Το εργασιακό άγχος εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, επηρεάζοντας όχι μόνο την απόδοση των εργαζομένων, αλλά και τη σωματική και ψυχική τους υγεία. Σε μια εποχή όπου η ταχύτητα, η ανταγωνιστικότητα και η διαρκής διαθεσιμότητα θεωρούνται δεδομένα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι δηλώνουν ότι αισθάνονται εξουθενωμένοι πριν καν ολοκληρωθεί η εβδομάδα.
Σύμφωνα με έρευνες διεθνών οργανισμών, το άγχος στον εργασιακό χώρο αποτελεί βασική αιτία απουσιών, μειωμένης παραγωγικότητας και επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout). Η πίεση για επίτευξη στόχων, τα στενά χρονοδιαγράμματα και η ανασφάλεια γύρω από το εργασιακό μέλλον δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου το στρες παύει να είναι προσωρινό και γίνεται μόνιμη κατάσταση.
Ιδιαίτερα μετά την πανδημία, τα όρια ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή έχουν θολώσει. Η τηλεργασία, αν και προσφέρει ευελιξία, συχνά συνοδεύεται από αυξημένες απαιτήσεις και την αίσθηση ότι ο εργαζόμενος πρέπει να είναι συνεχώς διαθέσιμος. Emails εκτός ωραρίου, επαγγελματικά τηλεφωνήματα το βράδυ και προσδοκίες άμεσης ανταπόκρισης εντείνουν το αίσθημα πίεσης.
Ωστόσο, το εργασιακό άγχος δεν προέρχεται μόνο από τον φόρτο εργασίας. Παράγοντες όπως η έλλειψη υποστήριξης από τη διοίκηση, η απουσία ξεκάθαρων ρόλων, οι συγκρούσεις στον χώρο εργασίας και η μη αναγνώριση της προσπάθειας συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία ενός τοξικού περιβάλλοντος. Όταν ο εργαζόμενος νιώθει ότι δεν ακούγεται ή ότι η δουλειά του δεν έχει αξία, το άγχος εντείνεται και η επαγγελματική ικανοποίηση μειώνεται δραστικά.
Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο γραφείο. Χρόνιο άγχος μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ύπνου, πονοκεφάλους, καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και σε ψυχικές διαταραχές όπως κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές. Παράλληλα, επηρεάζονται οι προσωπικές σχέσεις, η οικογενειακή ζωή και η συνολική ποιότητα ζωής.
Παρά το αρνητικό του πρόσημο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το άγχος δεν είναι εξ ορισμού κακό. Σε ελεγχόμενα επίπεδα, μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο και να ενισχύσει την απόδοση. Το πρόβλημα ξεκινά όταν οι απαιτήσεις ξεπερνούν τις αντοχές του ατόμου και δεν υπάρχουν μηχανισμοί αποσυμπίεσης.
Η αντιμετώπιση του εργασιακού άγχους απαιτεί συντονισμένη προσπάθεια. Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι καλούνται να θέτουν όρια, να διαχειρίζονται καλύτερα τον χρόνο τους και να φροντίζουν την ψυχική τους υγεία. Από την άλλη, οι επιχειρήσεις έχουν ευθύνη να δημιουργούν υγιή εργασιακά περιβάλλοντα, να προωθούν την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και να ενθαρρύνουν τον ανοιχτό διάλογο.
Σε έναν κόσμο που κινείται με ολοένα και μεγαλύτερη ταχύτητα, το εργασιακό άγχος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προσωπική αδυναμία, αλλά ως κοινωνικό ζήτημα. Γιατί μια βιώσιμη εργασία δεν μετριέται μόνο σε αριθμούς και αποτελέσματα, αλλά και στην ευημερία των ανθρώπων που την στηρίζουν.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!