Τα τελευταία χρόνια ο ασφαλιστικός τομέας στη Νότια Κορέα αντιμετωπίζει σημαντικές αλλαγές κανονιστικού πλαισίου, καθώς οι αρχές προσπαθούν να εξισορροπήσουν την σταθερότητα των ασφαλιστικών συμβολαίων, την επάρκεια προστασίας των καταναλωτών και τη βιωσιμότητα της αγοράς εργασίας των διαμεσολαβητών. Μια από τις πλέον πρόσφατες και σημαντικές πρωτοβουλίες είναι η αναθεώρηση των κανόνων που ρυθμίζουν το πότε και πώς οι ασφαλιστικοί πράκτορες λαμβάνουν τις προμήθειές τους από την πώληση ασφαλιστικών προϊόντων.
Στο παρελθόν, οι προμήθειες για τους πράκτορες επικεντρώνονταν κυρίως στην πρώτη χρονιά του συμβολαίου. Αυτό σήμαινε ότι το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής δινόταν μόλις ο πελάτης υπέγραφε το συμβόλαιο. Έτσι, οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές είχαν ισχυρό κίνητρο να «πωλούν» νέες συμβάσεις, ακόμη και αν αυτό συνεπαγόταν τη μετάθεση πελατών από ένα παλιό σε ένα νέο προϊόν χωρίς πραγματικό όφελος για τον ίδιο τον καταναλωτή. Αυτή η πρακτική, γνωστή και ως «τροχιοδρόμηση» ή ασφάλιση-ανταλλαγή, δημιουργούσε προβλήματα τόσο στην επικράτηση των συμβολαίων για μεγάλες χρονικές περιόδους, όσο και στην σταθερότητα των δικαιωμάτων του πελάτη.
Οι νέοι κανόνες αλλάζουν ριζικά αυτό το σύστημα. Αντί για μια μεγάλη εφάπαξ πληρωμή στην αρχή, οι προμήθειες θα χωριστούν σε δύο μέρη: μια πρώτη προκαταβολή και μια διατηρητική προμήθεια που θα καταβάλλεται σταδιακά για αρκετά χρόνια — αρχικά έως και τέσσερα χρόνια και κατόπιν, σε μελλοντική φάση εφαρμογής, έως και επτά χρόνια, όσο το συμβόλαιο παραμένει ενεργό. Με αυτόν τον τρόπο, οι πράκτορες θα λαμβάνουν μεγαλύτερο ποσοστό της συνολικής τους αμοιβής μόνο εάν φροντίζουν πραγματικά να διατηρούν και να υποστηρίζουν τους πελάτες τους στο πέρασμα του χρόνου.
Η λογική πίσω από αυτή την αλλαγή είναι να ενισχυθούν οι «μακροχρόνιες σχέσεις» μεταξύ των ασφαλισμένων και των διαμεσολαβητών. Όταν οι προμήθειες συσχετίζονται με τη διαρκή παραμονή του συμβολαίου σε ισχύ, τότε ο πράκτορας έχει ισχυρότερο κίνητρο να φροντίζει τον πελάτη, να αξιολογεί σωστά τις ανάγκες του και να προτείνει προϊόντα που ανταποκρίνονται στις πραγματικές του ανάγκες — όχι απλώς να επικεντρώνεται στην αρχική πώληση.
Μια ακόμη σημαντική αλλαγή που συνοδεύει αυτήν την αναθεώρηση είναι η επέκταση ενός κανόνα που επιβάλλει όριο στις προμήθειες του πρώτου έτους ως προς το πώς σχετίζονται με το ασφάλιστρο του συμβολαίου. Αυτός ο κανόνας, γνωστός ως «κανόνας 1.200%», περιορίζει την προμήθεια που μπορεί να λάβει ένας πράκτορας ώστε να μην υπερβαίνει ένα πολλαπλάσιο του μηνιαίου ασφαλίστρου. Παλιότερα αυτό το όριο ίσχυε μόνο για τις πληρωμές που οι ασφαλιστικές εταιρείες έδιναν στις εταιρικές γενικές πρακτορίες, αλλά με τη νέα ρύθμιση επεκτείνεται και στα άτομα που εργάζονται ως πράκτορες κάτω από αυτές τις εταιρείες. Αυτή η κίνηση στοχεύει στο να περιορίσει πρακτικές υπερβολικών αμοιβών στην αρχή και να δημιουργήσει μεγαλύτερη διαφάνεια και δικαιοσύνη στις αμοιβές των διαμεσολαβητών.
Παράλληλα με τις αλλαγές στον χρόνο και στον τρόπο πληρωμής των προμηθειών, οι κανονισμοί εισάγουν νέες υποχρεώσεις γνωστοποίησης και διαφάνειας για τις ασφαλιστικές εταιρείες και τους γενικούς πράκτορες (GAs). Από την πλευρά των εταιρειών, τώρα απαιτείται να δημοσιεύουν συγκριτικά στοιχεία για τα ποσοστά προμηθειών ανά κατηγορία προϊόντος, εμφανίζοντας ξεχωριστά το κεφάλαιο των αρχικών προμηθειών και το κεφάλαιο των διατηρητικών προμηθειών. Αυτό επιτρέπει σε καταναλωτές και άλλους ενδιαφερόμενους να κατανοήσουν καλύτερα πώς δομείται η αμοιβή των διαμεσολαβητών και επιπλέον τους δίνει την ευκαιρία να συγκρίνουν προϊόντα με μεγαλύτερη διαφάνεια.
Η ευθύνη για περαιτέρω ενημέρωση όπου προτείνεται ένα προϊόν στο σημείο πώλησης ενισχύεται επίσης, με τις εταιρείες που έχουν πάνω από 500 πράκτορες να πρέπει να παρέχουν μια λίστα διαθέσιμων προϊόντων και μια εξήγηση για τη δομή και τη βαθμίδα προμηθειών για κάθε προϊόν που προτείνουν. Με αυτόν τον τρόπο, οι πελάτες μπορούν να έχουν καλύτερη εικόνα του πώς η προμήθεια επηρεάζει τις επιλογές που τους προτείνουν οι διαμεσολαβητές, κάτι που μέχρι σήμερα δεν ήταν πάντα ξεκάθαρο.
Αυτές οι αλλαγές ενσωματώνουν επίσης αυστηρότερες διαδικασίες στον σχεδιασμό προϊόντων και στην εποπτεία των επιτροπών προϊόντων των ασφαλιστικών εταιρειών. Οι νέες αρμοδιότητες αυτών των επιτροπών περιλαμβάνουν την αξιολόγηση των σχεδίων λειτουργίας των προϊόντων, των επιπέδων δαπανών και της ανάλυσης κινδύνου, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα προϊόντα είναι αξιόπιστα και ότι οι πόροι διανομής και προμήθειας δεν υπερβαίνουν τα όρια που έχουν τεθεί.
Η μεταρρύθμιση αυτή αποτελεί μια προσπάθεια να προωθηθεί μια πιο υγιής και βιώσιμη αγορά ασφάλισης στη Νότια Κορέα — ένα περιβάλλον όπου οι πράκτορες έχουν κίνητρο να διατηρήσουν και να υποστηρίξουν τους πελάτες τους, οι καταναλωτές έχουν μεγαλύτερη διαφάνεια και οι ασφαλιστικές εταιρείες συνδέουν στενότερα τις αμοιβές με την πραγματική αξία και διάρκεια των συμβολαίων. Αυτές οι εξελίξεις αναμένεται να έχουν μακροχρόνιες συνέπειες για τον κλάδο, καθώς μια πιο σταθερή και δίκαιη δομή προμηθειών μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάπτυξη της αγοράς ασφάλισης στο μέλλον.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!