Ωλένια νευρίτιδα: Συμπτώματα, αίτια και θεραπεία

Η ωλένια νευρίτιδα είναι μια πάθηση που αφορά τον ωλένιο νεύρο, ένα από τα κύρια νεύρα του βραχίονα, το οποίο ελέγχει τη μισή παλάμη, τα δάχτυλα και ορισμένους μύες του χεριού. Όταν το νεύρο αυτό πιέζεται ή ερεθίζεται, προκαλείται φλεγμονή και δυσλειτουργία, η οποία εκδηλώνεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Η κατάσταση είναι συχνή σε ανθρώπους που εκτελούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις με το χέρι ή στηρίζουν συχνά τον αγκώνα τους σε σκληρές επιφάνειες. Η ωλένια νευρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και πιο συχνά αφορά ενήλικες 40–60 ετών.

Συμπτώματα της ωλένιας νευρίτιδας

Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της πίεσης στο νεύρο. Τα πιο συχνά είναι:

• Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα: Τα δάχτυλα μικρό και παράμεσο εμφανίζουν τυπικά αίσθημα μούδιασματος, ιδιαίτερα τη νύχτα ή μετά από παρατεταμένη πίεση στον αγκώνα.

• Αδυναμία στο χέρι: Σε προχωρημένες περιπτώσεις, η δύναμη του χεριού μειώνεται, επηρεάζοντας τη δυνατότητα να πιάσουμε αντικείμενα ή να γράψουμε.

• Πόνος στον αγκώνα και τον βραχίονα: Μπορεί να νιώσουμε πόνο ή δυσκαμψία, που συχνά επιδεινώνεται με την κίνηση του αγκώνα.

• Μυϊκή ατροφία: Αν η πίεση συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι μύες της παλάμης που ελέγχονται από τον ωλένιο νεύρο μπορεί να ατροφήσουν, μειώνοντας τη λειτουργικότητα του χεριού.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Η ωλένια νευρίτιδα προκαλείται κυρίως από πίεση, ερεθισμό ή τραυματισμό του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα. Κάποιοι συχνοί παράγοντες είναι:

• Συνεχής πίεση στον αγκώνα: Υποστηρίζοντας τον αγκώνα σε σκληρές επιφάνειες για ώρες, όπως στο γραφείο ή κατά τη διάρκεια χειρωνακτικών εργασιών.

• Επαναλαμβανόμενες κινήσεις: Κινήσεις κάμψης και έκτασης του αγκώνα κατά τη διάρκεια της εργασίας ή του αθλητισμού.

• Τραυματισμός ή κάταγμα του αγκώνα: Παλαιότεροι τραυματισμοί μπορούν να προκαλέσουν ενοχλήσεις στο νεύρο.

• Ιατρικές καταστάσεις: Διαβήτης, αρθρίτιδα ή καταστάσεις που προκαλούν φλεγμονή και οίδημα.

Διάγνωση της ωλένιας νευρίτιδας

Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση και στο ιστορικό του ασθενούς. Ο γιατρός θα ελέγξει τη μυϊκή δύναμη, την αίσθηση και την αντανακλαστικότητα του χεριού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ζητηθούν εξετάσεις όπως ηλεκτρομυογράφημα (EMG) ή ηλεκτρονευρογράφημα για να επιβεβαιωθεί η βλάβη του νεύρου και η σοβαρότητα της κατάστασης. Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη για την αποφυγή μόνιμης βλάβης.

Θεραπεία της ωλένιας νευρίτιδας

Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και μπορεί να περιλαμβάνει συντηρητικά μέτρα ή χειρουργική παρέμβαση:

• Συντηρητική αντιμετώπιση: Περιλαμβάνει αποφυγή πίεσης στον αγκώνα, χρήση νάρθηκα τη νύχτα για διατήρηση του αγκώνα σε ευθεία θέση, φυσικοθεραπεία και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Η συντηρητική θεραπεία συχνά βελτιώνει τα συμπτώματα, ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια.

• Φαρμακευτική αγωγή: Αν υπάρχει έντονος πόνος ή φλεγμονή, μπορεί να χορηγηθούν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, κορτικοστεροειδή.

• Χειρουργική επέμβαση: Σε σοβαρές ή χρόνιες περιπτώσεις, όταν η πίεση στο νεύρο δεν υποχωρεί με συντηρητικά μέσα, ο χειρουργός μπορεί να προχωρήσει σε απελευθέρωση ή μεταφορά του νεύρου για να μειωθεί η πίεση. Η επέμβαση έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας, αλλά απαιτεί μερικές εβδομάδες αποκατάστασης.

Πρόληψη και αυτοφροντίδα

Η πρόληψη είναι καθοριστική για την αποφυγή επανεμφάνισης ή επιδείνωσης της ωλένιας νευρίτιδας. Ορισμένα βασικά μέτρα είναι:

• Αποφυγή παρατεταμένης πίεσης στον αγκώνα: Χρήση μαξιλαριών ή υποστηρικτικών επιφανειών.

• Διαλείμματα κατά την εργασία ή την άσκηση: Συχνές αλλαγές θέσης και διατάσεις για το χέρι και τον αγκώνα.

• Σωστή στάση σώματος: Ισορροπημένη θέση σε γραφείο ή χώρο εργασίας για αποφυγή υπερβολικής κάμψης του αγκώνα.

• Άσκηση ενδυνάμωσης και ευλυγισίας: Στοχευμένες ασκήσεις για τους μύες του βραχίονα και της παλάμης, ώστε να υποστηρίζεται το νεύρο.

Η ωλένια νευρίτιδα είναι μια συχνή αλλά αντιμετωπίσιμη πάθηση που μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Η αναγνώριση των συμπτωμάτων, η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπεία — είτε συντηρητική είτε χειρουργική — είναι απαραίτητα για την αποφυγή μόνιμων βλαβών. Η πρόληψη, η σωστή στάση, η ενδυνάμωση και η αυτοφροντίδα αποτελούν βασικά εργαλεία για τη διατήρηση της υγείας του αγκώνα και της ποιότητας ζωής των χεριών. Η φροντίδα του σώματος δεν είναι μόνο θεραπεία, αλλά και επένδυση στο μέλλον.