Όλοι περνάμε περιόδους που δεν νιώθουμε καλά. Κούραση, εκνευρισμός, θλίψη χωρίς προφανή λόγο, έλλειψη κινήτρου για τον εαυτό μας. Συχνά αναζητούμε την αιτία σε κάτι μεγάλο και δραματικό: μια αποτυχία, μια απώλεια, μια δύσκολη σχέση. Όμως, πολλές φορές η απάντηση βρίσκεται σε κάτι πολύ πιο απλό και ταυτόχρονα πιο δύσκολο να παραδεχτούμε: στο πώς ζούμε την καθημερινότητά μας.
Αν δεν νιώθεις καλά, ίσως αξίζει να σταματήσεις για λίγο και να αναρωτηθείς όχι τι σου συμβαίνει, αλλά τι κάνεις – ή τι δεν κάνεις – καθημερινά για να υποστηρίξεις τον εαυτό σου.
Η καθημερινότητα ως καθρέφτης της ψυχικής μας κατάστασης
Η ψυχική και σωματική μας υγεία δεν διαμορφώνονται από μεμονωμένα γεγονότα, αλλά από μικρές, επαναλαμβανόμενες επιλογές. Το πώς ξυπνάς, πώς τρέφεσαι, πώς κινείσαι, πώς μιλάς στον εαυτό σου, πώς ξεκουράζεσαι. Όλα αυτά συσσωρεύονται και δημιουργούν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο λειτουργεί ο οργανισμός και το μυαλό σου.
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές μελέτες δείχνουν πως μικρές αλλαγές στον ύπνο, στη φυσική δραστηριότητα και στη διατροφή μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη διάθεση, την ενέργεια και τη συνολική αίσθηση ευεξίας. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα. Χρειάζεται όμως να δεις ειλικρινά τι κάνεις τώρα.
Πώς φέρεσαι στο σώμα σου;
Το σώμα δεν είναι απλώς το «όχημα» που μεταφέρει το μυαλό. Είναι ενεργό μέρος της ψυχικής εμπειρίας. Όταν κοιμάσαι ελάχιστα, τρως βιαστικά ή παραλείπεις γεύματα, περνάς ώρες ακίνητος και εξαντλημένος μπροστά σε μια οθόνη, το σώμα μπαίνει σε κατάσταση στρες. Και το στρες, ακόμη κι αν δεν το αντιλαμβάνεσαι συνειδητά, επηρεάζει τη διάθεση, τη συγκέντρωση και την ανθεκτικότητά σου.
Η υποστήριξη του εαυτού ξεκινά συχνά από βασικά πράγματα: επαρκή ύπνο, λίγο κίνηση μέσα στη μέρα, νερό, φαγητό που θρέφει και δεν απλώς γεμίζει. Αυτά δεν είναι πολυτέλειες. Είναι προϋποθέσεις.
Ο εσωτερικός διάλογος που σε συνοδεύει
Ένας άλλος καθοριστικός παράγοντας είναι ο τρόπος που μιλάς στον εαυτό σου. Αν η καθημερινή σου εσωτερική φωνή είναι επικριτική, απαιτητική ή τιμωρητική, είναι πολύ πιθανό να νιώθεις διαρκώς ανεπαρκής ή εξαντλημένος. Δεν θα μιλούσες έτσι σε έναν άνθρωπο που αγαπάς. Γιατί το κάνεις στον εαυτό σου;
Η αυτοϋποστήριξη δεν σημαίνει δικαιολογώ τα πάντα ή παραιτούμαι από την προσπάθεια. Σημαίνει αναγνωρίζω τα όριά μου, μιλάω με κατανόηση και επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι άνθρωπος και όχι μηχανή.
Πόσο χώρο δίνεις στην ξεκούραση;
Σε μια κουλτούρα που εξυμνεί τη συνεχή παραγωγικότητα, η ξεκούραση συχνά θεωρείται τεμπελιά. Όμως η πραγματική ανθεκτικότητα χτίζεται όταν το νευρικό σύστημα έχει χρόνο να αποφορτιστεί. Αν κάθε μέρα είναι γεμάτη υποχρεώσεις, ειδοποιήσεις, θόρυβο και πίεση, δεν είναι περίεργο που κάποια στιγμή «δεν νιώθεις καλά».
Η ξεκούραση δεν είναι μόνο ο ύπνος. Είναι και οι στιγμές χωρίς οθόνες, οι μικρές παύσεις, η σιωπή, η επαφή με τη φύση, το να κάνεις κάτι χωρίς στόχο ή αποτέλεσμα. Είναι τρόποι να πεις στον εαυτό σου ότι αξίζει φροντίδα, όχι μόνο απόδοση.
Σχέσεις που σε στηρίζουν ή σε εξαντλούν;
Η καθημερινότητά σου περιλαμβάνει ανθρώπους. Κάποιες σχέσεις σε ενδυναμώνουν, άλλες σε αδειάζουν. Αν συνεχώς αγνοείς τα συναισθήματά σου για να μη δυσαρεστήσεις, αν δεν θέτεις όρια ή αν μένεις σε περιβάλλοντα που σε φθείρουν, αυτό αφήνει αποτύπωμα στην ψυχική σου υγεία.
Η αυτοϋποστήριξη σημαίνει και επιλογή. Επιλογή πότε να μιλήσεις, πότε να απομακρυνθείς, πότε να ζητήσεις βοήθεια.
Μικρές πράξεις φροντίδας έχουν σημασία
Δεν χρειάζεται μια ριζική μεταμόρφωση ζωής για να αρχίσεις να νιώθεις καλύτερα. Συχνά αρκεί να κάνεις ένα μικρό, σταθερό βήμα υπέρ σου: να κοιμηθείς λίγο νωρίτερα, να περπατήσεις δέκα λεπτά, να φας χωρίς βιασύνη, να πεις ένα πιο ευγενικό «φτάνει» στον εαυτό σου.
Αν δεν νιώθεις καλά, ίσως δεν είσαι «χαλασμένος». Ίσως απλώς χρειάζεσαι περισσότερη καθημερινή υποστήριξη. Και αυτή, σε μεγάλο βαθμό, μπορεί να ξεκινήσει από εσένα.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!