Οι επιστήμονες έχουν αποκαλύψει τις μοριακές αλληλεπιδράσεις που δίνουν στο μετάξι της αράχνης την εξαιρετική αντοχή και ευελιξία του. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών ανοίγει τον δρόμο για νέα βιο-εμπνευσμένα υλικά, με υπερδυνάμεις και εφαρμογές σε αεροσκάφη, προστατευτικά ρούχα, ιατρικά εμφυτεύματα και μαλακή ρομποτική. Παράλληλα, μπορεί να προωθήσει την κατανόηση νευρολογικών παθήσεων, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη, δημοσιευμένη στο Proceedings of the National Academy of Sciences, από ερευνητές του King’s College London και του San Diego State University (SDSU), καθιερώνει γενικές αρχές σχεδιασμού για τη δημιουργία νέων βιώσιμων ινών υψηλής απόδοσης.
Πώς λειτουργεί το μετάξι της αράχνης
Το μετάξι από σύρσιμο σχοινιού αράχνης είναι ισχυρότερο από το ατσάλι σε βάρος και πιο σκληρό από το Κέβλαρ, υλικό που χρησιμοποιείται σε αλεξίσφαιρα γιλέκα. Το μετάξι σχηματίζει το πλαίσιο του ιστού και χρησιμοποιείται για ανάρτηση και παγίδευση θηραμάτων.
Η ίνα παράγεται στον μεταξωτό αδένα της αράχνης, όπου οι πρωτεΐνες αποθηκεύονται ως συμπυκνωμένο υγρό, γνωστό ως «μεταξωτό νήμα», πριν κλωσθούν σε στερεές ίνες. Αν και ήταν γνωστό ότι οι πρωτεΐνες συμπυκνώνονται σε σταγονίδια πριν γίνουν ίνες, ο μοριακός μηχανισμός που καθορίζει τη δομή και τις μοναδικές μηχανικές ιδιότητες του μεταξιού παρέμενε ασαφής.
Η ανακάλυψη των μοριακών «αυτοκόλλητων»
Η διεπιστημονική ομάδα συνδύασε προχωρημένες τεχνικές: προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής, δομική μοντελοποίηση με AlphaFold3 και φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού. Με αυτόν τον τρόπο απέδειξαν ότι τα αμινοξέα αργινίνη και τυροσίνη αλληλεπιδρούν για να ενεργοποιήσουν την αρχική συσσωμάτωση των πρωτεϊνών.
Το κρίσιμο είναι ότι οι ίδιες αλληλεπιδράσεις επιμένουν καθώς σχηματίζεται η ίνα, δημιουργώντας τη σύνθετη νανοδομή που ευθύνεται για την εξαιρετική μηχανική απόδοση του μεταξιού. Με άλλα λόγια, οι διαταραγμένες πρωτεΐνες συναρμολογούνται σε υψηλής τάξης δομές μέσω ενός εξελιγμένου μοριακού «κόλπου».
Τεράστιες εφαρμογές για βιο-εμπνευσμένα υλικά
Τα ευρήματα ανοίγουν τον δρόμο για μια νέα κατηγορία υλικών υψηλής απόδοσης και βιωσιμότητας:
-
Αεροναυπηγική: Ελαφριά και ανθεκτικά εξαρτήματα αεροπλάνων.
-
Προστατευτικά ρούχα: Ανθεκτικές και ελαφριές ίνες για αλεξίσφαιρα γιλέκα ή εξοπλισμό ασφαλείας.
-
Ιατρικές εφαρμογές: Βιοδιασπώμενα εμφυτεύματα ή ράμματα υψηλής αντοχής.
-
Μαλακή ρομποτική: Κατασκευή ευέλικτων και ανθεκτικών ινών για κινητά ρομπότ.
Ο καθηγητής Κρις Λόρεντζ, ειδικός στην υπολογιστική επιστήμη υλικών, τόνισε ότι η κατανόηση των φυσικών αρχών του μεταξιού μπορεί να καθοδηγήσει τον σχεδιασμό ινών με χαρακτηριστικά που μέχρι τώρα θεωρούνταν αδύνατα να αναδημιουργηθούν.
Η χημική πολυπλοκότητα του μεταξιού
Όπως σημείωσε ο καθηγητής Γκρέγκορι Χόλαντ του SDSU, η διαδικασία παραγωγής του μεταξιού αποδείχθηκε πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι φαίνεται. «Αυτό που μας εξέπληξε ήταν ότι το μετάξι – κάτι που θεωρούμε μια απλή φυσική ίνα – βασίζεται σε ένα εξελιγμένο μοριακό κόλπο. Τα ίδια είδη αλληλεπιδράσεων χρησιμοποιούνται στους υποδοχείς νευροδιαβιβαστών και στην ορμονική σηματοδότηση».
Αυτό δείχνει ότι τα ευρήματα δεν αφορούν μόνο τη βιο-μηχανία, αλλά μπορούν να επεκταθούν και στην έρευνα για την ανθρώπινη υγεία, προσφέροντας νέες γνώσεις για τον τρόπο που οι πρωτεΐνες συναρμολογούνται στον εγκέφαλο.
Η νέα έρευνα παρέχει μια ατομιστική εξήγηση για το πώς οι πρωτεΐνες μετατρέπονται σε ίνες υψηλής απόδοσης, αποκαλύπτοντας τα μοριακά «μυστικά» του μεταξιού της αράχνης. Η κατανόηση αυτών των αλληλεπιδράσεων ανοίγει τον δρόμο για βιώσιμα υλικά που μπορούν να βελτιώσουν την τεχνολογία, την ιατρική και ακόμη και την κατανόηση νευρολογικών παθήσεων.
Από την κατασκευή αεροπλάνων μέχρι την έρευνα για την Alzheimer, το φυσικό θαύμα του μεταξιού της αράχνης αποδεικνύεται ένα παράθυρο στην εφαρμογή της βιο-εμπνευσμένης επιστήμης στον πραγματικό κόσμο.


