Η πραγματική εικόνα της οικονομίας δεν αποτυπώνεται μόνο στους δείκτες ανάπτυξης, αλλά και στις αποφάσεις που παίρνουν καθημερινά τα νοικοκυριά. Και η νέα έρευνα της Pulse RC για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών δείχνει ότι η ακρίβεια εξακολουθεί να καθορίζει τα πάντα: από το καλάθι του σούπερ μάρκετ μέχρι το αν μια οικογένεια θα μπορέσει να φύγει έστω για λίγες ημέρες διακοπών.
Το 83% θεωρεί την ακρίβεια σοβαρό πρόβλημα, ενώ σχεδόν ένας στους δύο πολίτες είτε θα περιορίσει τις διακοπές του είτε δεν θα κάνει καθόλου. Στην αγορά αυτό μεταφράζεται σε λιγότερη κατανάλωση, μικρότερη κινητικότητα και μεγαλύτερη πίεση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε τουρισμό, εστίαση και λιανεμπόριο.
Στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο με θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες. Οι πολίτες ζητούν άμεση ανακούφιση και αυτό εξηγεί γιατί τα επιδόματα και η ρύθμιση των 72 δόσεων συγκεντρώνουν θετικές γνώμες, χωρίς όμως να θεωρούνται επαρκή.
Το παρασκήνιο δείχνει ότι η πίεση για πρόσθετα μέτρα θα ενταθεί, ειδικά αν οι διεθνείς τιμές ενέργειας κινηθούν ξανά ανοδικά. Το μήνυμα της έρευνας είναι σαφές: η αγορά δεν έχει περιθώριο να περιμένει. Και όσο η ακρίβεια περιορίζει ακόμη και τις διακοπές, τόσο μεγαλώνει το πολιτικό και οικονομικό κόστος της αδράνειας.
******
Η ΕΚΤ άφησε τα επιτόκια αμετάβλητα, αλλά πίσω από τη φαινομενικά ήρεμη απόφαση το μήνυμα προς τις αγορές ήταν σαφώς πιο αυστηρό: η μάχη με τον πληθωρισμό δεν έχει κριθεί και το ενδεχόμενο νέας αύξησης παραμένει απολύτως ανοιχτό.
Η Κριστίν Λαγκάρντ απέφυγε επιμελώς κάθε δέσμευση για την επόμενη συνεδρίαση, επιμένοντας στη γνωστή πλέον γραμμή των αποφάσεων «συνεδρίαση προς συνεδρίαση». Ωστόσο, η νέα ενεργειακή αναταραχή, η άνοδος του πετρελαίου και ο φόβος δευτερογενών πιέσεων σε αγαθά, υπηρεσίες και μισθούς έχουν επαναφέρει στο τραπέζι ένα σενάριο που πριν από λίγες εβδομάδες έμοιαζε λιγότερο πιθανό: νέα σύσφιγξη το φθινόπωρο.
Στους διαδρόμους της Φρανκφούρτης γνωρίζουν ότι μια βιαστική κίνηση θα μπορούσε να πλήξει μια ήδη εύθραυστη ανάπτυξη. Γνωρίζουν όμως επίσης ότι μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση μπορεί να ακυρώσει γρήγορα την πρόοδο που καταγράφηκε στον πληθωρισμό.
Για τις επιχειρήσεις, το σήμα δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστο. Το κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό, τα τραπεζικά κριτήρια γίνονται αυστηρότερα και οι επενδυτικές αποφάσεις δυσκολότερες. Για τις αγορές, πάλι, η ουσία είναι μία: η παύση δεν αποτελεί τέλος του ανοδικού κύκλου.
Η Λαγκάρντ δεν προανήγγειλε αύξηση, αλλά φρόντισε να μην την αποκλείσει. Και αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα που ήθελε να περάσει.
******
Σε τροχιά πλήρους αποξένωσης από την ελληνική κοινωνία και τους ίδιους τους εργαζομένους της φαίνεται πως κινείται η διοίκηση της Εθνικής Ασφαλιστικής, επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους όσων έβλεπαν τη μετάβαση στη νέα ιδιοκτησιακή εποχή ως το τέλος μιας ιστορικής σχέσης εμπιστοσύνης.
Η άλλοτε «πρώτη» ασφαλιστική της χώρας μεταλλάσσεται ραγδαία σε έναν απρόσωπο, στυγνό εισπρακτικό μηχανισμό, θυσιάζοντας την κοινωνική της ευθύνη στον βωμό της κερδοφορίας των μετόχων.Το πρόσφατο κύμα οργής πυροδοτήθηκε από την απαράδεκτη απόφαση της διοίκησης για ξαφνικό κλείσιμο όλων των περιφερειακών υποκαταστημάτων της.
Με μια κίνηση βίαιης συρρίκνωσης, η εταιρεία εξαφανίζει τη φυσική της παρουσία από την ελληνική επαρχία. Αφήνει ξεκρέμαστους χιλιάδες ασφαλισμένους, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, που αδυνατούν να διαχειριστούν τις ψηφιακές πλατφόρμες e-omadika.
Οι καταγγελίες του Συλλόγου Υπαλλήλων κάνουν λόγο για ισοπέδωση των εργασιακών κεκτημένων και απομάκρυνση έμπειρων στελεχών. Αυτό αποδεικνύει πως το ανθρώπινο δυναμικό αντιμετωπίζεται απλώς ως κόστος προς περικοπή.Την ίδια ώρα, η εταιρεία δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο στους καταναλωτές.
Η μεσοσταθμική αύξηση 6,8% στα ισόβια συμβόλαια υγείας αποτελεί εμπαιγμό. Η διοίκηση οχυρώνεται πίσω από το αυξημένο κόστος των ιδιωτικών κλινικών. Όμως, μετακυλίει προκλητικά όλο το βάρος στις πλάτες των πολιτών.
Άνθρωποι που πληρώνουν για δεκαετίες τις εισφορές τους, βρίσκονται σήμερα προ τετελεσμένων. Βλέπουν τα ασφάλιστρά τους να εκτινάσσονται σε δυσθεώρητα ύψη. Αναγκάζονται, έτσι, να εγκαταλείψουν τα προγράμματά τους, μένοντας ακάλυπτοι σε στιγμές ανάγκης.
Η Εθνική Ασφαλιστική γυρνά επιδεικτικά την πλάτη στο παρελθόν της. Επιλέγει τον δρόμο των λουκέτων, των εργασιακών τριβών και των εξοντωτικών αναπροσαρμογών.
Η στρατηγική της «ανάπτυξης με κάθε κόστος» μπορεί να ευημερεί στα χαρτιά. Όμως, στην πραγματικότητα, γκρεμίζει τη διαχρονική αξιοπιστία της εταιρείας.
Οι ασφαλισμένοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι για τη σημερινή διοίκηση, η υγεία και η ασφάλειά τους δεν είναι κοινωνικά αγαθά, αλλά απλά νούμερα σε έναν ισολογισμό.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!
