
Ο εγκέφαλος μας διαθέτει πολλαπλές περιοχές που εμπλέκονται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην αυτοέλεγχο. Μία από τις βασικές περιοχές είναι οι προμετωπιαίοι λοβοί, οι οποίοι παίζουν κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό, την αξιολόγηση κινδύνων και την αυτοπειθαρχία. Όταν ο προμετωπιαίος φλοιός ενεργοποιείται σωστά, μας βοηθά να αναβάλλουμε την άμεση ευχαρίστηση υπέρ μιας μεγαλύτερης, μακροπρόθεσμης επιτυχίας.
Ωστόσο, σε άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την αυτοπειθαρχία ή την αντίσταση στην πρόκληση της αναβλητικότητας, ενεργοποιούνται διαφορετικά μονοπάτια. Η δυσκολία στην ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού ή η υπερένταση περιοχών όπως η αμυγδαλή και η καλυκή πυραμίδα μπορεί να συμβάλλει στην αυξημένη τάση για αναβλητικότητα και αποφευκτική συμπεριφορά.
Ένας σημαντικός παράγοντας αποτελεί η λειτουργία του συστήματος ανταμοιβής, που περιλαμβάνει τον νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Όταν η ανταμοιβή μιας άμεσης ευχαρίστησης είναι ισχυρότερη από την μακροπρόθεσμη επιβράβευση, το άτομο τείνει να αναβάλλει τις υποχρεώσεις του. Αυτό μπορεί να συμβαίνει σε περιπτώσεις που το κέντρο ανταμοιβής ενεργοποιείται υπερβολικά, ενώ η ενεργοποίηση των περιοχών που σχετίζονται με την αυτοέλεγχο μειώνεται.

Ο «διακόπτης» της αναβλητικότητας, λοιπόν, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η ικανότητα ενεργοποίησης και ισορρόπησης αυτών των νευρωνικών συστημάτων. Η ενίσχυση της δραστηριότητας του προμετωπιαίου φλοιού μέσω τεχνικών αυτοελέγχου ή ακόμα και τεχνολογικών εφαρμογών που βοηθούν στη διαχείριση χρόνου, μπορεί να λειτουργήσει ως «διακόπτης» που μειώνει την τάση για αναβλητικότητα.

