Προσδοκίες: Γίνε αυτός που θέλεις και όχι αυτός που θέλει η οικογένειά σου

Από την πρώτη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο, η οικογένειά μας διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τη ζωή. Οι γονείς, οι παππούδες και τα αδέλφια μάς μεταδίδουν αξίες, πεποιθήσεις και προσδοκίες, πολλές από τις οποίες λειτουργούν ως πολύτιμος οδηγός για το μέλλον. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου οι οικογενειακές επιθυμίες γίνονται τόσο έντονες, ώστε το άτομο δυσκολεύεται να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι και τι πραγματικά θέλει.

Το να επιλέξεις τον δικό σου δρόμο δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις την οικογένειά σου. Σημαίνει ότι αναγνωρίζεις πως η ζωή που καλείσαι να ζήσεις είναι δική σου και ότι μόνο εσύ μπορείς να αποφασίσεις πώς θέλεις να την εξελίξεις.

Όταν οι προσδοκίες γίνονται βάρος

Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουν ακούγοντας φράσεις όπως «Πρέπει να γίνεις γιατρός», «Η οικογενειακή επιχείρηση θα περάσει σε εσένα», «Δεν είναι σωστό να κάνεις αυτή τη δουλειά» ή «Αυτό δεν ταιριάζει στην οικογένειά μας».

Ακόμη και όταν αυτές οι φράσεις εκφράζονται με αγάπη, μπορεί να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι η προσωπική αξία εξαρτάται από την ικανοποίηση των προσδοκιών των άλλων. Έτσι, αρκετοί άνθρωποι επιλέγουν σπουδές, επαγγέλματα ή ακόμη και σχέσεις που δεν τους εκφράζουν, μόνο και μόνο για να μην απογοητεύσουν τους δικούς τους ανθρώπους.

Το αποτέλεσμα είναι συχνά η χρόνια δυσαρέσκεια, η έλλειψη κινήτρου και το αίσθημα ότι ζουν τη ζωή κάποιου άλλου.

Η ανάγκη για αποδοχή

Η επιθυμία να μας αγαπούν και να μας αποδέχονται οι γονείς μας είναι βαθιά ανθρώπινη. Από την παιδική ηλικία μαθαίνουμε ότι η επιβράβευση και η αποδοχή μάς κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς.

Όταν όμως ως ενήλικες εξακολουθούμε να παίρνουμε αποφάσεις αποκλειστικά με βάση το τι θα πουν οι άλλοι, είναι πιθανό να χάνουμε την επαφή με τις δικές μας ανάγκες.

Η συναισθηματική ωριμότητα δεν σημαίνει ότι σταματάμε να αγαπάμε ή να σεβόμαστε την οικογένειά μας. Σημαίνει ότι μπορούμε να διαφωνούμε χωρίς να νιώθουμε ενοχές και να κάνουμε επιλογές που ανταποκρίνονται στις δικές μας αξίες.

Πώς θα καταλάβετε τι πραγματικά θέλετε;

Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσει κανείς τις προσωπικές του επιθυμίες από τις προσδοκίες που έχει εσωτερικεύσει.

Αναρωτηθείτε:

• Αν δεν φοβόμουν την κριτική, τι θα επέλεγα;
• Ποια δραστηριότητα με κάνει να νιώθω ζωντανός;
• Ποιες αποφάσεις έχω πάρει μόνο και μόνο για να ευχαριστήσω άλλους;
• Πώς φαντάζομαι τη ζωή μου σε δέκα χρόνια;

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα μπορούν να σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε τι είναι πραγματικά σημαντικό για εσάς.

Η σημασία των προσωπικών ορίων

Η ενηλικίωση συνοδεύεται από την ανάγκη να θέσουμε υγιή όρια, ακόμη και απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάμε περισσότερο.

Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι θα πείτε ευγενικά αλλά σταθερά:

• «Σέβομαι τη γνώμη σας, αλλά η απόφαση είναι δική μου.»
• «Καταλαβαίνω ότι διαφωνείτε, όμως αυτός είναι ο δρόμος που επέλεξα.»
• «Σας αγαπώ, αλλά χρειάζομαι να με εμπιστευτείτε.»

Τα όρια δεν απομακρύνουν τους ανθρώπους. Αντίθετα, δημιουργούν πιο ειλικρινείς και υγιείς σχέσεις, στις οποίες υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός.

Δεν χρειάζεται να είστε τέλειοι

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους όσων επιλέγουν διαφορετικό δρόμο είναι η αποτυχία.

Πολλοί σκέφτονται ότι, αν δεν πετύχουν, θα επιβεβαιώσουν τις ανησυχίες της οικογένειάς τους. Όμως η αποτυχία αποτελεί φυσικό μέρος κάθε προσωπικής εξέλιξης.

Κανείς δεν ανακαλύπτει τον εαυτό του χωρίς να κάνει λάθη, να αλλάξει πορεία ή να δοκιμάσει νέες εμπειρίες. Το σημαντικό είναι οι επιλογές να είναι δικές σας και όχι αποτέλεσμα πίεσης ή φόβου.

Η οικογένεια μπορεί να χρειαστεί χρόνο

Όταν αποφασίζετε να ακολουθήσετε έναν διαφορετικό δρόμο, είναι πιθανό οι δικοί σας άνθρωποι να αντιδράσουν.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν σας αγαπούν. Συχνά οι αντιρρήσεις τους πηγάζουν από την ανησυχία για το μέλλον σας ή από τη δυσκολία τους να αποδεχθούν μια αλλαγή.

Με τον χρόνο και μέσα από τον ανοιχτό διάλογο, πολλές οικογένειες καταφέρνουν να προσαρμοστούν και να στηρίξουν τις επιλογές των παιδιών τους, ακόμη κι αν αρχικά διαφωνούσαν.

Η οικογένεια αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς μας, όμως δεν μπορεί να καθορίζει κάθε πτυχή της ζωής μας. Το να γίνετε αυτός που πραγματικά θέλετε δεν σημαίνει ότι απορρίπτετε τις αξίες ή την αγάπη των δικών σας ανθρώπων. Σημαίνει ότι επιλέγετε να ζήσετε με αυθεντικότητα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των αποφάσεών σας. Άλλωστε, η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι να εκπληρώσετε τα όνειρα των άλλων, αλλά να δημιουργήσετε μια ζωή που αντανακλά τις δικές σας αξίες, τις δικές σας επιθυμίες και τον άνθρωπο που πραγματικά θέλετε να γίνετε.