Η πανδημία COVID-19 επηρέασε βαθιά όχι μόνο τα συστήματα υγείας, αλλά και τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Ανάμεσά τους βρίσκονται τα πολύ μικρά παιδιά, τα οποία εξαρτώνται πλήρως από το οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον για την ασφάλεια και την προστασία τους. Νέα έρευνα από τον Καναδά φέρνει στο φως ανησυχητικά ευρήματα σχετικά με την κακοποίηση παιδιών κάτω των 2 ετών κατά την πρώτη περίοδο των αυστηρών περιορισμών της πανδημίας.
Μείωση εισαγωγών κατά το πρώτο lockdown
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Canadian Medical Association Journal, οι εισαγωγές σε νοσοκομεία για κακοποίηση παιδιών κάτω των 2 ετών μειώθηκαν κατά 31% κατά τη διάρκεια του αρχικού lockdown διάρκειας 16 εβδομάδων, στις αρχές της πανδημίας COVID-19. Μετά την άρση των περιορισμών, τα ποσοστά εισαγωγών επέστρεψαν στα προ-πανδημίας επίπεδα, δημιουργώντας αρχικά την εντύπωση ότι η κακοποίηση παιδιών είχε μειωθεί.
Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αυτή η μείωση πιθανότατα δεν αντικατοπτρίζει πραγματική μείωση των περιστατικών κακοποίησης, αλλά σχετίζεται με τη μειωμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και την καθυστερημένη αναγνώριση τραυματισμών.
Ανησυχητική αύξηση εισαγωγών σε ΜΕΘ
Το πιο ανησυχητικό εύρημα της μελέτης ήταν η αύξηση κατά 80% των εισαγωγών σε μονάδες εντατικής θεραπείας για κακοποίηση παιδιών μετά το τέλος της περιόδου περιορισμένης πρόσβασης στην υγεία. Η αύξηση αυτή υποδηλώνει ότι αρκετά περιστατικά κακοποίησης ενδέχεται να μην εντοπίστηκαν εγκαίρως, με αποτέλεσμα τα παιδιά να φτάνουν στο νοσοκομείο σε πιο σοβαρή κατάσταση.
Ο παιδίατρος Δρ. Matthew Carwana, από το Ινστιτούτο Έρευνας Νοσοκομείων Παίδων της Βρετανικής Κολομβίας, επισημαίνει ότι πολλά παιδιά που βίωναν κακοποίηση και θα έπρεπε να είχαν αξιολογηθεί νωρίτερα, πιθανόν δεν προσήλθαν για ιατρική φροντίδα κατά το lockdown.
Πώς τα μέτρα δημόσιας υγείας επηρέασαν την ανίχνευση κακοποίησης
Κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, τα αυστηρά μέτρα δημόσιας υγείας οδήγησαν στο κλείσιμο σχολείων και παιδικών σταθμών, στη μείωση επισκέψεων σε γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας και στη γενικευμένη κοινωνική απομόνωση. Οι εκπαιδευτικοί και οι επαγγελματίες υγείας αποτελούν συχνά βασικούς παράγοντες εντοπισμού της κακοποίησης παιδιών, και η απουσία τους από την καθημερινότητα των οικογενειών πιθανόν συνέβαλε στην υποανίχνευση περιστατικών.
Παράλληλα, το αυξημένο άγχος των γονέων, οι οικονομικές πιέσεις και η έλλειψη κοινωνικής υποστήριξης δημιούργησαν συνθήκες που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο κακοποίησης, ιδιαίτερα σε οικογένειες με ήδη υπάρχουσες δυσκολίες.
Τα δεδομένα της μελέτης
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το δίκτυο POPCORN και βασίστηκε σε εθνικά δεδομένα. Οι ερευνητές συνέκριναν εισαγωγές σε νοσοκομεία από την 1η Μαρτίου 2020 έως τις 25 Μαρτίου 2023 με την προπανδημική περίοδο από το 2016 έως τις αρχές του 2020. Τα δεδομένα προήλθαν από το Canadian Institute for Health Information και από το INESSS για το Κεμπέκ.
Συνολικά καταγράφηκαν 1518 εισαγωγές για κακοποίηση παιδιών κάτω των 2 ετών, σε έναν πληθυσμό περίπου 750.000 παιδιών αυτής της ηλικιακής ομάδας.
Υποανίχνευση και καθυστερημένη παρέμβαση
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι οι τραυματισμοί-«φρουροί», δηλαδή οι πρώιμοι ή ηπιότεροι τραυματισμοί που μπορεί να υποδηλώνουν κακοποίηση, είναι κρίσιμοι για την πρόληψη σοβαρότερων περιστατικών. Η μη έγκαιρη αξιολόγησή τους κατά τη διάρκεια του lockdown πιθανόν στέρησε από πολλά παιδιά την ευκαιρία για προστασία και έγκαιρη παρέμβαση.
Μαθήματα για το μέλλον
Τα ευρήματα της μελέτης υπογραμμίζουν την ανάγκη οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να ενσωματώνουν μηχανισμούς ανίχνευσης κακοποίησης παιδιών ακόμη και σε περιόδους κρίσης. Σε μελλοντικές πανδημίες ή καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η διατήρηση ασφαλών διαύλων πρόσβασης στην υγειονομική φροντίδα και στις κοινωνικές υπηρεσίες μπορεί να αποδειχθεί ζωτικής σημασίας.
Η μείωση των νοσοκομειακών εισαγωγών για κακοποίηση παιδιών κατά το πρώτο lockdown δεν πρέπει να εκληφθεί ως ένδειξη βελτίωσης της κατάστασης. Αντίθετα, τα δεδομένα δείχνουν ότι πολλά περιστατικά πιθανόν έμειναν αόρατα, με σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ασφάλεια των παιδιών. Η πανδημία ανέδειξε με σκληρό τρόπο πόσο εύθραυστοι είναι οι μηχανισμοί προστασίας των πιο ευάλωτων, αλλά και πόσο αναγκαίο είναι να ενισχυθούν για το μέλλον.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!