Η μεταβολική δυσλειτουργία ως κύριος παράγοντας κινδύνου χρόνιας νεφρικής νόσου

Η μεταβολική δυσλειτουργία φαίνεται να αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου για τη χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ), ξεπερνώντας τη στεατωτική ηπατική νόσο (SLD), σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nutrition & Diabetes. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των μεταβολικών παραγόντων στην πρόληψη και διαχείριση της ΧΝΝ.

Μεθοδολογία της Έρευνας

Ο Xiang Ji και οι συνεργάτες του από το Νοσοκομείο Shengjing του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Κίνας στο Shenyang διεξήγαγαν μια μετα-ανάλυση 34 μελετών με συνολικά 3.783.136 συμμετέχοντες. Παράλληλα, χρησιμοποίησαν μια ανάλυση τυχαιοποίησης Mendel (MR) δύο δειγμάτων για να αξιολογήσουν τον αιτιώδη ρόλο της SLD και των μεταβολικών παραγόντων στη ΧΝΝ. Το κύριο μοντέλο ανάλυσης ήταν η μέθοδος αντίστροφης διακύμανσης (IVW).

Κύρια Ευρήματα

Οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της λιπώδους νόσου του ήπατος που σχετίζεται με τον μεταβολισμό, της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος και της SLD που συνδέεται με μεταβολική δυσλειτουργία με τη ΧΝΝ, με αναλογίες κινδύνου 1,64, 1,43 και 1,34, αντίστοιχα.

Ωστόσο, οι αναλύσεις μαγνητικής τομογραφίας δεν έδειξαν αιτιώδη επίδραση της SLD στον κίνδυνο ΧΝΝ. Αντίθετα, σημαντικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν για γενετικά προβλεπόμενους μεταβολικούς παράγοντες, όπως:

• Δείκτης μάζας σώματος (BMI)

• Περιφέρεια μέσης

• Διαβήτης τύπου 2

• Συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση

• Τριγλυκερίδια

• Χοληστερόλη HDL

Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η φαινομενική συσχέτιση μεταξύ SLD και ΧΝΝ οφείλεται κυρίως σε κοινούς μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, και όχι σε άμεση αιτιώδη σχέση μεταξύ των δύο παθήσεων. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της διαχείρισης των μεταβολικών παραγόντων για την πρόληψη της ΧΝΝ.