Η διάγνωση του καρκίνου δεν αλλάζει μόνο το σώμα, αλλά και τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή. Πολλές από τις πεποιθήσεις που θεωρούσαμε αυτονόητες καταρρέουν μπροστά στην εμπειρία της ασθένειας. Ο καρκίνος, με τον σκληρό και συχνά άδικο τρόπο του, σε αναγκάζει να ξεμάθεις «αλήθειες» που στην πραγματικότητα ήταν ψέματα. Ψέματα που λέγαμε στον εαυτό μας για την υγεία, τον έλεγχο, τη δύναμη και τον χρόνο.
Ψέμα πρώτο: Ότι έχεις πάντα τον έλεγχο
Ένα από τα πρώτα πράγματα που καταρρίπτονται είναι η ψευδαίσθηση του απόλυτου ελέγχου. Όσο σωστά κι αν ζεις, όσο προσεκτικός κι αν είσαι, υπάρχουν πράγματα που δεν περνούν από το χέρι σου. Ο καρκίνος σε μαθαίνει ότι ο έλεγχος είναι περιορισμένος και ότι η αποδοχή δεν είναι ήττα, αλλά αναγκαιότητα.
Ψέμα δεύτερο: Ότι η δύναμη σημαίνει να μη λυγίζεις
Η κοινωνία συχνά εξυμνεί τη σκληρότητα και την αντοχή χωρίς ρωγμές. Ο καρκίνος, όμως, δείχνει ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στο να επιτρέπεις στον εαυτό σου να φοβάται, να κλαίει και να ζητά βοήθεια. Το να λυγίζεις δεν σε κάνει αδύναμο, σε κάνει ανθρώπινο.
Ψέμα τρίτο: Ότι μπορείς να τα κάνεις όλα μόνος
Η ασθένεια διαλύει τον μύθο της απόλυτης αυτονομίας. Ακόμα και οι πιο ανεξάρτητοι άνθρωποι αναγκάζονται να δεχτούν φροντίδα, υποστήριξη και παρουσία. Ο καρκίνος σε διδάσκει ότι η σύνδεση με τους άλλους δεν είναι αδυναμία, αλλά βασική ανάγκη.
Ψέμα τέταρτο: Ότι ο χρόνος είναι δεδομένος
Πριν την ασθένεια, ο χρόνος μοιάζει ανεξάντλητος. Υπάρχει πάντα «αργότερα». Ο καρκίνος, όμως, φέρνει τον χρόνο στο προσκήνιο με ωμό τρόπο. Σε αναγκάζει να καταλάβεις ότι κάθε μέρα έχει αξία και ότι η αναβολή της ζωής δεν είναι πάντα επιλογή.
Ψέμα πέμπτο: Ότι το σώμα δεν προδίδει
Πολλοί μεγαλώνουμε πιστεύοντας ότι το σώμα μας θα μας ακολουθεί πιστά, αν το φροντίζουμε. Ο καρκίνος ανατρέπει αυτή τη σχέση, δημιουργώντας συχνά θυμό και απογοήτευση. Με τον καιρό, όμως, μαθαίνεις να βλέπεις το σώμα όχι ως προδότη, αλλά ως πεδίο μάχης που προσπαθεί να επιβιώσει.
Ψέμα έκτο: Ότι η θετική σκέψη αρκεί
Η αισιοδοξία μπορεί να βοηθήσει, αλλά δεν είναι πανάκεια. Ο καρκίνος ξεγυμνώνει το ψέμα ότι αν «σκέφτεσαι θετικά» όλα θα πάνε καλά. Υπάρχουν μέρες σκοτεινές, γεμάτες φόβο και αβεβαιότητα, και είναι απολύτως φυσιολογικές. Η αποδοχή όλων των συναισθημάτων είναι πιο θεραπευτική από την επιβεβλημένη αισιοδοξία.
Ψέμα έβδομο: Ότι οι άλλοι καταλαβαίνουν
Πολλοί πιστεύουν ότι ο πόνος είναι αυτονόητα κατανοητός. Στην πράξη, ο καρκίνος αποκαλύπτει πόσο δύσκολο είναι για τους άλλους να αντιληφθούν τι πραγματικά βιώνεις. Αυτό σε μαθαίνει να ξεχωρίζεις τη συμπόνια από τα κενά λόγια και να εκτιμάς όσους μένουν, ακόμα κι αν δεν ξέρουν τι να πουν.
Ψέμα όγδοο: Ότι η ζωή είναι δίκαιη
Ίσως το πιο σκληρό μάθημα είναι ότι η ζωή δεν λειτουργεί με κανόνες δικαιοσύνης. Καλοί άνθρωποι αρρωσταίνουν, σχέδια ανατρέπονται, απαντήσεις δεν δίνονται. Ο καρκίνος σε αναγκάζει να εγκαταλείψεις την ανάγκη για εξηγήσεις και να εστιάσεις στο πώς θα συνεχίσεις.
Ψέμα ένατο: Ότι η αξία σου μειώνεται με την ασθένεια
Η κοινωνία συχνά ταυτίζει την αξία με την παραγωγικότητα. Όταν η ασθένεια περιορίζει τις δυνατότητες, γεννιέται η ενοχή. Ο καρκίνος, όμως, σου μαθαίνει ότι η αξία σου δεν εξαρτάται από το πόσα κάνεις, αλλά από το ποιος είσαι.
Ψέμα δέκατο: Ότι μετά δεν θα είσαι ποτέ ο ίδιος
Είναι αλήθεια ότι ο καρκίνος αλλάζει τους ανθρώπους. Όχι όμως πάντα προς το χειρότερο. Αν και τίποτα δεν επιστρέφει ακριβώς όπως πριν, πολλοί ανακαλύπτουν μια βαθύτερη επίγνωση, μεγαλύτερη ενσυναίσθηση και πιο καθαρές προτεραιότητες. Δεν γίνεσαι λιγότερος· γίνεσαι διαφορετικός.
Επίλογος: Τα δύσκολα μαθήματα που μένουν
Ο καρκίνος δεν είναι δάσκαλος που θα διάλεγε κανείς. Παρ’ όλα αυτά, σε αναγκάζει να ξεμάθεις ψέματα που σε κρατούσαν σε απόσταση από την ουσία της ζωής. Και μέσα από αυτή τη σκληρή διαδικασία, πολλοί μαθαίνουν να ζουν πιο αληθινά, πιο συνειδητά και με μεγαλύτερη τρυφερότητα απέναντι στον εαυτό τους και στους άλλους.
Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!