Μια νέα μελέτη από το Κέντρο Γονιδιωματικής Ρύθμισης αποκάλυψε ότι τα ανθρώπινα κύτταρα, και ιδιαίτερα τα καρκινικά, διαθέτουν ένα μοναδικό πρότυπο μεταβολικών ενζύμων στον πυρήνα τους, δημιουργώντας αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν «πυρηνικό μεταβολικό δακτυλικό αποτύπωμα». Περισσότερα από 200 μεταβολικά ένζυμα, τα οποία συνήθως παράγουν ενέργεια στα μιτοχόνδρια, βρέθηκαν να συνδέονται απευθείας με το DNA, παρέχοντας νέες ενδείξεις για το πώς οι όγκοι αναπτύσσονται, προσαρμόζονται και αντιστέκονται στη θεραπεία. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Nature Communications.
Ανακάλυψη της πυρηνικής μεταβολικής δραστηριότητας
Η ομάδα χρησιμοποίησε μεθόδους απομόνωσης πρωτεϊνών που συνδέονται φυσιολογικά με τη χρωματίνη και ανέλυσε 44 καρκινικές κυτταρικές σειρές και 10 υγιείς τύπους κυττάρων από διαφορετικούς ιστούς. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 7% όλων των πρωτεϊνών που συνδέονται με τη χρωματίνη είναι μεταβολικά ένζυμα, υποδεικνύοντας την ύπαρξη ενός «μίνι μεταβολισμού» εντός του πυρήνα.
Μερικά ένζυμα ήταν ιδιαίτερα απροσδόκητα, όπως συστατικά της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης, της διαδικασίας που παράγει τη μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας στο κύτταρο, τα οποία εντοπίστηκαν τακτικά στον πυρήνα. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι ο πυρήνας δεν είναι απλώς παθητικός χώρος αποθήκευσης του DNA, αλλά συμμετέχει ενεργά στη μεταβολική και γονιδιακή ρύθμιση.
Διαφορετικά πρότυπα ανά τύπο καρκίνου
Η παρουσία, η απουσία και η αφθονία των ενζύμων διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο καρκίνου. Για παράδειγμα, τα ένζυμα οξειδωτικής φωσφορυλίωσης είναι άφθονα στα κύτταρα καρκίνου του μαστού αλλά σχεδόν ανύπαρκτα στα κύτταρα καρκίνου του πνεύμονα. Αυτά τα μοτίβα παρατηρήθηκαν και σε δείγματα όγκων ασθενών, δείχνοντας ότι κάθε τύπος όγκου διαθέτει το δικό του «πυρηνικό μεταβολικό αποτύπωμα».
Επίδραση στη σταθερότητα του γονιδιώματος
Πειράματα έδειξαν ότι κάποια από τα μεταβολικά ένζυμα συγκεντρώνονται γύρω από τη χρωματίνη όταν το DNA υποστεί βλάβη, συμβάλλοντας στην επιδιόρθωση του γονιδιώματος. Η θέση ενός ενζύμου στον πυρήνα ή στο κυτταρόπλασμα επηρεάζει τη λειτουργία του: για παράδειγμα, το ένζυμο IMPDH2 ενισχύει τη σταθερότητα του γονιδιώματος μόνο όταν παραμένει στον πυρήνα, ενώ στο κυτταρόπλασμα συμμετέχει σε άλλες μεταβολικές οδούς.
Θεραπευτικές προεκτάσεις
Η ανακάλυψη έχει σημαντικές επιπτώσεις στη θεραπεία του καρκίνου. Ο συνδυασμός μεταβολικών ενζύμων και μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA μπορεί να εξηγεί γιατί όγκοι διαφορετικής προέλευσης ανταποκρίνονται διαφορετικά σε χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή στοχευμένους αναστολείς, ακόμη και όταν φέρουν τις ίδιες μεταλλάξεις. Μακροπρόθεσμα, η χαρτογράφηση της θέσης και της λειτουργίας αυτών των ενζύμων θα μπορούσε να οδηγήσει στον εντοπισμό νέων βιοδεικτών ή ευπαθειών που θα εκμεταλλευτούν τα αντικαρκινικά φάρμακα.
Ανοιχτά ερωτήματα
Η μελέτη ανοίγει επίσης ερωτήματα σχετικά με τον μηχανισμό μέσω του οποίου τα ένζυμα διαπερνούν το φράγμα μεταξύ πυρήνα και κυτταροπλάσματος, καθώς πολλά από αυτά είναι μεγαλύτερα από τα όρια που συνήθως επιτρέπουν οι πυρηνικοί πόροι. Επιπλέον, πρέπει να καθοριστεί τι κάνει κάθε ένζυμο στον πυρήνα και αν όλα είναι ενεργά.
Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει την παραδοσιακή αντίληψη ότι μεταβολισμός και γονιδίωμα είναι ξεχωριστά συστήματα και ανοίγει νέους δρόμους για την κατανόηση του τρόπου που τα καρκινικά κύτταρα προσαρμόζονται και επιβιώνουν. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η παρακολούθηση και αξιοποίηση αυτής της πυρηνικής μεταβολικής δραστηριότητας θα οδηγήσει σε πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές θεραπείες καρκίνου.

