Η ιατρική μαριχουάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται κοντά σε μια ιστορική αλλαγή. Σύμφωνα με εξελίξεις που ξεκίνησαν το 2022 και επιταχύνθηκαν στα τέλη του 2025, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξετάζει σοβαρά την αναταξινόμησή της σε λιγότερο περιοριστική κατηγορία ουσιών, δίπλα σε συνταγογραφούμενα φάρμακα όπως το Tylenol με κωδεΐνη, η κεταμίνη και τα αναβολικά στεροειδή. Πρόκειται για μια κίνηση που θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά το τοπίο της ιατρικής έρευνας, της κλινικής χρήσης και της πολιτικής για τα ναρκωτικά.
Το σημερινό καθεστώς και οι αντιφάσεις του νόμου
Από το 1971, η μαριχουάνα κατατάσσεται στον Πίνακα Ι του Νόμου περί Ελεγχόμενων Ουσιών, την πιο αυστηρή κατηγορία, μαζί με ουσίες όπως η ηρωίνη και το LSD. Τα ναρκωτικά αυτής της κατηγορίας θεωρούνται ιδιαίτερα εθιστικά και χωρίς καμία αποδεκτή ιατρική χρήση. Η ταξινόμηση αυτή έχει οδηγήσει σε ένα παράδοξο: η μαριχουάνα ρυθμίζεται αυστηρότερα από ουσίες όπως η κοκαΐνη, η μεθαμφεταμίνη και η φαιντανύλη, οι οποίες ανήκουν στον Πίνακα ΙΙ.
Παράλληλα, από τις αρχές του 2026, η ιατρική μαριχουάνα είναι νόμιμη σε 40 από τις 50 πολιτείες και η ψυχαγωγική χρήση επιτρέπεται σε 24. Αυτή η διάσταση μεταξύ ομοσπονδιακού και πολιτειακού δικαίου έχει δημιουργήσει ένα περίπλοκο νομικό και επιστημονικό περιβάλλον.
Τα επιχειρήματα υπέρ της διατήρησης του status quo
Οι πολέμιοι της αναταξινόμησης υποστηρίζουν ότι η μαριχουάνα πρέπει να παραμείνει στον Πίνακα Ι λόγω του κινδύνου εθισμού και των πιθανών επιπτώσεων στην υγεία. Συχνά επικαλούνται μελέτες που υποστηρίζουν ότι έως και ένας στους τρεις χρήστες αναπτύσσει εξάρτηση. Ωστόσο, πιο προσεκτική ανάλυση αυτών των δεδομένων δείχνει ότι το ποσοστό αυτό αφορά κυρίως βαρείς χρήστες και όχι τον γενικό πληθυσμό. Όταν εξετάζονται όλοι όσοι έχουν δοκιμάσει μαριχουάνα έστω μία φορά, το ποσοστό εξάρτησης πέφτει περίπου στο 13%, χαμηλότερα από αυτό του αλκοόλ ή της νικοτίνης.
Επιπλέον, η θέση ότι η μαριχουάνα δεν έχει ιατρική αξία υπονομεύεται από το γεγονός ότι ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων έχει εγκρίνει φάρμακα που περιέχουν THC, όπως τα Marinol και Syndros, για σοβαρές παθήσεις.
Η αναταξινόμηση στον Πίνακα ΙΙΙ
Η μεταφορά της μαριχουάνας στον Πίνακα ΙΙΙ θα τη νομιμοποιούσε σε ομοσπονδιακό επίπεδο αποκλειστικά για ιατρική χρήση. Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη αυτής της αλλαγής θα ήταν η διευκόλυνση της επιστημονικής έρευνας. Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα του ανθρώπινου σώματος παίζει κρίσιμο ρόλο σε πολλές φυσιολογικές λειτουργίες, γεγονός που καθιστά τις ενώσεις της κάνναβης υποσχόμενες για τη θεραπεία πλήθους παθήσεων, από τον χρόνιο πόνο έως τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
Η αναταξινόμηση θα μπορούσε επίσης να βελτιώσει την ποιότητα της ιατρικής καθοδήγησης. Σήμερα, πολλοί ασθενείς βασίζονται σε υπαλλήλους φαρμακείων κάνναβης χωρίς ιατρική εκπαίδευση. Σε ένα ρυθμισμένο ιατρικό πλαίσιο, οι γιατροί θα είχαν κεντρικό ρόλο στη συνταγογράφηση και παρακολούθηση της χρήσης.
Οι πρακτικές δυσκολίες και οι ανησυχίες
Ωστόσο, η αναδιάρθρωση δεν είναι χωρίς κόστος. Η απαίτηση ιατρικής συνταγής και η διάθεση μόνο μέσω φαρμακείων θα μπορούσαν να αυξήσουν τις τιμές και να περιορίσουν την πρόσβαση. Το ζήτημα αυτό θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αν οι ασφαλιστικές εταιρείες υποχρεωθούν να καλύπτουν την ιατρική μαριχουάνα. Παράλληλα, παραμένει ασαφές πώς θα αντιδράσουν πολιτείες που σήμερα απαγορεύουν τη χρήση της.
Η τρίτη, λιγότερο πιθανή επιλογή
Υπάρχει και μια πιο ριζική πρόταση: η πλήρης αφαίρεση της μαριχουάνας από τον Νόμο περί Ελεγχόμενων Ουσιών. Αυτό θα έδινε στις πολιτείες πλήρη ελευθερία ρύθμισης και θα οδηγούσε σε αποποινικοποίηση. Παρότι πάνω από το 60% των Αμερικανών υποστηρίζει αυτή τη λύση, η πολιτική στήριξη στο Κογκρέσο παραμένει περιορισμένη.
Ένα βήμα με ανοιχτή κατάληξη
Η αναταξινόμηση της ιατρικής μαριχουάνας μοιάζει πιθανή εντός του 2026, καθώς υποστηρίχθηκε τόσο από τον Τζο Μπάιντεν όσο και από τον Ντόναλντ Τραμπ. Το αν θα αποτελέσει τη σωστή πολιτική επιλογή θα κριθεί από το κατά πόσο θα ισορροπήσει την επιστημονική πρόοδο, τη δημόσια υγεία και την πρόσβαση των ασθενών σε ασφαλείς θεραπείες.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!