μόνιμους καρδιακούς βηματοδότες μπορούν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο. Όμως κάποια είδη βηματοδοτών και εμφυτεύσιμων απινιδωτών απορρυθμίζονται από τα συστήματα ασφαλείας του αεροδρομίου. Καλό είναι οι ασθενείς να έχουν μαζί τους «την ταυτότητα» του βηματοδότη ή απινιδωτή.
• Κάθε καρδιοπαθής πρέπει οπωσδήποτε να έχει όλα τα απαραίτητα φάρμακα που χρειάζεται μαζί του, το όνομα και τα τηλέφωνα του γιατρού του, και τις απαραίτητες πληροφορίες για την πάθηση και την περίθαλψή του.

Θάλασσα:

• Αποφυγή των επικίνδυνων ωρών του ήλιου, μεταξύ 12 – 4 μ.μ.
• H επαφή με το νερό να γίνεται σταδιακά.
• Να έχουν μεσολαβήσει τουλάχιστον 2 ώρες από το τελευταίο γεύμα.
• Κολύμβηση για 30 – 45 λεπτά την ημέρα (έστω και σε ήπια ένταση), γιατί το ευεργετικό όφελος της άσκησης είναι τότε περισσότερο εμφανές.

Βουνό:

Σε μεγάλο υψόμετρο υπάρχει μείωση του οξυγόνου και μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης. Η μείωση της ατμοσφαιρικής πίεσης αυξάνει την αρτηριακή πίεση και η μείωση του οξυγόνου αναγκάζει τον οργανισμό να κάνει συχνότερες, βαθύτερες αναπνοές, με αύξηση της καρδιακής συχνότητας. Εάν το υψόμετρο >2500μ. μπορεί να προκληθεί πονοκέφαλος, ζάλη, ταχυπαλμία, πνευμονικό οίδημα, συνεπώς καλό είναι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια να αποφεύγουν τα μεγάλα υψόμετρα.

Βρισκόμαστε ακόμα όμως αντιμέτωποι με την πανδημία του COVID-19. Οι υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος και η σταδιακή επαναφορά στην κανονικότητα δεν θα πρέπει να μας εφησυχάζουν. Έχουμε μπει σε νέα φάση κατά την οποία ο ιός μπορεί να μην φαίνεται, ωστόσο παραμένει και μας απειλεί. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει αυξημένη εγρήγορση και να ακολουθούμε σχολαστικά τους κανόνες προστασίας τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο. Το θέμα της λειτουργίας των κλιματιστικών μηχανημάτων είναι ένα σοβαρό ζήτημα που μας απασχολεί γιατί δεν είναι ο κορωνοϊός ο μόνος κίνδυνος, αποτελούν και οι υψηλές θερμοκρασίες απειλή ειδικά για τις ευπαθείς ομάδες.  Το σοβαρό θέμα της χρήσης κλιματιστικών που μπορούν να αποτελέσουν πηγή διασποράς του ιού έχει απασχολήσει την Πολιτεία και συνιστάται η χρήση νωπού αέρα και ο καλός εξαερισμός των χώρων. Έχει συστηθεί σε επαγγελματικούς χώρους να γίνεται ρύθμιση των κεντρικών μονάδων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρχει ανακυκλοφορία του αέρα.

Όσον αφορά τα οικιακά κλιματιστικά συστήνεται να παραμένει ανοιχτό το παράθυρο και να λειτουργούν σε υψηλότερη θερμοκρασία, ενώ να ρυθμίζετε η ροή του αέρα να μην έχει φορά πάνω στα άτομα που βρίσκονται στο χώρο.

Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία συνιστά στους πολίτες την τήρηση όλων των μέτρων μερικής κοινωνικής αποστασιοποίησης και προσωπικής ασφάλειας, την αποφυγή έκθεσης σε περιβάλλον υψηλής θερμοκρασίας, την καλή ενυδάτωση και καλή διατροφή, ενώ για ασθενείς με καρδιολογικά νοσήματα που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή και διουρητικά την αναζήτηση συμβουλής από τον θεράποντα Καρδιολόγο τους για το ισοζύγιο υγρών που θα ακολουθούν.

Οι ακραίοι καύσωνες, όλο πιο συχνοί, πιο έντονοι και πιο μεγάλοι σε διάρκεια, τους οποίους η επιστημονική κοινότητα αποδίδει σχεδόν ομόφωνα στην κλιματική κρίση, αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, πιθανόν μη αναστρέψιμη, με την οποία καλούμαστε να ζήσουμε. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνον θα συνεχίσουν να εμφανίζονται θερμοκρασίες που κάποτε ήταν απίθανες ή σπάνιες, αλλά αυτές θα ανεβαίνουν κιόλας, σημειώνοντας νέα ρεκόρ έντασης και διάρκειας, με ανυπολόγιστο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και τεράστιο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό αντίκτυπο.

Ηλίας Μούτσιος

Αυτή η συνθήκη δημιουργεί την ανάγκη για δύο ειδών δράσεις: ατομική δράση προς την κατεύθυνση της (αυτό)προστασίας από τον καύσωνα και συλλογική δράση προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης της αιτίας της κλιματικής κρίσης.

Ωστόσο, «το πρώτο και σημαντικότερο, είναι να μείνουμε αλώβητοι από τις υψηλές θερμοκρασίες και υγιείς. Και αυτό σημαίνει να γνωρίζουμε από τι και πώς να προστατεύσουμε τον εαυτό μας» αναφέρει ο κ. Ηλίας Μούτσιος M.D. Ειδικός Παθολόγος, Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής Metropolitan Hospital.

Τι συμβαίνει στο σώμα κατά τον καύσωνα;

«Φυσιολογικά  το σώμα ιδρώνει, διατηρώντας με αυτό τον τρόπο τη θερμοκρασία του εντός των φυσιολογικών ορίων. Γιατί ο ιδρώτας, που είναι ουσιαστικά νερό, καθώς εξατμίζεται, απομακρύνει τη θερμότητα από το σώμα. Όταν για οποιοδήποτε λόγο η εφίδρωση μειώνεται ή/και αυξάνεται, τότε αρχίζουν τα προβλήματα.

Πότε και σε ποια άτομα συμβαίνει αυτό; Συμβαίνει σε όλους όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι υψηλή και η σχετική υγρασία επίσης υψηλή, γιατί τότε το σώμα αδυνατεί να αποβάλλει θερμότητα (οπότε και αισθάνεται τη θερμοκρασία πιο ψηλή απ’ ό,τι είναι στ’ αλήθεια). Συμβαίνει επίσης σε: άτομα που δεν ενυδατώνονται επαρκώς, άτομα κάτω των 4 και άνω των 65, άτομα που γυμνάζονται έντονα, που καταναλώνουν πολύ αλκοόλ, που παίρνουν κάποια φάρμακα όπως διουρητικά, ηρεμιστικά, αντιυπερτασικά, άτομα με ασθένειες που επηρεάζουν την ικανότητα εφίδρωσης (στεφανιαία νόσος, πνευμονικά νοσήματα, νοσήματα του ήπατος, του θυρεοειδούς, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία)» απαντά ο ιατρός.

Τι συμβαίνει ακριβώς;

«Πρώτα έρχεται η υπερθερμία, δηλαδή η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος (την οποία μπορεί να μην αντιληφθούμε χωρίς να την μετρήσουμε ή να την αντιληφθούμε σαν πυρετό, παρόλο που δεν έχει σχέση με αυτόν). Όταν αυτή η άνοδος ξεπερνάει τους 37,3° C, σταδιακά και μέχρι τους 40° C εμφανίζονται δυσφορία και προβλήματα όπως:

• Μυϊκές κράμπες στα πέλματα, τις γάμπες, τους μηρούς και τα χέρια, λόγω της απώλειας ηλεκτρολυτών
• Θερμική εξάντληση, κατάσταση που περιλαμβάνει κράμπες, μυϊκή αδυναμία, ταχυκαρδία, ναυτία, έμετο, ζάλη, πονοκέφαλο, χλωμό δέρμα και υπερβολική εφίδρωση
• Δερματικός ερεθισμός
• Θερμικό στρες, κατάσταση που εμφανίζεται σε άτομα που εργάζονται υπό συνθήκες ζέστης/καύσωνα (εργάτες οικοδομής, πυροσβέστες, τροχονόμους).

Όταν η άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος ξεπερνά τους 40° C, τότε μιλάμε για θερμοπληξία, μια βαρύτερη κατάσταση που προκαλεί κατάρρευση του εγκεφάλου και άλλων οργάνων και είναι απειλητική για την ίδια τη ζωή», επισημαίνει ο κ. Μούτσιος.

Συμπτώματα θερμοπληξίας (heatstroke)

Τα συμπτώματα της θερμοπληξίας μπορεί να μοιάζουν με αυτά της καρδιακής προσβολής ή του εγκεφαλικού επεισοδίου.

«Πρώτο σύμπτωμα είναι συνήθως οι κράμπες. Εκτός από τις κράμπες, μπορεί να εμφανιστούν ζάλη, ναυτία, σύγχυση, πονοκέφαλος, έμετος.

Μπορεί να παρατηρηθεί παραλήρημα, διανοητική σύγχυση, σπασμοί και, κάποιες φορές, απώλεια αισθήσεων.

Το δέρμα είναι καυτό, ερυθρό και ξηρό. Η θερμοκρασία του σώματος φτάνει τους 41° C, η αναπνοή είναι γρήγορη, ενώ ο σφυγμός εξασθενεί προοδευτικά.

Σε βαριά θερμοπληξία, ο ασθενής παθαίνει μαζική καταστροφή των μυών, νεφρική και αναπνευστική ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα πνευμονικό οίδημα. Εμφανίζονται καρδιακές αρρυθμίες, καθώς επίσης διαταραχές πηκτικότητας του αίματος, ενώ μπορεί να παρατηρηθεί εγκεφαλοπάθεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κώμα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο θάνατος είναι πολύ πιθανός (25% των πασχόντων πεθαίνουν).

Τι κάνουμε σε περίπτωση θερμοπληξίας

Καλούμε αμέσως ιατρική βοήθεια, καθώς η αντιμετώπιση της θερμοπληξίας είναι μόνο νοσοκομειακή. Μέχρι να έρθει η βοήθεια επιχειρούμε να μειώσουμε τη θερμοκρασία του πάσχοντος ατόμου, μεταφέροντάς το σε σκιερό μέρος, διαβρέχοντάς το με χλιαρό νερό, βάζοντάς το στο ντους ή κάνοντάς του μπάνιο, παρακολουθώντας ταυτόχρονα τη θερμοκρασία του σώματός του. Επίσης τοποθετούμε κρύα επιθέματα (κομπρέσες, παγοκύστες) στους βουβώνες και τις μασχάλες, δροσίζουμε με τη βοήθεια ανεμιστήρα ή ενός σφουγγαριού με κρύο νερό. Αν καταφέρουμε να «ρίξουμε» τη θερμοκρασία του πάσχοντος όσο περιμένουμε την ιατρική βοήθεια (ιδανικά πρέπει να πέσει κάτω από τους 38,3° C) η κατάσταση δεν είναι πια τόσο ανησυχητική» τονίζει ο ειδικός παθολόγος.

Προληπτικά μέτρα

«Και στη θερμοπληξία ισχύει το «κάλλιον το προλαμβάνειν», το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από απλά μέτρα προφύλαξης, που καλό είναι να εφαρμόζονται σχολαστικά από όλους και περισσότερο από τα άτομα που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Αυτά είναι τα εξής:

1. Αποφυγή έντονων δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο όταν η σχετική υγρασία είναι υψηλή, ακόμα και για άτομα προσαρμοσμένα στη ζέστη
2. Λήψη άφθονων υγρών (ιδανικά νερό, αλλά και παγωμένο τσάι, χυμοί φρούτων, αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη)
3. Αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ σε οποιαδήποτε εκδοχή του (ακόμα και μπίρα)
4. Ελαφρά ρούχα («καλοκαιρινά» υφάσματα-φωτεινά χρώματα), αντηλιακή κρέμα, καπέλο, γυαλιά ηλίου, παραμονή σε σκιερό μέρος, χρήση ανεμιστήρα και κλιματισμού, αποφυγή άσκοπων μετακινήσεων και μακράς παραμονής σε μη κλιματιζόμενους χώρους
5. Κρύο ντους ή μπάνιο όσο το δυνατόν συχνότερα
6. Προσέχουμε τους γύρω μας και τους ζητάμε να κάνουν το ίδιο.
7. Δεν αφήνουμε παιδιά ή ζώα στο αυτοκίνητο, έστω και αν λείψουμε για λίγο
8. Ενημερωνόμαστε για την εξέλιξη του καύσωνα
9. Μένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο σε κλιματιζόμενο χώρο.

Τι άλλο συμβαίνει στο σώμα κατά τον καύσωνα

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει κατ’ επανάληψη ότι ο καύσωνας οδηγεί σε μείωση των νοητικών λειτουργιών σε ποσοστό 10-13%. Αυτό το γεγονός αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένων κρίσεων, λανθασμένων αποφάσεων, επαγγελματικών τραυματισμών ή καταστροφών και πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη. Επίσης, άλλες μελέτες δείχνουν ότι ο καύσωνας συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο για προβλήματα των νεφρών, δερματικές λοιμώξεις, πρόωρο τοκετό και αυξημένη επιθετικότητα», καταλήγει ο κ. Μούτσιος.