Η αυτοχορηγούμενη ενέσιμη αντισύλληψη είναι διαθέσιμη στις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες, αλλά μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι μόνο περίπου το ένα τέταρτο των ειδικών στην αναπαραγωγική υγεία τη συνταγογραφούν – και πολλοί δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχει αυτή η επιλογή. Η μελέτη, η πρώτη που εξετάζει τα εμπόδια για την ευρεία υιοθέτηση αυτής της μεθόδου, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Obstetrics & Gynecology τον Ιανουάριο.
Ανησυχίες και έλλειψη ενημέρωσης των γιατρών
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Jennifer Karlin, MD, PhD, αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικογενειακής και Κοινοτικής Ιατρικής στο UCSF, επισήμανε ότι «εφόσον οι περισσότεροι γιατροί δεν γνωρίζουν ότι αυτή είναι μια επιλογή, οι ασθενείς δεν το γνωρίζουν. Είναι ασφαλές, αποτελεσματικό και δίνει τον έλεγχο στα χέρια των ασθενών». Η έρευνα διεξήχθη σε 422 κλινικούς ιατρούς που συνταγογραφούν τακτικά αντισυλληπτικά και διαπίστωσε ότι μόλις το ένα τρίτο όσων γνώριζαν την επιλογή αυτοχορήγησης την προσέφεραν στους ασθενείς τους. Οι λόγοι περιλάμβαναν ανησυχίες για την ικανότητα των ασθενών να κάνουν αυτοένεση, αμφιβολίες για τη διαθεσιμότητα του φαρμάκου και έλλειψη καθορισμένων διαδικασιών συμβουλευτικής.
Μορφές και χρήση του DMPA
Η ενέσιμη οξική μεδροξυπρογεστερόνη (DMPA) είναι συνθετική προγεστίνη που εμποδίζει την εγκυμοσύνη για έως και τρεις μήνες, σταματώντας την ωορρηξία, πυκνώνοντας τη βλέννα του τραχήλου και αραίνοντας το ενδομήτριο. Διατίθεται σε δύο μορφές: ενδομυϊκή ένεση (Depo Provera), που χορηγείται μόνο από πάροχο, και υποδόρια ένεση, που μπορεί να αυτοχορηγηθεί με ασφάλεια από τον ασθενή. Η υποδόρια αυτοχορήγηση χρησιμοποιείται ευρέως παγκοσμίως και αυξήθηκε στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.
Παρενέργειες και σημασία της ενημέρωσης
Το φάρμακο έχει συνδεθεί με σπάνιες παρενέργειες, όπως μείωση οστικής πυκνότητας, αύξηση βάρους και μηνιγγίωμα, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη συζήτηση κινδύνων και οφελών μεταξύ ασθενών και παρόχων. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι η αυτοχορηγούμενη αντισύλληψη χορηγείται λιγότερο συχνά σε πολιτείες με περιορισμένη πρόσβαση στις αμβλώσεις, ενώ άλλα εμπόδια περιλαμβάνουν ανεπαρκή εκπαίδευση, έλλειψη υποστήριξης από το προσωπικό και περιορισμένο χρόνο για διαβούλευση.
Προτάσεις για ευρύτερη διαθεσιμότητα
Οι ερευνητές προτείνουν εκπαιδευτικά προγράμματα για τους κλινικούς ιατρούς, επίσημη έγκριση από τον FDA της υποδόριας αυτοχορηγούμενης έκδοσης, διασφάλιση κάλυψης από ασφαλιστικά προγράμματα και απλοποίηση των ροών εργασίας των κλινικών, ώστε η επιλογή αυτή να καταστεί ευρύτερα διαθέσιμη στις ασθενείς.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!