Οι μουσικοί, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, αντιμετωπίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά προβλημάτων ακοής σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό όπως υπερακουσία και εμβοές. Μια νέα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Otolaryngology–Head and Neck Surgery, αναδεικνύει την κλίμακα του φαινομένου και τονίζει την ανάγκη για πιο εξατομικευμένη πρόληψη και προστασία της ακοής.
Υψηλά ποσοστά εμβοών στους μουσικούς
Σύμφωνα με τη μελέτη, πάνω από το 42% των μουσικών ανέφεραν εμβοές – το γνωστό βουητό στα αυτιά – έναντι μόλις 13% στους μη μουσικούς. Οι εμβοές αποτελούν όχι μόνο ενόχληση, αλλά και προειδοποιητικό σημάδι για μελλοντική απώλεια ακοής. Οι περισσότερες αναφορές (76,3%) αφορούσαν περιστασιακά επεισόδια, ενώ το 15,6% των μουσικών παρουσίαζε μόνιμες εμβοές. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική, καθώς υποδηλώνει ότι ακόμη και παροδικές ενοχλήσεις δεν πρέπει να αγνοούνται, ειδικά για όσους εκτίθενται σε έντονους ήχους καθημερινά.
Απώλεια ακοής και υπερακουσία
Η έρευνα αποκάλυψε ότι το 25,7% των μουσικών ανέφερε απώλεια ακοής, συγκριτικά με 11,6% στους πληθυσμούς ελέγχου. Η υπερακουσία, ή αυξημένη ευαισθησία σε καθημερινούς ήχους, επηρεάζει περίπου το 37,3% των μουσικών, ενώ στους μη μουσικούς περιορίζεται στο 15,3%. Η υπερακουσία μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή ζωή και τη μουσική απόδοση, καθώς οι ήχοι που θεωρούνται φυσιολογικοί γίνονται δυσάρεστοι ή ακόμη και επώδυνοι.
Προκλήσεις στην καταγραφή των προβλημάτων ακοής
Η μελέτη αναδεικνύει ότι ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων βασίζεται σε αυτοαναφερόμενα συμπτώματα. Στην περίπτωση της απώλειας ακοής, περίπου το 63% των αναφορών ήταν υποκειμενικές, ενώ μόνο το 37% επιβεβαιώθηκε με αντικειμενικές ακοομετρικές εξετάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική επικράτηση μπορεί να είναι ακόμα υψηλότερη, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για τακτικούς ελέγχους ακοής στους μουσικούς.
Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μουσικά είδη
Η ανάλυση έδειξε ότι οι μουσικοί κλασικής μουσικής και ποπ/ροκ αντιμετωπίζουν παρόμοιο κίνδυνο. Αυτό αμφισβητεί προηγούμενες υποθέσεις ότι η ένταση της μουσικής σε συγκεκριμένα είδη αποτελεί μοναδικό παράγοντα κινδύνου. Αντίθετα, οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι μεμονωμένοι παράγοντες, όπως ο τύπος του οργάνου, η θέση μέσα στο σύνολο, η ακουστική του χώρου και οι στάσεις απέναντι στην προστασία της ακοής, είναι πιο καθοριστικοί.
Η ανάγκη για εξατομικευμένη πρόληψη
Όπως δήλωσε ο Shaun A. Nguyen, MD, Καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας, «αυτό που χρειάζεται τώρα είναι μια πιο προσωπική, βασισμένη στους μουσικούς καταγραφή κινδύνου, ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε πρακτικές, εξατομικευμένες συμβουλές που βοηθούν τους καλλιτέχνες να προστατεύσουν την ακοή τους χωρίς να θυσιάζουν τη μουσική που αγαπούν». Η πρόληψη μπορεί να περιλαμβάνει ειδικά ωτοασπίδια, περιορισμό της διάρκειας έκθεσης σε δυνατούς ήχους, τακτικούς ελέγχους και εκπαίδευση στην ακουστική προστασία.
Προοπτικές
Η μελέτη συνιστά ότι η ακοή των μουσικών αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα επαγγελματικής και προσωπικής ευεξίας. Η συνδυαστική χρήση αυτοαναφορών και αντικειμενικών μετρήσεων θα επιτρέψει πιο ακριβή εκτίμηση του κινδύνου. Επιπλέον, η ενημέρωση για τα μέτρα προστασίας και η υιοθέτηση ψηφιακών εργαλείων παρακολούθησης της ακουστικής έκθεσης μπορούν να μειώσουν την επικράτηση εμβοών, υπερακουσίας και απώλειας ακοής στο μέλλον.
Η έρευνα δείχνει ότι η ακουστική φροντίδα πρέπει να είναι μέρος της επαγγελματικής εκπαίδευσης και καθημερινής πρακτικής των μουσικών. Η κατανόηση του κινδύνου και η έγκαιρη δράση μπορούν να εξασφαλίσουν ότι οι καλλιτέχνες θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τη μουσική και να τη μοιράζονται με ασφάλεια.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!