Αμέσως μετά την παράσταση «Τελευταία Έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ», ο Μάνος Βακούσης μίλησε στο Healthweb και την Νικολέτα Ντάμπου για την εξουσία, τον φόβο και την άμεση σύνδεση τους με την ψυχική υγεία.
Η παράσταση, βασισμένη στη νουβέλα του Στίβεν Κινγκ, μεταφέρει επί σκηνής την ιστορία εγκλεισμού και εσωτερικής ελευθερίας που έγινε ευρύτερα γνωστή και από την κινηματογραφική μεταφορά με αναφορά στη Ρίτα Χέιγουορθ. Όμως, όπως φάνηκε και από τη συζήτηση που ακολούθησε, το έργο δεν αφορά μόνο μια φυλακή – αφορά τις σύγχρονες μορφές ψυχικού εγκλεισμού.
Ζούμε έναν εξουσιαστικό παραλογισμό
Ο Μάνος Βακούσης περιγράφει τον ρόλο του ως έναν άνθρωπο χωρίς ενοχή, που «θεωρεί πως όλα του ανήκουν» και τελικά οδηγείται στην πτώση.
Μιλώντας ευρύτερα για την έννοια της εξουσίας, σημειώνει ότι πρόκειται για μια κατάσταση όπου ο άνθρωπος καταδυναστεύει πρώτα τον εαυτό του και μετά τους άλλους. Επικαλείται τη φράση «η εξουσία είναι η αποθέωση του κτήνους», αναφορά που συνδέεται με τον ποιητικό λόγο του Νίκος Καρούζος και τον στοχασμό του Μίλτος Σαχτούρης.
Στο ίδιο πλαίσιο κάνει ιστορικές αναφορές σε μορφές όπως ο Ιωσήφ Στάλιν και ο Αδόλφος Χίτλερ, τονίζοντας ότι η υπερβολική εξουσία οδηγεί διαχρονικά σε κατάρρευση.
Ο φόβος και η ψυχική υγεία
«Το 90% του κόσμου ζει με τον φόβο», αναφέρει.
Κατά τον ηθοποιό, αυτός ο φόβος δεν είναι μόνο πολιτικός ή οικονομικός, αλλά βαθιά ψυχολογικός. Δημιουργεί διαρκή ένταση, αίσθηση ανασφάλειας και ψυχική κόπωση.
Σε ερώτηση αν η κοινωνική πραγματικότητα λειτουργεί ως μορφή ψυχικής καταστολής, απαντά ότι η πίεση είναι πραγματική, όμως η διαχείρισή της παραμένει προσωπική υπόθεση. «Αν έχω καλή σχέση με τον εαυτό μου και με τον άλλον, υπάρχει ισορροπία», σημειώνει.
Η «εργασία» του εαυτού και η ψυχική ανθεκτικότητα
Ξεχωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στο «δουλεύω» και στο «εργάζομαι». Το πρώτο παραπέμπει σε δουλεία, ενώ το δεύτερο σημαίνει παραγωγή έργου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ψυχική υγεία απαιτεί εσωτερική εργασία, αυτογνωσία και συνειδητή στάση ζωής. Υπογραμμίζει τη σημασία του να μη γίνουμε «δούλοι» των συνθηκών, αλλά να αναλαμβάνουμε ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της στάσης μας.
Αρσενικό – θηλυκό: Η εσωτερική ισορροπία
Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συμφιλίωση των δύο στοιχείων μέσα μας. Το αρσενικό και το θηλυκό, όπως λέει, πρέπει να συνυπάρχουν ισορροπημένα, διαφορετικά δημιουργείται εσωτερική ανισορροπία.
Η προσέγγισή του αγγίζει μια ολιστική θεώρηση της ψυχικής υγείας, όπου η εσωτερική αρμονία αποτελεί προϋπόθεση σταθερότητας και ευεξίας.
Υπάρχει αισιοδοξία;
Παρά την κριτική του στην κοινωνική πραγματικότητα, δεν υιοθετεί μια μηδενιστική στάση. Αναφέρεται στη σκέψη του Μάνος Δανέζης και στον Ηράκλειτος, μιλώντας για το «Αείζωον Πυρ» ως σύμβολο διαρκούς κίνησης και μεταμόρφωσης.
«Όσο υπάρχει ζωή, όλα μπορούν να αναποδογυρίσουν», τονίζει, κλείνοντας με μια νότα αισιοδοξίας.
Η μεγαλύτερη φυλακή
Για τον Μάνο Βακούση, η παράσταση δεν αφορά μόνο έναν φυσικό εγκλεισμό. Η μεγαλύτερη φυλακή μπορεί να είναι ο φόβος, η ενοχή και η απώλεια εσωτερικής ισορροπίας.
Η απελευθέρωση, τελικά, ξεκινά από μέσα.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!