Ακούμε για τοξικούς χώρους εργασίας, σχέσεις και κοινότητες και σας συνιστούμε να φύγετε από αυτούς τους χώρους, αλλά τι κάνετε όταν και δεν έχετε πού αλλού να πάτε ή ίσως δεν θέλετε να πάτε πουθενά αλλού; Η συζήτηση πρέπει να στραφεί στους μηχανισμούς αντιμετώπισης και τις στρατηγικές ευεξίας. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά είναι μια μάχη που πρέπει να κερδίσετε αν θέλετε να διατηρήσετε τη λογική σας.

Ακολουθούν μερικές προτάσεις που θα σας βοηθήσουν:

• Αναγνωρίστε την τοξικότητα: Η αναγνώριση της πηγής τοξικότητας στο περιβάλλον σας είναι το πρώτο βήμα για να αλλάξετε. Μόλις προσδιορίσετε τι προκαλεί την τοξικότητα, μπορείτε να αρχίσετε να απομακρύνεστε από αυτήν. Tα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι συχνά πηγή τοξικότητας για μένα, επομένως θέστε όρια για να το διαχειριστείτε. Τα όρια σημαίνουν να επιλέγετε δεσμεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που σας ανεβάζουν και να αποφεύγετε αυτές που οδηγούν σε στενοχώρια. Το ίδιο ισχύει για τις ειδήσεις και τα blogs. Η τήρηση αυτών των ορίων θα δημιουργήσει μια ασπίδα προστασίας και θα συμβάλει σε ένα πιο υγιές και πιο θετικό περιβάλλον για τον εαυτό σας.
• Προσδιορίστε ασφαλείς και ζεστούς χώρους: Δεν ξέρετε πόσο το χρειάζεστε μέχρι να καείτε εντελώς. Για το λόγο αυτό, πρέπει να έχετε ήδη εντοπίσει αυτούς τους ασφαλείς χώρους. Μπορεί να είναι σχέσεις, κοινότητες (online ή offline) ή τοποθεσίες όπου μπορείτε να χαλαρώσετε και να απελευθερώσετε το άγχος. Το περπάτημα στη φύση ή το να πηγαίνετε στην παραλία, η γυμναστική τα πρωινά και μια βόλτα δίπλα στο κύμα τα περισσότερα βράδια είναι αληθινή ευδαιμονία.

• Εστιάστε στην αυτοφροντίδα: Για να αναπληρώσετε τα συναισθηματικά σας αποθέματα, δώστε προτεραιότητα στην αυτοφροντίδα. Η αυτοφροντίδα είναι βασικά αυτοσυντήρηση στην πράξη. Παίρνει ενεργό ρόλο στην προστασία της ευημερίας και της ευτυχίας σας. Η άσκηση είναι μια από τις συνήθεις πρακτικές για την αυτοφροντίδα εδώ και χρόνια. Άλλες μορφές αυτοφροντίδας περιλαμβάνουν την ενασχόληση με δραστηριότητες που σας προσφέρουν χαρά, την εξάσκηση τεχνικών ενσυνειδητότητας και χαλάρωσης και τη διατροφή του σώματός σας με μια υγιεινή διατροφή. Η φροντίδα της σωματικής, ψυχικής και συναισθηματικής σας ευεξίας θα σας ωφελήσει για τις προκλήσεις που παρουσιάζει ένα τοξικό περιβάλλον.
• Αναζητήστε συχνά την αναζωογόνηση: Η εξάντληση χρειάζεται ανανέωση. Κάθε αρνητική είδηση, βίντεο ή συζήτηση εξαντλεί την ενέργειά σας και μερικές φορές χρειάζεστε έναν περίτεχνο τρόπο αναζωογόνησης. Εάν μπορείτε, ταξιδέψτε. Βοηθά να σας υπενθυμίσει πώς φαίνεται η λογική και πώς κάποιοι άλλοι άνθρωποι έχουν το προνόμιο να ζουν σε ένα λειτουργικό σύστημα. Σίγουρα θα σας κάνει καλό.

Υποψήφιο Εμβόλιο: Ένα εμβόλιο που αναπτύχθηκε αρχικά για την πρόληψη της διάρροιας που προκαλείται από βακτήρια έχει πλέον βρεθεί ότι βοηθά τα μη ανθρώπινα πρωτεύοντα βρέφη να μεγαλώνουν ταχύτερα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications. «Οι 160 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως που αρρωσταίνουν κάθε χρόνο από το βακτήριο Campylobacter είναι πάρα πολλοί», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Mark Slifka, Ph.D., καθηγητής στο Εθνικό Κέντρο Πρωτευόντων του Πανεπιστημίου του Όρεγκον στο Όρεγκον.

«Χρειαζόμαστε ένα νέο εργαλείο για την πρόληψη της βακτηριακής διάρροιας στα μωρά και για να επιτρέψει σε περισσότερα παιδιά να γίνουν υγιείς ενήλικες και αυτή η προσέγγιση εμβολίου φαίνεται πολλά υποσχόμενη». Η μελέτη αξιολόγησε ένα εμβόλιο που χρησιμοποιεί μια τεχνολογία που βασίζεται στο υπεροξείδιο του υδρογόνου που ονομάζεται HydroVax, την οποία ο Slifka ανέπτυξε στο OHSU. Το πανεπιστήμιο παραχώρησε άδεια χρήσης της τεχνολογίας στην Najít Technologies, Inc., όπου ο Slifka υπηρετεί ως πρόεδρος και επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος της εταιρείας. Η τεχνολογία βοηθά, επίσης, στην ανάπτυξη εμβολίων κατά άλλων ασθενειών, όπως ο κίτρινος πυρετός, ο πυρετός του Δυτικού Νείλου και η γρίπη. Η διάρροια που σχετίζεται με το καμπυλοβακτηρίδιο είναι συχνά ήπια, αλλά μπορεί να αποβεί θανατηφόρα σε μικρά παιδιά, ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας ή άτομα με κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Αν και η ασθένεια Campylobacter είναι πιο συχνή στις αναπτυσσόμενες χώρες, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων υπολογίζουν ότι το βακτήριο αρρωσταίνει 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο. Μεταδίδεται με την κατανάλωση ωμών ή μισοψημένων πουλερικών, πόσιμου μη επεξεργασμένου νερού ή με την επαφή με περιττώματα ζώων. Η καθυστέρηση της βρεφικής ανάπτυξης εμφανίζεται όταν τα παιδιά μεγαλώνουν με βραδύτερο ρυθμό από τον κανονικό και μπορεί να προκληθεί από έναν συνδυασμό κακής διατροφής και επαναλαμβανόμενων εντερικών λοιμώξεων. Μπορεί να οδηγήσει σε κακά αποτελέσματα υγείας, καθώς και σε μειωμένες δυνατότητες κερδών στην ενήλικη ζωή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι πέντε ή περισσότερα περιστατικά διάρροιας πριν από την ηλικία των 2 ετών είναι η κύρια αιτία για την καθυστέρηση της ανάπτυξης στο ένα τέταρτο των παιδιών. Παρόμοια με ό,τι έχει τεκμηριωθεί στην άγρια φύση, το Campylobacter κυκλοφορεί φυσικά μεταξύ των μακάκων ρέζους που στεγάζονται σε εξωτερικούς χώρους στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Πρωτευόντων του Όρεγκον.

Ο Slifka και οι συνεργάτες του εμβολίασαν τόσο εγκύους πιθήκους όσο και τα μωρά τους για αυτή τη μελέτη και συνέκριναν τους ρυθμούς υγείας και ανάπτυξης των εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων μωρών πιθήκων. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα εμβολιασμένα μωρά μαϊμούδες ήταν πιο ψηλά από τα μη εμβολιασμένα όταν μετρήθηκαν από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Για να το εκτιμήσουν αυτό, χρησιμοποίησαν ειδικά το LAZ, ή το Length-for-Age Z score, το οποίο χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του ύψους των ανθρώπινων παιδιών σε σχέση με την ηλικία τους. Βρήκαν ότι η μεγαλύτερη διαφορά ήταν στην ηλικία των 9 μηνών, όταν οι εμβολιασμένοι πίθηκοι είχαν σημαντική βελτίωση LAZ κατά 1,28. Αντίθετα, μια πρόσφατη μελέτη που εξέτασε τα αποτελέσματα 29 κλινικών δοκιμών με ανθρώπινα βρέφη έδειξε ότι οι παρεμβάσεις αναστολής της ανάπτυξης είτε απέτυχαν να παράσχουν σημαντική βελτίωση σε μήκος είτε, το πολύ, παρείχαν αύξηση LAZ μόνο κατά 0,2. Με βάση αυτές τις συγκρίσεις, ο Slifka και οι συνεργάτες του κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η προσέγγισή τους με βάση τα εμβόλια παρέχει μια ουσιαστική βελτίωση σε σχέση με όσα μπόρεσαν να επιτύχουν άλλες έρευνες για την πρόληψη της καθυστέρησης της ανάπτυξης των βρεφών. Μετά τη λήψη των δύο πρώτων δόσεων εμβολίου, περίπου το 55% όλων των εμβολιασμένων μωρών πιθήκων προστατεύτηκαν από σοβαρή διάρροια και έως και το 79% προστατεύτηκαν όταν εμβολιάστηκαν τόσο το βρέφος όσο και η μητέρα. Αυτή είναι μια μείωση από την αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά 83% που βρέθηκε σε προηγούμενη μελέτη εμβολιασμού με Campylobacter σε ενήλικες πιθήκους. Ο Slifka είπε ότι οι διαφορές μπορεί να οφείλονται σε αλλαγές στις οποίες το στέλεχος Campylobacter κυκλοφορεί φυσικά μεταξύ των μη ανθρώπινων πρωτευόντων του κέντρου και επειδή περίπου το 80% των βρεφών είχαν ήδη μολυνθεί με Campylobacter πριν από τον πρώτο τους εμβολιασμό. Είναι σημαντικό ότι η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι κανένα από τα εμβολιασμένα βρέφη δεν προσβλήθηκε από θανατηφόρο λοίμωξη από Campylobacter και ότι το εμβόλιο μείωσε τους θανάτους που σχετίζονται με τη διάρροια για όλες τις αιτίες – συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων εκτός από το Campylobacter – κατά 76%. Αυτό το εύρημα υποδηλώνει ότι ο εμβολιασμός ενάντια σε αυτό το κοινό εντερικό βακτήριο μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση των συνολικών θανάτων που σχετίζονται με τη διάρροια. «Εάν το εμβόλιο μπορούσε να προσαρμοστεί ώστε να ταιριάζει στενά με τα τρέχοντα κυκλοφορούντα στελέχη, χορηγούμενο σε μικρότερη ηλικία ή εάν τα βρέφη δεν εκτέθηκαν στο Campylobacter σε τόσο νεαρή ηλικία, τότε υπάρχει πιθανότητα αυτή η προσέγγιση του εμβολίου να έχει ακόμη πιο βαθιά αποτελέσματα για την υγεία και την ανάπτυξη των βρεφών», είπε ο Σλίφκα.

Ένα άλλο ενδιαφέρον και απροσδόκητο εύρημα ήταν ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από μη εμβολιασμένες μητέρες είχαν σημαντικά υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος σε ηλικία ενός μηνός σε σύγκριση με βρέφη που γεννήθηκαν από μη εμβολιασμένες μητέρες. Επειδή όλοι οι ενήλικοι πίθηκοι είχαν την ίδια διατροφή και όλα τα βρέφη θηλάζονταν αποκλειστικά, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό το αποτέλεσμα έδειξε ότι ο εμβολιασμός των μητέρων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης παρείχε πλεονέκτημα στα βρέφη τους σε νεαρή ηλικία. Αυτό το αποτέλεσμα φαίνεται να είναι παρόμοιο με το όφελος από την παροχή στις ανθρώπινες μητέρες του εμβολίου DTaP, το οποίο παρέχει περισσότερο από 90% προστασία από τον βρεφικό κοκκύτη, κατά τους δύο πρώτους μήνες της ζωής τους. Για να βασιστεί στα ευρήματα της μελέτης, ο Slifka θα ήθελε να διερευνήσει περαιτέρω τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου, δημιουργώντας ένα πολυδύναμο εμβόλιο που καταπολεμά περισσότερα από ένα στελέχη Campylobacter. Επιπλέον, θα ήθελε να δοκιμάσει τη χρήση βελτιωμένων συμπληρωμάτων διατροφής παράλληλα με τον εμβολιασμό για να προσδιορίσει εάν ο συνδυασμός βελτιώνει περαιτέρω τις τροχιές ανάπτυξης των βρεφών.

Οστεοαρθρίτιδα: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος (TKA) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο διαφόρων τύπων επιπλοκών, σε σύγκριση με αντίστοιχους ασθενείς που υποβάλλονται σε μονομερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA, αναφέρει μελέτη στο Περιοδικό Οστικής και Αρθρικής Χειρουργικής (The Journal of Bone & Joint Surgery). Το περιοδικό δημοσιεύεται στο χαρτοφυλάκιο Lippincott σε συνεργασία με την Wolters Kluwer. “Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν μετεγχειρητικές επιπλοκές, όπως πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, αναιμία απώλειας αίματος και ανάγκη μετάγγισης”, σύμφωνα με την έκθεση του Nathanael D. Heckmann, MD, και των συνεργατών της Σχολής Ιατρικής Keck του Πανεπιστημίου USC του Λος Άντζελες.

Μελέτη σε αντιστοιχισμένες ομάδες ασθενών διευκρινίζει τους κινδύνους της αμφοτερόπλευρης διμερούς ολικής αρθροπλαστική γόνατος TKA Η διμερής ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία για ασθενείς με προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, μειώνοντας τον πόνο και βελτιώνοντας τη λειτουργικότητα. Όταν προσβάλλονται και τα δύο γόνατα, η αμφοτερόπλευρη διμερής ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA προσφέρει ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με τη διαδοχική μονόπλευρη ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA, συμπεριλαμβανομένου του λιγότερου χρόνου παραμονής στο νοσοκομείο, της ενιαίας περιόδου αποκατάστασης και του χαμηλότερου συνολικού κόστους. Ωστόσο, ορισμένες μελέτες έχουν διαπιστώσει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών, μαζί με υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA. Αυτές οι μελέτες είχαν σημαντικούς περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αντιστοίχισης ασθενών για να ληφθούν υπόψη οι πιθανές διαφορές μεταξύ των ατόμων που υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη και μονόπλευρη ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA. Για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, ο Dr. Heckmann και οι συνεργάτες του συνέκριναν τις επιπλοκές και τη θνησιμότητα σε μια μεγάλη, εθνικά αντιπροσωπευτική ομάδα ασθενών που υποβλήθηκαν σε αμφοτερόπλευρη έναντι της μονόπλευρης ολικής αρθροπλαστικής γόνατος TKA. Η ανάλυση περιελάμβανε περισσότερους από 21.000 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA. Αυτοί αντιστοιχήθηκαν ως προς την ηλικία, το φύλο, τη φυλή και τις συννοσηρότητες με μια ομάδα 126.000 ασθενών που υποβλήθηκαν σε μονομερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA. Μετά την αντιστοίχιση, οι δύο ομάδες είχαν μέση ηλικία 64 ετών με παρόμοιες συννοσηρότητες. Καθώς όλες οι ολικές αρθροπλαστικές γόνατος TKAS πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2015 και 2020, οι χειρουργικές επεμβάσεις αντανακλούσαν τη σύγχρονη ορθοπεδική πρακτική.

Εγκεφαλικό επεισόδιο, μετάγγιση και άλλοι κίνδυνοι υψηλότεροι μετά από αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA

Οι ασθενείς στην ομάδα της ταυτόχρονης αμφίπλευρης διμερούς ολικής αρθροπλαστικής γόνατος TKA είχαν αυξημένα ποσοστά διαφόρων τύπων επιπλοκών σε σύγκριση με εκείνους στην ομάδα της μονόπλευρης ολικής αρθροπλαστικής γόνατος TKA, πνευμονική εμβολή (0,27% έναντι 0,13%), εγκεφαλικό επεισόδιο (0,13% έναντι 0,06%) και αναπνευστική ανεπάρκεια (0,46% έναντι 0,34%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αμφίπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA είχαν επίσης υψηλότερο κίνδυνο αναιμίας λόγω απώλειας αίματος (26,89% έναντι 14,86%) και ήταν πιο πιθανό να υποβληθούν σε μετάγγιση αίματος (5,23% έναντι 0,67%). Αυτοί οι κίνδυνοι ήταν αυξημένοι παρά τη μεγάλη χρήση τρανεξαμικού οξέος για τη μείωση της απώλειας αίματος κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και στις δύο ομάδες. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να εισαχθούν εκ νέου στο νοσοκομείο εντός 90 ημερών (2,80% έναντι 2,05%). Δεν υπήρξε σημαντική αύξηση του κινδύνου ενδονοσοκομειακού θανάτου (0,05% έναντι 0,04%). Μετά την προσαρμογή για τους συγχυτικούς παράγοντες, οι κίνδυνοι πνευμονικής εμβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου και οξείας αναιμίας με απώλεια αίματος ήταν περίπου διπλάσιοι στην ομάδα της αμφοτερόπλευρης TKA, ενώ ο κίνδυνος μετάγγισης αίματος ήταν σχεδόν εννέα φορές υψηλότερος. Ο κίνδυνος επανεισαγωγής εντός 90 ημερών ήταν 35% υψηλότερος με την αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA σε σύγκριση με τη μονόπλευρη ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA.

“Αυτή η μελέτη παρουσιάζει το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα μέγεθος αντιστοιχισμένου δείγματος που συγκρίνει τις επιπλοκές και την ασφάλεια μεταξύ των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ταυτόχρονη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA και εκείνων που υποβλήθηκαν σε μονομερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA”, γράφουν ο Dr. Heckmann και οι συν-συγγραφείς. Αν και δεν υπήρξε σημαντική διαφορά στο ποσοστό ενδονοσοκομειακού θανάτου, “ο κίνδυνος θνησιμότητας μετά από ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ανησυχίας”. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την ανάγκη για συμβουλευτική των ασθενών και “ενδελεχή ιατρική βελτιστοποίηση” σε ασθενείς που επιλέγονται για διμερή ολική αρθροπλαστική γόνατος TKA.

Καρδιοαναπνευστική Ικανότητα: Η καρδιοαναπνευστική ικανότητα (VOmax) αποτελεί ένα σημαντικό δείκτη υγείας για τη συνολική υγεία. Η σωματική άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή αλλά και η αποφυγή παραγόντων κινδύνου που επηρεάζουν αρνητικά την υγεία είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στην μείωση της επίπτωσης χρόνιων καρδιαγγειακών νοσημάτων αλλά και του καρκίνου. Με την ηλικία, όμως, μειώνεται συνήθως η σωματική δραστηριότητα, ενώ αυξάνει αντίστροφα η επίπτωση του καρκίνου. Η εκτίμηση της σωματικής δραστηριότητας υπόκειται συχνά σε υποκειμενικές αξιολογήσεις και γίνεται με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η μέτρηση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης αποτελεί πιο αντικειμενική μέθοδο για την εκτίμηση της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας του ατόμου. Μέχρι σήμερα, παρ’ ό,τι η σωματική δραστηριότητα έχει συσχετισθεί με μείωση της επίπτωσης διαφόρων νεοπλασμάτων, δεν υπάρχουν ισχυρά στοιχεία για την επίδραση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης Το ερώτημα αυτό διερευνήθηκε σε πρόσφατη μελέτη που διενεργήθηκε στη Σουηδία, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA Network Open και συμπεριέλαβε περίπου 180.000 άνδρες, ηλικίας άνω των 18 ετών.

Τι έδειξε η έρευνα

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα της αξιολόγησης της κατάστασης υγείας που πραγματοποιείται σε Σουηδούς πολίτες και συγκεκριμένα τον δείκτη μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VO2max) μετά από υπομέγιστη άσκηση. Από τις εθνικές βάσεις δεδομένων νεοπλασιών και θανάτων συνελέγησαν τα αντίστοιχα δεδομένα για τον υπό μελέτη πληθυσμό. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ΕΚΠΑ, Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής και Πρύτανης τουΕθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι η μελέτη έδειξε πως οι ασθενείς με υψηλότερο δείκτη μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου VO2max είχαν την χαμηλότερη επίπτωση και κίνδυνο θανάτου από καρκίνο παχέος εντέρου και πνεύμονα και χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο προστάτη. Σε κάθε περίπτωση, υπολογίζεται ότι το να ασκείται έντονα ένας άνδρας ώστε να αποφύγει να βρεθεί στη χαμηλότερη κλίμακα καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης, θα μπορούσε να αποτρέψει το 4-8% όλων των καρκινωμάτων παχέος εντέρου, 4% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα και 4-20% των θανάτων από καρκίνο του προστάτη.

Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης είναι εξόχως σημαντικά καθώς καταδεικνύουν τη σημασία της μέτρησης συγκεκριμένων αντικειμενικών παραμέτρων της σωματικής δραστηριότητας για την εκτίμηση του οφέλους από την άσκηση στην πρόληψη του καρκίνου. Μάλιστα, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι θα πρέπει να επιδιώκεται η μέτριας ως υψηλής έντασης άσκηση που βελτιώνει περισσότερο την καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση.

Το μήλο είναι ένα από εκείνα τα φρούτα που όλοι γνωρίζουν ότι μπορούν να καταναλωθούν σε τακτική βάση και προσφέρει πολλά οφέλη σε όσους το κάνουν μέρος της διατροφής τους, εκτός από τη γεύση και την ευελιξία του που βοηθά στην ενσωμάτωσή του, σε διάφορες παρασκευές. Σε χυμό μήλου, ή σε γλυκά και σαλάτες, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει μεγάλα οφέλη για την υγεία. Αυτό το διάσημο φρούτο μπορεί να περιέχει υψηλές ποσότητες πρωτεΐνης και βιταμίνες C και E. Μπορεί επίσης να παρέχει στον οργανισμό σημαντικές δόσεις σιδήρου και καλίου, που είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του οργανισμού μας.

Εκτός από τη δυνατότητα χρήσης των παραπάνω μεθόδων, υπάρχει και ένα σκεύασμα που θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση των μυών και στην απώλεια βάρους με φυσικό τρόπο. Πρόκειται για το νερό μήλου, ένα απλό παρασκεύασμα που απαιτεί μόνο φρούτα με βασικό συστατικό λίγο νερό, δίνοντάς του τη δυνατότητα να το φτιάχνει με απλό τρόπο και να το ενσωματώνει μέρα με τη μέρα για συνεχή κατανάλωση.

Αυτό το δροσιστικό παρασκεύασμα αντικαθιστά άλλα αναψυκτικά που δεν είναι φυσικά, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη ή μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία. Ιδανικό για αδυνάτισμα, καθώς “Περιέχει πολύ λίγες θερμίδες, είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες και νερό, βοηθά στην αύξηση του αισθήματος κορεσμού για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, μειώνει την όρεξη για εκείνους που θέλουν να χάσουν βάρος..”

Ομοίως, τα μήλα είναι καλά για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, καθώς «είναι πλούσια σε κάλιο, ένα μέταλλο που βοηθά στην αποβολή της περίσσειας νατρίου από το σώμα μέσω των ούρων, εξισορροπώντας έτσι την αρτηριακή πίεση». Τώρα, όσον αφορά την κατανάλωση, αυτό το φρούτο μπορεί να καταναλωθεί στη φυσική του μορφή, ειδικά με τη φλούδα του, κατά τη διάρκεια του πρωινού, ως επιδόρπιο ή μεταξύ των γευμάτων.

Επιπλέον, τα μήλα μπορούν να καταναλωθούν στην αφυδατωμένη τους μορφή με γκρανόλα και γιαούρτι ή να χρησιμοποιηθούν σε παρασκευάσματα όπως χυμούς, σαλάτες, βινεγκρέτ και κομπόστες. Αχλάδια και μήλα. Στις ίδιες γραμμές μπορείτε να ετοιμάσετε και μήλο νερό και για να το φτιάξετε πρέπει να βράσετε ένα λίτρο νερό και να προσθέσετε τη φλούδα από τέσσερα κόκκινα ή πράσινα μήλα και μετά να το αφήσετε για δέκα λεπτά και να το καταναλώσετε.

Για να αποκτήσετε τα παραπάνω οφέλη, τα μήλα θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε μια ισορροπημένη και υγιεινή διατροφή, η οποία περιλαμβάνει τουλάχιστον 400 γραμμάρια (δηλαδή πέντε μερίδες) φρούτων και λαχανικών την ημέρα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Λιγότερο από το 10% της συνολικής θερμιδικής πρόσληψης πρέπει να προέρχεται από ελεύθερα σάκχαρα, λιγότερο από το 30% της ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης πρέπει να προέρχεται από λίπος και λιγότερο από πέντε γραμμάρια αλάτι (περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού) την ημέρα και το αλάτι θα πρέπει να ιωδιούται.

Ο μεγάλος τελικός στο J2US, το πιο συναρπαστικό πάρτι της ελληνικής τηλεόρασης, επεφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη! Ο δΝίκος Κοκλώνης δεν θα μπορούσε να μας αποχαιρετήσει με τίποτα λιγότερο από ένα χολιγουντιανών προδιαγραφών τελευταίο επεισόδιο του J2US και έβαλε τα δυνατά του για να το πετύχει. Και φυσικά η ιδέα να τραγουδήσουν Δέσποινα Βανδή και Καίτη Γαρμπή μαζί επί σκηνής τον δικαίωσε, ενώ τρέλανε το διαδίκτυο! Οι δύο εκθαμβωτικές παρουσίες της κριτικής επιτροπής του σόου άφησαν για λίγο τις θέσεις τους και ανέβηκαν στο stage για να ερμηνεύσουν αγαπημένες επιτυχίες τους προκαλώντας πανικό στους φαν τους που ξεφάντωσαν με την ψυχή τους μπροστά από την τηλεόραση.

Μαγικές στιγμές έζησαν τα ζευγάρια που συμμετείχαν στο J2US, στο σόου που έχει αγαπηθεί όσο κανένα άλλο από το τηλεοπτικό κοινό και που χαρίζει απλόχερα χαμόγελο και συγκινήσεις. Πολλή μουσική, απίθανες εκπλήξεις, ανατρεπτικά ντουέτα που συζητήθηκαν και ιδιαίτερες στιγμές χαρακτήρισαν και αυτή τη σεζόν το J2US, το οποίο απόψε έριξε αυλαία ανανεώνοντας το ραντεβού του για το δεύτερο μισό της επόμενης σεζόν.

Στην εκπνοή της βραδιάς όπως είναι φυσικό η αγωνία όλων χτύπησε κόκκινο για το ζευγάρι που θα ανέβαινε στο βάθρο των νικητών! Ο Νίκος Κοκλώνης πήρε τα αποτελέσματα στα χέρια του και χωρίς καθυστέρηση ανακοίνωσε τους μεγάλους νικητές του σόου που συγκέντρωσαν την πιο υψηλή βαθμολογία από το τηλεοπτικό κοινό! Ιάσονας και Ηρώ είναι το ζευγάρι που «σάρωσε» και ανέβηκαν στο πρώτο σκαλί του βάθρου!

Μεταστατικός Καρκίνος του Προστάτη: Το 50% των ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη αντιμετωπίζουν κάποια οικονομική δυσχέρεια λόγω της θεραπείας τους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στο τεύχος Αυγούστου του Περιοδικού Ουρολογίας The Journal of Urology, επίσημου περιοδικού της Αμερικανικής Ουρολογικής Εταιρείας (AUA). “Τα ευρήματά μας βοηθούν στην κατανόηση των ποσοστών και των παραγόντων κινδύνου για την οικονομική τοξικότητα μεταξύ των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, καθώς και των μηχανισμών αντιμετώπισης, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στις προσωπικές δαπάνες, που βιώνουν όσοι αναφέρουν υψηλότερα επίπεδα οικονομικής τοξικότητας”, σχολιάζει ο επικεφαλής συγγραφέας Stephen A. Boorjian, MD, της Mayo Clinic, Rochester, Minn. “Το σημαντικότερο εύρημά μας μπορεί να είναι ότι οι ασθενείς βιώνουν οικονομική τοξικότητα παρά την ικανότητά τους να παραμένουν συνεπείς στη θεραπεία”, λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Daniel D. Joyce, MD. “Το να ρωτάμε απλώς τους ασθενείς αν ακολουθούν τις προτεινόμενες θεραπείες δεν αρκεί για να ελέγξουμε την οικονομική τοξικότητα”.

Νέα δεδομένα σχετικά με τα ποσοστά οικονομικής τοξικότητας, τους παράγοντες κινδύνου και τις στρατηγικές αντιμετώπισης

Οι ερευνητές χορήγησαν ένα επικυρωμένο ερωτηματολόγιο σχετικά με την οικονομική τοξικότητα σε όλους τους ασθενείς που εξετάστηκαν στην κλινική τους για τον προχωρημένο καρκίνο του προστάτη σε διάστημα τριών μηνών. Η οικονομική τοξικότητα – η οποία έχει οριστεί ως “η βλάβη των ασθενών που προκύπτει από το κόστος της θεραπείας”– έχει αναγνωριστεί ως σημαντικό αποτέλεσμα για τον ασθενή. Προηγούμενες αναφορές δείχνουν ότι έως και οι μισοί από τους επιζώντες του καρκίνου επηρεάζονται από την οικονομική τοξικότητα, η οποία έχει συνδεθεί με αυξημένα ποσοστά δυσμενών θεραπευτικών αποτελεσμάτων. Οι Drs. Joyce και Boorjian και οι συνεργάτες τους αξιολόγησαν το ποσοστό της οικονομικής τοξικότητας και τα σχετικά χαρακτηριστικά των ασθενών και τις στρατηγικές αντιμετώπισης μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία για μεταστατικό καρκίνο του προστάτη. Η ανάλυση περιελάμβανε απαντήσεις από 281 ασθενείς, με μέση ηλικία 69 ετών. Με βάση το ερωτηματολόγιο της μελέτης, 79 ασθενείς ταξινομήθηκαν ως ασθενείς με υψηλή οικονομική τοξικότητα. Συνολικά, το 54% των ασθενών δήλωσαν ότι αντιμετώπισαν τουλάχιστον κάποιο επίπεδο οικονομικών δυσκολιών που σχετίζονταν με τη θεραπεία του καρκίνου τους. Ο αντίκτυπος ήταν “πιο βαθύς” μεταξύ των ασθενών με υψηλή οικονομική τοξικότητα, με 89% των ασθενών να αναφέρουν οικονομικές δυσκολίες. Οι ασθενείς μπορεί να κάνουν “βαθιές προσωπικές θυσίες” για να παραμείνουν συμβατοί με τις θεραπείες για τον καρκίνο του προστάτη Αρκετά χαρακτηριστικά των ασθενών συσχετίστηκαν με υψηλότερο ή χαμηλότερο κίνδυνο οικονομικής τοξικότητας. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ασθενείς είχαν χαμηλότερη οικονομική τοξικότητα, καθώς κάθε επιπλέον έτος ηλικίας σχετιζόταν με μείωση του κινδύνου κατά 25%. Για τους ασθενείς που ήταν παντρεμένοι (ή είχαν μη παντρεμένο σύντροφο), ο κίνδυνος οικονομικής τοξικότητας ήταν σχεδόν τέσσερις φορές χαμηλότερος από ό,τι για τους ασθενείς που ήταν άγαμοι, χήροι ή διαζευγμένοι. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το εισόδημα ήταν σημαντικός παράγοντας: ο κίνδυνος οικονομικής τοξικότητας ήταν εννέα φορές χαμηλότερος για ασθενείς με ετήσιο εισόδημα 100.000 δολάρια, σε σύγκριση με τα εισοδήματα κάτω των 20.000 δολαρίων. Οι ασθενείς που βίωναν υψηλή οικονομική τοξικότητα αντιμετώπιζαν το θέμα με ποικίλους τρόπους. Ήταν πιο πιθανό να μειώσουν τις δαπάνες για βασικά αγαθά και δραστηριότητες αναψυχής, να χρησιμοποιήσουν τις αποταμιεύσεις τους για να πληρώσουν την ιατρική περίθαλψη, να καθυστερήσουν την εκτέλεση συνταγών και να δανειστούν χρήματα για να πληρώσουν την περίθαλψή τους. “Αξίζει να σημειωθεί ότι πολύ λίγοι ασθενείς ανέφεραν ότι συμπλήρωναν μόνο εν μέρει τα φάρμακα ή σταμάτησαν εντελώς τα φάρμακα λόγω κόστους”, γράφουν οι ερευνητές.

Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς με υψηλή οικονομική τοξικότητα ανέφεραν δυσκολία στην πληρωμή των λογαριασμών – και οι ασθενείς αυτής της ομάδας ήταν πιο πιθανό να έχουν καθυστερήσεις στην έναρξη της θεραπείας του καρκίνου. Οι ασθενείς με υψηλή οικονομική τοξικότητα είχαν, επίσης, περισσότερες πιθανότητες να χρησιμοποιήσουν προγράμματα οικονομικής βοήθειας: Το 32%, σε σύγκριση με το 12% των ατόμων με χαμηλή οικονομική τοξικότητα. “Οι ασθενείς συχνά αδυνατούν να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος έναρξης της θεραπείας χωρίς κάποιο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας ή επιδότησης”, γράφουν οι ερευνητές. “Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να κάνουν βαθιές προσωπικές θυσίες προκειμένου να παραμείνουν συνεπείς στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, γεγονός που μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής που ελπίζουμε να παρατείνουμε με αυτές τις θεραπείες. Οι συζητήσεις για τα θέματα αυτά είναι ακόμη πιο κρίσιμες, δεδομένης της παρατηρούμενης βελτίωσης της οικονομικής τοξικότητας μεταξύ των ασθενών της μελέτης μας που είχαν πρόσβαση σε προγράμματα οικονομικής βοήθειας”. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την ανάγκη εντοπισμού παραγόντων που μπορούν να μετριάσουν τις οικονομικές επιπτώσεις των θεραπειών για τον μεταστατικό καρκίνο του προστάτη. Καταλήγουν στο συμπέρασμα: “Τέτοια δεδομένα είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του τρόπου ενσωμάτωσης της οικονομικής τοξικότητας στην κοινή λήψη αποφάσεων και για την καθοδήγηση μελλοντικών παρεμβάσεων που αποσκοπούν στη μείωση της οικονομικής τοξικότητας σε αυτόν τον πληθυσμό”.