Καθώς τα κρούσματα άνοιας συνεχίζουν να αυξάνονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια νέα μελέτη από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν αναδεικνύει τον μόλυβδο ως σημαντικό παράγοντα κινδύνου. Η έρευνα υποστηρίζει ότι η αθροιστική έκθεση σε μόλυβδο μπορεί να ευθύνεται για σημαντικό ποσοστό των νέων κρουσμάτων άνοιας και νόσου Αλτσχάιμερ.
Η επίδραση του μολύβδου στον εγκέφαλο
Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι ηλικιωμένοι με υψηλά επίπεδα μολύβδου στα οστά είχαν σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης νόσου Αλτσχάιμερ και περισσότερο από διπλάσιο κίνδυνο άνοιας από κάθε αιτία, σε σύγκριση με εκείνους με χαμηλότερα επίπεδα. Σύμφωνα με την Kelly Bakulski, αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας στο Michigan Public Health, περίπου το 18% των νέων κρουσμάτων άνοιας στις ΗΠΑ ετησίως θα μπορούσε να συνδεθεί με τη σωρευτική έκθεση σε μόλυβδο. Με περίπου μισό εκατομμύριο νέες διαγνώσεις άνοιας κάθε χρόνο, αυτό μεταφράζεται σε σχεδόν 90.000 ενδεχομένως προληπτικά κρούσματα.
Η σημασία της αθροιστικής έκθεσης
Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από συμμετέχοντες στην Εθνική Έρευνα Εξέτασης Υγείας και Διατροφής (NHANES), συνδέοντας τα στοιχεία με αιτήσεις για Medicare και αρχεία θνησιμότητας για έως και 30 χρόνια. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αλγόριθμους μηχανικής μάθησης για να εκτιμήσουν τα επίπεδα μολύβδου στα οστά, τα οποία αποτελούν δείκτη σωρευτικής έκθεσης καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής.
Ένα κρίσιμο εύρημα ήταν ότι ο μόλυβδος στα οστά συσχετίστηκε ισχυρά με την άνοια, ενώ τα τρέχοντα επίπεδα μολύβδου στο αίμα δεν έδειξαν αντίστοιχο κίνδυνο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο μόλυβδος στο αίμα αντικατοπτρίζει μόνο πρόσφατη έκθεση, με χρόνο ημιζωής περίπου 30 ημερών, ενώ ο μόλυβδος στα οστά παραμένει για δεκαετίες και μπορεί να απελευθερωθεί σε όργανα όπως ο εγκέφαλος με την πάροδο του χρόνου.
Ιστορικό και γενεαλογική έκθεση
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες στη μελέτη είχαν γεννηθεί πριν από το 1980, όταν η έκθεση σε μόλυβδο από βενζίνη και βαφές ήταν ιδιαίτερα υψηλή. Όπως εξήγησε ο Xin Wang, επίκουρος καθηγητής έρευνας στο Τμήμα Επιδημιολογίας, «ο μόλυβδος που εισέρχεται στο σώμα μπορεί να παραμείνει στα οστά για δεκαετίες και να απελευθερωθεί αργότερα, επηρεάζοντας όργανα όπως ο εγκέφαλος». Η παρατήρηση αυτή αναδεικνύει τη σημασία αξιολόγησης της σωρευτικής έκθεσης κατά τη μελέτη χρόνιων ασθενειών όπως η άνοια.
Περιβαλλοντικές πηγές μολύβδου
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η μείωση των πηγών μολύβδου είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία τόσο των σημερινών όσο και των μελλοντικών γενεών. Παλιές βαφές, σωλήνες νερού, μολυσμένο έδαφος και βιομηχανικές εγκαταστάσεις αποτελούν κύριες πηγές έκθεσης. Η εξάλειψη αυτών των πηγών μπορεί να μειώσει το σωρευτικό φορτίο μολύβδου και τον μελλοντικό κίνδυνο άνοιας.
Συνεργασία και διεπιστημονική έρευνα
Η μελέτη περιλάμβανε ερευνητές από διάφορα ιδρύματα, μεταξύ των οποίων οι Erika Walker, Roger Albin και Henry Paulson από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, η Bhramar Mukherjee από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Γέιλ, καθώς και η Hiroko Dodge από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και τη Σχολή Ιατρικής του Χάρβαρντ. Η συνεργασία αυτή ανέδειξε τη σημασία της διεπιστημονικής προσέγγισης για τη μελέτη των επιδράσεων των περιβαλλοντικών τοξινών στον εγκέφαλο.
Σημασία για τη δημόσια υγεία
Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η πρόληψη της έκθεσης σε μόλυβδο δεν αφορά μόνο τη σημερινή γενιά αλλά και το μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στην υγεία του εγκεφάλου. Η σωρευτική έκθεση σε μόλυβδο είναι ένας σημαντικός και συχνά παραβλεπόμενος περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου για άνοια, και η αναγνώρισή της είναι κρίσιμη για πολιτικές δημόσιας υγείας, προγράμματα εκκαθάρισης μολυσμένων περιοχών και προληπτική ιατρική.
Η μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν παρέχει ισχυρά στοιχεία ότι η σωρευτική έκθεση σε μόλυβδο αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας και νόσου Αλτσχάιμερ. Ο εντοπισμός και η μείωση των πηγών μολύβδου στις κοινότητες, σε συνδυασμό με τη σωστή παρακολούθηση της έκθεσης στον πληθυσμό, αποτελούν καθοριστικά βήματα για την προστασία της εγκεφαλικής υγείας. Η έρευνα αυτή δείχνει ότι περίπου 90.000 κρούσματα άνοιας κάθε χρόνο θα μπορούσαν να προληφθούν με αποτελεσματικά μέτρα μείωσης της έκθεσης σε μόλυβδο.
Η αναγνώριση του σωρευτικού φορτίου μολύβδου αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την κατανόηση της επιδημιολογίας της άνοιας και προβάλλει την ανάγκη για πολιτικές δημόσιας υγείας που προστατεύουν από περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!