ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται πλέον για ένα πολύ σοβαρό θέμα για τη χώρα μας. Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας δείχνουν ότι οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια και αυτό δημιουργεί έντονο προβληματισμό.

Το δημογραφικό δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο. Είναι ένα ζήτημα που επηρεάζει την οικονομία, την κοινωνία, το ασφαλιστικό σύστημα, την ανάπτυξη και συνολικά το μέλλον της χώρας.

• Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι μέσα σε περίπου δεκαπέντε χρόνια οι γεννήσεις έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 50%. Πρόκειται για μία πολύ μεγάλη μεταβολή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
• Βεβαίως, πρέπει να πούμε ότι η μείωση των γεννήσεων δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Παρατηρείται σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Ωστόσο, όταν μιλάμε για μία χώρα με σχετικά μικρό πληθυσμό όπως η Ελλάδα, η επίδραση είναι πολύ πιο έντονη.

Το ανησυχητικό είναι ότι ακόμη και αν ληφθούν σήμερα τα κατάλληλα μέτρα, τα αποτελέσματα δεν θα φανούν άμεσα. Σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες, απαιτούνται πολλά χρόνια για να αποδώσουν οι πολιτικές ενίσχυσης των γεννήσεων.

Γι’ αυτό χρειάζεται σοβαρός σχεδιασμός, μακροπρόθεσμη στρατηγική και ουσιαστική στήριξη των νέων οικογενειών.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Ας περάσουμε τώρα στις νέες μητέρες. Μία γυναίκα που ετοιμάζεται να γεννήσει, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το πρώτο της παιδί, συχνά έχει πολλές απορίες και άγχος. Ποιο είναι το πρώτο μήνυμα που θα θέλατε να της στείλετε;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να πω είναι ότι η εγκυμοσύνη και ο τοκετός αποτελούν φυσιολογικές διαδικασίες της ζωής.

Πολλές φορές βλέπουμε γυναίκες να γεμίζουν με φόβο και άγχος πριν ακόμη φτάσουν στον τοκετό. Αυτό δεν βοηθά ούτε τη μητέρα ούτε το παιδί.

Συχνά λέω στους γονείς να σκεφτούν ότι οι γυναίκες γεννούσαν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η φύση έχει προετοιμάσει το γυναικείο σώμα γι’ αυτή τη διαδικασία.

Φυσικά σήμερα έχουμε την τύχη να διαθέτουμε μαιευτήρες, παιδίατρους, σύγχρονα μαιευτήρια και εξελιγμένες ιατρικές υπηρεσίες, γεγονός που κάνει την εγκυμοσύνη και τον τοκετό πολύ πιο ασφαλείς.

Όμως η βασική φιλοσοφία πρέπει να είναι ότι πρόκειται για μία φυσιολογική κατάσταση και όχι για μία ασθένεια.

Το άγχος είναι από τους μεγαλύτερους εχθρούς της εγκυμοσύνης. Επηρεάζει τη μητέρα ψυχολογικά, μπορεί να επηρεάσει τη σχέση της με το μωρό και γενικά δυσκολεύει αυτή τη μοναδική εμπειρία.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Πόσο σημαντικό είναι μια γυναίκα να επισκεφθεί τον γυναικολόγο πριν ακόμη μείνει έγκυος;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Ο προγεννητικός έλεγχος βοηθά να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ζητήματα υγείας που χρειάζονται αντιμετώπιση πριν από τη σύλληψη.

Ο γυναικολόγος μπορεί να ελέγξει τη γενική κατάσταση της υγείας της γυναίκας, να δώσει οδηγίες για τη διατροφή, να προτείνει συμπληρώματα όπως το φυλλικό οξύ και να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις.

Με αυτόν τον τρόπο το ζευγάρι ξεκινά την προσπάθεια για παιδί με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις.

Σήμερα βλέπουμε όλο και περισσότερες γυναίκες να επιλέγουν να αποκτήσουν παιδί σε μεγαλύτερη ηλικία. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντικό τον σωστό προγραμματισμό και την κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Ας περάσουμε στη μεγάλη στιγμή της γέννησης. Πόσο σημαντική είναι η πρώτη επαφή της μητέρας με το νεογέννητο, το γνωστό skin-to-skin;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Η επαφή αυτή είναι πραγματικά μοναδική.

Το παιδί βγαίνει από το προστατευμένο περιβάλλον της μήτρας και ξαφνικά βρίσκεται σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.

Η άμεση επαφή με τη μητέρα του το βοηθά να προσαρμοστεί πολύ πιο ομαλά.

Ακούει ξανά τον χτύπο της καρδιάς της μητέρας, τον οποίο άκουγε επί εννέα μήνες μέσα στη μήτρα.

Αναγνωρίζει τη φωνή της.

Αναγνωρίζει τη μυρωδιά της.

Αισθάνεται τη θερμοκρασία του σώματός της.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας.

Το νεογέννητο νιώθει ότι βρίσκεται ακόμη κοντά στο πρόσωπο που γνώριζε πριν γεννηθεί.

Η μέθοδος skin-to-skin έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στη σταθεροποίηση της θερμοκρασίας του μωρού, στη ρύθμιση της αναπνοής του, στη μείωση του στρες και στη δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού.

Παράλληλα διευκολύνει σημαντικά και τον θηλασμό.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Πολλές μητέρες αναφέρουν ότι αμέσως μετά τη γέννηση βάζουν το μωρό στο στήθος τους. Πόσο σημαντικό είναι αυτό;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Είναι πολύ σημαντικό.

Όταν το μωρό έρχεται σε επαφή με το στήθος της μητέρας αμέσως μετά τον τοκετό, ενεργοποιούνται φυσικοί μηχανισμοί τόσο στο παιδί όσο και στη μητέρα.

Το νεογέννητο αρχίζει να κάνει τις πρώτες θηλαστικές κινήσεις.

Ταυτόχρονα ο εγκέφαλος της μητέρας λαμβάνει το μήνυμα ότι το παιδί γεννήθηκε και ξεκινά η διαδικασία παραγωγής γάλακτος.

Πρόκειται για μία απόλυτα φυσιολογική βιολογική διαδικασία που βοηθά σημαντικά στην επιτυχία του θηλασμού.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Σήμερα πολλά μαιευτήρια εφαρμόζουν το rooming-in, δηλαδή το μωρό παραμένει στο ίδιο δωμάτιο με τη μητέρα του. Ποια είναι τα οφέλη;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Πρόκειται για μία πολύ θετική εξέλιξη.

• Παλαιότερα τα νεογέννητα περνούσαν μεγάλο μέρος της ημέρας στο βρεφοκομείο και οι μητέρες τα έβλεπαν συγκεκριμένες ώρες.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Το μωρό μπορεί να παραμένει μαζί με τη μητέρα του όλο το εικοσιτετράωρο.

Αυτό έχει πολλαπλά οφέλη.

Η μητέρα μαθαίνει πιο γρήγορα τις ανάγκες του παιδιού της.

Αναγνωρίζει πότε πεινάει, πότε νυστάζει, πότε θέλει αγκαλιά.

Αποκτά αυτοπεποίθηση.

Ο θηλασμός γίνεται πιο εύκολα.

Παράλληλα δημιουργείται ένας πολύ πιο ισχυρός δεσμός ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί.

Βεβαίως, όταν η μητέρα χρειάζεται ξεκούραση ή βοήθεια, το νοσηλευτικό προσωπικό είναι πάντα διαθέσιμο.

Το σημαντικό όμως είναι ότι πλέον η φροντίδα γίνεται πολύ πιο ανθρώπινη και πολύ πιο κοντά στις πραγματικές ανάγκες της οικογένειας.

Οι πρώτες ημέρες στο σπίτι: Διατροφή, πείνα και ύπνος του νεογέννητου

 ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Κύριε Μαζάνη, όταν πλέον η μητέρα, ο πατέρας και το μωρό επιστρέψουν στο σπίτι, ξεκινά μία πολύ όμορφη αλλά και απαιτητική περίοδος. Πόσο συχνά πρέπει να τρέφεται ένα νεογέννητο;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Όταν οι γονείς επιστρέψουν στο σπίτι, συνήθως έχουν ήδη λάβει τις πρώτες βασικές οδηγίες από το μαιευτήριο και τον παιδίατρο. Από εκεί και πέρα όμως ξεκινά η πραγματική καθημερινότητα.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμούνται είναι ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό.

Άλλες ανάγκες έχει ένα μωρό που γεννήθηκε με δύο κιλά, άλλες ένα μωρό τριών κιλών και άλλες ένα μωρό τεσσάρων κιλών.

Αντίστοιχα, διαφορετική είναι και κάθε μητέρα. Κάποιες έχουν ενημερωθεί πολύ καλά πριν από τον τοκετό, άλλες λιγότερο.

Σε γενικές γραμμές, ακολουθούμε το ίδιο το παιδί.

Το νεογέννητο συνήθως ζητά να τραφεί περίπου κάθε τρεις ώρες. Αυτό όμως δεν είναι απόλυτος κανόνας.

Μπορεί να ζητήσει στις δυόμισι ώρες.

Μπορεί να ζητήσει στις τρεισήμισι.

Μπορεί ακόμη και στις τέσσερις.

Αν κινείται μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό.

Οι γονείς δεν πρέπει να αγχώνονται αν δεν ακολουθεί ακριβώς το ρολόι.

Πρέπει να μάθουν να ακούνε το ίδιο το παιδί.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Πώς δείχνει ένα νεογέννητο ότι πεινάει;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Το παιδί δίνει σημάδια πολύ πριν ξεκινήσει το έντονο κλάμα.

Στην αρχή αρχίζει να ψάχνει με το στόμα του.

Γυρίζει το κεφαλάκι του δεξιά και αριστερά.

Βάζει τα χέρια του στο στόμα.

Κάνει μικρές κινήσεις αναζήτησης.

Στη συνέχεια βγάζει μικρούς ήχους και αρχίζει να γκρινιάζει.

Αν δεν τραφεί εκείνη τη στιγμή, τότε το κλάμα γίνεται πιο έντονο.

Οι νέοι γονείς καλό είναι να μάθουν να αναγνωρίζουν τα πρώτα αυτά σημάδια ώστε να ανταποκρίνονται πριν το παιδί φτάσει στο σημείο να εκνευριστεί έντονα.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Έχετε αναφέρει ότι τα νεογέννητα έχουν δύο βασικούς φόβους.

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Ναι. Είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον και βοηθά τους γονείς να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά του μωρού.

Ο πρώτος φόβος είναι η πείνα.

Για ένα νεογέννητο η ανάγκη για τροφή συνδέεται άμεσα με την επιβίωση. Γι’ αυτό και όταν πεινάει κλαίει τόσο έντονα.

Πρόκειται για έναν πανίσχυρο μηχανισμό αυτοσυντήρησης.

Ο δεύτερος φόβος είναι η αίσθηση της πτώσης.

Μέσα στη μήτρα το παιδί βρισκόταν μέσα στο αμνιακό υγρό και δεχόταν συνεχώς μία προστατευτική πίεση.

Αισθανόταν ασφαλές και «φωλιασμένο».

Όταν γεννιέται, χρειάζεται χρόνο για να συνηθίσει τις νέες συνθήκες.

Γι’ αυτό πολλές φορές τρομάζει όταν αλλάζει απότομα θέση ή όταν νιώθει ότι χάνει τη στήριξή του.

Οι γονείς το παρατηρούν συχνά αυτό όταν το μωρό τινάζεται ξαφνικά στον ύπνο του.

Πρόκειται για ένα φυσιολογικό αντανακλαστικό.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Άρα δεν χρειάζεται να πιέζουμε ένα μωρό να φάει συγκεκριμένη ποσότητα;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Όχι.

Το παιδί θα φάει όσο χρειάζεται.

Αν θηλάζει, θα μείνει στο στήθος όσο χρειάζεται.

Αν τρέφεται με μπιμπερό, θα σταματήσει όταν χορτάσει.

Οι γονείς συχνά αγχώνονται για τις ποσότητες, αλλά το σημαντικότερο είναι να παρακολουθούμε τη συνολική ανάπτυξη του παιδιού και την πορεία του βάρους του σε συνεργασία με τον παιδίατρο.

Δεν υπάρχει ένας απόλυτος αριθμός που να ταιριάζει σε όλα τα μωρά.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Ένα ακόμη θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα τους γονείς είναι ο ύπνος. Πόσες ώρες κοιμάται φυσιολογικά ένα νεογέννητο;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Ο ύπνος είναι εξαιρετικά σημαντικός.

Τα περισσότερα νεογέννητα κοιμούνται πάνω από δέκα ώρες μέσα στο εικοσιτετράωρο.

Πολλά μπορεί να κοιμηθούν δώδεκα, δεκατέσσερις ή ακόμη και δεκαπέντε ώρες.

Τρώνε, κοιμούνται, ξυπνούν, ξανατρώνε και ξανακοιμούνται.

Αυτή είναι η φυσιολογική καθημερινότητα ενός νεογέννητου.

Σταδιακά, όσο μεγαλώνει το παιδί, αρχίζει να μένει περισσότερη ώρα ξύπνιο.

Αρχίζει να παρατηρεί το περιβάλλον.

Να αναζητά τη μητέρα και τον πατέρα με το βλέμμα του.

Να αντιδρά στους ήχους και στα χρώματα.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Ποιος είναι ο ρόλος του ύπνου στην ανάπτυξη του παιδιού;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Καθοριστικός.

Κατά τη διάρκεια του ύπνου πραγματοποιούνται σημαντικές διεργασίες ανάπτυξης.

Εκκρίνεται αυξητική ορμόνη.

Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα ερεθίσματα που δέχθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το σώμα αναπτύσσεται.

Το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται.

Γι’ αυτό ο ύπνος δεν είναι απλώς ξεκούραση.

Είναι βασικό κομμάτι της υγιούς ανάπτυξης ενός παιδιού.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Βλέπουν και αντιλαμβάνονται πράγματα γύρω τους τόσο νωρίς;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Βεβαίως.

Από πολύ νωρίς τα νεογέννητα αρχίζουν να παρατηρούν το περιβάλλον τους.

Εντυπωσιάζονται ιδιαίτερα από τα έντονα χρώματα και τις μεγάλες αντιθέσεις.

Το κόκκινο, το μπλε, το πράσινο και το κίτρινο τραβούν συχνά την προσοχή τους.

Παράλληλα αναζητούν τα πρόσωπα των γονιών τους.

Αρχίζουν να αναγνωρίζουν φωνές και ήχους που τους είναι οικείοι.

Όλα αυτά αποτελούν μέρος της φυσιολογικής νευροαναπτυξιακής εξέλιξης του παιδιού.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΝΤΑΜΠΟΥ:

Άρα οι νέοι γονείς δεν πρέπει να αγχώνονται υπερβολικά ούτε για το φαγητό ούτε για τον ύπνο;

ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΖΑΝΗΣ:

Ακριβώς.

Χρειάζεται παρακολούθηση, ενημέρωση και συνεργασία με τον παιδίατρο.

Δεν χρειάζεται όμως πανικός.

Το νεογέννητο διαθέτει ισχυρούς φυσικούς μηχανισμούς που το καθοδηγούν.

Οι γονείς πρέπει να μάθουν να παρατηρούν το παιδί τους και να το εμπιστεύονται.

Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης και προσαρμογής.

• Το σημαντικότερο είναι να υπάρχει ηρεμία, υπομονή και αγάπη

Το κλάμα του μωρού και πότε πρέπει να ανησυχήσουν οι γονείς

Κύριε Μαζάνη, το κλάμα είναι ίσως η μεγαλύτερη πηγή άγχους για τους νέους γονείς. Πότε θεωρείται φυσιολογικό και πότε πρέπει να μας προβληματίσει;

Σπύρος Μαζάνης:

Συνηθίζουμε να λέμε ότι όταν ένα μωρό κλαίει, συνήθως συμβαίνει ένα από δύο πράγματα: είτε πεινάει είτε πονάει.

Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι γονείς.

Η πείνα είναι συνήθως η πιο εύκολη αιτία για να διαπιστώσουμε. Αν δώσουμε στο παιδί να φάει και ηρεμήσει, τότε γνωρίζουμε ότι αυτό ήταν το πρόβλημα.

Όταν όμως το μωρό συνεχίζει να κλαίει παρά το γεγονός ότι έχει τραφεί, τότε πρέπει να αναζητήσουμε άλλες αιτίες.

Πολλές φορές μπορεί να πρόκειται για αέρια στο έντερο. Το πεπτικό σύστημα του νεογέννητου είναι ακόμη ανώριμο και χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί.

Άλλες φορές μπορεί να ετοιμάζεται να κάνει κένωση, να έχει μικρές κράμπες στην κοιλίτσα ή να εμφανίζει τους γνωστούς κολικούς του πρώτου τριμήνου.

Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, όπου μικρή ποσότητα γάλακτος ανεβαίνει προς τον οισοφάγο και προκαλεί δυσφορία στο παιδί.

Νικολέτα Ντάμπου:

Ποιο είναι το σημείο που πρέπει να οδηγήσει τους γονείς να επικοινωνήσουν με τον παιδίατρο;

Σπύρος Μαζάνης:

Όταν ένα μωρό δεν ηρεμεί παρά τις προσπάθειες των γονέων.

Αν το έχουμε ταΐσει, το έχουμε πάρει αγκαλιά, το έχουμε ηρεμήσει όσο μπορούμε και συνεχίζει να κλαίει έντονα ή δείχνει να υποφέρει, τότε χρειάζεται επικοινωνία με τον παιδίατρο.

Υπάρχουν καταστάσεις που μπορεί να χρειάζονται αξιολόγηση και δεν πρέπει να τις αγνοούμε.

Λοιμώξεις και προστασία του νεογέννητου

Νικολέτα Ντάμπου:

Υπάρχει μεγάλη ανησυχία γύρω από τις λοιμώξεις. Ένα νεογέννητο διαθέτει επαρκές ανοσοποιητικό σύστημα ή είναι ιδιαίτερα ευάλωτο τις πρώτες ημέρες της ζωής του;

Σπύρος Μαζάνης:

Τα νεογέννητα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.

Το ανοσοποιητικό τους σύστημα βρίσκεται ακόμη σε στάδιο ωρίμανσης και χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί πλήρως.

Όσο μικρότερο είναι ένα παιδί, ιδιαίτερα αν είναι πρόωρο ή χαμηλού βάρους γέννησης, τόσο μεγαλύτερη είναι η ευαισθησία του στις λοιμώξεις.

Γι’ αυτό οι πρώτοι μήνες της ζωής του απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή.

Οι γονείς πρέπει να αποφεύγουν την επαφή του παιδιού με άτομα που έχουν πυρετό, βήχα, καταρροή ή οποιαδήποτε συμπτώματα λοίμωξης.

Ένα νεογέννητο που εμφανίζει πυρετό χρειάζεται πάντα άμεση επικοινωνία με τον παιδίατρο, γιατί σε αυτή την ηλικία ακόμη και μία φαινομενικά απλή λοίμωξη μπορεί να χρειάζεται νοσοκομειακή εκτίμηση.

Οι επισκέψεις στο σπίτι και ο μύθος των 40 ημερών

Νικολέτα Ντάμπου:

Πολλοί γονείς επιλέγουν να μην δέχονται επισκέψεις στο σπίτι τις πρώτες σαράντα ημέρες. Είναι σωστή αυτή η πρακτική;

Σπύρος Μαζάνης:

Θα έλεγα ότι χρειάζεται μέτρο.

Δεν υπάρχει λόγος να περνά καθημερινά πολύς κόσμος από το σπίτι για να δει το μωρό, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες.

Μετά την πανδημία και την αύξηση των ιώσεων έχουμε γίνει ακόμη πιο προσεκτικοί.

Από την άλλη πλευρά όμως δεν πρέπει να οδηγηθούμε στην υπερβολή.

Δεν χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον ή να απομονώσουμε τη μητέρα και το παιδί.

Η ισορροπία είναι το κλειδί.

Νικολέτα Ντάμπου:

Οι γνωστές «40 ημέρες» έχουν κάποια επιστημονική βάση;

Σπύρος Μαζάνης:

Οι σαράντα ημέρες σχετίζονται κυρίως με την αποκατάσταση της μητέρας μετά τον τοκετό.

Το σώμα της χρειάζεται χρόνο για να επανέλθει.

Η μήτρα πρέπει να επιστρέψει σταδιακά στη φυσιολογική της κατάσταση και συνολικά ο οργανισμός χρειάζεται ξεκούραση και προσαρμογή.

Υπάρχουν βεβαίως και θρησκευτικές και πολιτισμικές παραδόσεις γύρω από το θέμα, όμως από ιατρικής πλευράς αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η ανάρρωση της μητέρας και η προστασία του νεογέννητου.

Δεν χρειάζεται μια μητέρα να μείνει κλεισμένη μέσα στο σπίτι για σαράντα ημέρες.

Αντίθετα, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν, μπορεί να βγει μια βόλτα με το παιδί της, να περπατήσει, να δει ήλιο και να βελτιώσει την ψυχολογία της.

Η ψυχική υγεία της μητέρας είναι εξίσου σημαντική με τη σωματική της υγεία.

Βόλτες με το νεογέννητο

Νικολέτα Ντάμπου:

Άρα οι γονείς μπορούν να βγάζουν το μωρό βόλτα;

Σπύρος Μαζάνης:

Βεβαίως.

Εφόσον ο καιρός είναι καλός και δεν υπάρχουν ακραίες συνθήκες, οι βόλτες είναι θετικές τόσο για το μωρό όσο και για τους γονείς.

Μπορούν να πάνε σε ένα πάρκο, σε μια ήσυχη βόλτα στη γειτονιά ή ακόμη και κοντά στη θάλασσα.

Αυτό που πρέπει να αποφεύγουν είναι οι κλειστοί χώροι με πολύ κόσμο, όπου αυξάνεται ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμώξεων.

Οι γονείς δεν πρέπει να μεγαλώνουν το παιδί τους μέσα στον φόβο.

Χρειάζεται προσοχή, αλλά όχι υπερβολή.

Το σημαντικό είναι να προστατεύουμε το νεογέννητο από πραγματικούς κινδύνους και όχι να στερούμε από την οικογένεια τη χαρά των πρώτων στιγμών μαζί.

ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ HEALTHWEB TV