Το εμφύτευμα μεταμορφώνει τις ζωές των ασθενών με κατάθλιψη

Περίπου ένας στους πέντε ενήλικες στις Ηνωμένες Πολιτείες θα βιώσει μείζονα κατάθλιψη κάποια στιγμή στη ζωή του. Παρά τις υπάρχουσες θεραπείες, έως και το ένα τρίτο των ασθενών δεν ανταποκρίνεται επαρκώς σε αντικαταθλιπτικά ή ψυχοθεραπεία. Αυτή η μορφή κατάθλιψης, γνωστή ως ανθεκτική στη θεραπεία, μπορεί να επιμένει για χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες. Νέα έρευνα δείχνει ότι μια μικρή εμφυτευμένη συσκευή που διεγείρει το πνευμονογαστρικό νεύρο μπορεί να προσφέρει ουσιαστική και μακροχρόνια βελτίωση σε αυτούς τους ασθενείς.

Η κλινική δοκιμή RECOVER

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις διεξήγαγαν μια πολυκεντρική κλινική δοκιμή για να αξιολογήσουν αυτή την προσέγγιση. Οι συμμετέχοντες είχαν ζήσει με κατάθλιψη κατά μέσο όρο 29 χρόνια και είχαν δοκιμάσει περίπου 13 θεραπείες χωρίς αποτέλεσμα, συμπεριλαμβανομένων ηλεκτροσπασμοθεραπείας και διακρανιακής μαγνητικής διέγερσης. Η θεραπεία περιλαμβάνει την εμφύτευση μιας συσκευής κάτω από το δέρμα στο στήθος, η οποία στέλνει ηλεκτρικά σήματα στο αριστερό πνευμονογαστρικό νεύρο, επηρεάζοντας την επικοινωνία μεταξύ εγκεφάλου και εσωτερικών οργάνων.

Η δοκιμή RECOVER περιλάμβανε σχεδόν 500 ασθενείς σε 84 τοποθεσίες στις ΗΠΑ. Κατά το πρώτο έτος, μόνο οι μισοί είχαν ενεργοποιημένη τη συσκευή ώστε να επιτραπεί σύγκριση με εκείνους χωρίς ενεργή διέγερση. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τη σοβαρότητα της κατάθλιψης, την καθημερινή λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Αποτελέσματα δύο ετών: διαρκή οφέλη

Μετά από ένα έτος, το 69% των 214 ασθενών που είχαν ενεργή θεραπεία παρουσίασαν ουσιαστική βελτίωση, δηλαδή μείωση των συμπτωμάτων κατά τουλάχιστον 50%. Στο δεύτερο έτος, πάνω από το 80% αυτών διατήρησε ή βελτίωσε τα οφέλη του. Ακόμη και ασθενείς που δεν είχαν βελτιωθεί στον πρώτο χρόνο εμφάνισαν βελτίωση αργότερα, υποδεικνύοντας ότι η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να δράσει πλήρως σε ορισμένα άτομα.

Σχεδόν το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων βρέθηκε σε ύφεση μετά από δύο χρόνια, με συμπτώματα που επέτρεπαν την κανονική λειτουργία στην καθημερινή ζωή. Ο Charles Conway, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής ψυχιατρικής, τονίζει ότι ακόμη και μια μερική ανταπόκριση σε αυτή την εξουθενωτική ασθένεια μπορεί να αλλάξει δραματικά τη ζωή των ασθενών.

Πώς λειτουργεί η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου

Το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι μια βασική οδός επικοινωνίας μεταξύ εγκεφάλου και εσωτερικών οργάνων. Η διέγερσή του επιδρά σε νευρολογικές διεργασίες που σχετίζονται με τη διάθεση και την ψυχική λειτουργία. Η συσκευή παρέχει προσεκτικά ελεγχόμενα ηλεκτρικά σήματα, ενισχύοντας τη ρύθμιση των νευροδιαβιβαστών και βελτιώνοντας τη διάθεση και την καθημερινή λειτουργικότητα.

Η LivaNova USA, Inc., που κατασκευάζει το σύστημα θεραπείας, χρηματοδότησε τη μελέτη και συνεχίζει να παρακολουθεί μακροπρόθεσμα δεδομένα σχετικά με την απόδοση της θεραπείας. Στόχος είναι να διευκολυνθεί η κάλυψη της θεραπείας από τα Κέντρα Medicare και Medicaid των ΗΠΑ, διευρύνοντας την πρόσβαση σε περισσότερους ασθενείς.

Μακροχρόνια επίδραση και σημασία

Η μελέτη υπογραμμίζει ότι η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου προσφέρει διαρκή βελτίωση, ακόμη και σε άτομα με χρόνια, ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν βελτίωση στη διάθεση, την ποιότητα ζωής και την καθημερινή λειτουργικότητα, με χαμηλά ποσοστά υποτροπής. Τα αποτελέσματα αποτελούν ενθαρρυντικό σημάδι για το μέλλον των θεραπειών σε σοβαρές περιπτώσεις κατάθλιψης.

Ο Conway σημειώνει ότι η θεραπεία αυτή αλλάζει τη ζωή των ασθενών: «Το γεγονός ότι ένας στους πέντε συμμετέχοντες βρέθηκε ουσιαστικά χωρίς συμπτώματα μετά από δύο χρόνια είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο σε αυτή την ομάδα ασθενών και μας δίνει αισιοδοξία για το μέλλον».

Η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου προσφέρει νέα, μακροχρόνια ελπίδα σε ανθρώπους με ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη. Αποτελεί μια εναλλακτική για όσους έχουν εξαντλήσει τις συνήθεις θεραπείες, βελτιώνοντας όχι μόνο τα συμπτώματα, αλλά και την καθημερινή λειτουργία και την ποιότητα ζωής. Η RECOVER αποδεικνύει ότι οι τεχνολογικές παρεμβάσεις στον εγκέφαλο μπορούν να έχουν βαθιά και διαρκή επίδραση στην ψυχική υγεία.