«Δεν με ακούς πραγματικά». Πρόκειται για μία από τις πιο συχνές φράσεις που ακούγονται σε σχέσεις, φιλίες, οικογένειες και χώρους εργασίας. Πολλές φορές, εκείνος που την ακούει εκπλήσσεται. Άλλωστε, ήταν παρών στη συζήτηση, άκουσε κάθε λέξη και ίσως προσπάθησε μάλιστα να δώσει συμβουλές και λύσεις. Γιατί λοιπόν ο άλλος επιμένει ότι δεν τον ακούει;
Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι η ακρόαση δεν είναι μόνο μια διαδικασία κατανόησης των λέξεων. Είναι κυρίως μια συναισθηματική εμπειρία. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν μιλούν για τα προβλήματά τους, δεν αναζητούν μόνο απαντήσεις. Αναζητούν κατανόηση, αποδοχή και το αίσθημα ότι κάποιος τους βλέπει και τους ακούει πραγματικά.
Η διαφορά ανάμεσα στο να ακούς και στο να καταλαβαίνεις
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ακούνε επειδή παρακολουθούν τη συζήτηση και θυμούνται όσα ειπώθηκαν. Ωστόσο, η ουσιαστική ακρόαση απαιτεί κάτι περισσότερο.
Όταν κάποιος μοιράζεται ένα πρόβλημα, συνήθως μεταφέρει και συναισθήματα όπως φόβο, απογοήτευση, θυμό ή θλίψη. Αν ο συνομιλητής επικεντρωθεί μόνο στα γεγονότα και αγνοήσει το συναίσθημα, το άτομο που μιλά μπορεί να αισθανθεί ότι δεν έγινε πραγματικά κατανοητό.
Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να περιγράφει μια δύσκολη μέρα στη δουλειά και να λάβει ως απάντηση μια σειρά από πρακτικές συμβουλές. Αν όμως αυτό που είχε ανάγκη ήταν να νιώσει κατανόηση για την πίεση που βιώνει, οι συμβουλές μπορεί να φανούν άσχετες ή ακόμη και απορριπτικές.
Η παγίδα της άμεσης λύσης
Ένα από τα πιο συχνά λάθη στην επικοινωνία είναι η βιαστική προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος. Πολλοί άνθρωποι, με καλή πρόθεση, θεωρούν ότι βοηθούν όταν προτείνουν άμεσα λύσεις.
Όμως η ανάγκη για λύση δεν είναι πάντα η πρώτη ανάγκη. Συχνά ο συνομιλητής θέλει πρώτα να εκφράσει όσα νιώθει και να νιώσει ότι κάποιος αναγνωρίζει τη δυσκολία που αντιμετωπίζει.
Όταν η απάντηση είναι άμεση και πρακτική, μπορεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τα συναισθήματά του παραβλέπονται. Έτσι γεννιέται το παράπονο: «Δεν με ακούς».
Όταν η συζήτηση στρέφεται σε εμάς
Ένας ακόμη λόγος που οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν ακούγονται είναι η τάση πολλών συνομιλητών να μεταφέρουν γρήγορα τη συζήτηση στον εαυτό τους.
Κάποιος μοιράζεται μια δυσκολία και η απάντηση γίνεται: «Και σε μένα είχε συμβεί κάτι παρόμοιο». Αν και αυτή η αντίδραση συνήθως έχει στόχο να δείξει κατανόηση, πολλές φορές μετατοπίζει την προσοχή από το πρόβλημα του άλλου.
Το άτομο που εκφράζεται μπορεί να νιώσει ότι η εμπειρία του υποβαθμίζεται ή ότι η συζήτηση χάνει το πραγματικό της επίκεντρο.
Η ανάγκη για συναισθηματική επιβεβαίωση
Οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο «συναισθηματική επιβεβαίωση» για να περιγράψουν τη διαδικασία κατά την οποία αναγνωρίζουμε και αποδεχόμαστε τα συναισθήματα ενός άλλου ανθρώπου.
Φράσεις όπως «Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο πρέπει να είναι αυτό για σένα» ή «Ακούγεται πραγματικά πολύ πιεστικό» βοηθούν το άτομο να νιώσει ότι γίνεται κατανοητό.
Η επιβεβαίωση δεν σημαίνει απαραίτητα συμφωνία. Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε το δικαίωμα του άλλου να νιώθει όπως νιώθει. Και πολλές φορές αυτό είναι πιο σημαντικό από οποιαδήποτε συμβουλή.
Η δύναμη της ενεργητικής ακρόασης
Η ενεργητική ακρόαση θεωρείται μία από τις σημαντικότερες δεξιότητες επικοινωνίας. Περιλαμβάνει την πλήρη προσοχή στον συνομιλητή, τη διατήρηση οπτικής επαφής, την αποφυγή διακοπών και την προσπάθεια κατανόησης τόσο των λέξεων όσο και των συναισθημάτων.
Σημαίνει επίσης ότι δεν προετοιμάζουμε την απάντησή μας όσο ο άλλος μιλά, αλλά παραμένουμε παρόντες στη συζήτηση.
Όταν κάποιος αισθανθεί ότι τον ακούμε πραγματικά, δημιουργείται ένα αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης που ενισχύει τις σχέσεις.
Τι κρύβεται πίσω από το παράπονο
Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν κάποιος λέει «δεν ακούς τα προβλήματά μου», δεν εννοεί ότι δεν άκουσες τις λέξεις του. Εννοεί ότι δεν ένιωσε πως κατάλαβες τον συναισθηματικό του κόσμο.
Το πραγματικό αίτημα πίσω από αυτή τη φράση είναι συχνά: «Δείξε μου ότι καταλαβαίνεις πώς νιώθω». Οι άνθρωποι έχουν βαθιά ανάγκη να αισθάνονται ότι οι σκέψεις, οι φόβοι και οι δυσκολίες τους έχουν αξία για τους άλλους.
Τελικά, η ουσιαστική επικοινωνία δεν βασίζεται μόνο στην ανταλλαγή πληροφοριών αλλά και στη δημιουργία σύνδεσης. Και πολλές φορές, το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε σε κάποιον δεν είναι μια λύση, αλλά η αίσθηση ότι δεν είναι μόνος απέναντι στα προβλήματά του.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!