Μικροπλαστικά στον προστάτη: Νέα ευρήματα για τον καρκίνο

Μικρά θραύσματα πλαστικού βρέθηκαν σε 9 από τους 10 ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, σε υψηλότερα επίπεδα μέσα σε όγκους σε σύγκριση με τους γειτονικούς μη καρκινικούς ιστούς. Η μελέτη, που διεξήχθη από το NYU Langone Health, το Κέντρο Καρκίνου Perlmutter και το Κέντρο Διερεύνησης Περιβαλλοντικών Κινδύνων, εξετάζει τον πιθανό ρόλο της έκθεσης σε μικροπλαστικά στην ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη, του πιο κοινού καρκίνου μεταξύ των Αμερικανών ανδρών σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου.

Η αυξανόμενη ανησυχία για τα μικροπλαστικά

Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι πλαστικά από τρόφιμα, καλλυντικά και άλλα προϊόντα μπορούν να διασπαστούν σε μικρότερα κομμάτια μέσω θερμότητας ή χημικής επεξεργασίας. Οι άνθρωποι εκτίθενται στα μικροπλαστικά μέσω κατάποσης, εισπνοής και απορρόφησης από το δέρμα. Προηγούμενες μελέτες έχουν ανιχνεύσει μικροπλαστικά σε σχεδόν κάθε ανθρώπινο όργανο, σε σωματικά υγρά και ακόμα στον πλακούντα. Παρά την ευρεία παρουσία τους, οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία παραμένουν περιορισμένα κατανοητές.

Αποτελέσματα της μελέτης στον προστάτη

Η ανάλυση δειγμάτων ιστών από 10 ασθενείς με καρκίνο του προστάτη αποκάλυψε πλαστικά σωματίδια στο 90% των όγκων και στο 70% των καλοήθων δειγμάτων. Επιπλέον, οι όγκοι περιείχαν κατά μέσο όρο 2,5 φορές μεγαλύτερη ποσότητα πλαστικού από τους υγιείς ιστούς (περίπου 40 μικρογραμμάρια ανά γραμμάριο έναντι 16 μικρογραμμαρίων ανά γραμμάριο).

Η επικεφαλής συγγραφέας, Stacy Loeb, MD, καθηγήτρια στα Τμήματα Ουρολογίας και Υγείας του Πληθυσμού της Ιατρικής Σχολής Grossman του NYU, δήλωσε ότι η πιλοτική μελέτη παρέχει σημαντικά στοιχεία ότι η έκθεση σε μικροπλαστικά μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη.

Νέα στοιχεία για τη σχέση μικροπλαστικών και καρκίνου

Παρότι προηγούμενα δεδομένα είχαν υποδείξει σύνδεση μικροπλαστικών με καρδιακές παθήσεις και άνοια, υπήρχαν ελάχιστα στοιχεία για τον καρκίνο του προστάτη. Η συγκεκριμένη μελέτη είναι η πρώτη δυτική αξιολόγηση που συγκρίνει τα επίπεδα μικροπλαστικών σε όγκους και υγιή ιστό του προστάτη. Η παρουσία αυτών των σωματιδίων σε μεγαλύτερες ποσότητες στους όγκους υποδηλώνει ότι η έκθεση μπορεί να παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου.

Μεθοδολογία της ανάλυσης

Οι ερευνητές αξιολόγησαν δείγματα από ασθενείς που υποβάλλονταν σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του προστάτη. Χρησιμοποιήθηκε οπτική ανάλυση και εξειδικευμένος εξοπλισμός για τον προσδιορισμό της ποσότητας, της χημικής σύνθεσης και της δομής των μικροπλαστικών σωματιδίων. Η μελέτη επικεντρώθηκε σε 12 από τους πιο συνηθισμένους τύπους πλαστικών μορίων.

Για να αποφευχθεί η μόλυνση των δειγμάτων, χρησιμοποιήθηκαν εργαλεία κατασκευασμένα από αλουμίνιο και βαμβάκι αντί για πλαστικό, ενώ η επεξεργασία πραγματοποιήθηκε σε καθαρούς χώρους υψηλού ελέγχου.

Πιθανές επιπτώσεις και επόμενα βήματα

Ο επικεφαλής συγγραφέας, Vittorio Albergamo, Ph.D., ανέφερε ότι τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη αυστηρότερων ρυθμιστικών μέτρων για τον περιορισμό της έκθεσης σε πλαστικά. Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να μελετήσει πώς τα μικροπλαστικά μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή στους ιστούς, η οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες στα κύτταρα και γενετικές αλλαγές που πυροδοτούν τον σχηματισμό καρκινικών κυττάρων.

Ο Albergamo επισημαίνει ότι απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός ασθενών για την επιβεβαίωση των ευρημάτων και τη βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών δράσης των μικροπλαστικών στον ανθρώπινο οργανισμό.

Η νέα μελέτη προσφέρει ενδείξεις ότι τα μικροπλαστικά μπορεί να αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο του προστάτη. Παρά την περιορισμένη κλίμακα της έρευνας, η ανίχνευση πλαστικών σωματιδίων στους όγκους και σε μεγαλύτερες ποσότητες από τον υγιή ιστό εγείρει σημαντικές ανησυχίες για την επίδραση των μικροπλαστικών στην ανθρώπινη υγεία. Με την αύξηση της περιβαλλοντικής έκθεσης σε πλαστικά, η έρευνα για τις επιπτώσεις τους στον καρκίνο και άλλες παθήσεις αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Στις ΗΠΑ, περίπου ένας στους οκτώ άνδρες θα διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη κατά τη διάρκεια της ζωής του, καθιστώντας κρίσιμη την κατανόηση και την πρόληψη των παραγόντων κινδύνου όπως η έκθεση σε μικροπλαστικά.