Νέο προβληματισμό προκαλούν οι ρυθμίσεις οφειλών προς το Δημόσιο και τον ΕΦΚΑ, καθώς ενώ παρουσιάζονται ως «δεύτερη ευκαιρία» για χιλιάδες πολίτες και επαγγελματίες, σε αρκετές περιπτώσεις ενδέχεται να εξελιχθούν σε οικονομική παγίδα.
Οι ρυθμίσεις προσφέρουν σημαντικές διευκολύνσεις, όπως αποπληρωμή σε πολλές δόσεις και δυνατότητα προσαρμογής στις οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη. Ωστόσο, συνοδεύονται από αυστηρούς όρους, που απαιτούν συνέπεια και σταθερή οικονομική δυνατότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στην απώλεια της ρύθμισης σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών. Αν ο οφειλέτης δεν καταφέρει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, τα χρέη επανέρχονται στο σύνολό τους, μαζί με προσαυξήσεις και τόκους, ενώ ενεργοποιούνται άμεσα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, όπως κατασχέσεις και δεσμεύσεις λογαριασμών.
Παράλληλα, το πλαίσιο της «δεύτερης ευκαιρίας» μέσω πτωχευτικού μηχανισμού δίνει μεν τη δυνατότητα απαλλαγής από τα χρέη, αλλά υπό προϋποθέσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμη και απώλεια περιουσιακών στοιχείων. Έτσι, η επανεκκίνηση συνοδεύεται από σημαντικό προσωπικό και οικονομικό κόστος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο οι ρυθμίσεις αποτελούν βιώσιμη λύση ή απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα στο μέλλον. Με τα συνολικά χρέη να παραμένουν υψηλά και την οικονομική πίεση να συνεχίζεται, η ανάγκη για ρεαλιστικές και διατηρήσιμες λύσεις γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πριν από την ένταξη σε οποιαδήποτε ρύθμιση, απαιτείται προσεκτική αξιολόγηση των οικονομικών δυνατοτήτων, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος επιδείνωσης της κατάστασης αντί για ουσιαστική ανακούφιση.


