Μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Κεντάκι τονίζει ότι η φροντίδα ατόμων με άνοια δεν πρέπει να περιορίζεται σε ιατρικές παρεμβάσεις. Αντιθέτως, η ιεράρχηση δραστηριοτήτων που προάγουν τη χαρά, την κοινωνικοποίηση και τη συμμετοχή μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων και να μειώσει το άγχος των φροντιστών τους.
Τι έδειξε η έρευνα
Ερευνητές από τη Σχολή Μουσικής, το Κολλέγιο Καλών Τεχνών και το Κέντρο Sanders-Brown για τη Γήρανση παρακολούθησαν προγράμματα συμπληρωματικής και υποστηρικτικής φροντίδας (CSCPs) σε τέσσερις εγκαταστάσεις στο Κεντάκι, συμπεριλαμβανομένων μουσικοθεραπείας, δραστηριοτήτων με κατοικίδια και ομαδικών παιχνιδιών. Οι κάτοικοι που συμμετείχαν εμφάνισαν αυξημένη ευτυχία, κινητικότητα και κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ οι φροντιστές ανέφεραν μειωμένο άγχος και επαγγελματική εξουθένωση.
Η μελέτη αναδεικνύει ότι το τρέχον σύστημα υγειονομικής περίθαλψης συχνά δυσχεραίνει την καταγραφή αυτών των θετικών αποτελεσμάτων, δίνοντας προτεραιότητα σε αρνητικά ιατρικά περιστατικά αντί για ποιοτικές εμπειρίες. Παρ’ όλα αυτά, τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν ότι οι δραστηριότητες εμπλουτισμού είναι «win-win»: βελτιώνουν τη ζωή των ατόμων με άνοια και υποστηρίζουν το προσωπικό φροντίδας.
Σημασία για την πολιτική φροντίδας
Οι ερευνητές τονίζουν ότι τέτοιες δραστηριότητες θα πρέπει να αποτελούν τυπικό μέρος της φροντίδας και όχι πρόσθετο προνόμιο. Η μελέτη θέτει τη βάση για πολιτικές που μετρούν την ποιότητα ζωής και την εμπλοκή των κατοίκων, ενισχύοντας την ανθρωποκεντρική φροντίδα.
Η φροντίδα της άνοιας πρέπει να εστιάζει όχι μόνο στη μείωση της επιδείνωσης των συμπτωμάτων αλλά και στην προώθηση χαράς, σύνδεσης και νόηματος. Υποστηρίζοντας τόσο τους κατοίκους όσο και τους φροντιστές, δημιουργείται ένα περιβάλλον υψηλής ποιότητας φροντίδας, που αναγνωρίζει τα άτομα με άνοια ως ανθρώπους με πλούσιες ζωές και συναισθηματικές εμπειρίες.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!