Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική διαταραχή που τυπικά αναπτύσσεται στα τέλη της εφηβείας ή στις αρχές της ενηλικίωσης, αλλά είναι σπάνιο για παιδιά κάτω των 13 ετών να εμφανίσουν τη διαταραχή. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια ή συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν την έναρξη της σχιζοφρένειας σε παιδιά ή εφήβους.

Συμπτώματα σχιζοφρένειας

• Αλλαγές στη συμπεριφορά: Τα παιδιά με σχιζοφρένεια μπορεί να αρχίσουν να συμπεριφέρονται διαφορετικά από ό,τι στο παρελθόν. Μπορεί να αποτραβηχτούν περισσότερο ή να ενδιαφέρονται λιγότερο για δραστηριότητες που συνήθιζαν να απολαμβάνουν.
• Κοινωνική απόσυρση: Τα παιδιά μπορεί να αποφεύγουν την κοινωνική αλληλεπίδραση και να φαίνονται αποστασιοποιημένα ή να μην ανταποκρίνονται.
• Δυσκολίες επικοινωνίας: Τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να εκφραστούν ή να φαίνεται ότι έχουν αποδιοργανωμένη ομιλία.
• Παραισθήσεις: Τα παιδιά μπορεί να έχουν ψευδείς πεποιθήσεις ή ιδέες που δεν βασίζονται στην πραγματικότητα.
• Ψευδαισθήσεις: Τα παιδιά μπορεί να βιώσουν αισθητηριακές αντιλήψεις, όπως να ακούν ή να βλέπουν πράγματα που δεν υπάρχουν.
• Διαταραγμένη σκέψη: Τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να οργανώσουν τις σκέψεις τους ή μπορεί να μεταπηδήσουν από το ένα θέμα στο άλλο.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτά τα συμπτώματα από μόνα τους δεν υποδηλώνουν απαραίτητα σχιζοφρένεια και μπορεί να προκληθούν από άλλες καταστάσεις. Εάν ανησυχείτε ότι το παιδί σας μπορεί να εμφανίζει σημάδια σχιζοφρένειας, είναι σημαντικό να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας ή πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

Mindfulness: Οι ενήλικες που συμμετέχουν εθελοντικά σε μαθήματα ενσυνειδητότητας έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης για τουλάχιστον έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων, σε σύγκριση με τους ενήλικες που δεν συμμετέχουν, επιβεβαίωσε μια νέα ανάλυση που συγκέντρωσε δεδομένα από 13 μελέτες. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ εξέτασαν τους συμμετέχοντες σε μαθήματα ενσυνειδητότητας με βάση την ομάδα και υπό την καθοδήγηση δασκάλου, που διεξήχθησαν αυτοπροσώπως και προσφέρθηκαν σε κοινοτικά περιβάλλοντα. Λένε ότι τα αποτελέσματα, που δημοσιεύονται στο περιοδικό Φύση Ψυχική Υγεία Nature Mental Health, θα πρέπει να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση παρόμοιων προγραμμάτων υπό την καθοδήγηση δασκάλων σε χώρους εργασίας και εκπαιδευτικά ιδρύματα που επιθυμούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της ανάπτυξης προβλημάτων ψυχικής υγείας στα μέλη της κοινότητάς τους.

“Στην προηγούμενη εργασία μας δεν ήταν ακόμη σαφές αν αυτά τα μαθήματα ενσυνειδητότητας θα μπορούσαν να προάγουν την ψυχική υγεία σε διαφορετικά κοινοτικά περιβάλλοντα”, δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια, δρ Julieta Galante, η οποία διεξήγαγε την έρευνα, ενώ εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. “Αυτή η μελέτη είναι η πιο ποιοτική επιβεβαίωση μέχρι στιγμής ότι τα μαθήματα ενσυνειδητότητας που προσφέρονται συνήθως στην κοινότητα από κοντά λειτουργούν όντως για τον μέσο άνθρωπο”. Η ενσυνειδητότητα σε αυτά τα μαθήματα ορίζεται συνήθως ως “η επίγνωση που προκύπτει μέσω της σκόπιμης προσοχής, στην παρούσα στιγμή, και μη επικριτικά στο ξεδίπλωμα της εμπειρίας από στιγμή σε στιγμή”. Αυτά τα μαθήματα, επίσημα γνωστά ως προγράμματα βασισμένα στην ενσυνειδητότητα (MBPs), συχνά συνδυάζουν στοιχεία διαλογισμού, επίγνωσης του σώματος και σύγχρονης ψυχολογίας και έχουν σχεδιαστεί για να βοηθήσουν στη μείωση του στρες, στη βελτίωση της ευημερίας και στην ενίσχυση της ψυχικής και συναισθηματικής “ανθεκτικότητας”. Αποτελούνται από ομάδες συμμετεχόντων που καθοδηγούνται από δασκάλους ενσυνειδητότητας, οι οποίοι προωθούν τον προβληματισμό και την ανταλλαγή απόψεων σε αρκετές συνεδρίες διάρκειας μίας έως δύο ωρών. Το σύνολο των ερευνών σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μαθημάτων ενσυνειδητότητας MBPs μέχρι σήμερα είναι μικτό. Οι ερευνητές του Cambridge προσπάθησαν να επιβεβαιώσουν την επίδραση των μαθημάτων ενσυνειδητότητας MBPs στην ψυχολογική δυσφορία – η οποία περιλαμβάνει ενοχλητικές ή δυσάρεστες νοητικές ή συναισθηματικές εμπειρίες, συμπεριλαμβανομένων των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης. Συγκέντρωσαν και ανέλυσαν δεδομένα από 2.371 ενήλικες που είχαν λάβει μέρος σε δοκιμές για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μαθημάτων ενσυνειδητότητας MBPs. Περίπου στους μισούς συμμετέχοντες είχαν κατανεμηθεί τυχαία θέσεις σε προγράμματα ενσυνειδητότητας που διήρκεσαν οκτώ εβδομάδες, με μια συνεδρία διάρκειας μίας έως δυόμισι ωρών την εβδομάδα και τους συνέκριναν με εκείνους που δεν συμμετείχαν μέσω ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα μαθημάτων ενσυνειδητότητας ΜΒΠ δημιούργησαν μια μικρή έως μέτρια μείωση της ψυχολογικής δυσφορίας των ενηλίκων, με 13% περισσότερους συμμετέχοντες να βλέπουν όφελος από εκείνους που δεν παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα ενσυνειδητότητας ΜΒΠ. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υπάρχουσα ψυχολογική δυσφορία, η ηλικία, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο και η προδιάθεση προς την ενσυνειδητότητα δεν άλλαξαν την αποτελεσματικότητα των μαθημάτων ενσυνειδητότητας MBPs. Ο Galante δήλωσε: “Επιβεβαιώσαμε ότι εάν οι ενήλικες επιλέξουν να κάνουν ένα μάθημα ενσυνειδητότητας αυτοπροσώπως, με έναν δάσκαλο και προσφέρεται σε ομαδικό πλαίσιο, αυτό θα είναι κατά μέσον όρο ευεργετικό, όσον αφορά τη βοήθεια στη μείωση της ψυχολογικής τους δυσφορίας, η οποία θα βελτιώσει την ψυχική τους υγεία. Ωστόσο, δεν λέμε ότι πρέπει να το κάνουν όλα τα άτομα- οι έρευνες δείχνουν ότι απλώς δεν λειτουργεί για ορισμένους ανθρώπους. “Δεν λέμε επίσης ότι πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξετε ένα μάθημα ενσυνειδητότητας mindfulness αντί για κάτι άλλο από το οποίο μπορεί να ωφεληθείτε, για παράδειγμα μια ποδοσφαιρική ομάδα – δεν έχουμε αποδείξεις ότι το μάθημα ενσυνειδητότητας mindfulness είναι καλύτερο από άλλες πρακτικές ευεξίας, αλλά αν δεν κάνετε τίποτα, αυτού του είδους τα μαθήματα ενσυνειδητότητας mindfulness είναι σίγουρα μεταξύ των επιλογών που μπορούν να βοηθήσουν”. Οι ερευνητές διεξήγαγαν συστηματική ανασκόπηση για να επιλέξουν προηγούμενες μελέτες για να συμπεριληφθούν στη μεγάλης κλίμακας ανάλυσή τους. Έλαβαν πλήρη αλλά ανώνυμα δεδομένα από 13 δοκιμές που εκπροσωπούσαν οκτώ χώρες. Η μέση ηλικία ήταν 34 ετών, ενώ το 71% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες.

Ενώ οι εφαρμογές μαθημάτων ενσυνειδητότητας mindfulness βρίσκονται σε έξαρση, οι ερευνητές παραμένουν αβέβαιοι για το αν είναι η πρακτική των μαθημάτων ενσυνειδητότητας που μειώνει την ψυχολογική δυσφορία ή το γεγονός ότι τα μαθήματα περιλαμβάνουν προσωπική ομαδική εργασία με την παρουσία δασκάλου. “Οι εφαρμογές μπορεί να είναι φθηνότερες, αλλά δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια η ίδια βάση αποδείξεων για την αποτελεσματικότητά τους”, δήλωσε ο Galante. “Ορισμένες εφαρμογές μπορεί να λένε ότι βασίζονται σε αποδείξεις, αλλά συχνά αναφέρονται σε δοκιμές που γίνονται δια ζώσης με έναν δάσκαλο και μια ομάδα”. Η αποτελεσματικότητα των εφαρμογών για smartphones, καθώς και το τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι συνεχίζουν να ασκούν μόνοι τους τον διαλογισμό της ενσυνειδητότητας θα διερευνηθεί από τον Galante, ο οποίος πρόσφατα ανέλαβε νέα θέση ως αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Μελετών Προβληματισμού, στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. “Αν σας προσφερθεί ένα μάθημα ενσυνειδητότητας διάρκειας τεσσάρων ή οκτώ εβδομάδων σε ένα ομαδικό περιβάλλον με έναν δάσκαλο και είστε περίεργοι γι’ αυτό, θα έλεγα, με βάση αυτή τη μελέτη, προχωρήστε και δοκιμάστε το”, δήλωσε ο Galante. “Και για τους οργανισμούς που αναρωτιούνται να προσφέρουν τέτοιου είδους μαθήματα ενσυνειδητότητας στα μέλη της κοινότητάς τους – αυτή η έρευνα δείχνει ότι μπορεί να είναι μια καλή επένδυση, αν οι κοινότητές τους εκφράσουν ενδιαφέρον”.

Ανθρώπινη Αναπαραγωγή: Η συχνότητα της πρωτογενούς ακούσιας ατεκνίας, το ποσοστό των γυναικών που αναζητούν θεραπεία για υπογονιμότητα, καθώς και το ποσοστό επιτυχίας της τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αυξήθηκαν σε κοόρτες γεννήσεων που μελετήθηκαν από το 1916 έως το 1975, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης PLOS ONE από τον Finn Egil Skjeldestad του Αρκτικού Πανεπιστημίου της Νορβηγίας.

Υπήρξαν τεράστιες πρόοδοι στις τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART) τα τελευταία 50 χρόνια. Στη νέα μελέτη, ο Δρ Skjeldestad ανέλυσε στοιχεία για 11.064 γυναίκες που γεννήθηκαν μεταξύ 1916 και 1975 και συμμετείχαν στην έρευνα Tromsø 2015-2016, μια μεγάλη πληθυσμιακή έρευνα που καλεί όλους τους κατοίκους του Tromsø της Νορβηγίας να συμμετάσχουν σε τακτικά ερωτηματολόγια σχετικά με τα κοινωνικοδημογραφικά στοιχεία και την υγεία τους. Η ανάλυση διαπίστωσε ότι το 6,0% των γυναικών που γεννήθηκαν το 1956-75 είχε πρωτογενή ακούσια ατεκνία (95% CI 5,4-6,6%), σε σύγκριση με μόλις 3,7% εκείνων που γεννήθηκαν το 1916-55 (95% CI 3,2-4,3%). Παρομοίως, το 10% των γυναικών που γεννήθηκαν το 1966-75 είχαν δευτερογενή υπογονιμότητα, η οποία ορίζεται ως υπογονιμότητα μετά την απόκτηση τουλάχιστον ενός φυσιολογικά συλληφθέντος παιδιού, σε σύγκριση με το 6% έως 7% των γυναικών στις προηγούμενες κοόρτες του έτους γέννησης. Παράλληλα με αυτές τις αυξήσεις, περισσότερες γυναίκες στις νεότερες κοόρτες γέννησης ανέφεραν τη χρήση ART. Η επιτυχία της ART αυξήθηκε επίσης με την πάροδο του χρόνου, φθάνοντας το 58% για την πρωτογενή και το 46% για τη δευτερογενή υπογονιμότητα για την κοόρτη γεννήσεων 1966-75. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ART μπορεί να πιστωθεί για το 2,0% της αύξησης του πληθυσμού για τη συνομοταξία 1956-65 και το 3,3% της αύξησης του πληθυσμού για τη συνομοταξία 1966-75, αλλά η επίδρασή της είναι αμελητέα στις μεγαλύτερες συνομοταξίες. Εν τω μεταξύ, το ποσοστό της εκούσιας ατεκνίας αυξήθηκε από 5% έως 6% στη συνομοταξία 1916-1955 σε 9% έως 10% στη συνομοταξία 1956-75. Ο Dr. Skjeldestad καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα δεδομένα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τις τάσεις της υπογονιμότητας και τα αποτελέσματα της ART μεταξύ των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου αιώνα.

Καύσωνας Φλεβίτιδα: Η φλεβίτιδα συνήθως επιδεινώνεται όταν η θερμοκρασία χτυπάει κόκκινο. Αίσθημα βάρους και κούρασης, μικρό πρήξιμο στα κάτω άκρα, αίσθημα τάσης και καύσου στη γάμπα, κράμπες, φαγούρα, «ανήσυχα» πόδια τη νύχτα, αποτελούν μια σειρά από συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται ή επιδεινώνονται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Όλα αυτά τα προβλήματα μπορεί να σημαίνουν είτε μια απλή επιβάρυνση της φλεβικής λειτουργίας, είτε μια εγκατεστημένη φλεβική ανεπάρκεια. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, οι φλέβες διαθέτουν βαλβίδες που επιτρέπουν στο αίμα να ρέει μόνο προς την κατεύθυνση της καρδιάς. Όταν αυτές οι βαλβίδες δεν λειτουργούν σωστά, το αίμα μπορεί να αντιστραφεί και να συσσωρεύεται στις φλέβες, προκαλώντας τη διάταση και τη φουσκάλωσή τους. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται φλεβίτιδα.

Η εξήγηση των ειδικών

Η φλεβίτιδα μπορεί να επιδεινωθεί το καλοκαίρι Το καλοκαίρι, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας, οι φυσιολογικές φλέβες των ποδιών μεγαλώνουν σε διάμετρο (διαστέλλονται) και έτσι διαχειρίζονται μεγαλύτερη ποσότητα αίματος. Τότε, και λόγω της υπερδραστηριότητας αυτής των φλεβών, εμφανίζονται ή επιδεινώνονται τα ενοχλητικά συμπτώματα που αναφέραμε πριν. Οι παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης φλεβίτιδας περιλαμβάνουν το κάπνισμα, την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, την παχυσαρκία, την ορθοστασία , οικογενειακό ιστορικό και την εγκυμοσύνη.

Φλεβίτιδα: Συμπτώματα και Αντιμετώπιση

Οι κύριες ενδείξεις της φλεβίτιδας περιλαμβάνουν πόνο, αίσθημα βάρους, κνησμό, φουσκάλωση και κόπωση στα πόδια. Οι φλέβες μπορεί να φαίνονται μπλε ή πράσινες και να είναι εμφανείς κάτω από το δέρμα. Η θεραπεία της φλεβίτιδας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της περίπτωσης. Οι απλές μέθοδοι ανακούφισης περιλαμβάνουν:

• Αποφυγή της ζέστης. Αποτελεί τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο ανακούφισης των συμπτωμάτων μιας και επαναφέρει τη λειτουργία του φλεβικού δικτύου σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
• Υιοθέτηση υγιεινών συνηθειών, όπως την άσκηση που περιλαμβάνει από απλό περπάτημα, είτε διάφορες στατικές ασκήσεις (κίνηση δακτύλων, άκρου ποδός, κ.ά.).
• Καλή ενυδάτωση: Το καλοκαίρι είναι μια περίοδος που πολύ εύκολα χάνονται υγρά από το σώμα.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η φλεβίτιδα μπορεί να είναι μια σοβαρή κατάσταση, και η συμβουλή ενός ιατρού είναι απαραίτητη για τη διάγνωση και τη θεραπεία.